บทที่ 19: สายอาชีพและวิกฤตการณ์

บทที่ 19: สายอาชีพและวิกฤตการณ์

ครูฝึกหยางไห่เขียนคำว่า "เส้นทางสายอาชีพของผู้เล่น" ลงบนกระดานดำ ก่อนจะหันกลับมาและกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลัง "ทีมผู้เล่นระดับโปรจะต้องมีการแบ่งหน้าที่และสายอาชีพที่ชัดเจน"

สายตาของเขากวาดมองไปทั่วห้อง สีหน้าเคร่งขรึม "ถึงแม้ตอนนี้พวกเธอจะยังไม่มีพลังพิเศษ และเรื่องนี้อาจดูเหมือนเร็วเกินไปหน่อย แต่การปูพื้นฐานต้องเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ พวกเธอต้องเริ่มคิดได้แล้วว่าจะเลือกเดินในเส้นทางสายไหน"

เขาเขียนหัวข้อสามบรรทัดลงบนกระดาน: สายดาเมจ (DPS), สายสนับสนุน (Support), สายป้องกัน (Protection)

เขาเคาะที่บรรทัดแรก "DPS—หรือตัวทำดาเมจ หน้าที่คือสังหารศัตรูให้เร็วที่สุดและรุนแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้"

"สายสนับสนุน: คอยรักษา เสริมพลังให้เพื่อนร่วมทีม หรือก่อกวนศัตรู—เช่น ทำให้ศัตรูเคลื่อนที่ช้าลง ทำให้ตาบอด หรืออะไรเทือกนั้น"

"สายป้องกัน: นี่คือหน้าที่ที่ต้องอึดที่สุด คอยรับการโจมตี สกัดกั้นการรุกคืบของศัตรู และรับความเสียหายแทนเพื่อนร่วมทีม เป็นตำแหน่งที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงที่สุด เพราะพวกเขาคือโล่ของทีม"

ตอนนั้นเอง เด็กผู้หญิงคนหนึ่งยกมือขึ้นแล้วถามเสียงเบา "ครูฝึกคะ เราเลือกได้เองเลยเหรอคะว่าจะไปสายไหน?"

เขาเงยหน้าขึ้น พิจารณานักเรียนในห้อง แล้วตอบอย่างช้าๆ "สายอาชีพของพวกเธอจะขึ้นอยู่กับพลังพิเศษเป็นหลัก ถ้าพลังของเธอคือระเบิดเปลวเพลิง เธอก็ต้องเป็น DPS อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ถ้าพลังคือการรักษา เธอก็เหมาะกับสายสนับสนุนมากกว่า"

"แต่คนส่วนใหญ่มักจะไม่ตื่นรู้พลังพิเศษ ของแบบนี้มันหายาก—อยู่ที่ดวงล้วนๆ"

"ครูฝึกครับ ถ้างั้น... เราจะได้รับพลังพิเศษได้ยังไงครับ? แล้วคนคนหนึ่งมีได้มากกว่าหนึ่งอย่างไหม?"

เขาเดินไปที่โพเดียม "ในทางทฤษฎี เธอสามารถมีพลังพิเศษได้นับไม่ถ้วน—ถ้าเธอมีความสามารถพอที่จะหามันมาได้นะ"

"วิธีที่หนึ่ง วิธีที่พบบ่อยที่สุด" หยางไห่เขียนลงบนกระดาน: น้ำยาปลุกพลังพิเศษ

"น้ำยานี้จะสุ่มปลุกพลังพิเศษขึ้นมาหนึ่งอย่าง เลือกไม่ได้ ราคาอยู่ที่ห้าสิบล้านเหรียญในร้านค้าเกม"

ห้องเรียนแทบระเบิด

"ห้าสิบล้าน?!"

"ต้องวิ่งมีดกี่รอบถึงจะได้เนี่ย?"

หยางไห่ยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้เงียบ "แถมพวกเธอก็น่าจะยังซื้อไม่ได้ด้วย ต้องมียอดถอนตัวสะสมเกินสิบล้านเหรียญก่อนถึงจะปลดล็อกสิทธิ์ร้านค้าระดับสองได้"

"อีกอย่าง แต่ละคนใช้ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น กินขวดที่สองไปก็ไม่มีผลอะไร"

ไม่กี่วินาทีต่อมา จูต้าเฉียงก็ชูมือขึ้นสุดแขน "ครูฝึกครับ ห้าสิบล้านมันเป็นไปไม่ได้หรอก! มีวิธีอื่นอีกไหมครับ?"

หยางไห่แสยะยิ้ม "เป็นไปไม่ได้? นั่นเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดแล้วต่างหาก"

เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง น้ำเสียงต่ำแต่บาดลึก "ขยัน อดทน และมีสมาธิ แล้วพวกเธอจะหาเงินได้มากพอสำหรับค่าน้ำยาปลุกพลังพิเศษเอง"

เขาหันไปเขียนเพิ่ม: การดรอป, การซื้อในโลกจริง

"วิธีที่สอง—วัดดวงล้วนๆ ไอเทมหายากหรือน้ำยาที่ช่วยปลุกพลังพิเศษอาจจะดรอปในเกม แต่โอกาสมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน—ยากยิ่งกว่าดรอปของแดงซะอีก!"

"และต่อให้มันดรอป เธอก็ยังต้องเอาชีวิตรอดออกมาให้ได้ด้วย"

"วิธีที่สาม... ง่ายมาก: ใช้เงินแก้ปัญหา"

"ถ้าบ้านรวยพอ เธอสามารถซื้อพลังพิเศษในโลกความจริงได้ ราคาเริ่มต้นที่หลายร้อยล้านเหรียญสหพันธรัฐ และนั่นเป็นราคาสำหรับพลังที่พื้นฐานที่สุดนะ"

ห้องเรียนฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง

"แพงขนาดนั้นเลยเหรอ?!"

"คนธรรมดาอย่างเราก้มหน้าก้มตาวิ่งมีดเก็บเงินห้าสิบล้านต่อไปเถอะ..."

เสียงอื้ออึงจางลง หยางไห่มองไปรอบๆ พยักหน้าแล้วพูดต่อ "นอกจากพลังพิเศษแล้ว ยังมีอีกวิธีที่จะเพิ่มความสามารถในการต่อสู้—นั่นคืออุปกรณ์"

เขาเขียนคำว่า "อุปกรณ์" ตัวเบ้อเริ่ม "อุปกรณ์คือการอัปเกรดที่จับต้องได้ ตรงไปตรงมา และมั่นคงที่สุดสำหรับคนธรรมดา เธออาจจะขาดพลังพิเศษได้ แต่จะขาดอุปกรณ์ไม่ได้"

เขาชี้ไปที่กระดาน "อาวุธ เกราะ เครื่องประดับ อุปกรณ์ฟังก์ชันพิเศษ—ของแต่ละชิ้นจะเป็นตัวกำหนดบทบาทและโอกาสรอดชีวิตของพวกเธอ"

"อยากเป็นสายป้องกันงั้นเหรอ? ก็เน้นอัดค่ากายภาพ ใส่เกราะหนัก—ทั้งรองเท้า เกราะอก หมวก—แล้วหาโล่เกรดสูงๆ สักอัน อย่างเช่นโล่ของกัปตันอเมริกา"

เขาหยุดพูด แววตาจริงจัง "ครูไม่ได้บังคับให้พวกเธอเลือกตอนนี้ แค่อยากให้รู้ไว้ ให้คิดล่วงหน้า และเตรียมตัวให้พร้อม"

"ไม่ว่าจะทางไหน เป้าหมายแรกก็เหมือนกัน คือหาเงินให้ได้ห้าสิบล้าน ปลุกพลังพิเศษแบบสุ่ม แล้วค่อยเลือกสายอาชีพตามพลังที่ได้มา"

"จำไว้" เขาชูสามนิ้ว "สาย DPS ผลาญเงินที่สุด—อุปกรณ์แพง อัตราตายสูง และพลังพิเศษสายโจมตีก็ราคาหลายแสนล้านเหรียญสหพันธรัฐ ถ้าเธอหาซื้อได้น่ะนะ สายป้องกันรองลงมา อุปกรณ์ก็ยังแพงอยู่ ส่วนสายสนับสนุนประหยัดที่สุด"

ห้องเรียนเงียบลง นักเรียนบางคนเริ่มครุ่นคิด

หลงเจ๋อตั้งใจฟัง ด้วยพลังกฎแห่งกาลเวลา เขาจะเล่นบทบาทไหนได้บ้างนะ?

เขาสามารถแช่แข็งหรือชะลอเวลาของศัตรูเพื่อสังหาร หยุดการโจมตีที่พุ่งเข้ามาเพื่อป้องกัน หรือย้อนเวลาอาการบาดเจ็บของเพื่อนร่วมทีมเพื่อสนับสนุน

"กฎแห่งกาลเวลา... มันโกงชัดๆ—ติดแค่ต้องมีพลังงานให้พอเท่านั้นแหละ"

ครูฝึกหยางไห่ก้าวไปกลางห้อง สีหน้าเคร่งขรึมยิ่งกว่าเดิม เขาเปิดเทอร์มินัลและฉายข้อมูลล่าสุดขึ้นบนหน้าจอหลังกระดาน

แผนที่การกระจายตัวของรอยแยกทั่วโลกปรากฏขึ้น จุดสีแดงทุกจุดมีวันที่กำกับไว้ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา

"เครื่องหมายเหล่านี้แสดงรอยแยกที่เปิดขึ้นภายในสองปีที่ผ่านมา"

เขาปัดหน้าจอ กราฟเส้นโค้งปรากฏขึ้น—จำนวนรอยแยกทั่วโลกพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจในปีนี้

"เมื่อก่อน จะมีรอยแยกใหม่ปรากฏขึ้นทั่วโลกประมาณร้อยแห่งต่อปี แต่ตอนนี้ล่ะ?" สายตาคมกริบดั่งมีดของเขากวาดมองไปทั่วห้อง

"แค่ปีที่ผ่านมาปีเดียว มีรอยแยกเกิดขึ้นถึงสองร้อยแห่ง ด้วยอัตรานี้ เราอาจจะต้องเผชิญกับการรุกรานจากต่างดาวขนาดใหญ่อีกครั้งในเขตเมืองของเรา"