บทที่ 12 - คลื่นสัตว์อสูรบุก!
บทที่ 12 - คลื่นสัตว์อสูรบุก!
บทที่ 12 - คลื่นสัตว์อสูรบุก!
โฮก!
ชั่วพริบตา สัตว์อสูรทั้งหลายรวมถึงเสือดาวไล่ลมต่างส่งเสียงร้องอย่างสิ้นหวัง!
แต่ทว่า
วินาทีถัดมา!
หมาป่าสวรรค์กลืนจันทร์ก็ถูกเย่ยวินอี้หิ้วหนังคอขึ้นมาอย่างไร้ปรานี!
มันดิ้นรนไปมา ราวกับจะฟ้องว่าใครกันที่บังอาจมาขัดขวางความสุขของข้า!
เย่ยวินอี้เห็นท่าทางกลัวจนขี้ขึ้นสมองของพวกเสือดาวไล่ลมเมื่อครู่
ดูเหมือนว่าแม้เจ้าตัวเล็กนี่จะยังดูอ่อนแอ แต่แรงกดดันทางสายเลือดก็ยังทำงานได้ดี
"พอแล้วๆ แกอย่าไปรังแกพวกมัน ฉันยังต้องเก็บพวกมันไว้ขี่แทนเดินนะ" เย่ยวินอี้ลูบหัวเจ้าหมาน้อย จากนั้นก็หยิบซากมดพลังยักษ์ตัวหนึ่งออกมาจากมิติระบบ "กินนี่ซะ"
เขาวางเจ้าหมาน้อยลงตรงหน้ามดพลังยักษ์ มันก็กัดกินได้จริงๆ เสียงเคี้ยวกรุบกรับดังขึ้น
ท่าทางการกิน เรียกได้ว่าพายุหมุนกวาดล้าง!
เพียงเวลาสั้นๆ มดพลังยักษ์หนึ่งตัวก็ถูกกินจนเกลี้ยง
เย่ยวินอี้: "..."
เขาหิ้วเจ้าหมาน้อยขึ้นมาดู
เจ้านี่ กินสัตว์อสูรที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวมันหลายสิบเท่าเข้าไป!
แต่พุงกลับแฟบ!
เวรเอ๊ย กินเข้าไปแล้วไปไว้ไหนหมด?!
แต่เย่ยวินอี้สังเกตเห็นว่า เจ้านี่ดูเหมือนจะตัวใหญ่ขึ้นมานิดนึง
แค่นิดเดียวจริงๆ
"เจ้าตัวประหลาด!" เย่ยวินอี้อดบ่นไม่ได้
จากนั้นเขาก็เอาซากสัตว์อสูรในระบบออกมาทั้งหมด
ให้เจ้าหมาน้อยกิน
กรุบกรับ...
เสียงเคี้ยวดังต่อเนื่อง
เย่ยวินอี้ไม่สนใจมันแล้ว เดินเข้าบ้านไปทำอาหารเช้า
สักพักทำกับข้าวเสร็จเดินออกมา
เชี่ย?!
กินหมดแล้ว?!
เกลี้ยงเลย?!
ทางด้านเจ้าหมาน้อย ตอนนี้นอนหงายท้องแอ้งแม้งอยู่บนพื้น
พุงป่องกลมดิ๊กเหมือนลูกโป่ง!
ตัวโตขึ้นมาไม่น้อย
"นี่มันรางวัลระดับเทพนะ อย่ามาท้องแตกตายซะล่ะ" เย่ยวินอี้รีบก้าวเข้าไปดู ดูอยู่ครู่หนึ่ง เย่ยวินอี้ถึงพบว่าเจ้านี่แค่นอนหลับไปเฉยๆ
แถมยังกรนเบาๆ อีกต่างหาก
ทำเอาเขาพูดไม่ออก
จากนั้นเขาก็เดินกลับเข้าไปในวิลล่า
พอดี
เจอกับโจวไหวเวย หานปิงเสวี่ย และหานปิงอวี้ ทั้งสามคนเดินลงมาจากบันได
เพียงแต่ว่า ทั้งสามคนต้องเกาะราวบันไดเดินลงมา!
แต่ละคนหน้าตาเหยเกด้วยความระบม!
พวกเธอมองเย่ยวินอี้ที่มองพวกเธออยู่ ก็พากันย่นจมูก
จ้องเย่ยวินอี้ตาเขียว!
เป็นความผิดของเขาทั้งนั้น!
ยังจะมายืนดูละครลิงอีก!
ทำเอาพวกเธอระบมไปหมด!
ถ้าต้องเจอแบบนี้ทุกคืน!
จะยังมีชีวิตรอดไหมเนี่ย!
ทันใดนั้น พวกเธอก็คิดตรงกันว่า หรือควรจะให้สามีรับอนุภรรยาเพิ่มอีกสักหน่อย
มีน้องสาวเพิ่มอีกสักหน่อย พวกเธอจะได้ประหยัดแรงกายได้บ้าง!
ไม่ต้องตรากตรำขนาดนี้!
ช่วยกันหารดาเมจไง!
"มากินข้าวเถอะ" เย่ยวินอี้เรียกพวกเธอมากินข้าว
ระหว่างกินข้าว เจ้าหมาป่าสวรรค์กลืนจันทร์ก็ตื่น วิ่งเข้ามาในบ้าน
"ว้าย! หมาดำตัวน้อย!" โจวไหวเวยเห็นเจ้าหมาดำตัวน้อยวิ่งเข้ามา หลังวันสิ้นโลก สัตว์อสูรล้วนดุร้ายน่ากลัว เธอไม่ได้เห็นสัตว์ตัวเล็กน่ารักแบบนี้มานานแล้ว
ข้างๆ หานปิงเสวี่ยและหานปิงอวี้สองพี่น้องเห็นเจ้าหมาดำน้อยก็สนใจเหมือนกัน
ถึงกับหยิบอาหารออกมาเตรียมจะป้อน
แต่ทว่า เจ้าหมาป่าสวรรค์กลืนจันทร์แค่ปรายตามอง ไม่สนใจเลยสักนิด
ไม่มีความสนใจในอาหารที่พวกเธอป้อนแม้แต่น้อย
หานปิงอวี้: "..."
เธอหันไปถามเย่ยวินอี้ "สามีคะ เจ้าหมาดำน้อยนี่ชื่ออะไรคะ? มาจากไหนเหรอ?"
คำถามนี้ทำเอาเย่ยวินอี้ต้องคิด "ยังไม่มีชื่อ ต่อไปเรียกไอ้เจ้าหมานี่ว่า 'เจ้าดำ' (เสี่ยวเฮย) ละกัน"
ยังไงก็ตัวดำอยู่แล้ว
เจ้าดำ?!
ชื่อแปลกๆ แฮะ
แต่ทั้งสามคนก็ไม่ได้คัดค้าน
กินข้าวเสร็จก็เริ่มเล่นกับหมา
ต้องบอกเลยว่า เจ้าดำนี่เป็นขวัญใจของสามสาวงามจริงๆ
ภายในวิลล่า บรรยากาศเงียบสงบอบอุ่น
ทำให้สามสาวรู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปก่อนวันสิ้นโลก
ในขณะเดียวกัน
นอกป้อมปราการ ทีมผู้มีพลังพิเศษเริ่มรวมพลกันแล้ว!
วันนี้เป็นอีกวันที่ต้องออกไปล่าสัตว์อสูร!
เพียงแต่ว่า นอกจากล่าสัตว์อสูรแล้ว วันนี้ยังมีภารกิจอื่นอีก!
"พวกนายรู้ไหม? วันนี้ท่านเจ้าเมืองเพิ่มรางวัลนำจับอีกแล้ว แกนผลึกสัตว์อสูรระดับเงินขั้นต้นห้าชิ้น แลกกับยาสมุนไพรฤทธิ์ร้อน!
หรือแค่เบาะแสของยาก็ได้!"
"พระเจ้าช่วย เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูท่าหลายวันมานี้ไม่มีข่าวเรื่องยาเลย ท่านคงร้อนใจน่าดู"
"แกนผลึกระดับเงินขั้นต้นตั้งห้าชิ้น!"
"จุ๊ๆ ดูท่าวันนี้ทิศทางภารกิจของทุกคนคงต้องเปลี่ยนแล้วล่ะ!"
"ลุย! วันนี้ต้องหายาฤทธิ์ร้อนให้เจอ!"
"ออกเดินทาง!"
เสียงตะโกนดังเซ็งแซ่!
เหล่าผู้มีพลังพิเศษต่างตื่นเต้นสุดขีด!
ราวกับความมั่งคั่งมหาศาลกองอยู่ตรงหน้า!
แต่ทว่า!
ในขณะที่พวกเขากำลังตื่นเต้น!
ไกลออกไป!
เงาร่างหลายสายกำลังวิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว!
ผู้มีพลังพิเศษแต่ละคนหน้าซีดเผือด หอบหายใจแฮกๆ!
ในจำนวนนั้น มีผู้มีพลังพิเศษระดับเงินขั้นต้นรวมอยู่ด้วย!
คนที่กำลังจะออกเดินทางเห็นสภาพนั้น ก็พากันสงสัย
นี่มันหมายความว่าไง?
พวกเขาเพิ่งออกไปไม่ใช่เหรอ? ทำไมรีบกลับมากันเร็วนัก?!
"เกิดอะไรขึ้น?!"
"ทำไมเพิ่งออกไปก็กลับมาแล้ว?!"
"เป็นอะไรกัน? ทำไมวิ่งหน้าตื่นกันมาขนาดนี้!"
เสียงตะโกนถามดังขึ้น
ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ ต่างมองพวกเขาอย่างร้อนรน รอคำตอบ!
ผู้มีพลังพิเศษระดับเงินมองพวกเขา "แฮ่ก... คลื่น... คลื่นสัตว์อสูร!"
คลื่นสัตว์อสูร?!
ประโยคเดียว ทำเอาทุกคนตาเบิกโพลง แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง!
เรื่องแบบนี้ พูดมั่วซั่วไม่ได้นะเว้ย!
คลื่นสัตว์อสูร!
คือการที่สัตว์อสูรนับร้อยนับพันตัวรวมกลุ่มกันถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์!
โจมตีกำแพงป้อมปราการ!
เวลานี้ จำเป็นต้องให้ผู้มีพลังพิเศษในป้อมปราการลุกขึ้นสู้!
ต้องต้านทานสุดชีวิต!
มิฉะนั้น!
ก่อนหน้านี้เคยมีป้อมปราการที่เป็นตัวอย่างมาแล้ว!
ผู้มีพลังพิเศษในป้อมปราการไม่ยอมต้านทาน สุดท้ายสัตว์อสูรพังเข้ามาในป้อมปราการ สังหารหมู่!
ผู้รอดชีวิตตายเรียบ!
ป้อมปราการพินาศ!
และเมื่อรังไข่คว่ำ มีหรือไข่จะสมบูรณ์!
ผู้มีพลังพิเศษเหล่านั้นพอเสียป้อมปราการ ก็ไม่มีที่พักผ่อนฟื้นฟู!
ต้องระหกระเหินในป่า สุดท้ายก็ถูกสัตว์อสูรฉีกร่างอยู่ดี!
พอนึกถึงตรงนี้ เหล่าผู้มีพลังพิเศษต่างหน้าถอดสี!
ขณะที่พวกเขากำลังจะขยับตัว
บนกำแพงป้อมปราการ!
ยามเฝ้าระวังมองไปทางไกล!
สายตาทอดมองไปไกลสุดลูกหูลูกตา!
ป่าไม้ตรงนั้นราวกับคลื่นลมพัดผ่านทุ่งข้าวสาลี!
จากที่ไกลลิบๆ กำลังเคลื่อนที่มาทางนี้ด้วยความเร็วสูง!
นั่นคือ?!
คลื่นสัตว์อสูร!
ฉับพลัน!
ยามก็ตีกลองศึกบนกำแพงป้อมปราการทันที!
ตึง ตึง ตึง!
กลองศึกทำจากหนังสัตว์อสูรพิเศษ เมื่อตีแล้วเสียงดังกังวานไกล!
คลื่นเสียงแผ่ขยายไปทั่วป้อมปราการ!
เสียงกลองศึกดังขึ้น ผู้รอดชีวิตต่างเงยหน้ามองมาทางนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
พวกเขาไม่ค่อยเข้าใจว่าเสียงกลองศึกนี้หมายถึงอะไร!
แต่เสียงกลองนี้ เมื่อตกเข้าหูผู้มีพลังพิเศษในป้อมปราการ กลับเหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ!
แม้แต่ไป๋จื่อซี ก็ลุกพรวดขึ้นทันที
เธอรีบเดินออกไป!
มองดูรองแม่ทัพที่วิ่งมา!
"เสียงนี้ดังมาจากประตูทิศใต้ของป้อมปราการ ฉันจะพาคนไปเดี๋ยวนี้! เธอไปรวบรวมผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ ใครขัดคำสั่ง ฆ่า!"
คำว่า "ฆ่า" หลุดออกมา พร้อมความเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ!
จากนั้น ไป๋จื่อซีก็พาคนมุ่งหน้าไปยังประตูทิศใต้อย่างรวดเร็ว!
(จบแล้ว)