บทที่ 25 - ดันเจี้ยนลับ

บทที่ 25 - ดันเจี้ยนลับ

☆☆☆☆☆

"เด็กคนนั้นบาดเจ็บเหรอ?" หนิวหย่วนซานมีสีหน้าสงสัยเพียงเล็กน้อย แต่ในใจกลับกระตุกวูบด้วยความตกใจ

หานซวงเจี้ยงพยักหน้า รู้ตัวทันทีว่าเธอหาจุดเจาะเข้าเรื่องได้ถูกต้องแล้ว

"มีเรื่องกระทบกระทั่งกับคนอื่นนิดหน่อยเจ้าค่ะ" เธอเริ่มลงลึกในรายละเอียด

ผู้ดูแลหนิวได้ยินดังนั้น คิ้วก็ขมวดมุ่น รีบถามต่อทันที: "แล้วเจ็บหนักไหม?"

สาวหน้าตายตอบด้วยสีหน้าจริงจัง: "ข้าก็ไม่แน่ใจ เขาไม่ยอมให้ข้าดู เขาดูเหมือนจะเป็นคนชอบฝืนทน"

เธอใช้ศิลปะการพูดนิดหน่อย กึ่งจริงกึ่งเท็จ

ในมุมมองคนนอก ท่าสุดท้ายของวิชาฝ่ามือแปดทิศที่หลิวเฉิงชี่ใช้นั้นดูรุนแรงและอันตรายมาก ดูไม่ธรรมดาเลย

แต่ฉู่หวยสวี่ล่ะ?

เขาโดนเข้าไปครึ่งฝ่ามือ แต่กลับไม่ร้องสักแอะ

—ดูมีความเป็นลูกผู้ชายสุดๆ

พอรู้ตัวว่าอาจจะเกิดเรื่อง เขาก็มีความคิดที่ชัดเจนและตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่ว่าจะตอนอยู่ต่อหน้าหลิวเฉิงชี่ หรือตอนนี้ เขาก็ยืนบังอยู่ข้างหน้าหานซวงเจี้ยงเสมอ

ราวกับว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะเป็นคนแบกรับไว้เอง

ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน ไอ้หน้าจิ้งจอกนี่ยังมีอารมณ์มาพูดเล่นหัวเราะร่า ไม่สร้างความกดดันให้คนรอบข้างเลยสักนิด

ผู้ชายคนหนึ่ง เวลาเจอเรื่องแล้วมีความสามารถ มีวิธีการ และมีทัศนคติในการจัดการปัญหาที่ดี นี่ถือเป็นเสน่ห์ที่น่าหลงใหลมาก

และเสน่ห์ข้อนี้ใช้ได้ผลกับทั้งชายและหญิง

หานซวงเจี้ยงที่ขาดความมั่นคงทางจิตใจจากประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา ย่อมรู้สึกหวั่นไหวได้ง่าย

แม้เพิ่งรู้จักกับฉู่หวยสวี่ได้ไม่นาน แต่เธอกลับรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด

ดังนั้น ในเมื่อเขาออกหน้ารับเรื่องให้ เธอต้องทำหน้าที่กองหนุนให้ดีที่สุด

คนโตจากหอนางโลมอย่างเธอ จะเป็นสาวใสซื่อบื้อใบ้ได้ยังไง?

วาทศิลป์ เป็นวิชาบังคับที่เธอต้องเรียนอยู่แล้ว

และก็เป็นไปตามคาด คิ้วของหนิวหย่วนซานขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ

"ไอ้สารเลวตัวไหน กล้ามาแตะต้องคนของ【องค์กร】เรา!" ไฟโกรธลุกโชนในใจเขา

ยิ่งมองไหเหล้าเอ้อร์หลางจากแคว้นเยว่บนโต๊ะ ความโกรธก็ยิ่งพุ่งสูง

แต่ทว่า หนิวหย่วนซานก็ยังต้องการเหตุผล

ยังไงซะ เขาก็เป็นถึงหน้ากากทองของ【องค์กร】 หน้ากากสีทองเป็นเครื่องยืนยันว่าเขาคือแกนนำหลัก! ได้รับความไว้วางใจสูง!

เขารู้ว่าเด็กใหม่อย่างฉู่หวยสวี่นั้นมีความคิดแปลกแหวกแนว และชอบทำตัวเด่น

ไม่เหมือนพวกเราที่เน้นซุ่มเงียบ

แต่นี่เพิ่งเข้าสายนอกมาหมาดๆ ก็ไปมีเรื่องชกต่อยกันซะแล้ว เขาคิดว่าต้องสอบถามรายละเอียดให้ชัดเจนก่อน

ผู้ดูแลหนิวไม่ได้แสดงความโกรธออกมาทางสีหน้ามากนัก พูดจาด้วยเหตุผล: "พวกเจ้าสองคนเป็นคนที่หกผู้อาวุโส พามา ก็คงมีความหมายว่าอยากให้ข้าช่วยดูแลสักหน่อย"

"ซวงเจี้ยง เจ้าเล่ารายละเอียดมาซิ ว่าตกลงไปเจอสถานการณ์แบบไหนมา"

"เจ้าค่ะ" หานซวงเจี้ยงรับคำ

ในบ้านไม้ไผ่ ฉู่หวยสวี่ปลดเสื้อออกก้มดูแผลตัวเอง

"ก็โอเค ไม่ได้เป็นไรมาก"

ดาบสั้นที่เปื้อนเลือดถูกเขาแขวนกลับไว้ที่เอว

เมื่อกี้เขาเปิดดูรายละเอียดภารกิจ จากคำอธิบายของระบบ เขาตระหนักได้ว่ารอบนี้งานเข้าของจริง

"ระบบภารกิจจะประเมินระดับความยากจากข้อมูลหลายๆ ด้านรวมกัน"

"ระดับแบ่งเป็น เจี่ย อี่ ปิ่ง ติง (A B C D) สี่ระดับ"

"ภารกิจระดับเจี่ย (A) คือระดับสูงสุดแล้ว"

"หมายความว่า ระบบประเมินแล้วว่าไอ้หลิวเฉิงชี่นี่ เป็นตัวตึงที่ผู้เล่นช่วงเริ่มต้นไม่ควรไปแหยมด้วย!"

ที่เวอร์กว่านั้นคือ ภารกิจติดตัวนี้ชื่อว่า【การแก้แค้นของหลิวเฉิงชี่】เนื้อหาภารกิจดันเขียนว่า แค่ไม่ตายก็ถือว่าผ่าน

"แม่*เอ๊ย นี่มันกะจะเอาให้ถึงตายเลยเหรอ!" ฉู่หวยสวี่ยอมใจ

แค่ไม่โดนฆ่าตายก็นับว่าภารกิจสำเร็จ ไอ้หลิวเฉิงชี่นี่แบ็คใหญ่ขนาดไหนวะเนี่ย?

"แถมเงื่อนไขภารกิจแค่ห้ามตาย ยังถูกระบุว่าเป็นระดับความยาก A..."

"นี่มันเท่ากับระบบกำลังบอกผมว่า ผมมีโอกาสตายสูงมาก!"

โคตรจะไม่เป็นมิตรกับผู้ข้ามมิติอย่างเขาเลย

ช่วยไม่ได้ ถ้าเป็นพวกผู้เล่นเกรียนๆ อย่างมากก็แค่ภารกิจล้มเหลว เสียเหรียญชุบชีวิตไปหนึ่งเหรียญ

ฉู่หวยสวี่ก็มีเหรียญชุบชีวิต 3 เหรียญ แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะใช้ได้จริงไหม และไม่อยากเสี่ยง

"รางวัลภารกิจถือว่าเยอะอยู่ ให้ค่าประสบการณ์ตั้ง 1000 แต้ม"

สำหรับผู้เล่นมือใหม่ รางวัลนี้ถือว่าสูงมาก พอให้อัปเวลได้หลายเวลเลย

นอกจากนี้ สิ่งที่ดึงดูดสายตาฉู่หวยสวี่ที่สุดคือข้อความบรรทัดหนึ่ง

"【มีโอกาสเปิดใช้งานดันเจี้ยนลับ】"

นี่แหละสิ่งที่เขาเล็งไว้!

ดันเจี้ยนลับ คือคำเรียกของระบบและผู้เล่น ส่วนในโลกเสวียนหวง เขาเรียกสิ่งนี้ว่า ปาฏิหาริย์! หรือ วาสนา!

ทำเอาฉู่หวยสวี่ต้องมานั่งคิดวิเคราะห์

"ดันเจี้ยนลับ?"

เขาพยายามนึกย้อนดู แล้วก็นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกับดันเจี้ยนลับนี้ไหม

"ก่อนหน้านี้ผมโยน【ตรวจสอบข้อมูล】ใส่หลิวเฉิงชี่ เพื่อเช็กสเตตัส"

"ระบบแจ้งเตือนว่า สถานะปัจจุบันของหมอนั่นคือ รากปราณเสียหาย"

"หรือว่าจะเกี่ยวกับรากปราณ?"

ไอ้พวกดันเจี้ยนลับที่มีเงื่อนไข "มีโอกาส" นี่แหละตัวดีเลย

เพราะมันหมายความว่าต่อให้คุณทำภารกิจสำเร็จแบบเพอร์เฟกต์ ก็อาจจะไม่เด้งขึ้นมาก็ได้

ต้องอาศัยจังหวะและโชคช่วยเยอะมาก

ต้องให้ผู้เล่นไปขุดคุ้ยเอาเอง หรือไม่ก็วัดดวง

ตอนเล่น《ยืมดาบ》ครั้งแรกที่เจอแบบนี้ เขาตื่นเต้นแทบบ้า

แต่พอล้มเหลวบ่อยเข้า ก็เริ่มปลง ปรับทัศนคติให้เป็นกลาง

ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ช่างมัน

นอกบ้าน มีเสียงดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ฉู่หวยสวี่ หานซวงเจี้ยงอยู่ที่ไหน! ออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!"

ฉู่หวยสวี่ไม่ได้คิดจะหนี เขาเปิดประตูเดินออกไป เห็นชายชุดดำสามคนยืนอยู่หน้าบ้านไม้ไผ่

คนนำทีมสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบห้า หน้าตาคล้ายหลิวเฉิงชี่นิดหน่อย ที่เอวมีแส้ม้วนอยู่ บนหน้าอกเสื้อชุดดำปักลายสายฟ้า

"หน่วยคุมกฎ?" ฉู่หวยสวี่หรี่ตา

แคว้นมีกฎหมาย สำนักมีกฎระเบียบ

หน่วยคุมกฎจึงถือกำเนิดขึ้น

และบทลงโทษที่ค่อนข้างรุนแรงของประตูแห่งเต๋า ก็คือการเฆี่ยน

"นี่มันกติกาแบบสิงคโปร์ชัดๆ" ฉู่หวยสวี่มองแส้ยาวที่เอวอีกฝ่ายแล้วคิดในใจ

เท่าที่เขารู้ สายนอกใช้แส้ธรรมดา แต่สายในนี่คนละเรื่อง

เห็นลายปักสายฟ้าบนอกนั่นไหม?

สายในใช้แส้อัสนีนะจ๊ะ...

ผู้เล่นสายประตูแห่งเต๋าบางคนที่ชอบความเจ็บปวดแบบฮาร์ดคอร์ ถึงกับจงใจก่อเรื่องเพื่อสิ่งนี้

ปรับความเจ็บลงต่ำๆ แล้วโดนแส้ไฟฟ้าช็อต มันส์พะยะค่ะ ฟินจนน้ำเดิน

ฉู่หวยสวี่สายตาเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย แต่เขาก็พอเดาได้ว่า อาจจะเป็นคนของทางการมาเอง

"ศิษย์พี่ทั้งหลายเรียกขานว่าอะไรครับ?" เขาถาม

【ตรวจสอบข้อมูล】ถูกโยนออกไปแล้ว ขึ้นเครื่องหมายคำถามสามตัว แสดงว่าเลเวลสูงกว่าเขาอย่างน้อย 10 เลเวล เป็นผู้ฝึกตนเต็มตัวแน่นอน

"หลิวเฉิงกง รองหัวหน้าหน่วยคุมกฎยอดเขาโอสถ" คนนำทีมตอบ

ฟังชื่อแล้ว ฉู่หวยสวี่รู้สึกว่าหมอนี่น่าจะอยู่หน้าเดียวกับหลิวเฉิงชี่ในสมุดลำดับญาติ

ตระกูลหลิวรุ่น "เฉิง" เหมือนกันสินะ?

"ไม่ทราบว่าหัวหน้าหลิวมาหาผม มีธุระอะไรครับ?" เขาแกล้งโง่

"เจ้าก่อความวุ่นวายในยอดเขาโอสถ ฝ่าฝืนกฎห้ามต่อสู้กันเอง ทำร้ายคนแล้วยังชิงทรัพย์ โทษซ้อนโทษ!"

"ศิษย์น้องฉู่ ไปกับพวกเราหน่อยเถอะ!"

[จบแล้ว]