บทที่ 13 - การฆ่าฟันที่บ้าคลั่ง!
บทที่ 13 - การฆ่าฟันที่บ้าคลั่ง!
บทที่ 13 - การฆ่าฟันที่บ้าคลั่ง!
ครู่ต่อมา
ไป๋จื่อซีพาคนมาถึงกำแพงเมืองทิศใต้ ภาพเหตุการณ์ไกลๆ ปรากฏแก่สายตาเธอจนหมดสิ้น!
ในเวลานี้ คลื่นสัตว์อสูรอยู่ห่างจากป้อมปราการไม่ถึงห้ากิโลเมตรแล้ว!
สถานการณ์คับขัน!
"ผู้มีพลังพิเศษระดับทองแดงขั้นกลางและต่ำกว่า ขึ้นกำแพง! ประจำการหน้าไม้กล!
ระดับทองแดงขั้นปลายรวมพลหน้าป้อมปราการ อยู่ท้ายขบวน คอยเก็บตก!
ระดับเงินขึ้นไป ตามฉันบุกไปข้างหน้า!"
ไป๋จื่อซีสั่งการ
จากนั้นก็นำเหล่าผู้มีพลังพิเศษกระโจนลงไป ตั้งขบวนรบนอกป้อมปราการ!
ภายในป้อมปราการ ยังมีผู้มีพลังพิเศษทยอยออกมา
เข้าร่วมขบวน!
บนกำแพงป้อมปราการ!
หน้าไม้กลถูกง้างสาย ผู้มีพลังพิเศษระดับทองแดงขั้นต้นและกลางเตรียมพร้อม!
ในเวลานี้ ใบหน้าของทุกคนเคร่งเครียดและหนักอึ้งอย่างปิดไม่มิด!
นี่คือคลื่นสัตว์อสูรขนาดใหญ่!
เป็นช่วงเวลาที่พวกเขาต้องสู้ตาย!
ไม่อย่างนั้น ป้อมปราการพินาศ!
พวกเขาหนีไปไหนไม่รอดทั้งนั้น!
ตึง!
ตึง!
ตึง!
เมื่อคลื่นสัตว์อสูรใกล้เข้ามา พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน!
โฮก!
กรร!
เสียงคำรามดุร้ายดังกึกก้อง!
คลื่นสัตว์อสูร มาแล้ว!
สัตว์อสูรพุ่งทะยานออกจากป่าทีละตัวๆ พร้อมเสียงคำราม!
ฟุ่บ!
เคร้ง!
บนกำแพง!
หน้าไม้กลยิงสวน!
ลูกธนูยักษ์ขนาดเท่าแขนคนพุ่งแหวกอากาศ!
มุ่งเป้าไปที่สัตว์อสูรเบื้องล่าง!
ฉึก!
เสียงทะลวงเนื้อดังขึ้น!
ชั่วพริบตา!
สัตว์อสูรระดับต่ำจำนวนมากก็ล้มลง!
แม้จะตายแล้ว แต่ด้วยแรงเฉื่อย ร่างของพวกมันยังคงไถลไปข้างหน้า!
ส่วนสัตว์อสูรระดับสูง บางตัวมีลูกธนูปักคาอยู่!
บางตัวดีดลูกธนูออกไปได้!
ความเร็วยังคงไม่ลดละ! พุ่งตรงมายังป้อมปราการ!
"ฆ่า!"
คำเดียวหลุดออกจากปากไป๋จื่อซี!
เดิมทีเป็นหญิงสาวบอบบาง แต่คำพูดในตอนนี้กลับทรงพลังอำนาจ!
วินาทีถัดมา เธอถือดาบคมที่ทำจากกรงเล็บสัตว์อสูรระดับเงินขั้นปลาย ก้าวเท้าพุ่งออกไป!
ดาบเดียว แทงทะลุคอกระทิงเกราะเหล็กระดับเงินขั้นต้น
จังหวะที่ดึงดาบออก!
เลือดพุ่งกระฉูด!
ไป๋จื่อซีสังหารสัตว์อสูรในดาบเดียว จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง!
ผู้มีพลังพิเศษด้านหลังก็กรูกันตามไป๋จื่อซีเข้าไป!
เปิดฉากการฆ่าฟันแบบดิบเถื่อนที่สุดกับเหล่าสัตว์อสูร!
ตึง ตึง ตึง!
กระทิงเกราะเหล็กหลายตัวพุ่งเข้าใส่ป้อมปราการอย่างบ้าคลั่ง
กีบเท้ากระทืบพื้น เกิดเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าถล่ม!
โครม!
เสียงทึบหนัก!
เขาโง้งชนเข้ากับกำแพงป้อมปราการ!
ชั่วพริบตา กำแพงป้อมปราการก็ยุบลงไปเป็นหลุม!
"ไอ้เดรัจฉาน!" ผู้มีพลังพิเศษระดับเงินขั้นต้นเห็นดังนั้น ถือค้อนวิ่งเข้ามา ฟาดเปรี้ยงเข้าที่หลังกระทิงเกราะเหล็ก!
กระทิงเกราะเหล็กเจ็บปวด หันกลับมาขวิด
ผู้มีพลังพิเศษตั้งรับไม่ทัน ถูกขวิดกระเด็นลอยออกไป!
ตกลงบนพื้น!
วินาทีถัดมา!
ก็เห็นกีบเท้าขนาดใหญ่ย่ำลงมา!
ผละ!
หัวของผู้มีพลังพิเศษ ราวกับแตงโมที่ถูกเหยียบแตก!
มันสมองปนเลือดสาดกระจาย!
คนอื่นๆ เห็นภาพนี้ ดวงตาก็แดงก่ำด้วยเส้นเลือด ฆ่ากันจนลืมตาย!
"ไอ้เชี่ยเอ๊ย! ไปตายซะ!"
"ฆ่า!"
ผู้มีพลังพิเศษระดับเงินหลายคนพุ่งเข้าไป
แทงดาบสวน!
กระทิงเกราะเหล็กตัวนั้นราวกับถูกนักสู้วัวกระทิงรุมกินโต๊ะ บนตัวปักไปด้วยดาบ!
เมื่อดาบถูกดึงออก เลือดก็พุ่งเป็นสาย!
ค่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรหรือผู้มีพลังพิเศษ ต่างก็ฆ่าฟันกันจนตาแดงฉาน!
ในขณะเดียวกัน
ณ วิลล่าของเย่ยวินอี้
เย่ยวินอี้ได้ยินเสียงกลองเมื่อครู่ ใบหน้าฉายแววสงสัย
ไอ้นี่มันหมายความว่าไง?
เขาไม่ค่อยเข้าใจ
โจวไหวเวยยิ่งงงหนัก "ทำไมจู่ๆ ถึงมีเสียงกลอง? ฟังดูเหมือนมาจากที่ไกลๆ"
ขณะที่เธอกำลังสงสัย
ข้างๆ หานปิงเสวี่ยและหานปิงอวี้สองคนก็ได้ยินเสียงกลองที่เพิ่งหยุดไป
ยืนอึ้งอยู่กับที่
"นี่! คือสัญญาณเตือนภัยคลื่นสัตว์อสูร! ป้อมปราการเนบิวลา ถูกคลื่นสัตว์อสูรโจมตีแล้ว!" หานปิงเสวี่ยพูดพลางพยายามนึกถึงเรื่องเล่าที่พ่อเคยเล่าให้ฟัง ถ้าคลื่นสัตว์อสูรตีแตกพ่าย
ภายในป้อมปราการ จะกลายเป็นนรกบนดิน!
ไม่ว่าผู้รอดชีวิตหรือผู้มีพลังพิเศษ ก็หนีไม่พ้น!
ต้องตายกันหมด!
คลื่นสัตว์อสูร!
เย่ยวินอี้ฟังแล้ว มองไปที่หานปิงเสวี่ย "เธอแน่ใจนะ?"
หานปิงเสวี่ยพยักหน้า
เย่ยวินอี้จึงเดินออกจากประตูทันที ดึงเสือดาวไล่ลมมาตัวหนึ่ง กระโดดขึ้นขี่
"พวกเธอรออยู่ในบ้าน รอผมกลับมา!"
หลังจากตะโกนบอก เย่ยวินอี้ก็ดึงบังเหียน พุ่งทะยานออกไปไกล!
ในขณะเดียวกัน
ทางด้านนี้ รองแม่ทัพเตรียมจะนำผู้มีพลังพิเศษที่เพิ่งรวบรวมมาได้ไปเสริมกำลังที่ประตูทิศใต้
แต่ทว่า!
วินาทีถัดมา!
เสียงกลอง ก็ดังมาจากประตูทิศเหนือ!
ชั่วพริบตา รองแม่ทัพถึงกับชะงัก!
ดวงตาเบิกโพลง ใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ!
นี่!
ประตูทิศเหนือก็มีคลื่นสัตว์อสูรมาเหมือนกัน?!
หนังหัวของเธอชาวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว!
โดนขนาบทั้งเหนือและใต้!
แถมตอนนี้กำลังหลักล้วนอยู่ที่ประตูทิศใต้!
มีแค่เธอที่ต้องพาคนไปประตูทิศเหนือ!
ถ้าคลื่นสัตว์อสูรทางทิศเหนือมีเยอะจริงๆ พวกเธอ คงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นั่น!
แต่ว่า มันเลือกไม่ได้แล้ว!
"ไป พวกเธอตามฉันไปประตูทิศเหนือ!" รองแม่ทัพออกคำสั่ง นำคนมุ่งหน้าสู่ประตูทิศเหนือ!
ครู่ต่อมา
เย่ยวินอี้ก็ได้ยินเสียงกลองจากประตูทิศเหนือ
ถ้าสิ่งที่หานปิงเสวี่ยพูดเป็นเรื่องจริง
งั้นตอนนี้ก็เท่ากับโดนโจมตีทั้งเหนือและใต้!
เขาคิดสักครู่ แล้วดึงบังเหียนเสือดาวไล่ลม บังคับให้มันมุ่งหน้าไปทางประตูทิศเหนือ!
ประตูทิศเหนือ!
รองแม่ทัพยืนอยู่บนกำแพงมองดูคลื่นสัตว์อสูรที่ถาโถมเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียด!
สัตว์อสูรนับพัน!
จำนวนมากเกินไป!
แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว!
ได้แต่กัดฟันสู้!
"เปิดประตู! ฆ่า!"
รองแม่ทัพสั่งเปิดประตู จากนั้นถือแส้ยาวพุ่งออกไปอย่างไม่เกรงกลัว!
ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ เห็นดังนั้น ก็กัดฟัน!
ตาย!
ก็ต้องตาย!
ครู่ต่อมา
ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน!
ผู้มีพลังพิเศษทุกคนถูกสัตว์อสูรหลายตัวรุมล้อม!
นี่เป็นแค่ทัพหน้าของคลื่นสัตว์อสูรเท่านั้น ถ้าทัพหลังตามมาถึง แรงกดดันของพวกเขาจะยิ่งมหาศาล!
รองแม่ทัพหน้าตาตื่นตระหนก
แต่เธอก็รู้ดีว่า ภารกิจของเธอตอนนี้ คือการยื้อ!
ยื้อได้วินาทีเดียวก็คือกำไรหนึ่งวินาที!
ยื้อจนกว่าท่านเจ้าเมืองจะสยบคลื่นสัตว์อสูรทางทิศใต้ แล้วนำกำลังคนมาสมทบ!
ขณะที่เธอกำลังคิด
กิ๊ซ!
เสียงโลหะเสียดสีดังขึ้น มดพลังยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งเข้าหารองแม่ทัพ
กรามขนาดใหญ่ยกขึ้น เตรียมจะงับเธอ
เธอหลบฉาก ตวัดแส้ในมือ ฟาดเข้าที่หน้าของมดพลังยักษ์!
ติ๊ง!
เสียงใสกังวาน ราวกับฟาดลงบนแท่งเหล็ก!
รองแม่ทัพโจมตีไม่เข้า จะดึงแส้กลับ แต่พบว่าถูกกรามใหญ่ของมดพลังยักษ์หนีบไว้แน่น!
จังหวะที่เธอเผลอ!
โฮก!
ข้างๆ!
สุนัขลมดำ (เฮยเฟิงเฉวียน) ระดับเงินขั้นกลางพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง!
กระโจนขึ้น อ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลม หมายขย้ำหน้ารองแม่ทัพ!
แย่แล้ว!
ชั่วพริบตา!
ความกลัวตายเข้าครอบงำรองแม่ทัพทั้งร่าง!
หลบไม่ได้ หนีไม่พ้น!
จบกัน...
เธอเบิกตากว้าง มองดูปากขนาดใหญ่ที่มีฟันเลื่อยสี่แถวพุ่งเข้ามา
วินาทีถัดมา!
วูบ!
เสียงลมแรงแหวกอากาศพุ่งเข้ามา
จากนั้น!
เงาดำสายหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า!
ขวานศึกในมือฟาดฟันลงมาเต็มแรง!
ฉวะ!
กร๊อบ!
เสียงเนื้อและกระดูกแตกดังขึ้น!
ภายใต้สายตาตื่นตระหนกของรองแม่ทัพ!
หัวของสุนัขลมดำถูกขวานผ่าแยกออกจากกันตรงกลาง!
หน้าตัดเรียบกริบ ราวกับหินอ่อน!
แม้แต่แกนผลึกสีเงินขาวนั่น!
ก็ถูกฟันแตกละเอียดในขวานเดียว!
(จบแล้ว)