บทที่ 5: กัปตันอเมริกาคุ้มกัน

บทที่ 5: กัปตันอเมริกาคุ้มกัน?!

ในวินาทีนั้นเอง กัปตันอเมริกาดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เขาขมวดคิ้วแล้วหันขวับมามองทางหลงเจ๋อทันที

“ซวยแล้ว!” หลงเจ๋อใจหายวูบ

พริบตาต่อมา โล่ลายดาวสีแดงขาวน้ำเงินที่คุ้นตาก็ถูกขว้างออกมาจากมือราวกับพายุหมุน มันแหวกอากาศพุ่งตรงมาที่เขาอย่างรวดเร็ว!

“ปัง!!”

หลงเจ๋อไม่มีเวลาให้คิด เขาครีบขดตัวหลบหลังที่กำบังทันที เสียงกระแทกของโลหะที่ดังสนั่นทำเอาแก้วหูเขาอื้ออึงไปหมด

โล่กระแทกเข้ากับขอบที่กำบังอย่างแม่นยำก่อนจะกระดอนกลับไปราวกับมีตาเห็น และถูกกัปตันอเมริการับไว้ด้วยมือเดียว

และในช่วงเวลานั้นเอง ประกายความคิดบางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัวของหลงเจ๋อ

“เดี๋ยวก่อน มันไม่ถูกนี่นา?”

เขารีบดึงสติให้สงบลง กัปตันอเมริกาอยู่ฝ่ายเดียวกับไฮดราเหรอ? เป็นไปไม่ได้!

ในภาพยนตร์ จุดประสงค์ที่กัปตันอเมริกามาที่ฐานทัพไฮดราก็เพื่อจับกุมเรดสกัล เขาคือศัตรูตัวฉกาจของไฮดรา เพราะฉะนั้นกัปตันอเมริกาก็คือพันธมิตรนั่นเอง!

หลงเจ๋อตัดสินใจเสี่ยงดวง เขายื่นหน้าออกไปแล้วตะโกนว่า “กัปตัน! ผมพวกเดียวกัน!!”

กัปตันอเมริกาที่เดิมทีเงื้อโล่เตรียมจะโจมตีซ้ำชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า “พวกเดียวกัน” สายตาที่คมปราบดุจใบมีดจ้องเขม็งมาที่หลงเจ๋อ

“คุณเป็นใคร?” กัปตันอเมริกาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและระแวดระวัง

“ผมเป็นสายลับ CIA ครับ ผมมาที่นี่เพื่อสืบเรื่องเรดสกัลเหมือนกัน” เขาแต่งเรื่องสดๆ ร้อนๆ พยายามทำน้ำเสียงให้หนักแน่นและทำตัวให้ดูน่าเชื่อถือที่สุด

หลงเจ๋อชูมือขึ้น เดินออกมาจากหลังที่กำบังและค่อยๆ ก้าวไปหากัปตันอเมริกาอย่างช้าๆ

ชั่วขณะหนึ่ง ทางเดินตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงสายตาพิจารณาของกัปตันอเมริกาที่กวาดมองเขาไปทั่วร่าง

“คุณจะพิสูจน์ตัวตนได้ยังไง?” กัปตันอเมริกาถาม

หลงเจ๋อนึกถึงประโยคหนึ่งจากหนังเรื่อง 'กัปตันอเมริกา 3' ได้ทันควัน

“กัปตันครับ” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ใส่อารมณ์ที่ดูซับซ้อนลงไปในน้ำเสียง “ผมเป็นเพื่อนสนิทของ บัคกี้ เพื่อนรักของคุณ”

กัปตันอเมริกาชะงักไปเล็กน้อย แววตาพลันคมปลาบขึ้นมาทันที: “คุณพูดว่าอะไรนะ?”

หลงเจ๋อแสร้งทำท่าเหมือนกำลังนึกถึงความหลัง: “เขาชอบเล่าเรื่องคุณให้ผมฟังบ่อยๆ... บอกว่าเมื่อก่อนคุณชอบเอาหนังสือพิมพ์มายัดไว้ในรองเท้าเพื่อเป็นแผ่นรองส้น ให้ตัวเองดูสูงขึ้นอีกนิด”

ใบหน้าของกัปตันอเมริกากระตุกเล็กน้อย แววตาปรากฏความขัดเขินที่หาได้ยาก: “ตกลง ผมเชื่อคุณแล้ว ไม่ต้องพูดอะไรต่อแล้วล่ะ”

ดวงตาของหลงเจ๋อเป็นประกาย มันได้ผล! เรื่องนี้มีแค่บัคกี้เท่านั้นที่รู้ ต่อให้เป็นสายลับที่เก่งแค่ไหนก็ไม่มีทางสืบรู้เรื่องนี้ได้ เพราะฉะนั้นกัปตันอเมริกาต้องเชื่อเขาอย่างสนิทใจแน่นอน!

เมื่อเห็นดังนั้น หลงเจ๋อก็ได้ใจและรุกต่อทันที: “กัปตันครับ พวกเราพบว่าบัคกี้ยังไม่ตาย หลังจากที่เขาตกหน้าผาไป มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะถูกพวกไฮดราจับตัวมา และน่าจะถูกกักขังอยู่ในฐานทัพแห่งนี้”

กัปตันอเมริกาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนเกือบจะคุมไม่อยู่: “ที่คุณพูดมา... เป็นความจริงงั้นเหรอ?”

“ผมไม่กล้ายืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ” หลงเจ๋อพยายามคุมน้ำเสียงให้มั่นคง “แต่พวกเราดักจับเบาะแสได้ว่าเขาถูกล้างสมองให้เป็นนักฆ่าของไฮดราและกำลังถูกวิจัยอยู่ในฐานทัพนี้ นั่นคือสาเหตุที่ผมแอบเข้ามาสืบเงียบๆ”

เมื่อได้ยินดังนั้น กัปตันอเมริกาก็เชื่อหลงเจ๋ออย่างหมดหัวใจ เพราะตราบใดที่เป็นเรื่องของเพื่อนรักอย่างบัคกี้ กัปตันอเมริกาก็จะลนลาน และเมื่อคนเราลนลาน ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ก็จะลดลง

กัปตันอเมริการีบพยักหน้าทันที: “ตกลง งั้นเราไปตามหาบัคกี้ด้วยกัน!”

“ไม่มีปัญหาครับกัปตัน”

หลงเจ๋ออดไม่ได้ที่จะอมยิ้มที่มุมปาก เขาทำสำเร็จแล้ว!

บอสที่ควรจะรับมือยากที่สุดในแผนที่ กลับถูกเขาหลอกด้วยคำพูดไม่กี่ประคำจนกลายมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวที่คอยคุ้มกันเขาแทน!

นอกจากหลงเจ๋อแล้ว คงไม่มีใครทำแบบนี้ได้ มีเพียงเขาที่รู้พล็อตเรื่องของมาร์เวล รู้เบื้องลึกเบื้องหลังและจุดอ่อนของตัวละครทุกตัว รวมถึงนิสัยใจคอของพวกเขาเป็นอย่างดี

นี่แหละคือไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา!

“มีกัปตันอเมริกาคอยคุ้มกันแบบนี้” หลงเจ๋อเม้มปากรู้สึกสะใจ “ตราบใดที่ฉันไม่หาเรื่องตายเอง ฉันก็แทบจะเดินกร่างไปได้ทั่วแผนที่แล้ว”

เดิมทีเขาตั้งใจจะแค่สับสวิตช์แล้วหนีออกมาอย่างเจียมตัว ต้องวิ่งสู้ฟัดไปที่จุดถอนตัวภายในสามนาที ซึ่งอาจจะโดนพวกดักซุ่มยิงตายตอนไหนก็ได้ แต่ตอนนี้ จะไปถอนตัวด้วยคีย์การ์ดก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

“กัปตันครับ” หลงเจ๋อพูดเสียงเบา “บัคกี้อาจจะอยู่บนเครื่องบินข้างนอกนั่น ผมสงสัยว่าพวกมันอาจจะย้ายตัวเขาไปที่นั่นแล้ว”

สายตาของกัปตันอเมริกาคมกริบขึ้นมาทันที เขามุ่งมั่นและพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว: “เรดสกัลก็น่าจะอยู่บนเครื่องบินเหมือนกัน ไปดูให้รู้กันไปเลย”

ด้วยเหตุนี้ หลงเจ๋อและกัปตันอเมริกาจึงแอบลอบเข้าไปทางเครื่องบิน ซึ่งเป็นจุดที่ไอเทมรวยที่สุดในแผนที่นี้ด้วย

เครื่องบินของไฮดราจอดอยู่บนลานกว้างทางทิศเหนือของฐานทัพ ราวกับสัตว์ร้ายเหล็กกล้าที่กำลังหลับใหล ประตูท้ายเปิดกว้าง ภายในส่องประกายด้วยแสงสีฟ้าเย็นตา พร้อมกับเสียงฮึมๆ ของเครื่องจักรและเสียงพูดคุยแว่วมาเป็นระยะ

หลงเจ๋อและกัปตันอเมริกาแอบเข้าไปเงียบๆ หัวใจของเขาเต้นรัว นี่คือจุดที่อันตรายที่สุดในแผนที่ แต่การมีกัปตันอเมริกาอยู่ข้างๆ นั้นทำให้เขารู้สึกมั่นคงราวกับมีภูเขาหนุนหลัง

ทั้งสองลอบเข้าไปในห้องโดยสารเลียบไปตามผนัง ขณะที่ก้าวเข้าไปในทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยลังสินค้า เสียงรองเท้าคอมแบทกระทบพื้นก็ดังมาจากด้านหน้า ทหารไฮดราห้านายติดอาวุธครบมือกำลังเดินลาดตระเวนเข้ามาด้วยท่าทีระแวดระวัง

หลงเจ๋อกลั้นหายใจและเตรียมจะถอยรั้ง แต่แล้วเขาก็ได้ยินกัปตันอเมริกากระซิบเบาๆ: “ปล่อยเป็นหน้าที่ผมเอง”

วินาทีต่อมา โล่ก็พุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าฟาด!

“ตุ้บ—!”

โล่กระแทกเข้าที่หน้าอกของทหารคนแรกจนกระเด็น ก่อนจะกระดอนไปโดนผนังเหล็กแล้วชงเข้าใส่คนที่สองและสามอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่กัปตันอเมริกาจะรับโล่กลับมาได้อย่างงดงามและลื่นไหล

ก่อนที่สองคนที่เหลือจะทันได้ตั้งตัว กัปตันอเมริกาก็พุ่งประชิดตัวและซัดหมัดหนักๆ เข้าใส่คนที่สี่จนลอยไปกระแทกผนังอย่างแรง

ในขณะที่ทหารคนสุดท้ายกำลังจะยกปืนขึ้น หลงเจ๋อก็อาศัยจังหวะนั้นพุ่งเข้าใส่ ใบมีดสั้นประกายเย็นเยียบปาดเข้าที่ลำคอของทหารนายนั้นอย่างแม่นยำ

หลังจากทหารทั้งห้านายล้มลง ภาพที่ควรจะเป็นศพอาบเลือดกลับกลายเป็นกล่องห้าใบวางอยู่อย่างเงียบสงบบนพื้นในทันที

ตาของหลงเจ๋อเป็นประกาย เขารีบเข้าไปเก็บของทันที โดยมีกัปตันอเมริกาสแตนด์บายเฝ้าระวังอยู่ข้างๆ รับรองว่าไม่มีใครมาแย่งของได้แน่นอน

ทันทีที่เขาเปิดกล่องใบแรก เสียงทุ้มต่ำของกัปตันอเมริกาก็ดังขึ้นที่ข้างหู: “คุณกำลังทำอะไรน่ะ?”

นิ้วของหลงเจ๋อชะงักไปครู่หนึ่ง เขาหันกลับไปมองเห็นกัปตันอเมริกายืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

เห็นได้ชัดว่า ในมุมมองของกัปตันอเมริกายังคงเห็นเป็นศพห้านายที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เขาไม่ได้เห็นเป็นกล่องไอเทมเหมือนที่หลงเจ๋อเห็น

“ผมกำลังค้นตัวครับ” หลงเจ๋อตอบอย่างใจเย็นขณะที่มือยังคงทำงานต่อ “เผื่อว่าจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง เราจะพลาดอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด”

กัปตันอเมริกาพยักหน้า แม้จะยังดูงงๆ อยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ หลงเจ๋อถอนหายใจอย่างโล่งอกและเริ่มกวาดของอย่างเชี่ยวชาญ

【กำลังเปิดกล่องทหารไฮดรา】

กล่องที่ 1: [สีเขียว] ปืนพลังงานไฮดรา x1

กล่องที่ 2: [สีเขียว] แบตเตอรี่ x1

กล่องที่ 3: [สีขาว] ภาพถ่ายครอบครัว

กล่องที่ 4: [สีขาว] ภาพถ่ายครอบครัว

กล่องที่ 5: [สีขาว] ภาพถ่ายครอบครัว

ภาพถ่ายครอบครัว? ทหารพวกนี้ดูจะรักครอบครัวกันจังเลยนะ

การได้ปืนพลังงานไฮดรามาถือว่าดีมาก ปืนนี้ถ้ายิงโดนคนธรรมดาร่างจะสลายหายไปทันที ดาเมจของมันสูงกว่าปืนทั่วไป และถึงเขาไม่ใช้เอง ถ้านำไปขายให้ระบบก็ได้เงินหมื่นกว่าเหรียญแล้ว

นอกจากนั้นทหารทุกนายยังมีอุปกรณ์พื้นฐานติดตัว หลงเจ๋อจัดการถอดทั้งหมวกเกราะ ชุดเกราะ ปืน สายเกราะ และกระเป๋าเป้มาสวมใส่เองจนครบชุด

ขาดก็แค่เพลงประกอบฉากตอนที่พระเอกกำลังจะเทพเท่านั้นแหละ...