บทที่ 18 - ใช่แล้วลูกสาว ท่านเย่น่ะหล่อเหลาเจ้าสำราญ!
บทที่ 18 - ใช่แล้วลูกสาว ท่านเย่น่ะหล่อเหลาเจ้าสำราญ!
บทที่ 18 - ใช่แล้วลูกสาว ท่านเย่น่ะหล่อเหลาเจ้าสำราญ!
เหล่าผู้มีพลังพิเศษวัยกลางคนที่เพิ่งผ่านความเป็นความตายจากคลื่นสัตว์อสูรมา ต่างพากันพูดกรอกหูลูกสาวตัวเอง
ใบหน้าของพวกเขาเบิกบาน สาธยายเรื่องราวเมื่อครู่อย่างออกรสออกชาติ
อย่างเช่น เย่ยวินอี้ต่อสู้ยังไง!
ห้าวหาญแค่ไหน!
จากนั้นก็รีบลากลูกสาวออกจากบ้านอย่างเร่งรีบ
อีกด้านหนึ่ง
ผู้มีพลังพิเศษที่เหลือก็กำลังจัดการกับซากสัตว์อสูร
กองเนื้อสัตว์อสูรเหล่านั้น กองสูงราวกับภูเขาลูกย่อมๆ!
แถมไม่ได้มีแค่กองเดียว!
ส่วนแกนผลึกสัตว์อสูร ก็มีจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว!
“ทั้งชีวิตนี้ ฉันไม่เคยเห็นสัตว์อสูรและแกนผลึกเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย”
“ตะลึง... น่าตื่นตะลึงจริงๆ!”
“ศึกครั้งนี้ได้กำไรมหาศาลเลยว่ะ!”
“ฉันรู้สึกว่าฉันพอมองออกนะ ว่าตัวไหนท่านเย่เป็นคนฆ่า!”
ประโยคนี้หลุดออกมา
ทุกคนต่างเงียบกริบ
พวกเขาหันไปมองซากสัตว์อสูร
สัตว์อสูรที่พวกเขาฆ่า มักจะผ่านการต่อสู้ยืดเยื้อ บนตัวจะมีบาดแผลมากมาย
แต่สัตว์อสูรที่เย่ยวินอี้ฆ่า ล้วนตายในทีเดียว ไม่ก็มีรูโหว่ที่หัว
หรือไม่ก็ถูกขวานผ่าแยกเป็นสองซีก
มันดูง่ายจริงๆ นั่นแหละ!
“แต่ไอ้พวกที่กลับไปเมื่อกี้นี้คงไม่ได้ฟินเหมือนพวกเราหรอก!
ตอนจัดการซากพวกนี้ แม่งโคตรสะใจเลย!
โดยเฉพาะซากสัตว์อสูรระดับสูงพวกนี้ ปกติฉันคงไม่มีปัญญาแตะต้อง!
แต่ตอนนี้กลับได้เหยียบย่ำมันอยู่ใต้ฝ่าเท้าอย่างสะใจ”
คนอื่นๆ: “...” เอ็งนี่มัน... หมาจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือชัดๆ?!
เชื่อไหมว่าถ้าพวกมันฟื้นขึ้นมา ได้ตบแกตายในวิเดียวแน่!
ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ในใจพวกเขาก็รู้สึกสะใจสุดๆ เหมือนกัน!
“เดี๋ยวพอพวกนั้นกลับมาเห็นภาพนี้ ต้องเสียใจแน่ๆ!”
“ฮ่าๆ เดี๋ยวพวกเราค่อยอวดพวกมันให้หนักๆ เลย!”
เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่
ทันใดนั้น ผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งก็มองไปไกลๆ แล้วชะงัก
เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินตรงมา
แต่ข้างกายเขามีลูกสาวเดินตามมาด้วย
เด็กสาวคนนั้นดูอายุราวสิบแปดปี
รูปร่างอรชร
สวมชุดกระโปรงยาวสีขาว ผมยาวสลวยปลิวไสว ใบหน้าฉายแววขัดเขิน ดูราวกับดอกไม้แรกแย้มที่รอวันผลิบาน!
ชวนให้คนมองตาค้าง!
ความบริสุทธิ์ผุดผ่องนี้ น้องสาวข้างบ้านชัดๆ!
นี่หมายความว่าไง?
ทำไมถึงพาครอบครัวมาด้วย?
พาญาติมาดูผลงานการรบเหรอ?
“เหล่าจาง นี่มันหมายความว่าไง? ทำไมพาลูกสาวมาด้วยล่ะ!” ผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งเอ่ยถามเหล่าจางที่พาลูกสาวมา
คนอื่นๆ ก็หันไปมองด้วยความสงสัย
“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่พามาดูเฉยๆ” เหล่าจางยิ้มตอบ แต่สายตาล่อกแล่ก เหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง
จากนั้น เขาก็เหลือบไปเห็นภูเขาซากสัตว์อสูร
ถึงกับชะงัก
เยอะขนาดนี้เลย?!
กองเป็นภูเขาเลยเหรอ?
ทางด้านเด็กสาวเมื่อเห็นภาพนี้ ก็ตะลึงงัน ดวงตาเบิกกว้าง
แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
สัตว์อสูรเยอะขนาดนี้
แสดงว่า คลื่นสัตว์อสูรนอกเมืองอาจจะน่ากลัวยิ่งกว่าที่พ่อเล่าให้ฟังเสียอีก
ทันใดนั้น เธอก็นึกถึงฉากการต่อสู้ของท่านเย่ที่พ่อพรรณนาให้ฟัง!
นั่นต้องเป็นผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ!
และในยุคนี้ ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมมีอำนาจในการพูด!
เธอเม้มปากแน่น ท่านเย่... จะมองเธอจริงๆ เหรอ?
ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้น
ก็มีผู้มีพลังพิเศษอีกหลายคนพาตัวลูกสาวเดินเข้ามา
ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ และเด็กสาวเหล่านั้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
ต่างก็ตกตะลึง
โดยเฉพาะพวกเด็กสาว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
คนอื่นๆ ที่เห็นเหตุการณ์
ก็พากันงงเป็นไก่ตาแตก
วันนี้มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย
ไอ้พวกนี้มันต้องการอะไร?
พาลูกสาวมาทำไมกันหมด?!
ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังงุนงง แต่พวกพ่อๆ ที่พาลูกสาวมาต่างมองหน้ากัน
ต่างก็รู้ทันความคิดของอีกฝ่าย
ก็มันเหมือนกับตัวเองนี่หว่า!
ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากัน แล้วแค่นเสียง 'หึ' ใส่กัน!
“เหล่าจาง ทำไม ให้ลูกสาวแต่งตัวสวยขนาดนี้ จะเอามาประเคนให้ท่านเย่เหรอ?”
“เหอะ นายเองก็พาลูกสาวมา หวังจะเกาะกิ่งทองใบหยกของท่านเย่เหมือนกันไม่ใช่รึไง?” เหล่าจางแค่นเสียง “ลูกสาวฉันได้รับการอบรมมาตั้งแต่เด็ก ท่องจำตำราขงจื้อได้แม่นยำ ก่อนวันสิ้นโลก นี่คือดาวโรงเรียนเชียวนะ! ผลการเรียนก็ระดับท็อปของห้อง!”
“พูดพวกนั้นจะมีประโยชน์อะไร? ลูกสาวฉันเล่นผีผาและดนตรีอื่นๆ เป็นตั้งแต่เด็ก เป็นเด็กกิจกรรม เข้าใจไหม!”
“ลูกสาวฉันยังไม่เคยมีแฟนนะโว้ย!”
“ทำอย่างกับลูกคนอื่นเคยมีงั้นแหละ!”
“ใช่ๆ!”
ชั่วพริบตา เหล่าผู้มีพลังพิเศษรุ่นลายครามก็เถียงกันนัวเนีย
ข้างๆ นั้น ผู้มีพลังพิเศษที่กำลังจัดการซากสัตว์อสูรได้ยินเข้า ก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันที
พวกเขามองไปที่กลุ่มคนที่พาลูกสาวมา!
แล้วด่าในใจ!
ไอ้จิ้งจอกเฒ่า!
คิดจะใช้ลูกสาวมาผูกสัมพันธ์กับท่านเย่เรอะ!
ไอ้เวรเอ๊ย!
ถ้าได้ดองกับท่านเย่จริงๆ อนาคตตระกูลมีหวังรุ่งโรจน์แน่?!
เพราะพลังการต่อสู้ของท่านเย่นั้นระดับไหนกันล่ะ!
ฆ่าเจ็ดเข้าเจ็ดออกในดงสัตว์อสูร!
แถมสุดท้ายยังสังหารงูสองหัวเกล็ดประหลาดระดับเงินขั้นปลายได้อีก!
ไม่เพียงแต่ปกป้องพวกเขา แต่ยังปกป้องป้อมปราการเอาไว้ได้!
ในใจของพวกเขาตอนนี้ บารมีของเย่ยวินอี้นั้นสูงส่งยิ่งกว่าเจ้าเมืองไป๋จื่อซีเสียอีก!
ความอิจฉาริษยาพวยพุ่งขึ้นมาในใจทันที
แต่อิจฉาไปก็ไร้ประโยชน์
พวกเขาไม่มีลูกสาวนี่หว่า!
ถึงบางคนจะมี แต่ก็หน้าตาไม่ค่อยจะรับแขกเท่าไหร่
จะมีสวยๆ สักกี่คนเชียว?
น้อยมาก!
ขณะที่พวกเขากำลังคิดอยู่นั้น การแข่งขิงลูกสาวของเหล่าพ่อตาจำเป็นก็ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ!
“ลูกสาวฉันเก่งทั้งพิณ หมากรุก เขียนพู่กัน และวาดภาพ พวกแกจะเอาอะไรมาสู้! บอกเลยว่าเดี๋ยวพอท่านเย่มาถึง ต้องถูกใจลูกสาวฉันเป็นคนแรกแน่!”
“ถุย! ลูกสาวฉันสวยสุดเว้ย ยุควันสิ้นโลกแบบนี้ ความสามารถพวกนั้นจะมีประโยชน์อะไร!”
“ไปๆๆ ใครว่าไม่มีประโยชน์! ลูกสาวฉันนวดเป็น แถมยังเชี่ยวชาญเรื่องเป่า สี ดีด ร้อง ครบทุกกระบวนท่า!”
ผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งแย้งขึ้นมา
แต่พอประโยคนั้นหลุดออกมา
ทั้งวงก็เงียบกริบ
ทุกคนหันขวับไปมองเขา
ดวงตาเบิกโพลง
เป่า สี ดีด ร้อง?!
ไอ้แก่ตัณหากลับนี่พูดอะไรออกมา?
เล่นมุกสองแง่สองง่าม?
เชี่ยเอ๊ย มีความสามารถพิเศษด้านนี้ด้วยเหรอ?!
มึงสอนลูกสาวเรื่องพรรค์นี้เรอะ?!
“ไอ้เฒ่าโจว ไอ้เวรเอ๊ย ไม่ใช่ครั้งแรกสินะ ถึงกล้าเอามาเสนอให้ท่านเย่?” เหล่าจางจ้องหน้าเฒ่าโจวเขม็ง “ฉันแนะนำให้รีบไสหัวกลับบ้านไปซะ ไม่งั้นถ้าทำให้ท่านเย่ไม่พอใจล่ะก็ หึๆ!”
ไม่ใช่ครั้งแรก?!
เฒ่าโจวได้ยินก็งงเป็นไก่ตาแตก!
ทำไมถึงไม่ใช่ครั้งแรกฟะ?!
ลูกสาวเขาก็ยังไม่เคยมีแฟนเหมือนกันนะโว้ย!
ก่อนวันสิ้นโลกก็ไม่มี หลังวันสิ้นโลกยิ่งไม่ต้องพูดถึง!
จากนั้น เขาก็มองสายตาของทุกคน
แล้วนึกทบทวนคำพูดตัวเองเมื่อกี้
พลันเขาก็รู้ตัวและรู้สึกจนปัญญา
ไอ้พวกหื่นกามเอ๊ย!
บ้าเอ๊ย ที่ฉันพูดว่า เป่า สี ดีด ร้อง น่ะ!
หมายถึงความสามารถพิเศษ เครื่องดนตรีโว้ย!
เข้าใจไหม!
เครื่องดนตรี!
“พวกแกคิดบ้าอะไรกันอยู่! ลูกสาวฉันยังไม่เคยมีแฟน ที่ฉันพูดหมายถึงพวกเครื่องดนตรี! ความสามารถพิเศษพวกนั้น!”
เหล่าจาง: “...”
ทุกคน: “...”
มันก็เหมือนกันไม่ใช่เรอะ?!
ก็คือ เป่า สี ดีด ร้อง นั่นแหละ!
เฒ่าโจวมองดูสีหน้าประหลาดๆ ของทุกคน ก็รู้ว่าจบเห่แล้ว!
ซวยแล้วกู อธิบายยังไงก็ไม่เคลียร์แล้วงานนี้!
(จบแล้ว)