Chapter 121 Hao Bi whereabouts

郝毕下落

ไม่เพียงซุนหงหยวน,ฉิวเยว่และคนอื่น ๆ ที่สงสัย,ทุกคนต่างก็ต้องการสอบถามว่าฉินหวยและคนอื่น ๆ ตอนนี้เป็นอย่างไร.

“เรื่องลู่อี้ผิง,ท่านเฟิงเหวินไม่ได้เอ่ยว่าจะจัดการกับลู่อี้ผิงอย่างไรหรอกรึ?”ซุนหงหยวนที่เอ่ยขึ้น.

ฉิวเยว่ที่ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ.

ก่อนหน้านี้,เขาคิดว่าเฟิงเหวินออกมา,จะประกาศว่าได้จับตัวลู่อี้ผิง,มอบให้กับคนของสำนักกระบี่ไท่ชิงแล้ว,ทว่ากับประกาศว่าหลี่ซินปินทรยศนิกาย,และถูกผู้ก่อตั้งสังหารไปแล้ว!

“ท่านฉิวเยว่,ท่านคิดว่าท่านฉินหวยและคนอื่น ๆ ถูกผู้ก่อตั้ง?”ซุนหงหยวนเอ่ยพร้อมกับแสดงมือกรีดคอเป็นสัญญาณถูกกุดหัว.

ใบหน้าของฉิวเยว่ที่เปลี่ยนสี,กลืนน้ำลายลงคอ“อาจจะ,ก่อนหน้านี้ลู่อี้ผิงสังหารอู๋จินกั๋ว,ท่านเจิ้งซ่างชิงโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก,หากผู้ก่อตั้งสังหารพวกฉินหวย,ตอนนี้จะเป็นอย่างไร? เวลานั้นเกรงว่าท่านเจิ้งซ่างชิงไม่พลิกคว่ำทั้งจิวเทียนหรอกรึ?”

“ผู้ก่อตั้งไม่ควรจะทำอะไรโดยประมาทเช่นนั้น.”

อู๋จินกั๋ว,มีระดับเทพสวรรค์ขั้นกลาง,ถูกสังหาร,เจิ้งซ่างชิงโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก,หากเป็นจ้าวพิภพฉินหวยถูกสังหารล่ะ,ฉิวเยว่ไม่อาจจินตนาการถึงได้เลย.

งานชุมนุมกระบี่ที่ยังคงดำเนินต่อไป.

บนแท่นกรรมการ,หัวหน้าศิษย์ซุนหงหยวนนั่งอยู่กับฉิวเยว่.

สายตาของพวกเขาจ้องมองลงมาด้านล่าง,จดจ้องมองฟ่านอี้หลานและฟ่านเซิงสองพี่น้องด้วยแววตาเย็นชา.

ฟ่านอี้หลานและฟ่านเซิ่ง,สองพี่น้องที่ผ่านความยากลำบาก,และผ่านเข้ามาเป็นหนึ่งในหนึ่งหมื่นได้ในที่สุด.

ฉิวเยว่ จ้องมองซุนหงหยวนที่กำลังจ้องมองฟ่านอี้หลานและฟ่านเซิ่ง,สองพี่น้อง,ก็พอบอกได้ว่าซุนหงหยวนกำลังคิดอะไร,จึงเอ่ยออกมาว่า“ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าผู้ก่อตั้งอยู่ข้างลู่อี้ผิงมากเท่าไหร่,ดังนั้นตอนนี้อย่าเพิ่งทำอะไรทั้งสอง.”

ซุนหงหยวนพยักหน้ารับ.

ฟ่านอี้หลานและฟ่านเซิ่ง,สองพี่น้องที่ตามลู่อี้ผิงมา.

ก่อนหน้านี้,เขาวางแผนให้ผู้ก่อตั้งจับตัวลู่อี้ผิง,ส่งตัวให้กับสำนักกระบี่ไท่ชิง,จากนั้นเขาจึงจะเริ่มลงมือกับฟ่านอี้หลานและฟ่านเซิ่ง,ทว่าไม่คิดเลยว่าเฟิงเหวินที่ออกมาก่อนหน้านี้,ไม่ได้เอ่ยอะไรเกี่ยวกับเรื่องของลู่อี้ผิงเลย.

เขาที่จ้องมองฟ่านอี้หลาน,พร้อมกับเผยยิ้มเย็นชา,รอคอยให้ตรวจสอบสถานะลู่อี้ผิงก่อนเถอะ,ข้าจะเล่นกับเจ้าให้สนุกเลย!

ภายในดินแดนบรรพชน,หลังจากที่ฉู่ถงนำกงอี้ฟ่านและคนอื่น ๆ จากไปแล้ว,ลู่อี้ผิงก็เรียกฉู่ถงมา,เอ่ยออกมาว่า“เจ้าไปตรวจสอบ,ในยุคโบราณ,ราชาอสูรหยวนหยิงที่ล่วงหล่น,ยังมีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับราชาอสูรหยวนหยิงอยู่หรือไม่? หามาให้กับข้า.”

“ขอเพียงเกี่ยวข้องกับราชาอสูรหยวนหยิง,ค้นหามาให้หมด.”

ฉู่ถงที่ตะลึงไปเหมือนกัน,ไม่เข้าใจทำไมลู่อีผิ้งต้องการค้นหาเรื่องราวเกี่ยวข้องกับราชาอสูรหยวนหยิงในยุคโบราณ.

“ขอรับ,ซือจุ้นโปรดวางใจ,ข้าจะให้คนรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับราชาอสูรหยวนหยิงมาทั้งหมด.”ฉู่ถงที่เร่งรีบเอ่ยแม้นว่าภายในใจจะสงสัย,ทว่าก็ไม่กล้าสอบถามออกไปเช่นกัน.

“นอกจากนี้,เจ้าค้นหาเห่าผี,เผ่าอสูรสวรรค์ ด้วยว่าตอนนี้อยู่ที่ใด.”ลู่อี้ผิงเอ่ย.

ฉู่ถงที่รับคำสั่งและออกไปดำเนินการ.

ลู่อี้ผิงต้องการค้นหาข้อมูลของราชาอสูรหยวนหยิง,แน่นอนเป็นเพราะต้องการข้อมูลของเจี้ยนมู่,ว่าอีกฝ่ายได้รับมาจากที่ใด.

ก่อนยุคโบราณ,ก็คือยุคปรัมปรา,และยุคปฐมกาล.

เมื่อยุคปรัมปรา,จักรพรรดิสวรรค์ได้ตัดเจี้ยนมู่,หากรู้ว่าราชาอสูรหยวนหยิงได้รับชิ้นส่วนของเจี้ยนมู่มาอย่างไร,เขาก็น่าจะมีข้อมูลในการค้นหาชิ้นส่วนของเจี้ยนมู่ชิ้นส่วนอื่น ๆ เพิ่มเติมได้.

ตอนนี้,เจี้ยนมู่กลับมามีชีวิตแล้ว,หากสามารถหาชิ้นส่วนอื่น ๆ ของเจี้ยนมู่,เมื่อเจี้ยนมู่ที่เขามีกลืนกิน,ผสานร่าง,เมื่อนั้นก็จะเติบโตเร็วขึ้นกว่าเดิม.

ไม่เช่นนั้น,การใช้วารีดาราฮุ่นตุ้นรดสองชามทุกวัน,ไม่ว่าเขาจะมีวารีดาราฮุ่นตุ้นเท่าไหร่ก็คงไม่พอ.

แม้ว่าเขาจะพบกับสระวารีดาราฮุ่นตุ้นมากมาย,ทว่าไม่อาจบอกได้ว่าจะใช้ได้นานเท่าไหร่,เกรงว่าคงพอใช้แค่ 1-2 ปีเท่านั้น.

หลังจากที่ฉู่ถงและคนอื่น ๆ จากไป.

ลู่อี้ผิงก็เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์,นั่งสมาธิบำเพ็ญวิชาลับอมตะ.

ในเวลานั้น,ดอกบัวสีทองที่ส่องแสงสว่างเจิดจ้า.

บนศีรษะของลู่อี้ผิงปรากฏเมฆมงคล,หยกเจาหัวสองกลีบที่ส่องแสงสว่าง.

เมื่อเร็ว ๆ นี้,เขาที่ได้ตระหนักรู้มหาเต๋าจากชิ้นส่วนหยกเจาหัวทุกวัน.

รอบ ๆ ร่างของลู่อี้ผิง,มีแสงสีดำที่ส่องสว่างตัดกับแสงแดดตอนกลางวัน,ทำให้ทั่วทั้งห้องโถงศักดิ์สิทธิ์,กลายเป็นมืดมิดไปด้วย.

นี่คือความมืดมิดโดยสมบูรณ์,ดำมืดยิ่งกว่าหมึก.

นอกจากนี้,ความมืดมิดนี้,เต็มไปด้วยพลังที่แข็งแกร่ง,อำนาจของผู้พิทักษ์และพลังป้องกันที่ไร้เทียมทาน.

ความมืดมิดสนิท,นี่คือความมืดมิดของต้นกำเนิดสวรรค์และปฐพี.

ภายในเขตแดนดังกล่าวนี้,ไม่ว่าจะเป็นแสงสว่างใดล้วนแต่จมหายไปทั้งหมด.

หากมองแต่ไกล,จะเห็นว่าโถงศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้,ได้กลายเป็นหลุมอเวจีที่น่าพรั่นพรึงไปแล้ว.

ทว่ารอบ ๆโถงศักดิ์สิทธิ์,กับมีแสงสว่างคลายแผ่ออกมาจากดวงตะวันที่อบอุ่นหมุนวุนโอบอุ้มอยู่ด้วย.

ความมืดมิดนี้,เป็นมหาเต๋าแห่งความมืด,ที่ลู่อี้ผิงได้รับจากหยกเจาหัวชิ้นที่สอง.

หยกเจาหัวชิ้นที่สอง,มีหนึ่งร้อยมหาเต๋า,ประกอบด้วย มหาเต๋าแห่งความมืด,มหาเต๋าแห่งแสงสว่าง,มหาเต๋าดวงดารา,,เมื่อเข้าใจมหาเต๋าแห่งความมืดและมหาเต๋าแห่งแสงสว่าง,ก็จะเข้าใจมหาเต๋าอื่น ๆ ได้,เข้าใจกฎแห่งความมืดและกฎแห่งแสงสว่าง.

และเข้าใจ,ต้นกำเนิดดวงดารา.

ขณะที่ลู่อี้ผิงกำลังตระหนักรู้หยกเจาหัวอยู่นั้น,โลกภายนอก,หลังจากที่ฉินหวยและคนอื่น ๆ เข้ามาดินแดนบรรพชนนิกายกระบี่กุยหยวน,แล้วไม่ได้ออกไป,นอกจากนี้นิกายกระบี่กุยหยวนยังไม่จับตัวลู่อี้ผิง,ทำให้ผู้คนต่างคาดเดาไปต่าง ๆ นานา.

“ท่านฉินหวย,เกรงว่าคงถูกบรรพชนผู้ก่อตั้งสังหารไปแล้ว!”

“เป็นไปไม่ได้,บรรพชนผู้ก่อตั้งเพื่อลู่อี้ผิง,จะสังหารท่านฉินหวย,เทพสวรรค์เจ็ดคนและเทพแท้จริงร้อยกว่าคนเลยรึ? ท่านฉู่ถงจะเสียสติเช่นนั้นเลยรึ?”

“เพื่อลู่อี้ผิง,คิดจะประกาศสงครามกับสำนักกระบี่ไท่ชิง,ไม่รู้ว่าท่านฉู่ถงคิดอะไรอยู่.”

ทันใดนั้น,ข่าวลือมากมายก็กระจายไปทุกทิศทุกทาง.

ดินแดนซั่งเซิ่งที่สั่นสะเทือนขึ้นมาทันที.

ข่าวดังกล่าวที่กระจายไปถึงตระกูลจวิน.

ตระกูลจิวน,ในดินแดนซั่งเซิ่งเป็นตระกูลอันดับสอง,รองจากตระกูลฉู่.

ทว่าบรรพบุรุษตระกูลจวิน,คือปรมาจารย์ค่ายกลอันดับหนึ่งของดินแดนซั่งเซิง,หลังจากได้ยินข่าว,ก็ชงักงันไปนานเหมือนกัน,เผยท่าทางไม่อยากเชื่ออกมา“เป็นไปไม่ได้! นี่ก็แค่ข่าวลือ.”

ประมุขตระกูลจวิน,จวินเทียนเจี้ยนเอ่ยกล่าวอย่างลังเล.“แม้นว่าจะไม่อาจยืนยันได้,ทว่าเกรงจะเป็นเรื่องจริง,ฉินหวยเข้าไปในดินแดนบรรพชนนิกายกระบี่กุยหยวน,คนจำนวนมากต่างก็เห็น,ทว่าจนกระทั่งถึงเวลานี้,ก็ยังไม่ออกมา.”

“แล้วผังเทพสังหาร,หาเจอรึยัง?”บรรพชนตระกูลจวินเอ่ยสอบถามออกมาทันที.

ประมุขตระกูลจวิน,จวินเทียนเจี้ยนเอ่ยตอบ“ได้ข่าวมาแล้ว,อยู่ในมือของเห่าผีเผ่าอสูรสวรรค์,เวลานี้เขากำลังซ่อนตัวอยู่ในมนมลเฟิงเหล่ย.”

“..”บรรพชนตระกูลจวินเอ่ย,“ต่อให้ต้องพลิกมลทลเฟิงเหล่ยก็ต้องนำมันกลับมาให้ข้าให้ได้.”

“ขอรับ,ขอให้ท่านบรรพชนโปรดวางใจ,ข้าจะเพิ่มกำลังคนเข้าไปอีก.”

ในเวลานั้นเทพกู่ฉินฟู่เฉาที่เดินทางออกจากนิกายฉินหัวได้ยินเรื่องราวว่าฉินหวยถูกสังหารก็ประหลาดใจ.

“เพื่อลู่อี้ผิง,สังหารฉินหวยและยอดฝีมือของสำนักกระบี่ไท่ชิงกว่า 100 คน.”ฟู่เฉาแค่นเสียงดูแคลน“มันโง่จริง ๆ ที่แส่หาความตายเช่นนี้.”เขาไม่ได้หยุด,ยังคงบินแหวกอากาศมุ่งสู่นิกายกระบี่กุยหยวน.

แม้นว่าฉู่ถงจะไม่อ่อนแอ,ทว่าด้วยความแข็งแกร่งของเขา,สามารถกำราบฉู่ถงได้อย่างไม่มีปัญหา ไม่มีทางที่ฉู่ถงจะปกป้องลู่อี้ผิงไม่ให้ส่งคืนกู่ฉินจักรวาลบนผืนหิมะกลับมาให้แก่เขา.