Chapter 144: Advanced Training Room
Chapter 144: Advanced Training Room
Chapter 144: Advanced Training Room
แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง คริสปี้ลืมตาของเธอขึ้น.
'ฉันฝันถึงวัยเด็กของฉัน.’
ความฝันของเธอยาวนานเป็นอย่างมาก ความทรงจำของเธอที่เดินเล่นในดินแดนอันแห้งแล้งภายใต้การคุ้มคริงของผู้ใหญ่ผ่านเข้ามาในความฝันของเธอ.
จากนั้นก็มีเสียงหนึ่งเรียกร้องหาเธอที่กำลังจมอยู่ในฝันอันหอมหวาน ตื่น ตื่น หากไม่ใช่เสียงเรียกนี้เธอก็ไม่อยากจะตื่น.
หลังจากที่เธอลืมตาขึ้นเห็นเพดานไม้ด้านบน ร่างกายของเธอส่งเสียกรีดร้องในขณะที่เธอขยับมองดูรอบๆ ดูเหมือนกับว่าเธออยู่นี่มานาแล้ว.
“อ่า..”
คริสปี้จำได้ว่าเธอบาดเจ็บและถูกจับในขณะที่เข้าไปช่วยราชาคนแคระและพลังเวทของเธอก็เพิ่มมากขึ้น.
แต่ที่นี่อยู่ที่ไหน?
มันช่างเป็นอะไรที่คุ้นเคย บ้านในหมู่บ้านดาร์กเอลฟ์.
คริสปี้ปรับตัวเข้ากลับความจริงและเธอก็รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่.
“ลุกขึ้น...”
เธอลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก.
เธอรู้ว่าเธอกำลังจะตายจากการสูญเสียพลังเวทย์ อย่างไรก็ตามเธอก็ยังมีโอกาศอีกครั้งนึง.
ดีม่อนตนอื่นที่เข้ามาในดันเจี้ยน
พวกเขาโจมตีอย่างต่อเนื่อง สิ่งมีชีวิตจำนวนมากกำลังจะตายในขณะที่เธอนอนอยู่ เธอจำเป็นต้องกลับไปที่ดันเจี้ยนอย่างรวดเร็ว.
คริสปี้แทบไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้เนื่องจากความเจ็บปวด เธอเป็ลี่ยนเสื้อผ้าและคิดถึงโอคูลอส.
‘ไม่อาจจะเป็นแบบเดิมได้อีกครั้ง.’
คริสปี้กลับมาโดยไม่มีมาสเตอร์ของดันเจี้ยน เธอซ่อนตัวจากศัตรูมากกว่า3เดือนในขณะที่รอให้มาสเตอร์ของเธอกลับมา อย่างไรก็ตามแพนเดิมโมเนี่ยมได้เริ่มโจมตีและเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลับไป.
'ฉันต้องปกป้องแม้ว่าร่างกายของฉันจะถูกเผาไหม้.’
ดันเจี้ยนไม่อาจสูญหายได้.
เธอต้องปกป้องมัน เธอก็จะปกป้องมัน.
เธอกำหมัดตามที่เธอคิดไว้.
Kuoooh-
มีหมอกควันออกมาจากกำปั้นของเธอ มันแพร่กระจายและเริ่มที่จะกัดกร่อนทุกอย่าง.
เตียงและทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นไม้! พวกมันถูกย่อยสลายและกลายเป็นผงสีดำ.
Kuwuong!
มันใช้เวลาไม่ถึง30วิฯในการทำลายบ้านไม้ทั้งหลัง.
แต่คริสปี้ไม่เป็นอันตราย สิ่งต่างๆหายไปก่อนที่จะมาถึงคริสปี้แม้กระทั่งคานของตัวบ้านที่ร่วงลงมายังถูกป้องกันโดยควันสีดำที่ออกมาตามร่างกายของเธอ.
“นี่มัน?”
คริสปี้งงในขณะที่เธออยู่ตรงกลางของบ้าน.
เพาะพันธุ์.
มันเป็นการตั้งค่าในดันเจี้ยนของผม จำเป็นต้องให้พวกมันมีมากขึ้นโดยเร็วที่สุด มันเป็นวิธีการที่มีประโยชน์มากในขณะที่แต้มเหลือน้อยลง แต่สิ่งมีชีวิตที่มีจำนวนมากเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้.
มีหลายกรณีที่สัตว์ที่แข็งแกร่งสามารถผลิตลูกหลายชั้นเยี่ยมได้ ผมต้องให้พวกเขาเพิ่มเผ่าพันธุ์มาขึ้นไปอีกเพื่อที่จะได้เปรียบในครึ่งหลัง.
แต่การถูกรุกรานในครั้งนี้ทำให้พวกเขาสูญเสียไปซะส่วนใหนการเร่งฟื้นฟูจำเป็นอย่างมากในช่วงนี้.
‘จำเป็นต้องมีมาสเตอร์.’
จะต้องมีบอสในการรับผิดชอบแต่ละชั้น.
ตอนแรกผมคิดว่าบอสของแต่ละชั้นไม่จำเป็น การวิวัฒนาการคือที่สุดของสายพันธุ์ ... ตัวอย่างเช่นการดำรงอยู่เป็นพิเศษเช่นออคอลร์ดเป็นไปได้ ความคิดของผมเปลี่ยนไปในระหว่างนี้.
ถึงผมไม่มีมันก็ยังมีคริสปี้และยิฮิที่จะพอสามารถช่วยไว้ได้หน่อยนึง แต่ประสิทธิภาพที่จะแสดงออกมาจำเป็นต้องมีมาสเตอร์.
หากมีมาสเตอร์ที่มีส่วนเกี่ยวข้องเป็นตัวแทนของแต่ละสายพันธุ์ พวกเขาก็สามารถรวมตัวกันเพื่อป้องกันได้ง่ายๆ.
‘มันใช้ทั้งหมด12ล้านในการทำให้ดันเจี้ยนกลับมาเหมือนเดิม และยังอัญเชิญมาสเตอร์สำหรับทุกชั้น..มันอาจจะใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะกลับมาเป็นปกติ.’
ที่มันยังคงเป็นไปได้เนื่องจากต้นไม้ดั้งเดิม หลังจากที่จัดการศัตรูเสร็จแล้วก็เป็นการปรับพลังงานของแกนดันเจี้ยนและต้นไม้ดั้งเดิม.
ในช่วงเวลานี้แพนเดอโมเนี่ยมไม่แสดงความเคลื่อนไหวใดๆ เขาจะไม่ดำเนินการเนื่องจากเขาได้เสียดีม่อนไปถึง4ตัว.
'เราต้องเร่งให้ได้มากที่สุดในช่วงเดือนนี้.’
ผมพยักหน้า.
แต่ผมก็ยังต้องการแกกระตุ้น ดันเจี้ยนยังคงอยู่แม้จะขาดผม แพนเดอโมเนี่ยมต้องรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับสกิลของผม ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ระดมดีม่อนเพื่อมาโจมตีขนาดนี้.
ผ่านไป 10 วันแพนเดอโมเนี่ยม เริ่มสงสัยหลังจากสูญเสียการติดต่อกับปีศาจของเขา.
ไม่ว่าผมจะแข็งแกร่งแค่ไหนผมก็ไม่สามารถจัดการกับกลุ่มของแพนเดอโมเนี่ยมคนเดียวได้ดังนั้น..ผมต้องซื้อเวลาในการฟื้นฟูดันเจี้ยนของผม.
“มะ-มาสเตอร์!”
ยิฮิรับวิ่งเข้ามาหาผม.
เธอแสดงออกถึงความระมัดระวังตั้งแต่ผมกลับมา.
คำถามเช่น ‘คุณต้องการดื่มน้ำผึ้งไหม?’ หรือ ‘คุณต้องการนวดไหล่?’ ถูกถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเป็นผู้ใหญ่.
“เกิดอะไรขึ้น?”
"คริสปี้!”
“...?”
Pant pant!
ยิฮิสูดหายใจเข้าลึกๆ.
"มันถูกทำลายเพราะเธอ ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทำลาย ยิฮิ พยายามจะหยุดมัน แต่เธอไม่สามารถควบคุมได้”
“...ดูเหมือนกับว่าแก่นแท้กานัคกำลังก่อให้เกิดปัญหา”
อันที่จริง.
ผมเชื่อมั่น.
มันเป็นไปตามคาด ผมได้ละลายแก่นแท้กานัคเข้าไปอยู่ในบ่อพลังเวทย์ของคริสปี้ มันเป็นงานที่น่าทึ่ง แต่ผมที่ได้ก็น่าทึ่ง คุณภาพและการเติบโตของพลังเวทย์ของเธอเติบโตอย่างน่ากลัว มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่จะจะยังควบคุมไม่ได้.
ผมพยักหน้าและหันไป.
“นำทางผมไปหาคริสปี้.”
"อืม อืม. มาสเตอร์.”
ยิฮิตอบอย่างสุภาพ.
มือของเธออยู่ติดกับท้องในขณะที่เธอบินนำผมไปเบา.
เธอทำตัวเหมือนกับแม่บ้านดังนั้นผมจึงอดหัวเราะไม่ได้.
Kwa ru ru rung!
ผนังด้านในของดันเจี้ยนตกลงมา พื้นดินแตกและฝุ่นก็กระจายหนาจนยากเข้าใกล้ มีคริสปี้เป็นศูนย์กลางโดยที่รอบๆเธอหลายร้อยเมตรกลายเป็นผง.
“ท่ายราชินี ได้โปรด!”
จูรอมเป็นตัวแทนของเหล่าดาร์กเอลฟ์ที่อยู่ด้านหน้า เขาไม่รู้วิธีตอบสนองที่กำลังเกิดอยู่นี้กลางหมู่บ้าน.
“ฉันหยุดมันไม่ได้!”
ควันที่ลอยออกจากร่างเธอทหใ้เกิด‘ความตาย’ มันผุกร่อนทุกอย่างรอบๆตัว เธอพยายามลดความเสีบหายโดยการไม่ขยับตัว อย่างไรก็ตามพลังงานที่แข็งแกร่งขึ้นและมันก็ไม่สามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์.
"ได้โปรดรอสักครู่ แฟร์รี่กำลังไปเรียกดันเจี้ยนมาสเตอร์!”
จูรอมตะโกนในขณะที่เจ้าตัวอยู่ห่างออกไปหลายรอยเมตรในหมู่บ้าน.
จากนั้นตาคริสปี้ก็กว้างขึ้น.
“หืมม...? คุณหมายถึงอะไร? ดันเจี้ยนมาสเตอร์?”
"เขากลับมาแล้ว! เป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์ที่รักษาราชินี!”
ขณะที่เธอกำลังหลับอยู่เขาก็กลับมา.
มันน่าเหลือเชื่อมาก.
ในขณะเดียวกันมันก็เป็นเรื่องยากที่จะควบคุมอารมณ์ของเธอ.
Kuooooh!
ออร่าของเธอเริ่มรุงแรกงขึ้นมาก.
หากมันยังคงเป็นแบบเดิมต้นไม้ดั้งเดิมจะได้รับผมกระทบ.
"นี่! ราชินี!”
จูรอมกรีดร้องด้วยความกลัวขณะที่คริสปี้สูญเสียการควบคุมอารมณ์.
เธอไม่สามารถที่จะรู้สึกได้ถึงความสุขจากข่าวใหม่.
"ฉันควรทำอย่างไร...?”
เธอกดริมฝีปากและถามจูรอม เธอไม่อยากจะคิดว่ามันเป็นเรื่องจริง เธอกลัวว่าดันเจี้ยนจะพูดอะไรกับเธอหาเขาเห็นเธอเป็นแบบนี้.
Kuwaaaaaaaah!
“อ่า!”
แต่ความกลัวของจูรอมไม่ได้เป็นแบบคริสปี้.
จากระยะไหลเริ่มมีเปลวไฟสีดำกลืนกินควันสีดำ.
เปลวไฟของไพน์.
ผมได้ใช้มันดูดซับควันสีดำนั้น.
ไพน์มันก็เหมือนกับผม มันจะไม่ยอมให้อะไรก็ตามที่รุกล้ำเข้ามาโดยไม่ยินยอม เปลวไฟมีคุณสมบัติที่สูงกว่าควันสีดำ.
“มาสเตอร์ของฉัน! อย่าเข้ามาใกล้!”
ครสปี้ตะโกนดัง ท่ามกลางความสุขของเธอ เธอกังวลว่าควันสีดำที่ออกมาจากร่างกายของเธอจะทำร้ายผม แต่ผมก็เดินไปข้างหน้าช้าๆ.
แก่นแท้กานัค.
ผมเข้าใจถึงปัญหาของมันแล็กน้อย.
‘เวลา.’
ราชาแห่งความตายกานัค พลังที่เข้าใช้จริงๆแล้วคือเวลาเขาสามารถเร่งเวลาทำให้รอบๆเกิดการสึกกร่อน
เปลวไฟของผมไม่ต้องการเวลาที่เดินผ่านไปอย่างรวดเร็วนั่น มันเลยถูกป้องกัน.(ประมาณว่า ไฟไม่ว่าจะนานแค่ไหนมันก็เป็นไฟ เพราะอย่างนั้น ออร่าเวลของคริสปี้เลยเข้ามาไม่ถึงตัวกันดาน)
"มันเป็นอย่างไรบ้าง.”
ผมพูดขณะที่ยืนอยู่หน้าคริสปี้.
คริสปี้เปิดปากของเธออย่างเจ็บปวด.
“ดันเจี้ยนมาสเตอร์..ฉัน...”
ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อน.
เธอรู้สึกเสียใจมากที่สุด เธอตำหนิตนเองหลังจากที่ผมหายไปจากการสู้กับโอคูลอส.
"ไปนอน เมื่อตื่นขึ้นมา คุณต้องควบคุมพลังของคุณให้ได้.”
Duk!
ผมวางมือบนหน้าผากคริสปี้.
จากนั้นคริสปี้ก็หลับตาและล้มลง.
หลังจากที่คริสปี้มีความเสถีนรภาพมากขึ้น
แต่ผมไม่รู้ว่าพลังของกานัคจะโผล่ออกมาอีกครั้งหรือป่าว ผมต้องดำเนินก่อนหน้านั้น.
ดังนั้น..ผมเลยเข้าไปที่ร้านค้าเกรียติ เพื่อซื้อของบางสิ่ง
มันเป็นบัตรที่มีรูปร่างบางอย่างและมีการพิมพ์อยู่บนนั้น.
ผมใช้มัทอายเพื่อยืนยัน.
| ชื่อ - ห้องฝึกฝนขั้นสูง (5/5) |
มันเป็นสถานที่เหมาะสมสำหรับคริสปี้ นอกจากนี้ผมยังอยากรู้ถึงรางวัลที่ซ่อนอยู่ ผมเข้าไปไม่ได้ แต่มันดีต่อคริสปี้.
ผมเรียกคริสปี้ทันทีที่ได้มัน.
“ทัสมาลผมไม่ได้เรียกคุณ.”
ทัสมาลมากับคริสปี้.
เธอเป็นเทวดาตดสวรรค์ที่มีหกปีก เธอเป็นคนช่วยเหลืออย่างมากในการปกป้องดันเจี้ยน.
อย่างไรก็ตาม ผมเรียกแค่คริสปี้เท่านั้น ผมไม่รู้ว่าทำไมทัสมาลถึงตามมา.
"ฉันรู้ แต่ฉันต้องการแข็งแกร่ง.”
"คุณได้ยินมาจากคริสปี้?”
“เธอยอกฉันว่าคุณจะสอนวิธีควบคุมพลังของเธอได้อย่างไร อย่างไรก็ตามดันเจี้ยนมาสเตอร์ คุณไม่ได้ก้าวไปสู่โลกใหม่จริงๆ? ถ้าคุณบอกวิธีการที่จะได้รับชัยชนะและแข็งแกร่งขึ้นของฉัน.”
ผมไม่ได้พูดอะไรแต่ดูเหมือนทัสมาลสังเกตเห็น.
ผมปิดปากอย่างเงียบๆในขณะที่ทัสมาลอธิบายต่อไป.
“เทวดา..ได้ลงมาทั่วโลก แม้ว่าฉันจะตกสวรรค์ แต่ฉันก็อยากจะเอาชนะดีม่อนทั้งหมดก่อนที่พวกเขาจะเสียสละ ฉันคิดว่าการปกป้องดันเจี้ยนของคุณถึง1ปี8เดือนฉันคิดว่าฉันมีสิทธิ์.”
ทัสมาลได้พูดถึงสัญญาเดิมเกี่ยวกับผม ในขณะที่ผมจากไปเธอก็ช่วยเหลือดันเจี้ยนถึง1ปี8เดือน.
อิทพลของแกนดันเจี้ยนอ่อนแอ ดังนั้นเธอจึงสามารถหลบหนีไปกับเทวดาได้.
“โอเค ตามผมมา”
ผมยอมรับอย่างเย็นชา.
คุณสมบัติของเธอเพียงพอแล้ว
กระดาษได้ถูกแบ่งเป็น5ชิ้นและผมฉีกสองชิ้นก็เกิดประตูขนาดใหญ่ปรากฎ.
"เข้าไปข้างใน จากนั้นคริสปี้จะได้ความมั่งคั้งและทัสมาลจะได้ความแข็งแกร่ง”
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาจะเติบโตได้เท่าไร
อย่างไรก็ตามนี่เป็นสมบัติล้ำค่าของราชานรก.
มันเป็นอะไรที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง.
ไม่ต้องสงสัยเลย มันเป็นบางอย่างที่ได้จากขุมทรัพย์ มันจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน.
คริสปี้พยักหน้าเธออย่างรวดเร็ว ตาของเธอแดงและดูเศร้าๆ ผมรู้เหตุผลของมันได้อย่างรวดเร็ว.
‘เธอรู้ว่าคาซ่าตายแล้ว.’
ดูเหมือนกับว่าจะมีใครบอกความจริงกับเธอ.
เห็นได้ชัดว่าคริวปี้มีความมุ่งมั่นชัดเจนขึ้น
คริสปี้เดินเข้าไปในห้องพร้อมกับกำมือแน่น.
ทัสมาลที่เข้าไปห้องข้างๆปิดประดูเสียงดัง
‘ตอนนี้...’
ผมมองไปอย่างเงียบๆก่อนที่จะหันไปรอบๆ.
ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะใช้ประโยชน์ในเดือนถัดไป
* * * *
พระเอกแมร่งซึนของแท้เลย อ้างนู่น นี่ นั่น สุดท้ายก้ช่วย อย่างว่า อีกคนก็เมียหลวง อีกคนก็เมียน้อย