บทที่ 49 - เบื้องบนตื่นตัว
บทที่ 49 - เบื้องบนตื่นตัว
บทที่ 49 - เบื้องบนตื่นตัว
☆☆☆☆☆
ภายในห้องลับ ฉู่หวยสวี่กำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
เขาตั้งสมมติฐานไว้ก่อน แล้วค่อยหาทางพิสูจน์ทีหลัง
เวลานี้ เขาหารู้ไม่ว่าตัวเองได้ก่อเรื่องใหญ่ขนาดไหน
บริเวณรอบสระน้ำเย็น ผู้ฝึกตนเริ่มมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ
เหล่าผู้ฝึกดาบจำนวนมหาศาลมารวมตัวกันที่นี่ ในบรรดาเก้าผู้ดูแลสายนอก นอกจากสองคนที่ลงเขาไปทำธุระ ที่เหลือมากันครบทีม
ผู้ดูแลหญิงนามว่าโม่ชิงเหมย ยืนอยู่ข้างๆ ผู้ดูแลหญิงอีกคนนามว่าถังชิวเย่ว์
โม่ชิงเหมยยังคงความสวยสะพรั่งสมวัย ส่วนถังชิวเย่ว์รูปร่างค่อนข้างท้วม แต่ดูใจดีเป็นมิตร
"ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ฉันรู้สึกว่าจิตวิญญาณดาบมันตื่นเต้นแปลกๆ" โม่ชิงเหมยพูดกับถังชิวเย่ว์
"ตื่นเต้น?" ถังชิวเย่ว์ทำหน้างง เธอไม่ใช่ผู้ฝึกดาบ เลยหันไปมองดาบของอีกฝ่าย
มองไม่ออกสักนิด
ริมสระน้ำเย็นเต็มไปด้วยศิษย์สายดาบ
ทุกคนต่างถือดาบคู่กายของตัวเอง จับกลุ่มคุยกันจ้อกแจ้กจอแจ
ทำให้ที่นี่เสียงดังหนวกหูไม่แพ้ตลาดนัดสายนอกเลยทีเดียว
ตามหลักแล้ว สายนอกเกิดปรากฏการณ์ประหลาดขนาดนี้ มีศิษย์มาชุมนุมกันเยอะขนาดนี้ เหล่าผู้ดูแลควรจะออกมาจัดระเบียบ
แต่ตอนนี้ เหล่าผู้ดูแลกลับยืนนิ่ง ไม่กล้าบุ่มบ่าม
เพราะพวกเขาสัมผัสได้ถึง... สายตาจากเบื้องบน!
บนยอดเขาถามวิถี เหล่าผู้อาวุโสกำลังจับตามองมาที่นี่!
"ทุกคนเงียบ!"
เสียงทุ้มกังวานดังมาจากฟากฟ้า
ทุกคนเงยหน้ามอง
เห็นชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมยาวสีม่วง ลอยตัวอยู่กลางอากาศ
"เจ้าสำนัก!"
ทุกคนรีบก้มหัวคารวะ
เซี่ยงเหยียน เจ้าสำนักประตูแห่งเต๋า มองลงมาที่สระน้ำเย็น แววตาเคร่งขรึม
ข้างกายเขามีผู้อาวุโสคนอื่นๆ ยืนอยู่ห่างๆ
หนึ่งในนั้นคือหลี่ชุนซง ผู้อาวุโสหก
"ศิษย์น้องหก เจ้าว่าข้างล่างนั่น... มีอะไร?" เซี่ยงเหยียนถาม
หลี่ชุนซงถูมือไปมา "ข้าจะไปรู้ได้ไง ข้าก็ไม่เคยลงไป"
"แต่ดูจากปฏิกิริยาของดาบ... น่าจะเป็นมรดกสายดาบระดับสูง"
"เผลอๆ อาจจะเป็น... มรดกปรมาจารย์!"
คำว่า "มรดกปรมาจารย์" ทำเอาทุกคนหูผึ่ง
ถ้าเป็นจริง... นี่คือเรื่องใหญ่ระดับทวีป!
"แต่เดี๋ยวนะ" จ้าวซูฉี ผู้อาวุโสห้าขัดขึ้น
"ข้าจำได้ว่า แดนลับใต้สระน้ำเย็น เป็นของเหลยเหวินเหยียน ศิษย์ราชาโอสถไม่ใช่เหรอ?"
"เขาเป็นนักปรุงยา จะไปมีมรดกสายดาบระดับปรมาจารย์ได้ไง?"
ทุกคนมองหน้ากัน
นั่นสิ... มันไม่สมเหตุสมผล
"หรือว่า..." หนานกงเย่ว์ ผู้อาวุโสเก้าพูดขึ้น "เขาจะแอบซ่อนอะไรไว้?"
ขณะที่พวกผู้ใหญ่กำลังถกเถียงกัน
ข้างล่าง หลิวเทียนเฟิงหน้าซีดเผือด
"มรดกสายดาบ?"
"หรือว่า... ในแดนลับไม่ได้มีแค่ยา?"
"ถ้าเป็นมรดกสายดาบ... แล้วเฉิงชี่..."
เขาเริ่มเสียใจที่ให้ลูกชายเข้าไป
ถ้าลูกชายไม่ได้มรดก แต่คนอื่นได้ไป... ตระกูลหลิวเสียหน้าแย่!
"ไม่เป็นไรๆ จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครรู้อะไรแน่ชัด ลูกข้ายังมีโอกาส ยังมีโอกาส!" เขาปลอบใจตัวเอง
ส่วนคนอื่นๆ ที่ยืนมุงอยู่ ส่วนใหญ่เคยได้ยินชื่อหลิวเฉิงชี่ ลูกชายผู้ดูแลหลิว
แต่ชื่อฉู่หวยสวี่กับหานซวงเจี้ยง... ไม่มีใครรู้จัก
ทุกคนจำชื่อสองคนนี้ไว้แม่น
ใครกันนะ ที่อยู่ใต้สระน้ำเย็น และเป็นคนทำให้เกิดปรากฏการณ์นี้?
บนฟ้าเก้าชั้น เซี่ยงเหยียนยืนเอามือไพล่หลัง ลอยตัวอยู่เหนือเมฆ
หลี่ชุนซงและคนอื่นๆ ยืนเว้นระยะห่าง เพื่อความปลอดภัย
ทันใดนั้น ฉู่อินอินก็พุ่งเข้ามา
เซี่ยงเหยียนผู้เป็นถึงระดับแปด ยืนนิ่งไม่ไหวติง พลังปราณรอบตัวไหลเวียน ปล่อยให้ฉู่อินอินแกว่งดาบฟันใส่ ดาบไม่ระคายผิวเขาแม้แต่นิดเดียว เข้าไม่ถึงตัวด้วยซ้ำ
ทุกคนรู้ดี ยัยน้องเล็กนี่อารมณ์ขึ้นเร็วลงเร็ว
พอระบายอารมณ์เสร็จ ฉู่อินอินก็เก็บดาบเข้าฝัก ในเมื่อฟันไม่โดน ก็ได้แต่แค่นเสียงฮึ:
"ศิษย์พี่เจ้าสำนัก ท่านจะเก๊กไปถึงไหน!"
เซี่ยงเหยียนยิ้มบางๆ "ศิษย์น้องเล็ก อย่าใจร้อน"
"ข้าแค่กำลังรอดูว่า... ใครจะเป็นผู้โชคดี"
สายตาของเขาทะลุผ่านผืนน้ำ มองลึกลงไปถึงก้นสระ
เห็นประตูหินที่เปิดอ้าซ่า
และเห็น... ชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่ง กำลังเดินออกมา
"หือ?" เซี่ยงเหยียนเลิกคิ้ว
"นั่นมัน... เด็กที่ศิษย์อาเล็กเลือกมา?"
หลี่ชุนซงชะโงกหน้ามาดู "ใช่ๆ! นั่นแหละฉู่หวยสวี่กับหานซวงเจี้ยง!"
"โอ้โห! ออกมาแล้ว!"
"ดูท่าทาง... จะได้ของดีติดมือมาด้วยนะนั่น!"
เซี่ยงเหยียนหรี่ตา
"น่าสนใจ..."
"ดูเหมือนการตัดสินใจของศิษย์อาเล็ก... จะถูกต้องอีกแล้ว"
[จบแล้ว]