บทที่ 79 ห้ามขยับ

หานปินคาดเดาว่าผู้ต้องสงสัยไม่ได้ไปที่เมืองสือเหมิน แต่ส่งโทรศัพท์ไปทางพัสดุ

เพื่อเบนความสนใจของตำรวจ แล้วฉวยโอกาสหลบหนี

เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานนี้ หานปินโทรหาพนักงานส่งพัสดุอีกครั้ง ให้เขาหาพัสดุชิ้นนั้น แล้วถือไว้ในมือ

เถียนลี่โทรเข้าเบอร์ผู้ต้องสงสัย พัสดุในมือพนักงานส่งของก็สั่นเบา ๆ

พอกดวางสาย การสั่นก็หยุดลง

ข้อสันนิษฐานของหานปินได้รับการยืนยัน

...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเจิงเผิงสามคนก็กลับมาถึงกรมตำรวจด้วยสีหน้าหงุดหงิด

เจิ้งข่ายเสวียนก็มาถึงห้องทำงานทีม 2

เปิดประชุมวิเคราะห์คดีอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเจิ้งข่ายเสวียนดูไม่ค่อยดีนัก หลังจากระบุตำแหน่งโทรศัพท์ผู้ต้องสงสัยได้ ทางชิงเต่าก็ยกเลิกการวางกำลังไปแล้ว

เห็นเจิ้งข่ายเสวียนไม่ยอมพูดอะไร เจิงเผิงก็กระแอมเบา ๆ “หัวหน้าเจิ้ง ครั้งนี้เป็นความผิดของผมเอง ยังไม่ได้ตรวจสอบความถูกต้องของการระบุตำแหน่ง ก็รีบร้อนจะไปจับกุมคนร้าย”

“ตอนนี้โทษใครก็ไม่มีประโยชน์ ต้องรีบจับตัวผู้ต้องสงสัยให้ได้ ถ้าปล่อยให้หนีไปได้จริง ๆ ความพยายามก่อนหน้านี้ของพวกเราก็สูญเปล่า” เจิ้งข่ายเสวียนกล่าว

สืบสวนมาถึงตอนนี้ ก็ค่อนข้างมั่นใจแล้วว่าอู๋เจ๋อข่ายคือผู้ต้องสงสัยในคดีลักพาตัวฆาตกรรม แต่ตราบใดที่ยังจับตัวไม่ได้ คดีนี้ก็ยังไม่ถือว่าสิ้นสุด

“ไอ้อู๋เจ๋อข่ายนี่ แม่งเจ้าเล่ห์ฉิบหาย” หลี่ฮุยสบถ

“การระบุตำแหน่งโทรศัพท์เป็นของปลอม ตอนนี้ก็ไม่มีทิศทางให้สืบสวนแล้วค่ะ” เถียนลี่พูดอย่างจนปัญญา

“หานปิน ตอนนี้โทรศัพท์ของผู้ต้องสงสัยอยู่ที่ไหน?”

“ผมให้พนักงานส่งของเอาไปส่งที่สถานีตำรวจเมืองสือเหมินแล้วครับ เชื่อว่าพวกเขาคงจัดการให้อย่างเหมาะสม”

“โทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของกลางที่สำคัญมาก จ้าวหมิงพรุ่งนี้นายไปเอาโทรศัพท์กลับมานะ” เจิงเผิงสั่ง

“ครับ”

เจิ้งข่ายเสวียนกวาดตามองทุกคน แล้วเคาะโต๊ะ “ช่วยกันระดมสมองหน่อย ว่าจะจับตัวผู้ต้องสงสัยได้ยังไง”

“ผู้ต้องสงสัยรายนี้น่าจะติดโทรศัพท์มาก วิธีการก่อเหตุส่วนใหญ่ก็ทำผ่านโทรศัพท์และแอปพลิเคชัน ผมคิดว่าน่าจะเริ่มจากจุดนี้ครับ” หานปินเสนอ

“มันส่งโทรศัพท์ไปทางพัสดุแล้ว จะไปเริ่มได้ยังไง” หลี่ฮุยส่ายหน้า

“อู๋เจ๋อข่ายปีนี้อายุ 21 ปี วัยรุ่นยุคนี้โตมากับโทรศัพท์ พูดง่าย ๆ ก็คือส่วนใหญ่จะติดโทรศัพท์กันทั้งนั้น วิธีการก่อเหตุของเขาก็ยืนยันเรื่องนี้ได้ ผมเชื่อว่าเขาขาดโทรศัพท์ไม่ได้แน่นอน” หานปินวิเคราะห์

“หานปินพูดถูก ฉันก็คิดว่าผู้ต้องสงสัยน่าจะมีโทรศัพท์อีกเครื่อง” เจิ้งข่ายเสวียนเห็นด้วย

“สมัยนี้ มีแค่เครื่องอย่างเดียวไม่ได้ ต้องมีเบอร์โทรศัพท์ด้วย ไม่อย่างนั้นก็ส่งข้อความไม่ได้ สมัครแอปไม่ได้ ถ้าไม่มีฟังก์ชันพวกนี้ โทรศัพท์ก็ไม่ต่างอะไรกับก้อนอิฐ” หานปินวิเคราะห์ต่อ

“พูดอีกอย่างก็คือ อู๋เจ๋อข่ายน่าจะมีเบอร์โทรศัพท์อื่นอีก” หลี่ฮุยกล่าว

“ผมมีเบอร์ติดต่อผู้รับผิดชอบของบริษัทเครือข่ายมือถือ ก็เลยให้เขาช่วยตรวจสอบดูว่าอู๋เจ๋อข่ายมีเบอร์อื่นอีกไหม” หานปินกล่าว

“มีไหม?” ทุกคนทำหน้าคาดหวัง

หานปินส่ายหน้า “ไม่มีครับ”

“จบกัน เบาะแสขาดอีกแล้ว” จ้าวหมิงถอนหายใจ

คนอื่น ๆ ก็ผิดหวังไปตาม ๆ กัน

“ผมยังพูดไม่จบครับ” หานปินยิ้ม

“พนักงานส่งของที่สือเหมินเอาโทรศัพท์ไปส่งที่สถานีตำรวจแล้ว ผมเลยติดต่อกับทางนั้น ให้ช่วยตรวจสอบประวัติการเติมเงินในอาลีเพย์ พบว่าอู๋เจ๋อข่ายเติมเงินให้เบอร์โทรศัพท์สองเบอร์บ่อย ๆ หนึ่งในนั้นก็คือเบอร์ที่เราติดตามตำแหน่งไปครับ”

“แล้วอีกเบอร์ล่ะ?”

“ผมให้บริษัทเครือข่ายมือถือตรวจสอบแล้ว เจ้าของเบอร์ชื่อซุนลี่นา เป็นคนหนานโจวเหมือนกัน ตอนนี้ยังไม่รู้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ครับ”

“เบอร์อะไร เดี๋ยวฉันจะไปทำเรื่องขอติดตามตำแหน่งเดี๋ยวนี้แหละ” เจิงเผิงลุกขึ้นยืน

หานปินส่ายหน้า “ผมติดต่อทางบริษัทเครือข่ายมือถือแล้ว เบอร์นี้ปิดเครื่องอยู่ครับ ไม่สามารถติดตามตำแหน่งแบบเรียลไทม์ได้”

“สรุปก็คือ เบาะแสนี้ก็ใช้ไม่ได้อีกแล้ว” หลี่ฮุยว่า

“ยังไม่หมดครับ”

“ยังไง?”

“ผมให้บริษัทเครือข่ายมือถือปริ้นรายการโทรและข้อความของซุนลี่นา แล้วถ่ายรูปส่งมาให้ผม พบว่าเมื่อเช้าวันที่ 19 ยังได้รับข้อความอยู่เลยครับ เป็นข้อความยืนยันการสมัครแอปทั้งนั้น มีทั้งเป่าเป้า เกม เดลิเวอรี ไลฟ์สด แล้วก็อื่น ๆ ครับ” หานปินอธิบาย

“มาสมัครแอปเอาป่านนี้ แสดงว่าเป็นไปได้สูงว่าอู๋เจ๋อข่ายจะเป็นคนใช้” เถียนลี่คาดเดา

“ถูกต้องครับ”

“ผมมีความคิดดี ๆ เขาลงทะเบียนแอปเป่าเป้าแล้วไม่ใช่เหรอ? เราก็สมัครบัญชีเป่าเป้าบ้าง แล้วปลอมเป็นสาว ๆ นัดเขาออกมา” หลี่ฮุยเสนอ

“พี่ฮุย ไอเดียพี่นี่ร้ายกาจจริง ๆ” จ้าวหมิงหัวเราะ

เจิ้งข่ายเสวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มออกมา “หานปินวิเคราะห์ได้ถูกต้อง เท่ากับว่าเรามีทิศทางการสืบสวนใหม่แล้ว แต่ฉันไม่แนะนำให้ใช้เป่าเป้าล่อซื้อ”

“หัวหน้าเจิ้ง ผมว่าไอเดียนี้ก็ดีออก ทำไมถึงไม่ได้ล่ะครับ?” หลี่ฮุยถาม

“เพราะจากประสบการณ์ทำคดีของฉัน การหาเพื่อนในเน็ตแบบนี้ ส่วนใหญ่ผู้ชายจะเป็นฝ่ายรุก ผู้หญิงไม่ค่อยเป็นฝ่ายรุกหรอก ถ้าเราทำตัวรุกเกินไป อาจจะทำให้ผู้ต้องสงสัยระแวงได้”

“หัวหน้าเจิ้งพูดมีเหตุผลครับ เราล่อซื้อได้ อู๋เจ๋อข่ายก็ล่อซื้อได้เหมือนกัน เขาลงทะเบียนแอปเป่าเป้า ไม่แน่อาจจะเพื่อระวังภัยก็ได้ ถ้าเราไปนัดเขาแบบที่หลี่ฮุยบอก เขาอาจจะไหวตัวทันแล้วหนีไปอีก แล้วเลิกใช้แอปที่เกี่ยวกับเบอร์นี้ ถึงตอนนั้น เราก็จะเสียเบาะแสของเขาไปโดยสิ้นเชิง” หานปินกล่าว

...

เมืองหนานโจว รอบนอกอำเภอถาว

เกือบเที่ยง ที่บ้านชั้นเดียวหลังหนึ่ง

ชายหนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง อ้าปากหาวหวอด แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือข้าง ๆ ขึ้นมาดู

“โห นอนเพลินจนถึงสิบเอ็ดโมงเลยเหรอเนี่ย ได้นอนเต็มอิ่มสักที”

ชายหนุ่มคนนี้ ก็คืออู๋เจ๋อข่ายที่หนีจากชิงเต่ากลับมาที่หนานโจวนั่นเอง

เขาไม่กล้ากลับไปที่อยู่เดิม ก็เลยหนีมาอยู่อำเภอห่างไกล ที่นี่ไม่มีคนรู้จัก ไม่ต้องกลัวคนจำได้ จ่ายเงินร้อยหยวนทำบัตรประชาชนปลอม เช่าบ้านที่มีลานเล็ก ๆ อยู่

อู๋เจ๋อข่ายกะว่าจะอยู่ที่นี่สักพัก รอให้เรื่องเงียบแล้วค่อยไปที่อื่น

“โครกคราก...”

อู๋เจ๋อข่ายท้องร้องจ๊อก ๆ เปิดแอปสั่งอาหาร สั่งบะหมี่อบซี่โครงหมูกับหมูเส้นผัดซอส

วุ่นวายมาตั้งหลายวัน อกสั่นขวัญแขวน ต้องกินของดี ๆ ปลอบใจตัวเองหน่อย

สั่งอาหารเสร็จ อู๋เจ๋อข่ายก็ว่างจัด เปิดแอปเป่าเป้าขึ้นมาดูเล่น ๆ แล้วก็เริ่มเล่นเกม

กำลังเล่นเกมอย่างเมามัน โยกหลบศัตรูได้อย่างสวยงาม อู๋เจ๋อข่ายรู้สึกภูมิใจเล็กน้อย

“กริ๊ง ๆ ๆ...” ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

“ใครวะ?”

“ส่งอาหารครับ”

“รอเดี๋ยว” อู๋เจ๋อข่ายไม่ได้ปิดโทรศัพท์ ไม่งั้นเกมจะหลุด เขาเดินไปที่ประตูพร้อมกับเล่นเกมไปด้วย

พอถึงประตูก็ส่องดูที่ตาแมว เป็นคนส่งอาหารจริง ๆ

อู๋เจ๋อข่ายเปิดประตูรั้ว “ส่งมาสิ”

“พี่ครับ แถวนี้หายากชะมัด รบกวนช่วยกดห้าดาวให้ด้วยนะครับ” คนส่งอาหารพูด

“เออ ๆ” อู๋เจ๋อข่ายรับคำอย่างรำคาญ

ในตอนนั้นเอง คนหลายคนก็พุ่งเข้ามาจากนอกประตู ล็อกตัวเขาไว้ทันที

“ตำรวจ ห้ามขยับ!”