บทที่ 28 - กร่าง

บทที่ 28 - กร่าง

☆☆☆☆☆

หนิวหย่วนซานมาถึงคุกใต้ดินปุ๊บ เกมก็ตกอยู่ในมือเขาปั๊บ

หลิวเทียนเฟิงแกี่ป่านนี้แล้ว มีเหรอจะฟังไม่ออก?

ชายชราเข้าใจทันที

"สมเป็นวัวเฒ่า รอบคอบจริงๆ" เขาคิด

ตัวเองทำคนของผู้อาวุโสหกเจ็บ จะไม่แสดงความรับผิดชอบหน่อยเหรอ?

ถ้าเกิดท่านเอาเรื่องขึ้นมา ผลที่ตามมาไม่อยากจะคิด!

จริงๆ แล้ว ต่อให้หนิวหย่วนซานไม่เตือน อีกเดี๋ยวหลิวเทียนเฟิงก็คงคิดได้เอง แล้วก็คงหอบของขวัญไปขอขมาถึงบ้าน

แต่เมื่อกี้ตาเฒ่าหนิวใช้การส่งเสียงทางจิต มีแค่หลิวเทียนเฟิงได้ยินคนเดียว ลูกชายกับหลานชายเลยงงเป็นไก่ตาแตก

"พ่อปล่อยมันไปง่ายๆ งี้เลยเหรอ?"

"ท่านลุงทำไมหน้าซีดจัง?"

หนิวหย่วนซานอาวุโสน้อยสุดในบรรดาเก้าผู้ดูแล ไม่น่าจะกลัวขนาดนั้นมั้ง...

ผลคือ พวกเขาได้ยินหลิวเทียนเฟิงพูดขึ้นว่า: "เข้าใจผิด หลานชาย เรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น!"

สรรพนามเปลี่ยนปุบปับ

"ความผิดทั้งหมดอยู่ที่พวกเราเอง"

"แต่วันนี้เรื่องมันฉุกละหุก ข้าเองก็ไม่ได้เตรียมตัว"

"เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้ข้าจะเตรียมของขวัญชิ้นโต ไปขอขมาหลานชายถึงบ้าน"

"หลานชายว่าดีไหม?"

ชายชราในตอนนี้ ไหนเลยจะมีความน่าเกรงขามเหมือนเมื่อกี้?

เล่นเอาหลิวเฉิงชี่กับหลิวเฉิงกงอ้าปากค้าง

ฉู่หวยสวี่กลับยืนรับคำขอโทษอย่างหน้าชื่นตาบาน

ก็นะ! บทที่ตูแย่งมาคือบทตัวเอกของโลกนี่หว่า!

หนิวหย่วนซานยืนฟังอยู่ รู้สึกว่าถึงเวลาต้องออกโรงแล้ว

พูดตรงๆ ไอ้ที่ทำมาทั้งหมด ก็เพื่อปูทางมาสู่จุดนี้แหละ

ไอ้คนหน้าซื่อนี่ จริงๆ แล้วร้ายลึกจะตาย!

"ข้ามีข้อเสนอ" รอยยิ้มแบบผู้ไกล่เกลี่ยปรากฏบนหน้าเขา

"ผู้ดูแลหนิว เชิญพูด!" หลิวเทียนเฟิงให้ความร่วมมือเต็มที่ น้ำเสียงใจป้ำสุดๆ เหมือนจะบอกว่าขออะไรมาป๋าจัดให้หมด

"ผู้ดูแลหลิว 【เศษชิ้นส่วนป้ายหยก】ที่ท่านได้มาเมื่อก่อน แบ่งให้พวกเขาสักคนละชิ้นดีไหม?" หนิวหย่วนซานเผยเจตนาที่แท้จริง

สิ้นเสียง รอยยิ้มบนหน้าชายชราก็แข็งค้าง

บรรยากาศในคุกใต้ดินเปลี่ยนไปทันที

"เรื่องนี้..." หลิวเทียนเฟิงดูลำบากใจชัดเจน

หลิวเฉิงชี่ได้ยินก็ร้อนรน: "ท่านพ่อ!"

นั่นมันวาสนาของข้านะ!

รากปราณอัคคีที่เสียหายของข้าจะหายดีไหม ก็ขึ้นอยู่กับมันนี่แหละ!

หลิวเทียนเฟิงที่มีลูกตอนแก่ ปกติจะตามใจลูกชายคนนี้มาก แต่ครั้งนี้กลับหันไปถลึงตาใส่

"หุบปากซะ!" เขาตวาด

เรื่องทั้งหมดมันเกิดเพราะแกนั่นแหละ ไปหาเรื่องใครไม่หา ดันไปหาเรื่องคนของผู้อาวุโสหก!

หลิวเทียนเฟิงตอนแรกยังรู้สึกขายขี้หน้าที่ระดับหกจุดชีพจรสู้ระดับสองจุดไม่ได้

ตอนนี้กลับรู้สึกโชคดี: ดีนะที่สู้ไม่ได้...

เวลานี้ เจอข้อเรียกร้องขูดเลือดขูดเนื้อของหนิวหย่วนซาน เขาลังเลอยู่หลายวินาที

ฉู่หวยสวี่มองดูเขาเงียบๆ รู้สึกว่าตาแก่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนพวก 'ดูเจ้าเล่ห์แต่จริงๆ แล้วโง่' ยังไงชอบกล

สุดท้าย หลิวเทียนเฟิงก็กัดฟันโบกมือ เอาเศษหยกสองชิ้นออกมาจากพื้นที่เก็บของในป้ายผู้ดูแล

มันดูเหมือนหยกขาวมันแพะ บนผิวมีลวดลายสลักไว้ แผ่กลิ่นอายวิญญาณจางๆ

สองพ่อลูกตระกูลหลิวได้แต่ปลอบใจตัวเอง: "เศษป้ายหยกมีตั้งสิบชิ้น ให้ไปสองชิ้นก็ยังพอรับได้"

ประเด็นคือห้ามทำให้ผู้อาวุโสหกโกรธเด็ดขาด!

และต้นเหตุสำคัญก็คือ ภาพลักษณ์ของหนิวหย่วนซานมันน่าเชื่อถือเกินไป

"ด้วยนิสัยซื่อๆ ของวัวเฒ่า ยิ่งเขาเรียกร้องมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นการบอกใบ้ว่า ไอ้เด็กนี่แบ็คใหญ่คับฟ้า!"

ในบรรดาผู้ดูแลสายนอก คนที่ทำงานเก่งที่สุดก็คือวัวงานตัวนี้แหละ เขาทำอะไรรอบคอบเสมอ ใครๆ ก็ไว้ใจ

หลิวเทียนเฟิงสะบัดมือ เศษป้ายหยกสองชิ้นก็ลอยไปตรงหน้าฉู่หวยสวี่และหานซวงเจี้ยง

"เก็บไว้สิ" หนิวหย่วนซานบอกเสียงนุ่ม

ทั้งสองรีบเก็บเศษหยกเข้าป้ายคำสั่ง

ทันใดนั้น เสียงระบบที่ได้ยินแค่คนเดียวก็ดังขึ้นข้างหูฉู่หวยสวี่

"【ติ๊ง! คุณทำภารกิจ——การแก้แค้นของหลิวเฉิงชี่ สำเร็จ】"

"【ได้รับรางวัลค่าประสบการณ์ 1000 แต้ม】"

"【ยินดีด้วย คุณเปิดใช้งานดันเจี้ยนลับสำเร็จ——ป้ายคำสั่งราชาโอสถ!】"

ในคุกใต้ดิน ฉู่หวยสวี่ดีใจเนื้อเต้น

ทุกอย่างราบรื่นเกินคาด

ภารกิจระดับ A เสร็จสิ้นสวยงาม แถมยังได้หนิวหย่วนซานผู้รู้งานช่วยเปิดดันเจี้ยนลับให้อีก

แต่สำหรับผู้เล่นมือใหม่ทั่วไป ภารกิจนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ระดับ A ก็สมเหตุสมผลแล้ว

สามหน่อตระกูลหลิวนี่ ถือเป็นบอสจอมชั่วร้ายประจำหมู่บ้านมือใหม่ได้เลย

ถ้าฉู่หวยสวี่ไม่ได้สวมบทตัวเอกของสวีจื่อชิง อาศัยแค่หนิวหย่วนซานคนเดียว อย่างมากก็แค่ผ่านภารกิจ เผลอๆ อาจจะมีปัญหาตามมาอีกเป็นพรวน!

"นี่สินะความฟินของการเป็นตัวเอกของโลก?" ฉู่หวยสวี่คิด

เศษหยกที่เพิ่งได้มา เขาเข้าใจว่ามันคือกุญแจเข้าดันเจี้ยน

"【ป้ายคำสั่งราชาโอสถ】? ในบอร์ดเกมไม่เคยเห็นดันเจี้ยนลับอันนี้แฮะ"

"สงสัยจะเป็นเรื่องราวก่อนเกมเปิด"

แต่ชื่อเสียงเรียงนามของราชาโอสถ (ตันหวาง) เขาเคยได้ยิน

ในวิถีแห่งการปรุงยา ผู้ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดย่อมเป็นท่านปรมาจารย์แห่งเต๋า (เต้าจู่)

ท่านปรมาจารย์เป็นคนคิดค้นยาทะลวงจุดชีพจร เปิดยุคทองแห่งการฝึกตน!

รองลงมา ก็คือราชาโอสถนี่แหละ!

ฉู่หวยสวี่ยังจำได้ว่าตอนเล่น《ยืมดาบ》ตอนที่【แดนลับราชาโอสถ】ปรากฏขึ้น มันฮือฮาขนาดไหน

เกี่ยวข้องกับมรดกราชาโอสถ ทั้งโลกเสวียนหวงแทบจะลุกเป็นไฟ กิลด์ใหญ่ๆ ต่างพากันเตรียมพร้อม หวังจะไปแย่งชิงส่วนแบ่ง

"แค่ไม่รู้ว่า【ป้ายคำสั่งราชาโอสถ】กับ【แดนลับราชาโอสถ】จะเกี่ยวข้องกันไหม?" เขาเดา

เรื่องนี้ยังฟันธงไม่ได้

ดันเจี้ยนลับระดับหมู่บ้านมือใหม่ สเกลไม่น่าจะใหญ่ขนาดนั้นมั้ง

การมาเยือนครั้งนี้ ถือว่ากำไรบานเบอะ

หนิวหย่วนซานหันมาถามฉู่หวยสวี่กับหานซวงเจี้ยง: "ผลลัพธ์แบบนี้ พวกเจ้าพอใจไหม?"

หลิวเทียนเฟิงยิ่งรู้สึกว่าวัวเฒ่ารู้งาน นี่เท่ากับถามว่า จะเอาเรื่องไปฟ้องผู้อาวุโสหกไหม ความเข้าใจผิดครั้งนี้จบลงแค่นี้ได้หรือยัง

ชายชราตอนนี้ปวดใจจะตายอยู่แล้ว แต่คำถามพวกนี้เขาถามเองไม่สะดวก ให้หนิวหย่วนซานถามน่ะเหมาะสุด

ช่วยไม่ได้ ก็เมื่อกี้พวกเขากะจะเอาชีวิตฉู่หวยสวี่นี่นา!

ถ้าเคลียร์ไม่จบ เกิดไปถึงหูผู้อาวุโสหก ได้มีปัญหากันยาวแน่

หานซวงเจี้ยงไม่พูดอะไร แค่มองไปที่ฉู่หวยสวี่

เหมือนจะบอกว่า เขาว่าไงฉันก็ว่างั้น

ฉู่หวยสวี่ก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า ไปหยุดอยู่ตรงหน้าสามคนตระกูลหลิว

"ท่านผู้ดูแล ผู้น้อยยังมีเรื่องขอคำชี้แนะอีกเรื่อง" เขายังคงรักษามารยาท ประสานมือคารวะ

ตั้งแต่ต้นจนจบ มารยาทงามหยด

หลิวเทียนเฟิงตอนนี้ไหนเลยจะกล้าวางมาด พอเห็นท่าทางนอบน้อม ก็โล่งอก นึกว่าตัวเองรอดตัวแล้ว รีบยื่นมือออกไปจะประคองฉู่หวยสวี่ที่กำลังก้มหัว

แต่ทว่า จังหวะที่เขายื่นมือออกไป ฉู่หวยสวี่ก็ขยับตัว

ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันมาก กะทันหันจนเขาตั้งตัวไม่ทัน

ผู้ฝึกตนระดับสาม พลังปราณคุ้มกาย ประสาทสัมผัสฉับไว ปกติลอบกัดยากมาก ร่างกายจะตอบสนองอัตโนมัติ

แต่ปัญหาคือ ฉู่หวยสวี่ไม่ได้โจมตีเขา

ตอนที่หลิวเทียนเฟิงเพิ่งจะรู้สึกตัว ก็มีพลังปราณหนักแน่นดุจหินผามาขวางหน้าเขาไว้

หนิวหย่วนซานนั่นเอง!

ฝ่ามือของฉู่หวยสวี่ฟาดเปรี้ยงเข้าที่หน้าอกของหลิวเฉิงชี่ เหมือนกับตอนที่อยู่ในสวนเมื่อเช้าเปี๊ยบ

ด้วยการควบคุมร่างกายที่สมบูรณ์แบบ ฝ่ามือนี้จึงประทับลงที่ตำแหน่งเดิมอย่างแม่นยำ

กระดูกซี่โครงที่เพิ่งกินยาต่อมาหมาดๆ หักสะบั้นลงอีกครั้ง!

กูให้มึงต่อหรือยัง มึงก็รีบต่อจัง!

——【มังกรท่องแปดทิศ】!

หลิวเฉิงชี่ร้องโหยหวนเสียงหลง ภาพเหตุการณ์ที่คุ้นเคยเกิดขึ้นซ้ำสองในวันเดียว ความเจ็บปวดที่จุดเดิมทำเอาเขาแทบสลบเหมือด!

ทำทุกอย่างเสร็จสรรพ ฉู่หวยสวี่ก็ค่อยๆ ยืดตัวขึ้น เก็บฝ่ามือกลับ

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ยืนสูงกว่าหลิวเทียนเฟิงครึ่งหัว

เขาจ้องตาอีกฝ่ายเขม็ง แล้วพูดเสียงดังฟังชัด:

"เมื่อกี้ศิษย์ถามท่านผู้ดูแลว่า ข้าทำผิดกฎข้อไหน"

"รบกวนผู้ดูแลหลิวช่วยตอบอีกที!"

"ศิษย์จะล้างหูรอฟัง!"

[จบแล้ว]