Chapter 305 13 Totems world

十三图腾震憾世间（三更）

“อะไรนะ?! ตราประทับอย่างงั้นรึ?!” บรรพชนชราวังเทวะขาวดำกลายเป็นตะลึงงัน,ไม่อยากเชื่อแม้แต่น้อยว่าเงาใหญ่ยักษ์ที่ปกคลุมทั้งเหมืองจีเหว่ย,นี่คือตราประทับ?

มีตราประทับเช่นนี้ในโลกนี้ด้วยรึ?

ใบหน้าของทุกคนแทบไม่อยากเชื่อกันทุกคน,แม้แต่หวาดผวาไปตาม ๆ กัน.

กระทั่งเช่อซูปิง,และเหล่าคนของตระกูลเช่อยังอ้าปากค้างเผยท่าทางเหลือเชื่อออกมา.

เหล่าผู้ฝึกตนเมืองรอบ ๆ และเมืองจีเหว่ย,เงยหน้าจ้องมองตราประทับที่ใหญ่ยักษ์ด้วยความอัศจรรย์ใจ.

ตราประทับสีทองที่ส่องรัศมีแสง,กฎอาณาจักรเทพแต่ละเส้นมีขนาดเท่ากับมังกรยักษ์ปฐมกาลหมุนวนไปรอบ ๆ.

แทบทุกคนสาบานได้เลยว่าไม่เคยเห็นกฎอาณาจักรเทพที่ใหญ่ยักษ์เช่นนี้มาก่อน.

“100 ล้านกฎอาณาจักรเทพ!”สวีหยูที่เอ่ยพึมพำ.

ไม่เพียงแค่กฎอาณาจักรเทพแต่ละเส้นเท่ากับมังกรยักษ์ปฐมกาล,ทว่าตราประทับหนึ่งอันยังมีจำนวนกฎอาณาจักรเทพถึง 100 ล้านกฎ!

ทุกคนได้ยินคำพูดของสวีหยู,เริ่มสังเกตอย่างจริงจัง,อ้าปากหวอคาดไม่ถึงว่าตราประทับของลู่อี้ผิงจะมีกฎอาณาจักรเทพถึง 100 ล้าน.

“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!”

“เป็นไปไม่ได้!”

“โลกนี้,จะมีอสุกายพรสวรรค์เช่นนี้!”หวังเถิงที่เอ่ยงึมงำเช่นเดียวกัน.

เช่อจื่อเผิงที่เงยหน้าขึ้นมองตราประทับลู่อี้ผิง,เผยความตื่นเต้นและหวั่นเกรงออกมาเช่นเคย.

ตราประทับที่เหนือจินตนาการนี้,ยากที่จะจินตนาการได้ว่ามันสามารถปรากฏขึ้นในโลกนี้ได้อย่างไร.

สวีเหนียนที่หายใจหอบ ๆ นอนอยู่ก้นหลุม,เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า,ใบหน้าที่เผยความเหลือเชื่อ,ดวงตาเบิกโพรง,ขณะจ้องมองตราประทับ.

ขณะที่ทุกคนกำลังตะลึงงัน,ทันใดนั้น,สวรรค์และปฐพีกำลังสั่นไหวอีกครั้ง,นอกจากนี้,ยังสั่นไหวรุนแรงยิ่งกว่าเดิม.

กลิ่นอายที่น่าหวาดกลัวปกคลุมไปทั่วสวรรค์และปฐพี.

ทุก ๆ คนล้วนแต่หวาดกลัวหัวหดกันไปหมด.

เมื่อตราประทับของลู่อี้ผิงปรากฏ,สวรรค์ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง,เป็นไปได้ว่า.

ในเวลานั้น,ท้องฟ้าส่งเสียงดังหวีดหวิว,เงายักษ์อีกเงาได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง.

เงาดังกล่าวใหญ่ยักษ์เท่ากับก่อนหน้านี้,ส่องประกายแสงสีทอง.

“ตราประทับที่สอง!”สวีหยูที่ลิ้นแข็งไปในทันที.

ตราประทับที่สองไม่มีอะไรแปลกใหม่,เป็นตราประทับที่ใหญ่ยักษ์เหมือนก่อนหน้านี้.

มีกฎอาณาจักรเทพร้อยล้าน,แต่ละเส้นเท่ากับมังกรยักษ์ปฐมกาล.

เมื่อสองตราประทับปรากฏ,พลังบนท้องฟ้าที่แผ่รัศมีจ้าแผ่แรงกดดันที่ม้วนกวาดจนอากาศรอบ ๆ เกิดพายุ,ซัดกลิ้งไปทั่วเมืองจีเหว่ย.

เสียงระเบิดที่ดังติด ๆ กัน.

สายตาของทุกคนที่จ้องมองค้างไปบนอากาศจดจ้องตราประทับทั้งสอง.

ตราประทับที่ปกคลุมท้องฟ้า,นี่เพียงแค่สองตราประทับเองรึ? เวลานี้พวกเขาไม่อาจมองเห็นสีใด ๆ บนท้องฟ้าได้แล้ว.

ขณะจ้องมองสองตราประทับบนท้องฟ้า,ในเวลานั้นสวรรค์และปฐพีก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง,นอกจากนี้ยังสั่นไหวอย่างรุนแรงกว่าก่อนหน้านี้อีก.

ทุกคนที่หวาดผวาซ้ำอีกครั้ง.

“ไม่,สามตราประทับอย่างงั้นรึ?”บรรพชนชราวังเทวะขาวดำที่ยากจะเอื้อนเอ่ยเป็นำพูดออกมาได้.

สิ้นเสียงคำพูดของเขา,ก็พบว่าอีกหนึ่งตราประทับที่มีขนาดเท่ากัน กับก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นอีกแล้ว.

แสงสีทองที่ส่องสว่างเจิดจ้า.

กฎอาณาจักรเทพหนึ่งร้อยล้าน,แต่ละเส้นเท่ากับมังกรยักษ์ปฐมการเหมือนเดิม.

เมื่อสามตราประทับของลู่อี้ผิงปรากฏ,ลอยอยู่บนท้องฟ้า,เก้าสวรรค์ที่ราวกับว่าไม่อาจแบกรับทนพลังของสามตราประทับได้,เกิดเสียงหวีดหวิว,แม้แต่กำเนิดสนามพลังสวรรค์ที่ดังกึกก้อง,สั่นไปมา,ห้วงมิติที่สั่นไหวเป็นละลอกคลื่น.

ภายใต้พลังของสามตราประทับ,ยอดฝีมือของตระกูลสวีและวังเทวะขาวดำ,พวกเขาที่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันของภูเขาใหญ่ยักษ์ปฐมกาลนับล้านล้านลูกกดทับลงมาบนร่างของพวกเรา.

พวกเขาที่ไม่อาจเหินอยู่บนท้องฟ้าได้อีก,ร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังสนั่นติด ๆ กัน,แม้แต่เหล่าราชาเทพยังหวาดผวา,กระตุ้นพลังทั้งหมดปลดปล่อยพลังลิขิตสวรรค์เพื่อต่อต้านแรงกดดัน.

ลิขิตสวรรค์ที่หลอมรวมขึ้นมาจากความลึกล้ำของฟ้าดิน.

พลังของลิขิตสวรรค์ 11 เส้น สิบเอ็ดคนที่แผ่ออกไปรอบ ๆ.

เหล่าบรรพชนชรา 11 ตราประทับ,สิบตราประทับต่างก็กระตุ้นปลดปล่อยตราประทับของพวกเขาออกมา.

เวลานี้มันกำลังส่องสว่างไปทั่วสวรรค์และปฐพี.

อำนาจของตราประทับที่แผ่กวาดม้วนออกไปอย่างบ้าคลั่ง,ก่อกำเนิดคลื่นพลังสาดซัดออกไปราวกับคลื่นน้ำทะเล.

อย่างไรก็ตาม,มันกับไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง,ภายใต้สามตราประทับของลู่อี้ผิงที่กดทับลงมา,ลิขิตสวรรค์ ตราประทับทั้งหมดทั้งมวล ล้วนแต่ถูกขดขยี้,จนแทบไม่อาจคงสภาพเอาไว้ได้.

เกราะเทวะของยอดฝีมือตระกูลสวี,วังเทวะขาวดำ,เริ่มแตกราวใยแมงมุม.

ในเวลาต่อมา,ตราประทับอีกอันของลู่อี้ผิงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง.

“สี่ตราประทับ!”เหล่ายอดฝีมือตระกูลสวีและวังเทวะขาวดำที่เห็นตราประทับที่สี่ก็สั่นสะท้าน,เพียงแค่สามตราประทับพวกเขาก็รู้สึกสิ้นหวังกันแล้ว.

บรรพชนชราตระกูลสวี,และวังเทวะขาวดำ,จากที่สิ้นหวัง เวลานี้,รู้สึกราวมากกว่าสิ้นหวังเหมือนกับถูกผลักจมลงไปในนรกในทันที.

สี่ตราประทับที่ลอยเด่นบนท้องฟ้า,สนามพลังเก้าสวรรค์ที่พลุ้งพล่าน,คลื่นอากาศที่กวาดม้วนออกไปกระจายปกคลุมไปยังพื้นที่อาณาบริเวณของเมืองอื่น ๆ,เมืองแล้วเมืองเล่า.

เหล่ายอดฝีมือที่อยู่ไกลออกไป,ต่างก็รู้สึกสั่นสะท้านไปตาม ๆ กัน.

เมืองจีเหว่ยนั้นตั้งอยู่บนทวีปที่มีชื่อว่าทวีปไท่หลง,มีพื้นที่กว้างขวางเป็นอย่างมาก,มีเมืองต่าง ๆ หลายหมื่นเมือง,ป่าโบราณหลายแห่งและสี่พื้นที่ต้องห้ามขนาดใหญ่.

ภายในป่าโบราณและสี่พื้นที่ต้องห้ามนั้น,มีตัวตนจากโบราณซ่อนตัวถือสันโดษอยู่.

พริบตาที่สี่ตราประทับปรากฏปกคลุมพื้นที่รอบ ๆ,เหล่าตัวตนโบราณล้วนแต่ตกใจไปตาม ๆ กัน.

แม้นว่าพวกเขาไม่อาจมองเห็นสี่ตราประทับได้,ทว่าก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าขนลุกที่ตราประทับทั้งสี่แผ่ออกมาได้.

“เกิดอะไรขึ้น?”

เหล่าตัวตนโบราณหลายคนที่บินออกมาจดจ้องมองไปยังทิศทางเมืองจีเหว่ย,พวกเขาสามารถมองเห็นได้ว่าที่ขอบฟ้าไกลนั้นมีเงาสี่อันลอยเหนือท้องฟ้า.

เหล่าตัวตนโบราณต่างก็หยุดชงัก,เผยอุทานด้วยความอัศจรรย์ใจ“นี่มันตราประทับบัดซบอันใดกัน?”

สำนักงานใหญ่หอการค้าเพลิงชาติ,อยู่ในทวีปไท่หลงเช่นเดียวกัน.

ในเวลานั้น,หว่านลี่ถงที่กำลังปรึกษาหารือกับซุนฉวนเกี่ยวกับเรื่องของลู่อี้ผิงและวัวกระทิงมังกรเขาทองคำ,ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากขอบฟ้าไกล.

เขาและซุนฉวนที่หยุดชงัก,ก่อนที่จะบินแหวกอากาศออกมา.

“ทิศทางนั่นมันเมืองจีเหว่ยอย่างงั้นรึ?”ซุนฉวนที่เผยความประหลาดใจ.

บนท้องฟ้าเมืองจีเหว่ย,ลู่อี้ผิงที่ลอยเด่นแผ่แรงกดดันที่หนักหน่วงรุนแรง,สะกดข่ม,ราวกับว่าจะกุมอำนาจสวรรค์ทุกชั้นฟ้า.

หลังจากตราประทับที่สี่ลอยออกไป,เงามหึมาอีกอันก็ปรากฏขึ้น.

ห้าตราประทับ!

อำนาจของห้าตราประทับที่กวาดม้วนไปทั่ว,แรงกดดันที่เพิ่มพูนขึ้นอีกเท่า,สวีหยู,หวังเถิงและเหล่ายอดฝีมือตระกูลสวี,ตลอดจนคนของวังเทวะดำขาว,เกราะเทวะได้ระเบิดแหลกสลายหายไปอย่างสิ้นเชิง.

อย่างไรก็ตามมันไม่ได้หยุดเท่านั้น,สวีหยู,หวังเถิงและคนอื่น ๆ ที่ถูกแรงกดดันกดทับลงมาจนร่างกายงองุ้ม,ทั้งที่เวลานี้สวีหยู,หวังเถิงและคนอื่น ๆ ได้กระตุ้นพลังอย่างบ้าคลั่ง,เพื่อต่อต้านแรงกดดันจากตราประทับทั้งห้า.

“อำนาจเก้านักบุญ!”สวีหยูที่ตะโกนดัง.

ทั่วร่างของสวีหยูและเหล่าบรรพชนชราตระกูลสวีที่กระตุ้นระเบิดพลังลึกลับ,พริบตานั้นเงาร่างเก้านักบุญที่รวมตัวกัน,ส่องประกายแสงวับวาว.

“อำนาจแดนมหัศจรรย์ขาวดำ!”หวังเถิงที่เอ่ยตะโกนเสียงดัง.

เหล่าบรรพชนชราวังเทวะขาวดำทุกคนที่กระตุ้นทักษะพิเศษออกมา,แสงขาวและแสงสีดำ พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า.

ใบหน้าของลู่อี้ผิงที่ดูไม่แยแส,จากนั้นตราประทับที่หก,ที่เจ็ด,ที่แปด,ที่เก้าและสิบก็ปรากฏออกมาอย่างต่อเนื่อง.

สิบตราประทับทั้งสิบลอยเด่นเหนือเก้าสวรรค์,แรงกดดันที่น่าพรั่นพรึง ราวกับจะทำให้ท้องฟ้าระเบิดแตกสลายหายไป.

แรงกดดันที่น่าขนลุกกวาดม้วนไปทั่วทุกแนวเขา,ทุกมุมเมือง,กระจายไปทั่วทุกตรอกซอกซอยทุกมุมทุกหนแห่งของทวีปไท่หลง!

เมื่อแรงกดดันของตราประทับทั้งสิบปรากฏ,เวลานี้ได้ทำให้ทุกสรรพชีวิตทั่วทั้งทวีปไท่หลงล้วนแต่แตกตื่นตกใจ.

ในเวลานั้น,ตราประทับที่ 11 ก็ลอยออกไป.

เมื่อตราประทับที่ 11 ลอยออกไป,สวรรค์และปฐพีที่ระเบิดเสียงดังสนั่น,ทวีปไท่หลงกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง.

ตราประทับที่ 12 ที่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง.

แผ่นดินที่สั่นไหวราวกับทั่วทั้งทวีปกำลังมาถึงจุดจบแล้ว.

ท้ายที่สุด,ตราประทับที่ 13 ก็ปรากฏขึ้น.