ตอนที่ 1 หา? นี่ฝีมือฉันเหรอ?

"ระบบ นายพูดจริงดิ? ยัยหนูตัวเล็กๆ ที่กำลังโดนซ้อมอยู่มุมตึกนั่นน่ะนะ คือนางร้ายจอมโหด 'หนิงหยวน' ที่จะไล่เชือดชาวบ้านจนวอดวายในอนาคต?"

ฉู่หนิงทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ตอนนี้เป็นช่วงต้นฤดูร้อน แดดเปรี้ยงตอนเที่ยงวัน อุณหภูมิภายนอกปาเข้าไป 39 องศา เธอขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าเช่ามาจากชานเมืองทางใต้จนหนังหัวแทบไหม้ กว่าจะได้มานั่งตากแอร์จิบชาผลไม้เย็นเจี๊ยบในร้านชานมไข่มุก ถึงค่อยรู้สึกเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

สายตาของเธอทอดมองไปยังฝั่งตรงข้าม

เจาะจงให้ชัดคือตรอกฝั่งตรงข้าม

เด็กสาวสามคนในชุดยูนิฟอร์มโรงเรียนขุนนางเอกชนกำลังรุมรังแกเด็กผู้หญิงรูปร่างผอมแห้งคนหนึ่ง

เห็นภาพนั้นแล้วฉู่หนิงก็รู้สึกปวดใจจี๊ดขึ้นมา

"ฉันเข้าไปช่วยเธอไม่ได้จริงๆ เหรอ? ระบบของนายมันจะไร้หัวใจเกินไปแล้วนะ!"

"โฮสต์ อย่าหาเรื่องใส่ตัว! อย่าลืมสถานะของคุณสิ คุณคือต้นเหตุที่ทำให้เธอเข้าสู่ด้านมืด และเป็นพี่สาวข้างบ้านที่เธอเกลียดเข้ากระดูกดำนะ!"

ฉู่หนิงยกมือนวดขมับ "แต่ฉันไม่ใช่ฉู่หนิงตัวจริงเสียหน่อย"

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง

ก่อนจะถอนหายใจอีกเฮือก

"แถมฉันยังไม่ใช่ผู้หญิงด้วยซ้ำ"

ก่อนจะหลุดเข้ามาในโลกนี้ เขาคือไอดอลชายผู้เปี่ยมพรสวรรค์ทั้งร้อง เต้น และแรป หน้าตาหล่อเหลาระดับเทพ แถมยังดังพลุแตก! เดิมทีควรจะมีอนาคตไกลและหน้าที่การงานรุ่งโรจน์ แต่อนิจจา ดันถูกซาแซงแฟนโรคจิตของคู่แข่งบุกมาดักแทงตายคาหน้าประตูบ้านกลางดึกเสียได้

เจ้าระบบส่งเขามาที่โลกนี้พร้อมข้อเสนอว่า หากทำภารกิจสำเร็จ จะมอบพรให้สามข้อ

ฉู่หนิงถามย้ำชัดเจนแล้วว่าพรสามข้อนี้รวมถึงการชุบชีวิตและส่งเขากลับโลกเดิมด้วยใช่ไหม ซึ่งระบบก็ยืนยันหนักแน่น เขาถึงยอมจำนนรับภารกิจสุดหินนี้มา

โลกใบนี้คือฉากในนิยายรักโรแมนติก

ในฐานะตัวประกอบใช้แล้วทิ้งเกรดพรีเมียม ฉู่หนิงมีบทน้อยนิดและตายเร็วมาก แต่หลังความตาย ชื่อของเธอกลับถูกเอ่ยถึงบ่อยครั้ง

ทุกคนที่พูดถึงเธอมักจะเชื่อมโยงไปถึงนางร้ายอย่างหนิงหยวน

เก้าในสิบคนจะพูดว่า "มีพี่สาวอย่างฉู่หนิง ก็ไม่แปลกที่หนิงหยวนจะเป็นบ้า", "ตัวร้ายจริงๆ ไม่ใช่หนิงหยวน แต่เป็นนังโรคจิตฉู่หนิงต่างหาก", "คนที่สมควรตายคือฉู่หนิง ไม่ใช่หนิงหยวน"

แล้วความสัมพันธ์ระหว่างหนิงหยวนกับฉู่หนิงคืออะไร?

มันค่อนข้างซับซ้อนทีเดียว

หลังจากพ่อแม่หนิงหยวนหย่ากัน พ่อของเธอก็แต่งงานใหม่กับหญิงแซ่สึ ไม่กี่ปีต่อมาพ่อของหนิงหยวนก็ป่วยตายกะทันหัน คุณนายสึเห็นว่าหนิงหยวนพอจะใช้งานได้ กินน้อย หน้าตาจิ้มลิ้ม แถมยังเด็กและควบคุมง่าย จึงหอบหิ้วเธอมาทำงานรับจ้างเป็นแม่บ้านที่หนานเฉิง

ไม่นานพวกเขาก็ย้ายมาอยู่ข้างบ้านตระกูลฉู่เพื่อดูแลหญิงชราขี้เหงา

เพื่อหาเงินเพิ่ม คุณนายสึจึงเริ่มรับงานที่บ้านตระกูลฉู่ด้วย เห็นว่าหนิงหยวนกับฉู่หนิงวัยไล่เลี่ยกัน จึงยุยงให้ลูกเลี้ยงมาเล่นด้วย และสอนให้ประจบประแจงพ่อของฉู่หนิง หน้าด้านขอข้าวกิน ขอนอนค้าง... ตอนนั้นฉู่หนิงเจ็ดขวบ ส่วนหนิงหยวนห้าขวบ

การจู่ๆ ก็มีน้องสาวข้างบ้านโผล่มา ไม่เคยทำให้ฉู่หนิงดีใจเลยสักนิด

ในสายตาของเธอ หนิงหยวนก็แค่ลูกสาวคนรับใช้ ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะร่วมโต๊ะกินข้าว อย่าว่าแต่จะมาเป็นเพื่อนเลย!

ดังนั้นนับแต่นั้นมา ฉู่หนิงไม่เคยญาติดีกับหนิงหยวนแม้แต่ครั้งเดียว

มาพูดถึงตระกูลฉู่กันบ้าง

ตระกูลฉู่ถือเป็นตระกูลผู้ดีเก่าแก่ในหนานเฉิง แต่พ่อแม่ของฉู่หนิงไม่ใช่คนดีนัก ฉู่หนิงเป็นเพียงผลผลิตของการแต่งงานแบบคลุมถุงชน พอมีลูกแล้วต่างคนก็ต่างไปใช้ชีวิตของตนไม่กลับบ้าน ข้อดีอย่างเดียวคือโอนเงินให้ฉู่หนิงตรงเวลาทุกเดือน และตัวเลขก็มหาศาลมาก

เด็กที่โตมาแบบไร้คนดูแล นิสัยย่อมบิดเบี้ยว

ภายนอกฉู่หนิงคือคุณหนูผู้เพียบพร้อม อ่อนหวาน มารยาทงาม พูดจาฉะฉาน แต่เมื่ออยู่บ้าน เธอคือยัยโรคจิตที่ชอบเหยียบย่ำนิ้วมือคนอื่น เตะหน้าคน หรือขังคนไว้เฆี่ยนตีในห้องใต้ดิน

ในคฤหาสน์ตระกูลฉู่อันกว้างใหญ่ นอกจากคนรับใช้ ก็มีแค่เธอกับหนิงหยวน

หนิงหยวนผู้ระหกระเหินมาแต่เด็กมีนิสัยเงียบขรึมพูดน้อย คุณนายสึก็เอาแต่ประจบสอพลอพ่อลูกตระกูลฉู่ ไม่เคยสนใจความเป็นตายร้ายดีของหนิงหยวน ทำให้เธอกลายเป็นเหมือนตุ๊กตาที่มีชีวิตสำหรับรองรับอารมณ์ของฉู่หนิง

ทุกคนรู้สถานะของหนิงหยวนในบ้านหลังนี้ดี แม้แต่เจ้าตัวก็รู้ชัดแจ้ง

แต่ฉู่หนิงก็ยังเห็นเธอเป็นหนามยอกอก แค่พ่อพูดดีกับหนิงหยวนนิดหน่อย เธอก็ระแวงว่าหนิงหยวนจะมาแย่งครอบครัวและชีวิตของเธอไป ด้วยความอิจฉาริษยาที่บิดเบี้ยว เธอจึงทุบตีและด่าทอหนิงหยวนเป็นประจำ ประจานให้ให้อับอาย หนักเข้าถึงขั้นสวมปลอกคอฝัง GPS ที่คอหนิงหยวน ควบคุมราวกับทาส ห้ามออกไปไหนหรือคุยกับใครตามอำเภอใจ

แน่นอนว่าหนิงหยวนห้ามมีเพื่อน

เมื่อได้อ่านบทที่ระบบส่งมา ฉู่หนิงถึงกับขมวดคิ้วส่ายหน้า

"นี่มันเดรัจฉานชัดๆ เจ้าของร่างเดิมทำเรื่องระยำตำบอนไว้ขนาดนี้ มิน่าถึงโดนหนิงหยวนแทงตายแล้วยัดศพแช่แข็งในห้องใต้ดินตั้งสิบปี! เป็นฉัน ฉันก็แทง!"

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลองต่อรองเสียงอ่อย

"ฉันว่าเด็กคนนี้น่าสงสารจะตาย ฉันไม่ทำตัวสารเลวขนาดนั้นได้ไหม?"

"โฮสต์ คุณมีเวลาแค่ครึ่งปี ถ้าภายในครึ่งปีนี้คุณไม่สามารถทำให้ค่าความดำมืด (Blackening Value) ของหนิงหยวนแตะ 95% ได้ ภารกิจจะถือว่าล้มเหลวและโลกจะถูกรีเซ็ต"

"ถึงตอนนั้นจะมีผู้ทำภารกิจคนใหม่มาแทนที่คุณ ส่วนคุณก็จะกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อน"

ฉู่หนิงสูดหายใจเฮือก "เห็นแก่อดีตที่น่าสงสารของฉัน คุณช่วยปรานีหน่อยไม่ได้เหรอ?"

"ฉันกำหนดเกณฑ์ไว้แค่ 95% นี่ถือว่าปรานีมากแล้วนะ"

น้ำเสียงของระบบเย็นชา เป็นเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ไร้ความรู้สึก การต่อปากต่อคำไปก็ไร้ประโยชน์

"แค่ครึ่งปีเองเหรอ"

ฉู่หนิงปวดหัวตึบ เธอดูดชานมคำโตเพื่อปลอบประโลมจิตใจที่ห่อเหี่ยว

การกลั่นแกล้งในตรอกฝั่งตรงข้ามจบลงแล้ว

ดูเหมือนสามสาวนั่นจะรีดไถเศษเงินจากกระเป๋าหนิงหยวนไปจนเกลี้ยง ซ้ำยังสาดน้ำแข็งใส่หัวเธอก่อนจะเดินจากไปอย่างวางก้าม หนิงหยวนนั่งพิงกำแพงอยู่นานกว่าจะพยุงร่างผอมโซลุกขึ้น แล้วเดินลากขาไปยังโรงเรียนอย่างเชื่องช้าราวกับซอมบี้

ปีนี้เธออายุครบสิบแปดพอดี

พ่อของฉู่หนิงตัดสินใจส่งเธอเข้าเรียนโรงเรียนขุนนางแห่งนี้เพื่อให้เป็นรุ่นน้องและคอยดูแลฉู่หนิง

แต่หนิงหยวนผู้ที่ไม่มีใครคาดหวังกลับฉายแววอัจฉริยะด้านการเรียน แม้จะถูกฉู่หนิงเบียดเบียนเวลาไปเกือบหมด แต่เธอกลับอ่านหนังสือด้วยตัวเองจนจบหลักสูตรม.ปลายปี 1 ถึงปี 3 ได้ภายในปีเดียวและสอบเลื่อนชั้นผ่าน

ตอนนี้เธอกลายมาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉู่หนิง

เมื่อเห็นพรสวรรค์ที่น่ากลัวนี้ ฉู่หนิงทั้งตกใจและโกรธแค้น ไม่ลังเลที่จะเฆี่ยนตีและสั่งให้เธอคุกเข่าข้างเตียงตลอดทั้งคืนถึงสามคืนติด ต่อมาฉู่หนิงร้องห่มร้องไห้ขอให้พ่อส่งหนิงหยวนออกไป แต่เป็นครั้งแรกที่พ่อขัดใจเธอ

เขายอมรับการข้ามชั้นของหนิงหยวน เพิ่มค่าขนมให้ และสัญญากว่าถ้าเธอสอบจบการศึกษาได้ที่ 1 ใน 3 จะให้เข้าทำงานในฉู่กรุ๊ป

และนั่นก็นำมาสู่ฉากเมื่อครู่นี้

ฉู่หนิงที่กำลังจะข้ามถนนกลับโรงเรียนถึงกับสำลักเมื่อได้รับข้อมูลเพิ่มเติมจากระบบ

"สรุปว่า อีเด็กผู้หญิงสามคนที่รุมตบหนิงหยวนเมื่อกี้... ฉันเป็นคนจ้างมาเหรอเนี่ย?!"