บทที่ 176 ภารกิจแปดเทพอสูรมังกรฟ้าของซูจี้เหนียน

บทที่ 176 ภารกิจแปดเทพอสูรมังกรฟ้าของซูจี้เหนียน

ในเจดีย์มิติ ราวกับว่าเป็นช่วงเวลาโลกเพิ่งจะถือกำเนิด ไม่มีอะไรเลย ไม่มีสวรรค์และปฐพี ไม่มีทิศทาง เมื่อซูจี้เหนียนมาที่นี่ ความว่างเปล่าก็ค่อยๆ เปิดออก ซูจี้เหนียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอีกครั้ง คนที่สร้างเจดีย์มิตินี้ขึ้นมา เขาเป็นใครกันแน่? ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งเช่นนี้?

“เจ้ามาแล้ว!”

เมื่อความว่างเปล่ารอบๆ ตัวซูจี้เหนียนสลายไป ผู้พิทักษ์เจดีย์มิติที่ดูเหมือนกับผู้เฒ่าเต่าก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าซูจี้เหนียน เขาถามด้วยรอยยิ้มว่า “ดูเหมือนว่าครั้งนี้เจ้าจะตัดสินใจรับภารกิจนี้ และไปยังโลกของแปดเทพอสูรมังกรฟ้าสอนะ?”

“อือ ข้าตัดสินใจแล้ว”

ซูจี้เหนียนถามว่า “ข้าขอถามหน่อยได้ไหม? หลังจากที่ข้าทำภารกิจนี้สำเร็จแล้ว ข้าจะได้รางวัลอะไร? ท่านควรจะให้ข้าดูก่อน มิเช่นนั้นหากข้าทำภารกิจนี้สำเร็จอย่างยากลำบาก แต่ท่านกลับให้กระเทียมข้าหัวหนึ่ง ข้าคงจะขาดทุนมาก”

“ไม่มีทาง!”

ผู้พิทักษ์เจดีย์มิตยิ้ม “รางวัลที่ข้าเตรียมไว้ให้เจ้านั้น ย่อมทำให้เจ้าพอใจ มันเป็นของวิเศษ และยังคงเป็นของวิเศษชั้นยอดในเจดีย์มิติชั้นที่สาม เจ้าจะไม่ขาดทุนอย่างแน่นอน ดังนั้นเจ้าวางใจเถอะ รอให้เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย ข้าจะให้เจ้าดู”

“ตอนนี้ ข้าจะบอกข้อควรระวังให้เจ้า”

สีหน้าของผู้พิทักษ์เจดีย์มิติจริงจังขึ้น

“ได้ ท่านว่ามาเถอะ”

ซูจี้เหนียนยักไหล่อย่างจนใจ ในเมื่อผู้พิทักษ์เจดีย์มิติบอกว่าของวิเศษนั้นเป็นของที่ดี ซูจี้เหนียนก็เชื่อใจชายชราผู้นี้ เขาเชื่อว่าชายชราผู้นี้จะไม่หลอกลวงเขา

“ประการแรกคือ กฎบางอย่างที่ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้ว ของที่นำมาจากโลกอื่นนั้นมีเพียงแค่สิทธิ์ขายหนึ่งอย่างเท่านั้น หากเจ้าต้องการขายของ เจ้าสามารถเลือกได้เพียงแค่หนึ่งอย่าง ส่วนของอื่นๆ ที่เจ้านำกลับมา มันจะเป็นของเจ้า เจดีย์มิติจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้”

“ประการที่สองคือ หากเจ้าตายในโลกอื่น เจ้าจะไม่ตายจริงๆ”

ผู้พิทักษ์เจดีย์มิติกล่าว

“ไม่ตายจริงๆ?”

ซูจี้เหนียนได้ยินเช่นนี้ เขาก็ดีใจมาก เช่นนั้นเขาก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วสินะ?

“แต่เจดีย์มิติของเจ้าจะกลับสู่สภาพเดิม และจากเจ้าไป เงินทั้งหมดของเจ้าจะถูกยึด และเจดีย์มิติจะไปหาผู้มีวาสนาคนต่อไป” ผู้พิทักษ์เจดีย์มิติกล่าวอย่างใจเย็น

“…”

“เช่นนั้นท่านฆ่าข้าให้ตายเลยดีกว่า”

ซูจี้เหนียนอดไม่ได้ที่จะเบ้ปาก หากไม่มีอะไรเลย เขาจะเล่นอะไรได้?

“ประการที่สามคือ ก่อนที่เจ้าจะไปยังโลกนั้น ข้าจะมอบทักษะชั่วคราวให้เจ้า เพื่อช่วยให้เจ้าทำภารกิจได้สำเร็จ!”

ผู้พิทักษ์เจดีย์มิตยิ้ม

“ทักษะชั่วคราว?”

ซูจี้เหนียนตกตะลึง เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “นั่นคืออะไร?”

“นอกจากพลังของเจ้าแล้ว ข้าจะมอบทักษะพิเศษชั่วคราวให้เจ้าใช้ แต่เจ้าต้องเลือกด้วยตัวเอง”

ผู้พิทักษ์เจดีย์มิติสะบัดมือ ทันใดนั้นก็มีกลุ่มแสงสามกลุ่มปรากฏขึ้นต่อหน้าซูจี้เหนียน ซูจี้เหนียนรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย ทำไมต้องให้เขาเลือกอีกแล้ว?

เขามองดูกลุ่มแสงสามกลุ่มนี้ มีสีม่วง สีส้ม และสีแดง เขาไม่สามารถมองออกว่ามันคืออะไร?

“ในนี้มีทักษะต่างๆ มากมาย มันถูกสร้างขึ้นมาจากกฎ เช่น โลกเล็กๆ อย่างแปดเทพอสูรมังกรฟ้านั้นอยู่ภายใต้กฎของเจดีย์มิติ ดังนั้นกฎที่เจดีย์มิติสร้างขึ้นมานั้น ไม่สามารถต้านทานได้ หากเจ้าโชคดี เจ้าอาจจะได้รับทักษะที่แข็งแกร่งมาก แต่หากเจ้าโชคร้าย เจ้าอาจจะได้รับทักษะที่ไร้ประโยชน์”

ผู้พิทักษ์เจดีย์มิติแนะนำให้ซูจี้เหนียน

“ได้!”

ซูจี้เหนียนเลียริมฝีปาก ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่ามันน่าสนใจ เขาจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็คว้ากลุ่มแสงสีแดงนั้น

เมื่อมือของเขาสัมผัสกับกลุ่มแสงนั้น ซูจี้เหนียนก็รู้สึกว่ามีกฎบางอย่างเข้ามาในหัวของเขา

ทักษะ: พนันชนะเสมอ

ซูจี้เหนียนตกตะลึง

นี่มันอะไรกัน?

นี่มันทักษะบ้าอะไร?

ข้าจะไปยังโลกของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ไม่ใช่โลกของนักพนัน ข้าจะเอาทักษะนี้ไปทำเพื่อ!?

“ข้า…”

ซูจี้เหนียนกำลังจะถามว่าเขาสามารถเปลี่ยนทักษะได้หรือไม่? แต่ก่อนที่ซูจี้เหนียนจะพูดอะไร ผู้พิทักษ์เจดีย์มิติก็สะบัดมือ ซูจี้เหนียนรู้สึกว่าทุกอย่างรอบๆ ตัวพร่ามัว เขารู้สึกมึนงง

ในพริบตาต่อมา ซูจี้เหนียนก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบเปลี่ยนไป!

…

ในเวลานี้ซูจี้เหนียนปรากฏตัวขึ้นบนภูเขาที่ไม่มีคนอาศัยอยู่

ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยง ที่นี่ไม่มีใครเลย ซูจี้เหนียนยังไม่ทันได้ขยับตัว ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา

เสียงนี้คือข้อมูลภารกิจของซูจี้เหนียนในครั้งนี้

“ปกป้องเทียนนางเฒ่าทาริกา(เทียนซานถงเล่า) ห้ามให้นางตาย”

“นางเฒ่าทาริกา…”

ซูจี้เหนียนโล่งใจเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าภารกิจนี้จะยากมาก เช่น สังหารพระกวาดลานวัดเส้าหลิน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าภารกิจนี้จะค่อนข้างง่าย นางเฒ่าทาริกาเป็นถึงประมุขวังคฤธรศักดิ์สิทธิ์(หลิงจิ่วกง) พลังของนางแข็งแกร่งมาก ในละครโทรทัศน์ ขอบเขตบ่มเพาะของนางเฒ่าทาริกานั้นน่าทึ่งมาก วิทยายุทธที่นางฝึกฝนคือวิชาหกบรรจบมีแต่เราเป็นเอกะ วิชานี้จะกำเริบทุกๆ สามสิบปี ทำให้นางกลายเป็นเด็ก และต้องฝึกฝนใหม่ สุดท้ายนางเฒ่าทาริกาจึงเสียชีวิต

นี่เป็นเพราะนางรู้ว่าอู๋หยาจื่อ(บ้อไง้จื้อ) ศิษย์พี่ที่นางรัก ชอบหญิงอื่นที่ไม่ใช่นาง และไม่ใช่หลี่ชิวสุ่ย(ลี้ชิวจุ้ย) สุดท้ายคนทั้งสองจึงหัวเราะและเสียชีวิตไป

“เฮ้อ— อายุมากขนาดนี้แล้ว ยังคงต้องมาตายเพราะผู้ชายสารเลว ช่างน่าเศร้าจริงๆ”

ซูจี้เหนียนส่ายหน้าอย่างจนใจ ไม่ว่าจะเป็นในสมัยโบราณหรือสมัยปัจจุบัน ล้วนมีสตรีที่โง่เขลาเช่นนี้เสมอ

สำหรับภารกิจนี้ ซูจี้เหนียนมีความคิดแล้ว ในเมื่อนางเฒ่าทาริกาเห็นภาพวาดนั้น และรู้ว่าอู๋หยาจื่อไม่ได้ชอบนาง และไม่ได้ชอบหลี่ชิวสุ่ย แต่ชอบน้องสาวของพวกนาง นางจึงเสียใจและเสียชีวิต เช่นนั้นก็แค่ไม่ให้นางเห็นภาพวาดนั้นก็พอแล้ว อีกอย่าง ภารกิจนี้มีเวลาจำกัด นั่นคือห้ามให้นางเฒ่าทาริกาตายก่อนเหตุการณ์ที่วัดเส้าหลิน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ซูจี้เหนียนจึงคิดจะไปหานางเฒ่าทาริกา และให้นางอยู่กับเขา

ส่วนหลี่ชิวสุ่ยผู้นั้น หากนางมาหาเรื่อง ก็แค่ฆ่านางให้ตายก็พอแล้ว

แน่นอน ซูจี้เหนียนก็ยังคงอยากจะเรียนรู้อะไรบางอย่างจากนางเฒ่าทาริกา

“ไม่รู้ว่าตอนนี้ข้าอยู่ที่ไหน? และช่วงเวลาไหน?” ซูจี้เหนียนไม่มีทางเลือก เขาจึงตัดสินใจหาคนมาถาม แต่ที่นี่ไม่มีใครเลย ซูจี้เหนียนมองไปรอบๆ ทันใดนั้นเขาก็เห็นเมืองแห่งหนึ่งอยู่ไกลๆ

ในเมื่อมีเมือง งั้นก็ถือว่ายอดเยี่ยม หากต้องการสืบหาข้อมูล การไปที่โรงเตี๊ยมนั้นดีที่สุด นี่คือประสบการณ์ที่เขาได้รับจากการดูละครโทรทัศน์มากมาย

ว่าแล้วเขาก็ออกเดินทางไปยังเมืองนั้น

เมื่อเข้าไปในเมือง เขาก็เห็นคนจำนวนมาก และมีคนในยุทธภพมากมายเช่นกัน

“หืม? นี่ไม่ใช่โรงเตี๊ยมเยว่ไหลที่มีสาขามากมายที่สุดหรอกหรือ?”

ซูจี้เหนียนมองดูป้ายชื่อสีทองนั้นด้วยรอยยิ้ม