- หน้าแรก
- ระบบธรรมชาติ: ผมกลายเป็นเจ้าพ่อทรัพยากรโลก
- บทที่ 20 - ตระกูลเจียงช็อกตาตั้ง
บทที่ 20 - ตระกูลเจียงช็อกตาตั้ง
บทที่ 20 - ตระกูลเจียงช็อกตาตั้ง
บทที่ 20 - ตระกูลเจียงช็อกตาตั้ง
เจียงลี่เทาถึงกับยกนิ้วโป้งให้หลานสาวคนโปรด ความคับแค้นใจที่ถูกเมินในวันนั้นมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความสะใจอย่างท่วมท้น
"หลานอาเก่งมาก! ทำดี! ทำถึง! ฮ่าๆๆๆ สะใจโว้ย!"
แม้แต่เจียงสวี่ผู้เคร่งขรึมยังอดอมยิ้มไม่ได้ การได้เห็นศัตรูที่เกลียดขี้หน้าเสียรู้และเสียเงินช่างเป็นความบันเทิงชั้นยอด
ทว่า ในขณะที่คนในห้องผู้ป่วยกำลังหัวเราะร่าด้วยความลำพองใจ สถานการณ์ที่เหมืองกลับตาลปัตร
เหล่ามั่วเกณฑ์คนงานและเครื่องจักรหนักเข้ามาในพื้นที่อย่างรวดเร็ว ข่าวการเทขายเหมืองของตระกูลเจียงให้เศรษฐีหน้าโง่แพร่สะพัดไปทั่วเมือง ดึงดูดกองทัพนักข่าวและไทยมุงจำนวนมหาศาลให้แห่มาดูความล่มจม
"ได้ยินมาว่าคนซื้ออายุยังไม่ถึงสามสิบเลยนะ อ่อนหัดชะมัด"
"นั่นสิ เงินร้อยล้านละลายแม่น้ำชัดๆ น่าสงสาร"
"ตระกูลเจียงนี่เขี้ยวลากดินจริงๆ โยนขี้ให้คนอื่นหน้าตาเฉย แถมยังได้ตังค์อีก"
"รอดูเถอะ ขุดไปก็เจอแต่ดินเปล่า เดี๋ยวคงได้เห็นฉากน้ำตาเช็ดหัวเข่า"
กล้องทุกตัวจับจ้องไปที่ลานขุดเจาะ รถแบคโฮเริ่มตักดินรอบก้อนหินมหึมาออก รถเครนขนาดยักษ์หย่อนสลิงลงไปผูกมัดก้อนหินที่โผล่พ้นดินขึ้นมา
ขนาดของมันใหญ่โตมโหฬาร สูงกว่าสามเมตร กว้างสองเมตร รูปร่างคล้ายลูกแพร์ยักษ์
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังอื้ออึง ส่วนใหญ่เป็นไปในทางเย้ยหยันและสมเพช
"ก้อนหินใหญ่อย่างเดียวไม่ได้นะน้อง ต้องมีของข้างในด้วย ฮ่าๆๆ"
"ถ้าก้อนนี้เป็นหยกจริง ตระกูลเจียงคงตาบอดกันทั้งตระกูลแล้วล่ะ"
ทันทีที่ก้อนหินถูกยกขึ้นมาวางบนลานกว้าง เครื่องตัดหินขนาดใหญ่ก็เริ่มทำงาน ใบเลื่อยหมุนติ้วกรีดลงไปบนเนื้อหิน เสียงดังแสบแก้วหู ฝุ่นหินฟุ้งกระจาย
นักข่าวกดชัตเตอร์รัวๆ หวังจะได้ภาพใบหน้าผิดหวังของเจ้าของเหมือง
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป หินถูกผ่าออกไปหนึ่งในสามส่วน
แกรก!
หน้าตัดของหินแยกออกจากกัน เผยให้เห็นเนื้อใน...
แสงสีเขียวมรกตส่องประกายวูบวาบกระแทกตาคนทั้งลานประมูล! เนื้อหินใสกระจ่างดุจน้ำค้าง แวววาวดั่งกระจกเงา สีเขียวเข้มข้นสม่ำเสมอไร้ที่ติ
ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณชั่วอึดใจ ก่อนจะระเบิดออกด้วยเสียงฮือฮา
"เชี่ยยยย!!"
"ออกเขียว! เขียวอ๋อยเลย!"
"พระเจ้าช่วยกล้วยทอด! นั่นมัน... หยกจักรพรรดิ!? ก้อนเบ้อเริ่มเทึ่มขนาดนั้น!?"
นักข่าวที่ตั้งใจมาถ่ายภาพความล้มเหลว ต่างมือไม้สั่น รีบกดชัตเตอร์จนนิ้วแทบล็อก ไลฟ์สดผ่านมือถือกันจ้าละหวั่น ยอดวิวพุ่งกระฉูด
นี่ไม่ใช่แค่ข่าวเศรษฐกิจ แต่มันคือปาฏิหาริย์! หินยักษ์หนักยี่สิบห้าตัน เป็นเนื้อหยกเกรดเอเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ มูลค่า... ประเมินไม่ได้!
คนที่รอกระทืบซ้ำถึงกับหน้าแห้ง ส่วนคนที่มามุงดูด้วยความสงสารเปลี่ยนเป็นสายตาอิจฉาริษยาจนตาร้อนผ่าว
"ใครบอกว่าเขาโง่? นี่มันอัจฉริยะชัดๆ!"
"ดวงดีหรือตาถึงวะเนี่ย? รวยเละเลยนะนั่น!"
ผู้จัดการหวังที่กำลังนั่งดูไลฟ์สดในมือถือเพื่อรอสมน้ำหน้า ถึงกับช็อกจนมือถือร่วงใส่เท้า
เขาตาลีตาเหลือกโทรหาเจียงหมิ่นทันที ละล่ำละลักรายงานเสียงสั่น
ในห้องผู้ป่วย เจียงหมิ่นเพิ่งจะขอตัวกลับหลังได้รับโทรศัพท์จากผู้จัดการหวัง สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากยิ้มแย้มเป็นซีดเผือด ราวกับเห็นผี
"มีอะไรลูก? ใครโทรมา?" เจียงสวี่ถาม
เจียงหมิ่นไม่ตอบ มือสั่นเทาคว้ารีโมตทีวีมาเปิดช่องข่าว
ภาพบนจอทีวีฉายชัดเจน ก้อนหยกสีเขียวมรกตขนาดเท่าภูเขาย่อมๆ ตั้งตระหง่านอยู่กลางจอ พร้อมพาดหัวข่าวด่วนตัวสีแดงเถือก
'ปาฏิหาริย์เหมืองร้าง! หนุ่มปริศนาขุดพบหยกจักรพรรดิหนัก 25 ตัน! มูลค่าประเมินไม่ได้!'
ทั้งห้องเงียบกริบ เงียบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน
เจียงลี่เทาอ้าปากค้าง ตาถลนแทบหลุดจากเบ้า
"ไหนบอกว่า... เหมืองร้าง?" เสียงของเขาแหบพร่า
เจียงสวี่หายใจหอบถี่ หน้าอกกระเพื่อมแรงด้วยความโกรธจัดและเสียดายจนแทบกระอักเลือด
เหมืองนั่น... เคยเป็นของพวกเขา! หยกก้อนนั้น... ควรจะเป็นของพวกเขา!
พวกเขาเพิ่งจะหัวเราะเยาะคนอื่นว่าเป็นควาย ที่ไหนได้... พวกเขานั่นแหละที่เป็นควายตัวจริง! แถมยังเป็นควายที่คาบทองคำไปประเคนให้คนอื่นถึงที่!
"ไอ้พวกระยำ!" เจียงสวี่คำรามลั่น ตบโต๊ะข้างเตียงจนแจกันร่วงแตกกระจาย
สายตาทุกคู่พุ่งเป้าไปที่เจียงหมิ่น หญิงสาวผู้มั่นอกมั่นใจเมื่อครู่ ตอนนี้ยืนตัวสั่นงันงก หน้าซีดเป็นไก่ต้ม
"พ่อคะ... หนู... หนูไม่รู้จริงๆ ว่ามันมีของแบบนั้นอยู่..."
"ไม่รู้!?" เจียงสวี่ตวาดเสียงดัง "แกเป็นคนดูแลเหมือง ภาษาอะไรถึงไม่รู้! ผู้เชี่ยวชาญของแกมันกินข้าวหรือกินหญ้า!?"
"เอาคืนมา! ต้องเอามันคืนมาให้ได้!" เจียงสวี่สั่งเสียงเฉียบขาด แววตาอำมหิต "เหมืองนั่นต้องกลับมาเป็นของตระกูลเจียง หยกนั่นก็ด้วย! ไปจัดการซะ! อย่าให้เสียชื่อตระกูลเจียง!"
เจียงหมิ่นกัดฟันแน่น ความอับอายขายขี้หน้าแปรเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้น
"ค่ะพ่อ หนูจะไปเอาคืนมาเดี๋ยวนี้! ไอ้บ้านนอกนั่น... มันต้องชดใช้!"
...
ข่าวการค้นพบหยกยักษ์แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว แม้ตระกูลเจียงจะพยายามใช้อิทธิพลปิดข่าวในวงกว้าง แต่ในแวดวงไฮโซ ข่าวนี้ดังระเบิดเถิดเทิง
เศรษฐีกระเป๋าหนักจากทั่วสารทิศแห่กันมาที่เหมืองเพื่อขอชมบารมีหยกจักรพรรดิ รถหรูจอดเรียงรายเต็มหน้าลาน
เจียงหมิ่นพาผู้จัดการหวังและบอดี้การ์ดชุดใหญ่บุกมาถึงที่ แหวกฝูงชนเข้าไปด้วยใบหน้าถมึงทึง
เมื่อเห็นหยกก้อนยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ความโลภและความริษยาก็พุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง
มันสวยงามเหลือเกิน... และมันควรจะเป็นของเธอ!
"ไปเรียกไอ้เฉินหลีมาคุยกับฉันเดี๋ยวนี้!" เจียงหมิ่นสั่งเสียงแข็ง
[จบแล้ว]