EP.24 : หน้าที่และความรับผิดชอบ

"ให้ผมเข้าปาร์ตี้นี้... มันจะดีจริงๆ เหรอครับ?"

คำถามของชีเอินทำให้พวกวิเวียนชะงักไปเล็กน้อย

"เอ๊ะ?" วิเวียนถามด้วยความประหลาดใจ "เธอมีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?"

เมื่อเจอคำถามย้อนกลับแบบนั้น ชีเอินเกิดความอยากชั่ววูบที่จะตอบไปตามตรงว่า— ใช่ครับ มีปัญหาแน่นอน

แต่ขืนตอบแบบนั้นออกไปคงเสียมารยาทแย่

ดังนั้น ชีเอินจึงพยายามอ้อมค้อมเพื่อสื่อความหมาย

"ปาร์ตี้ของคุณมีแต่ผู้หญิงนะครับ การที่มีนักผจญภัยผู้ชายอย่างผมโผล่เข้ามาคนเดียวแบบนี้ มันน่าจะมีเรื่อง ไม่สะดวกใจ หลายอย่างไม่ใช่เหรอครับ?"

ความหมายแฝงในคำพูดของชีเอินก็คือ ต่อให้ตัวเขาไม่มีปัญหา แต่วิเวียนและคนอื่นๆ ในปาร์ตี้นั่นแหละที่ควรจะมีปัญหา

พวกวิเวียนไม่คิดว่าชีเอินจะเป็นฝ่ายหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดเอง

วิเวียนจึงส่งยิ้มตอบกลับมา

"มันก็อาจจะมีผลกระทบบ้างแหละนะ" วิเวียนไม่ได้หลบเลี่ยงประเด็น แต่ตอบกลับอย่างจริงใจ "แต่อย่าตัดสินพวกเราแค่รูปลักษณ์ภายนอกสิ จริงๆ แล้วพวกเราเคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้วนะ อีกอย่าง นี่เป็นการจัดเตรียมของทางกิลด์ ไม่ว่าจะมองในมุมของหน้าที่ที่มีต่อกิลด์ หรือความรับผิดชอบในฐานะรุ่นพี่ พวกเราก็ไม่มีเหตุผลที่จะคัดค้านการปั้นเด็กใหม่หรอกนะ"

"หน้าที่และความรับผิดชอบ... งั้นเหรอครับ?" ชีเอินเลิกคิ้ว

"ใช่แล้วจ้ะ" วิเวียนมองชีเอินพลางอธิบายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน "พวกเราเองครั้งหนึ่งก็เคยเป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่เส้นทางนักผจญภัยเหมือนกัน และในตอนนั้น พวกเราก็ได้รับการดูแลจัดแจงจากกิลด์และได้รับการสั่งสอนจากรุ่นพี่มาก่อน เพราะแบบนั้นพวกเราถึงก้าวมาอยู่ ณ จุดนี้ได้... กิลด์และนักผจญภัยเป็นแบบนี้มาตลอด เพราะการช่วยกันขับเคลื่อนวงการนักผจญภัยนี่แหละ ทั้งตัวนักผจญภัยและองค์กรกิลด์ถึงสามารถเติบโตจนยิ่งใหญ่มาได้นับพันปี"

การที่นักผจญภัยและกิลด์พัฒนามาได้ไกลขนาดนี้ จนกลายเป็นขุมอำนาจใหญ่ที่แผ่ขยายไปทั่วโลกได้ ย่อมต้องอาศัยการควบคุมและช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างมหาศาล

แม้ฉากหน้าจะดูเหมือนว่านักผจญภัยกับกิลด์แค่ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ กิลด์เป็นเวทีให้รับงานและรับเงิน ส่วนกิลด์ก็ได้ค่าหัวคิวจากการเป็นตัวกลาง แต่เพื่อให้อาชีพนักผจญภัยคงอยู่และพัฒนาต่อไป กิลด์จึงได้วางข้อจำกัดและมาตรการสนับสนุนไว้มากมาย

ยกตัวอย่างเช่น สำหรับนักผจญภัยหน้าใหม่ หากปล่อยให้ออกไปลุยเดี่ยวโดยไม่มีการฝึกฝนหรือทดสอบใดๆ อย่าว่าแต่โอกาสทำภารกิจสำเร็จเลย แค่อันตรายทั่วไปก็เพิ่มโอกาสเสียชีวิตมหาศาลแล้ว

ดังนั้น เพื่อป้องกันเหตุการณ์นั้น กิลด์จึงกำหนดให้นักผจญภัยหน้าใหม่ต้องผ่านการฝึกฝนและทดสอบระดับหนึ่ง ด้านหนึ่งเพื่อให้ทำงานสำเร็จ แต่อีกด้านก็เพื่อป้องกันไม่ให้คนที่ไม่เหมาะสมต้องไปเจออันตรายถึงชีวิต

ด้วยเหตุนี้ การให้นักผจญภัยรุ่นพี่คอยดูแลรุ่นน้องจึงเป็นสิ่งจำเป็น

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา กิลด์ใช้วิธีการนี้ในการปั้นเด็กใหม่ ซึ่งเป็นวิธีที่ทำให้อาชีพนักผจญภัยเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตามกาลเวลา

วิเวียนและพรรคพวกเคยเป็นเด็กใหม่ และเคยได้รับการดูแลจากรุ่นพี่มาก่อน ดังนั้นพวกเธอที่ได้รับผลประโยชน์นั้นมาแล้ว ย่อมต้องส่งต่อมันให้กับชีเอิน

"อย่างนี้นี่เอง"

ชีเอินพยักหน้าพลางพึมพำในใจ

ในฐานะคนจากต่างโลก ชีเอินรู้ดีว่าทฤษฎีมันสวยหรูแบบนั้นแหละ แต่ในทางปฏิบัติ คนที่ทำได้จริงๆ นั้นหายากยิ่งกว่างมเข็ม

ในชาติภพก่อน เขาเห็นมานักต่อนักแล้ว คนที่ได้รับความเมตตาจากผู้อื่น แต่สุดท้ายกลับเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน และตอบแทนบุญคุณด้วยความเนรคุณ

ต่อให้ไม่ใช่คนเนรคุณ แต่ความกตัญญูก็เป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่แค่เก็บไว้ในใจ จะมีสักกี่คนที่ลงมือตอบแทนคืนกลับไปจริงๆ?

บางที ที่นี่ การฝึกสอนเด็กใหม่อาจเป็นภารกิจที่เลี่ยงไม่ได้ของรุ่นพี่ แต่จะทำด้วยความเต็มใจหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ไม่ว่าจะยังไง เมื่อรวมกลุ่มกันเป็นปาร์ตี้ สิ่งที่ตามมาคือการทำงานร่วมกันและการผจญภัย ซึ่งบางครั้งหมายถึงความเป็นความตาย ความแข็งแกร่งของสมาชิกทุกคนในปาร์ตี้จะเป็นตัวกำหนดชะตากรรมของภารกิจ

ถ้าสมาชิกเก่ง ก็รับงานเสี่ยงๆ ที่ผลตอบแทนสูงได้

แต่ถ้าสมาชิกไม่เก่ง ก็ต้องคิดหน้าคิดหลังเพื่อความปลอดภัย งานเสี่ยงๆ ก็รับไม่ได้ กิจกรรมของปาร์ตี้ก็จะยากลำบากขึ้น

สรุปง่ายๆ การมีเด็กใหม่เข้ามา สำหรับปาร์ตี้รุ่นพี่ส่วนใหญ่แล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับการ 'หาเหาใส่หัว' ดีๆ นี่เอง

ด้วยผลกระทบแบบนี้ จำนวนปาร์ตี้ที่เต็มใจจะรับเด็กใหม่มาดูแลจริงๆ คงมีน้อยมาก

ยิ่งปาร์ตี้ของวิเวียนมีแต่สาวงาม การรับผู้ชายเข้ามา ผลกระทบยิ่งมากกว่าปกติหลายเท่า

ถึงกระนั้น เธอยังสามารถพูดได้เต็มปากว่าไม่รังเกียจ นิสัยแบบนี้ อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่ชีเอินอดชื่นชมไม่ได้

นอกจากนี้ วิเวียนยังพูดเสริมอีกว่า

"ระยะเวลาฝึกก็แค่เดือนเดียวเอง แถมก่อนหน้านี้พวกเราก็รับงานถี่มาก นานแล้วนะที่ไม่ได้พักผ่อนจริงๆ จังๆ ถือซะว่าช่วงนี้เป็นการพักผ่อนและทำงานสบายๆ ไปในตัว นี่เป็นการตัดสินใจของทุกคนในปาร์ตี้จ้ะ เพราะงั้นเธอไม่ต้องเกรงใจไปหรอกนะ"

วิเวียนกล่าวเช่นนั้น

เมื่อได้ยินดังนั้น ชีเอินไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโค้งศีรษะให้วิเวียนและทุกคน

"ถ้าอย่างนั้น ตลอดหนึ่งเดือนนี้ต้องขอรบกวนด้วยนะครับ"

ชีเอินยอมรับสถานการณ์ในที่สุด

"โอเคจ้ะ" วิเวียนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเสนอแนะ "งั้นพวกเราอย่ามัวโอ้เอ้กันเลย วันนี้ไปลองรับภารกิจง่ายๆ มาทำเพื่อให้เธอคุ้นเคยกับงานของนักผจญภัยกันเถอะ"

ชีเอินย่อมไม่ปฏิเสธข้อเสนอนั้น

ไม่ว่าจะยังไง ชีเอินก็อยากรีบเรียนรู้งานนักผจญภัยให้เร็วที่สุด เพื่อที่เขาจะได้แข็งแกร่งขึ้นได้อย่างราบรื่น

คนอื่นๆ ในห้องก็ไม่มีใครคัดค้าน พวกเขาจึงพาชีเอินเดินออกจากห้องและมุ่งหน้าลงไปยังโถงชั้นหนึ่งพร้อมกัน

......

"..............."

เมื่อกลุ่มของชีเอินเดินลงมาจากชั้นสองและก้าวเข้าสู่โถงชั้นหนึ่ง ความจอแจวุ่นวายเมื่อครู่ก็พลันเงียบกริบลงทันตาเห็น

วิเวียน เดียร์ ลูเมีย และเมลิก้า ไม่ได้พูดอะไรกับสถานการณ์นั้น พวกเธอเพียงแค่มองตากันแล้วเดินตรงไปยังบอร์ดภารกิจ

ส่วนชีเอินที่เดินมาพร้อมกับพวกเธอ สีหน้าเริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจอีกครั้ง

(เรื่องยุ่งยากมาเยือนจริงๆ ด้วยแฮะ)

ในโถงกิลด์ สายตาของเหล่านักผจญภัยจับจ้องไปที่กลุ่มของวิเวียนเป็นอันดับแรก ก่อนจะมารวมศูนย์อยู่ที่จุดเดียว... นั่นคือ ชีเอิน

ชัดเจนเลยว่า ชีเอินที่เดินเคียงข้างกลุ่มสาวงามของวิเวียน ย่อมตกเป็นเป้าสายตาไม่ว่าจะต้องการหรือไม่ก็ตาม

ชีเอินสังเกตเห็นบรรยากาศเหล่านั้น แต่เขาทำได้เพียงแสดงสีหน้าปลงตก

เพราะสถานการณ์แบบนี้ เป็นสิ่งที่ชีเอินคาดเดาไว้อยู่แล้วตั้งแต่แรก