บทที่ 2 - ความจริงแล้วผมเป็นนายแบบ

บทที่ 2 - ความจริงแล้วผมเป็นนายแบบ

☆☆☆☆☆

หวยสวี่ หมายถึง ฤดูร้อน และยังเป็นชื่อเรียกอีกชื่อของเดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติ

วันเกิดของฉู่หวยสวี่คือวันที่ 1 เดือน 4 ตามปฏิทินจันทรคติ เขาจึงได้ชื่อนี้มา

ตอนนี้เขากำลังเล่นเกมที่ชื่อว่า《ยืมดาบ》

ปีนี้คือปี 2045 ในฐานะคนหนุ่มยุค 20s ที่กำลังอยู่ในวัยสดใส ท่ามกลางยุคที่เทคโนโลยีก้าวล้ำไปไกล เขาแค่เอาแผ่นชิปที่มีสายระโยงระยางแปะที่ขมับ แล้วหลับตาลง ก็สามารถพาตัวเองเข้าไปอยู่ในโลกเกมที่สมจริงสุดๆ ได้แล้ว

ในยุคนี้ นิยายแนวทะลุมิติไม่ฮิตกันแล้ว เพราะเรื่องทะลุมิติกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปซะงั้น

สำหรับคนจำนวนมาก เกมพวกนี้ก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับการทะลุมิติ

เพียงแต่ในโลกความจริงมีกฎหมายคอยควบคุม และเกมแต่ละเกมก็มีกฎกติกาที่แตกต่างกันไป เพื่อจำกัดพฤติกรรมของผู้เล่น

แต่เกมบางเกมที่ให้อิสระสูงๆ คุณจะแต่งงานมีลูกกับ NPC หรือผู้เล่นคนอื่นก็ได้ รับประกันว่าทุกขั้นตอนไม่มีการข้ามฉากตัดเข้าโคมไฟแน่นอน

ดังนั้น เมื่อยุคสมัยของเกมพัฒนามาถึงจุดนี้ 【วงการเพื่อนเที่ยว】ก็เลยเริ่มกลายพันธุ์ไปบ้าง

เพราะเพื่อนเที่ยวเล่นเกมในยุคแรกๆ อาจจะแค่เล่นเกมด้วยกัน แล้วคุยเสียงผ่านไมค์

อย่างมากก็แค่พูดจาอ่อยๆ หรือครางให้ฟังนิดหน่อย

ถ้าจะให้มากกว่านั้น ก็ต้องนัดเจอกันข้างนอก

แต่พอถึงปี 2045 เกมมันสมจริงจนเหมือนเข้าไปอยู่จริงๆ ถ้าเปรียบเหมือนการฉายภาพไปต่างโลก แถมให้อิสระสูงลิ่ว งั้นการเป็นเพื่อนเที่ยวก็เริ่มเหมือนนายแบบนางแบบลงสนามมาทำงานเองจริงๆ แล้ว

หรือจะบอกว่า คล้ายๆ กับไกด์ท้องถิ่นที่เคยฮิตเมื่อหลายปีก่อน?

เพียงแต่ไกด์ท้องถิ่นคือคุณไปเที่ยวหรือทำงานต่างถิ่น แล้วมีคนคอยดูแลที่นั่น แต่ยุคนี้ สถานที่ที่คอยดูแลดันกลายเป็นโลกในเกมแทน

และฉู่หวยสวี่ ก็คือพี่ชายโมเดลที่มีความสามารถทางธุรกิจยอดเยี่ยม อ๊ะ ไม่ใช่สิ เป็นเพื่อนเที่ยวต่างหาก!

ด้วยตัวคนเดียว สามารถโลดแล่นอยู่ข้างกายเจ๊ๆ เจ้าของธุรกิจทั้งหลาย แถมยังทำให้ทุกคนกดให้คะแนนห้าดาวได้ บางทีก็ได้กินเด็กแบบเนียนๆ นี่มันต้องใช้ความสามารถล้วนๆ

คนแบบเขา โชคดีที่เดินในทางที่ถูกที่ควร เอาความสามารถมาใช้กับงาน เป็นนายแบบที่ขยันขันแข็ง

ถ้าเอาไปใช้ในชีวิตจริงล่ะก็ สารเลวตัวพ่อแน่ๆ

ตอนนี้ จริงๆ แล้วเขากำลังว่าง เลยอยากลองเสี่ยงดวง【เปิดไอดี】ในเกม《ยืมดาบ》ดูสักหน่อย

เกม《ยืมดาบ》นี้ เอาแนวคิดการขายกล่องสุ่มของบริษัทพนันยักษ์ใหญ่มาใช้ ตัวบัญชีเกมเองก็มีลักษณะเหมือนกล่องสุ่มด้วย

ทุกบัญชี ต้องใช้เงินซื้อ

หลัง【เปิดไอดี】แล้ว จะได้จุดเริ่มต้นแบบไหน อยู่หมู่บ้านมือใหม่ที่ไหน ภารกิจเริ่มต้นคืออะไร... ทุกอย่างล้วนเป็นปริศนา

ถึงแม้เกมจะทำสมดุลช่วงต้นเกมไว้ค่อนข้างดี ไม่ได้มีจุดเริ่มต้นที่โกงเว่อร์วังอะไร แต่ลางเนื้อชอบลางยาใช่ไหมล่ะ?

แถมเกมก็เปิดมาห้าปีแล้ว ผู้เล่นเก่าๆ ก็เริ่มจับทางได้ว่าจุดเริ่มต้นแบบไหนที่เป็นที่นิยมมากกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับกิลด์เกมที่มีทุนหนา การไปนั่งสุ่มเอง สู้ซื้อไอดีที่【เปิดไอดี】แล้วมาเลยดีกว่า จะได้วางแผนจัดการได้ง่ายกว่า

ดังนั้น ไอดีใหม่บางอันก็เลยเอามาขายต่อทำกำไรได้ การรับจ้าง【เปิดไอดี】ก็เลยเริ่มฮิตขึ้นมา

ฉู่หวยสวี่มีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง ทุกต้นเดือนจะมา【เปิดไอดี】สามครั้ง

คนอย่างเขาเนี่ย ดวงทางด้านนี้ค่อนข้างดีอยู่แล้ว ก็เลยหาค่าขนมได้นิดหน่อย

ประเด็นสำคัญคือ เขามีฐานลูกค้าเป็นสาวๆ ระดับผู้บริหารกิลด์ที่มั่นคง พวกเธอคือเป้าหมายในการรับซื้อไอดีชั้นยอด มีเจ๊คนหนึ่งที่มองเขาเป็นลูกรัก ให้ราคาแพงกว่าตลาดตลอดซะด้วย

และไอดีวันนี้ ก็น่าจะขายได้ราคาดีทีเดียว

เพราะพอออนไลน์ปุ๊บ ก็โดนไอ้หนวดไล่ฆ่า แถมในตัวยังมีตั๋วเงินจำนวนมาก นี่มันตัวละคร【สายเนื้อเรื่องเข้มข้น】ชัดๆ

"ภารกิจหลักช่วงต้นเกมชัดเจนมาก กิลด์ส่วนใหญ่ชอบรับไอดีแบบนี้สุดๆ" ฉู่หวยสวี่รู้ลึกรู้จริงเรื่องนี้

แต่ใครจะไปคิด วันนี้เพิ่งออนไลน์ ดูเหมือนจะเจอปัญหาซะแล้ว

—เขาออฟไลน์ไม่ได้!

"ไม่มีเหตุผลเลยแฮะ" ฉู่หวยสวี่คิดจนหัวแทบแตกก็ไม่เข้าใจ

เขาเล่น《ยืมดาบ》มาตั้งนาน เกมนี้เสถียรแค่ไหนเขารู้ดีที่สุด

《ยืมดาบ》ทำออกมาได้ดีทุกด้าน ประสบการณ์การเล่นยอดเยี่ยม เป็นเกมระดับท็อปด้านชื่อเสียงในตอนนี้

ชื่อเสียงดีขนาดไหนน่ะเหรอ?

ขนาดที่ว่า 'แม่ของทีมพัฒนา' ในใจผู้เล่นส่วนใหญ่ยังอยู่ดีมีสุข

ไม่เหมือนบางเกม ทีมพัฒนาต่อให้มีแม่สิบคน ก็ไม่พอให้โดนแช่งตาย

ฉู่หวยสวี่เพิ่งเคยเจอปัญหาร้ายแรงขนาดนี้เป็นครั้งแรก ถึงขั้นออกจากเกมไม่ได้

นอกจากนี้ ฟังก์ชันในเกมหลายอย่างของเขาก็เหมือนจะใช้การไม่ได้ด้วย

รวมถึงฟังก์ชันพื้นฐานบางอย่าง

เช่น เขาเปิดเพลงฟังไปเล่นไปไม่ได้แล้ว

"【ปรับความสว่าง】ยังอยู่แฮะ"

เมื่อกี้ เขาใช้นิ้ววาดขึ้น แล้วโลกทั้งใบก็สว่างขึ้น นั่นคือการใช้ฟังก์ชันปรับความสว่าง

"แต่ทำไม【ปรับความเจ็บปวด】ถึงหายไปล่ะ?" ฉู่หวยสวี่พูดไม่ออก

เขาลองหยิกตัวเองแรงๆ ทีหนึ่ง แล้วก็ต้องสูดปากด้วยความเจ็บ

"เฮ้ย! นี่มันความเจ็บระดับ 100% ชัดๆ!" เขาถึงกับเอ๋อไปเลย

ใน《ยืมดาบ》ระดับความเจ็บปวดที่ปรับได้สูงสุดคือ 8%

ผู้เล่นส่วนใหญ่จะปรับไว้ต่ำมากๆ มีแค่พวกชอบความเจ็บปวดแปลกๆ เท่านั้นแหละที่จะเข้ามาสนองตัณหาตัวเองในเกม โดยปรับความเจ็บไว้สูงๆ

มีไม่น้อยที่ปรับความเจ็บไว้เกือบศูนย์

บวกกับ《ยืมดาบ》เป็นเกมที่ให้อิสระสูง อย่างที่บอกไป แต่งงานมีลูกได้ การตั้งครรภ์คือเรื่องจริงจัง ดังนั้นตำนาน【คลอดลูกแบบไร้ความเจ็บปวด】ก็เลยทำได้จริงในเกมนี้

"แต่ความเจ็บระดับนี้ มันประหลาดเกินไปแล้ว" ฉู่หวยสวี่ขมวดคิ้วแน่น

เกมตั้งเพดานไว้ที่ 8% นี่มันเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

เขามองไปที่ศพชายไว้หนวดบนพื้น อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"หมายความว่า เมื่อกี้ถ้าฉันพลาดนิดเดียว โดนมันฟันเข้าสักแผล ความเจ็บคงพุ่งปรี๊ดจนสติแตกแน่?"

"ถ้ามีบั๊กแบบนี้จริง ผู้เล่นเลิกเล่นกันระนาวแน่" ฉู่หวยสวี่จินตนาการภาพออกเลย

จากนั้น เขาตรวจสอบฟังก์ชันเกมทั้งหมด แล้วพบว่าฟังก์ชันที่ยังใช้ได้มีน้อยนิดจนน่าใจหาย

แม้แต่ AI คอลเซ็นเตอร์ก็ติดต่อไม่ได้

ต้องบอกก่อนนะว่า แม่สาว AI คนนี้เขาปั้นมากับมือ กลายเป็นทรงที่เขาชอบไปนานแล้ว

ที่หลอนกว่านั้นคือ ฉู่หวยสวี่สามารถเช็ก【เวลา】ได้ เขารู้ดีว่า เส้นเวลาในเกม《ยืมดาบ》ดำเนินมาถึงปีเสวียนลี่ 1997 แล้ว

แต่【เวลา】ที่เขาเห็นตอนนี้ มันดันโชว์ว่าเป็นปีเสวียนลี่ 1990!

"บ้าไปแล้ว!"

"เกมพังแล้วหรือไงวะ?"

ฝนยังคงตกหนักต่อเนื่อง ฉู่หวยสวี่ยืนถือร่มกระดาษน้ำมันอยู่บนทางเดินในป่าทึบ ยิ่งคิดยิ่งทะแม่งๆ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล

เขาก็เป็นถึงนายแบบเกมที่ผ่านนิยาย อนิเมะ และหนังมาอย่างโชกโชนคนหนึ่งนะ

"ตูคงไม่ได้ทะลุมิติเข้ามาใน《ยืมดาบ》หรอกนะ?"

เขาเปิด【หน้าต่างสถานะตัวละคร】ขึ้นมา ตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานของตัวละคร

แล้วเขาก็พบความผิดปกติในช่องประเภทตัวละคร

【ประเภท】ของเขาไม่ได้ระบุว่า【ผู้เล่น】แต่เป็น【NPC】!

วินาทีนี้ โลกของฉู่หวยสวี่ถล่มทลาย

"โธ่เว้ย ที่ตูอุตส่าห์ทุ่มเทเกาะเจ๊ๆ เศรษฐี ตั้งใจทำงานเป็นนายแบบ จนได้รับการโหวตจากบรรดาพี่สาวน้องสาวในวงการเพื่อนเที่ยว《ยืมดาบ》ให้เป็น【อันดับสองในลิสต์เพื่อนเที่ยวที่ต้องกินให้ได้】เงินที่เก็บหอมรอมริบมา ตูยังไม่ได้ใช้เลยนะโว้ย!"

"เมื่อคืนเพิ่งจะรับงานเจ๊ยวิ่นมาด้วย"

"สาวใหญ่วัยขบเผาะเสียงนุ่มลึกที่แยกกันอยู่กับสามี สถานะสมรส【แต่งงานแล้วแต่เหมือนเป็นม่าย】คนนั้น เมื่อวานดึกๆ ดื่นๆ ไม่หลับไม่นอน ส่งเสียงมาจองคิวเล่นเกมคืนพรุ่งนี้ ดูทรงแล้วกะจะต่อเวลาพิเศษแน่ๆ!"

ฉู่หวยสวี่อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าสบถ: "สัสเอ๊ย!"

เสียงฝนยามค่ำคืนช่างน่ารำคาญ น่ารำคาญจริงๆ

ภายใต้ร่มกระดาษน้ำมัน อารมณ์ของฉู่หวยสวี่หงุดหงิดขึ้นมาอีกหลายส่วน

เขาเดินไปข้างศพชายไว้หนวด แล้วค่อยๆ นั่งยองๆ ลง

—ง้างมือแล้วตบหน้ามันไปฉาดใหญ่!

[จบแล้ว]