บทที่ 9 - เจ้าเมืองสาวสวย!

บทที่ 9 - เจ้าเมืองสาวสวย!

เย่ยวินอี้หนีบขาเข้าหากัน นำทุกคนมุ่งหน้าออกไป

ผู้คนรอบข้างได้ยินคำพูดของเย่ยวินอี้

เขตชั้นใน!

บ้านหลังใหญ่!

อา... นี่มัน!

ชั่วพริบตา ความอิจฉาทำให้ดวงตาของพวกเขาร้อนผ่าวแทบจะลุกเป็นไฟ!

พวกเขาย้อนกลับไปมองบ้านของตัวเอง

แทบจะคลั่งตาย!

อารมณ์อิจฉาริษยาพลุ่งพล่านในใจอย่างบ้าคลั่ง!

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!

บนหลังเสือดาวไล่ลม

โจวไหวเวยนั่งอยู่บนนั้น

สีหน้าตื่นเต้นระคนหวาดเสียว ร่างกายเกร็งไปหมด

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ขี่สัตว์อสูร!

ประสบการณ์ช่วงต้นวันสิ้นโลก ความหวาดกลัวต่อสัตว์อสูรฝังลึกอยู่ในกระดูกของคนธรรมดาทุกคน!

วินาทีถัดมา เย่ยวินอี้ก็โอบกอดเธอจากด้านหลัง

ทำให้ร่างกายของเธอค่อยๆ ผ่อนคลายลง

สักพัก

พวกเขาก็มาถึงศูนย์รวมสินค้าแกนผลึกของป้อมปราการเนบิวลา

ที่นี่ สามารถใช้แกนผลึกในการแลกเปลี่ยนสินค้าได้!

แน่นอน คนที่มาก็ล้วนเป็นผู้มีพลังพิเศษ!

ในเวลานี้ กลุ่มเจ้าฟันทองกำลังอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์แลกเปลี่ยน

ดูราคายารักษาแล้ว ก็ถอนหายใจ

แม่งเอ้ย!

ทำไมแพงบรรลัยขนาดนี้!

ยานี่ ต้องใช้แกนผลึกสัตว์อสูรระดับทองแดงขั้นกลางหนึ่งชิ้น!

ยาเกรดต่ำอื่นๆ ก็ต้องใช้แกนผลึกระดับทองแดงขั้นต้นไม่น้อย!

เขากัดฟัน มองดูแผลตัวเอง!

ช่างแม่งเหอะ! กูทนเอาก็ได้วะ!

ขณะที่เขากำลังก่นด่าในใจเตรียมจะเดินออกไป

จู่ๆ ก็ได้กลิ่นคาวเลือด!

ทำไมกลิ่นแรงขนาดนี้?!

เขาหันขวับกลับไปมอง!

เห็นเย่ยวินอี้ที่เลือดท่วมตัวพาหญิงงามสามคนเดินเข้ามา

นี่มัน?!

เจ้าฟันทองมองเย่ยวินอี้ จำได้ทันที

นี่มันไอ้หนุ่มที่ปฏิเสธพวกเขาเมื่อเช้า แล้วออกไปนอกป้อมคนเดียวนั่นนิ?

เมื่อเช้าพวกเขายังคิดว่าไอ้หมอนี่คงไม่ได้กลับมาแล้ว

นึกไม่ถึง!

"นึกไม่ถึงว่าไอ้เด็กนี่จะรอดกลับมาได้จริงๆ แถมดูเหมือนจะไม่ได้บาดเจ็บอะไรด้วย" ข้างกายเจ้าฟันทอง สมาชิกทีมคนหนึ่งก็จำเย่ยวินอี้ได้ พูดขึ้นช้าๆ

เจ้าฟันทองนึกถึงความสูญเสียของตัวเอง ก็แค่นเสียง "ไอ้เด็กนี่ดวงดีชิบหาย แม่งเอ้ย ข้างนอกอันตรายขนาดนั้น พวกเรายังสะบักสะบอม มันดันกลับมาครบ 32"

"ไม่เป็นไรหรอก รอดูกันไป เรื่องแบบนี้เอาแน่เอานอนไม่ได้ รอดวันนี้ วันหน้าก็ไม่แน่!"

พอเย่ยวินอี้ปรากฏตัว คนรอบข้างต่างพากันหลีกทาง

เพราะเย่ยวินอี้แทบจะอาบเลือดมาทั้งตัว กลิ่นคาวเลือดบนตัวเขามันรุนแรงเกินไปจริงๆ

แต่โจวไหวเวยกลับควงแขนเขาไว้

ด้านหลัง สองพี่น้องหานปิงเสวี่ยและหานปิงอวี้ก็ตามมาติดๆ

มาถึงหน้าเคาน์เตอร์แลกเปลี่ยน

ชายที่อยู่ด้านหน้าเห็นเย่ยวินอี้ ใบหน้าเปื้อนยิ้ม "พ่อหนุ่ม อยากได้อะไรล่ะ?"

"ขอเป็นบ้านหลังใหญ่ในเขตชั้นใน เอาแบบใหญ่ๆ เงียบสงบ บรรยากาศดีๆ" เย่ยวินอี้บอกความต้องการออกไปตรงๆ

แต่พอประโยคนี้หลุดออกไป ชายคนนั้นก็สำรวจเย่ยวินอี้ มองดูเสื้อผ้ากระสอบที่ปริขาดของเขา แล้วเตือนด้วยความหวังดี "พ่อหนุ่ม บ้านแบบนั้นราคาไม่เบานะ"

คนรอบข้างก็ได้ยินสิ่งที่เย่ยวินอี้พูด

ต่างก็มองมาที่เขา!

ถ้าจะบอกว่าบ้านก่อนวันสิ้นโลกแพง บ้านหลังวันสิ้นโลก ยิ่งแพงจนคนก่อนวันสิ้นโลกเทียบไม่ติด!

ที่ดินทองคำของจริง!

ขณะที่พวกเขาส่ายหน้า คิดว่าเย่ยวินอี้เป็นพวกบ้านนอกเข้ากรุง ไม่รู้ตาสีตาสา

ซ่า!

เสียงแกนผลึกร่วงหล่นดังขึ้น

ทุกคนมองตามไป

ชั่วพริบตา ดวงตาเบิกโพลง แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

เจ้าฟันทอง: "..."

คนรอบข้าง: "..."

พนักงานขาย: "..."

เชี่ย?!

นี่มันอะไร?!

พวกนี้ มันแกนผลึกระดับทองแดงขั้นปลายทั้งนั้น?!

งั้นเขา!

ระดับไหนกัน?!

หะ?

ทุกคนตัวชาไปชั่วขณะ!

เจ้าฟันทองมองเย่ยวินอี้ ไอ้หนุ่มนี่ เป็นผู้มีพลังพิเศษระดับเงินเหรอ?!

ในป้อมปราการเนบิวลา นี่คือตัวตนระดับยอดฝีมือเลยนะ!

จากนั้น เขาก็นึกถึงเรื่องเมื่อเช้าที่เขาคิดว่าเย่ยวินอี้เป็นแค่ระดับทองแดงขั้นต้น แล้วจะชวนเข้ากลุ่ม

รวมถึงคำพูดเมื่อกี้

คิดถึงตรงนี้ เจ้าฟันทองมุมปากกระตุก รีบถอยหลบไปด้านหลัง

พนักงานขายก็เปลี่ยนสีหน้าทันควัน จากใบหน้าเรียบเฉยเมื่อกี้ กลายเป็นยิ้มแก้มปริ

"คุณลูกค้า บ้านที่คุณต้องการมีครับ! เดี๋ยวผมพาไปดู! รอสักครู่นะครับ ผมไปเอาเอกสารกับกุญแจก่อน!"

จากนั้น เขาก็รีบกุลีกุจอออกมา หยิบแก้วน้ำวางตรงหน้าเย่ยวินอี้และสามสาว

"นี่ชาดีของเราครับ เชิญดื่มรอก่อน รอผมแป๊บเดียว"

พนักงานพูดพลาง รินน้ำชาให้เย่ยวินอี้

แล้วรินให้สามสาวตามลำดับ

"คุณนายทั้งสาม เชิญชิมครับ"

คุณนาย...

ได้ยินคำนี้ สามสาวต่างหน้าแดง

รีบยกถ้วยชาขึ้นจิบ แก้เก้อ

เย่ยวินอี้มองท่าทีที่เปลี่ยนไปของชายคนนั้น ก็ถอนหายใจ มีเงินนับเป็นน้อง มีทองนับเป็นพี่จริงๆ!

ระหว่างที่พวกเขารออยู่

ไม่ไกลออกไป ก็มีเสียงฮือฮาดังขึ้น!

เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ!

ทุกคนเริ่มพูดคุยกันเซ็งแซ่!

"เจ้าเมือง! ท่านเจ้าเมืองมาแล้ว!"

"ช่วงนี้เธอมาที่นี่บ่อยนะ!"

"ใช่ เหมือนจะมาหายาสมุนไพรฤทธิ์ร้อน เห็นว่าให้ราคาสูงมาก!"

"เมื่อวานเหมือนจะตั้งรางวัลเป็นแกนผลึกสัตว์อสูรระดับเงินขั้นต้นเลยนะ!"

"ช่างเถอะๆ รางวัลนั่นคงไม่เกี่ยวกับฉันหรอก ฉันขอดูท่านเจ้าเมือง เป็นอาหารตาดีกว่า!"

"เบาๆ หน่อยสิวะ แม่ง จะมองก็อย่าพูดดังขนาดนั้น อยากตายรึไง?"

เสียงพูดคุยลอยมา

เข้าหูเย่ยวินอี้และภรรยาทั้งสาม

พวกเขาหันไปมอง

จะว่าไป เย่ยวินอี้อยู่ป้อมปราการเนบิวลามาห้าปี แต่ยังไม่เคยเจอเจ้าเมืองจริงๆ สักครั้ง

ฟังจากคนข้างๆ เมื่อกี้ เจ้าเมืองคนนี้ดูเหมือนจะเป็นผู้หญิง แถมยังสวยซะด้วย

งานนี้ต้องขอดูหน่อยแล้ว

สักพัก

ฝูงคนแยกออก!

เงาร่างหลายสายเดินออกมา!

หญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัว!

แค่มองแวบเดียว ตาของเย่ยวินอี้ก็ลุกวาว!

สาวสวยขนาดนี้เลย?!

ดวงตากลมโต ริมฝีปากแดงระเรื่อ!

ผมยาวสลวยดุจสายน้ำตก ยาวถึงเอว!

ผิวขาวดั่งหิมะ! บวกกับชุดกระโปรงยาวสีขาว!

ให้ความรู้สึกสูงส่งจนมิอาจเอื้อม!

ราวกับมีรังสีบางอย่างแผ่ออกมาจากตัวเธอ พอปรากฏตัว ก็กดดันคนรอบข้างจนเงียบกริบ!

แม้แต่พวกผู้มีพลังพิเศษที่บอกจะล้างตาเมื่อกี้ ก็ยังก้มหน้า ไม่กล้าจ้องมองเธอตรงๆ

แต่ทว่า

รังสีนี้ไม่มีผลอะไรกับเย่ยวินอี้

ตอนนี้เขากำลังมองอย่างเพลิดเพลิน

ในใจก็เปรียบเทียบ

ผู้หญิงคนนี้ แม้จะไม่ดูมๆ ตูมตามมากนัก แต่มีดีที่ความสมส่วน งดงามอย่างเป็นธรรมชาติ!

ก็ไม่เลว!

ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาคุกคามของเย่ยวินอี้

ไป๋จื่อซีจึงมองตามสายตานั้นมา!

(จบแล้ว)