Chapter 119 Isn't convinced?(

不服气？（五更）

ในเวลานั้น,ลู่อี้ผิงที่ใช้วารีดาราฮุ่นตุ้นรดเจี้ยนมู่ไปหนึ่งชาม,เจี้ยนมู่ที่ส่องแสงประกาย,ท้ายที่สุดก็เติบโตขึ้นมาอีกเล็กน้อย.

เห็นต้นอ่อนที่เติบโตขึ้นมาเล็กน้อย,ลู่อี้ผิงก็เผยยิ้ม”หนึ่งชามวารีดาราฮุ่นตุ้น,ท้ายที่สุดก็โตขึ้นมาอีกเล็กน้อย.

หนึ่งชามวารีดาราฮุ่นตุ้น,เติบโตขึ้นมาเล็กน้อย!

ฉินหวยและยอดฝีมือสำนักกระบี่ไท่ชิง,หลี่ซินปิน,กงอี้ฟานตลอดจนคนอื่น ๆ ต่างก็หัวใจเต้นไปมาอย่างบ้าคลั่ง.

ทว่าไม่รู้ว่าเพราะอะไร,ฉินหวยและคนอื่น ๆ คาดไม่ถึงว่า จะไม่กล้าที่จะลงมือทำอะไร.

ฉินหวยที่จ้องมองวารีดาราฮุ่นตุ้น,นี่ไม่ใช่สิ่งของที่มีเงินแล้วจะซื้อได้,ในอดีตสำนักกระบี่ไท่ชิงเพื่อที่จะปล้นชิงวารีดาราฮุ่นตุ้นเพียงแค่ไม่กี่หยด,ได้ทำลายล้างสำนักและนิกายไปหลายแห่ง,มีผู้ฝึกตนจำนวนมากที่ตกตายำปในครั้งนั้น.

แม้แต่ท่านเจิ้งซ่างชิงก็เคยต่อสู้กับยอดฝีมือในยุคโบราณเจ็ดวันเจ็ดคืน,แข้งขาอ่อนระทวย,แม้แต่กระดูกแตกหัก,ก็เพื่อ ที่จะแย่งชิงวารีดาราฮุ่นตุ้นสองสามหยด.

ทว่าตอนนี้,ลู่อี้ผิงกับนำมันมารดน้ำต้นไม้หนึ่งชาม.

ฉินฮวยเวลานี้ใกล้จะบ้าคลั่งแล้ว.

เขาสังเกตดูขวดหยกของลู่อี้ผิงที่เวลานี้ยังคงยกขึ้นเทรดน้ำต้นไม้ต่อ.

ผู้คนต่างก็ยืนเซ่อไปตาม ๆ กัน.

จ้องมองวารีดาราฮุ่นตุ้นที่หยดรดต้นไม้,หัวใจที่สั่นสะท้าน,มือทั้งสองข้างที่สั่นเทา.

หลี่ซินปินและพวก,หลายคนต้องการพุ่งเข้าไปตบลู่อี้ผิงให้ตาย ๆ ไป เป็นอย่างมาก,ทว่าเวลานี้กับหยุดชงักไม่กล้าขยับ.

ลู่อี้ผิงที่ยืนนิ่ง,ร่างกายไม่มีพลังใด ๆ แผ่ออกมา,ทว่าพวกเขากับไม่มีใครกล้าพุ่งเข้าไป.

ฉู่ถงยืนอยู่ที่นี่,ไม่ได้ก้าวเข้าไป,ด้วยเกรงว่าจะรบกวนลู่อี้ผิงรดน้ำต้นไม้อยู่.

เขารู้ดีว่าซือจุ้นไม่ชอบให้คนมารบกวนเวลาทำอะไร.

ในอดีตท่านนักบุญปิศาจเคยรบกวนเวลาซือจุ้นคราหนึ่ง,ถูกซือจุ้นโบยก้นไปทีหนึ่ง,กล่าวได้ว่าท่านนักบุญปิศาจไม่อาจนั่งได้ไปหลายวัน.

ท้ายที่สุด,ลู่อี้ผิงก็รดน้ำต้นไม้ชามที่สองเสร็จ.

เจี้ยนมู่ที่โตขึ้นอีกเล็กน้อย.

ต้นอ่อนที่ชุ่มไปด้วยวารีฮุ่นตุ้นแม้แต่หยดลงบนพื้นกลิ้งไปมาแต่ไม่ซึมลงไป,ก่อนที่เจี้ยนมู่จะดูดซับมันคืนกลับไปทั้งหมด.

“นี่มัน,ดินลมหายใจเก้าสวรรค์อย่างงั้นรึ?”ยอดฝีมือเทพสวรรค์ของสำนักกระบี่ไท่ชิงเอ่ยเสียงสั่น.

ทุกคนที่มัวแต่จ้องมองวารีดาราฮุ่นตุ้น,จนลืมจับจ้องมองบนพื้น.

ดินที่แผ่ลมปราณฮุ่นตุ้นออกมา,พลังลึกล้ำที่แผ่ออกมาหยุดหย่อน,ราวกับว่ามันเปี่ยมล้นด้วยพลังฟ้าดินต้นกำเนิดจากยุคปฐมกาล.

เป็นดินลมหายใจเก้าสวรรค์จริง ๆ.

หลังจากที่รดน้ำเสร็จ,ลู่อี้ผิงก็เก็บดินเก้าสวรรค์,วารีดาราฮุ่นตุ้นและเจี้ยนมู่ไป.

หลายวันมานี้,หลังจากรดน้ำต้นไม้,เขาก็สัมผัสได้ถึงอำนาจมหาเต๋าจากมันได้ด้วย.

หากหล่อเลี้ยงอย่างดี,เจี้ยนมู่เติบโตขึ้น,มันจะกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์เทวะที่ร้ายกาจสำหรับเขาด้วย.

ในเวลานั้น,ก็จะไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้อีกครั้ง.

เห็นลู่อี้ผิงเก็บดินลมหายใจเก้าสวรรค์,เจี้ยนมู่และวารีดาราฮุ่นตุ้นไป,ทุกคนก็ได้สติกลับมา,ราวกับว่าเพิ่งตื่นจากฝัน.

ฉินหวยที่ต้องการเอ่ยปาก.

ในเวลานั้น,ฉู่ถงที่ก้าวมาด้านหน้าลู่อี้ผิง,เอ่ยด้วยความเคารพ“ซือจุ้น.”

ฉินหวยที่ต้องการจะเอ่ยก็หยุดลง,ใบหน้าเผยความไม่อยากเชื่อ,แม้แต่หลี่ซินปินและคนอื่น ๆ เองก็เช่นกัน.

ซือจุ้นอย่างงั้นรึ?

พวกเขาจับจ้องมองไปยังลู่อี้ผิง,จ้องมองไปยังฉู่ถง.

เฟิงเหวินเองก็เร่งรีบก้าวเข้ามาคำนับเช่นกัน.

ลู่อี้ผิงเอ่ย,“ลุกขึ้น.”

ฉู่ถงและเฟิงหวินที่ลุกขึ้น,ก่อนจะก้าวไปยืนอยู่ด้านข้างวัวกระทิงมังกรเขาทองคำซึ่งอยู่ด้านหลัง.

“สำนักกระบี่ไท่ชิงของพวกเจ้า,ให้เวลาหนึ่งวันสั่งฉู่ถง ให้จับตัวข้า,กลับไปยังสำนักกระบี่ไท่ชิงอย่างงั้นรึ?”ลู่อี้ผิงจ้องมองฉินหวยและยอดฝีมือสำนักกระบี่ไท่ชิงอย่างไม่แยแส.

ฉินหวยและยอดฝีมือสำนักกระบี่ไท่ชิงกว่าหนึ่งร้อยไม่กล้าเอ่ยปาก,พวกเขาไม่รู้จะตอบอย่างไร,ภายในใจของฉินหวยที่รู้สึกยากลำบาก,ลู่อี้หิงผู้นี้คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นอาจารย์ของฉู่ถง!

อาจารย์ของฉู่ถง,ไม่มีใครรู้มาก่อน.

ลู่อี้ผิงผู้นี้เป็นใครมาจากใหนกัน.

คาดไม่ถึงว่าจะมีวารีดาราฮุ่นตุ้นด้วย!

นอกจากนี้ยังปลูกต้นไม้บนดินลมหายใจเก้าสวรรค์.

ต้นไม้ต้นนั้น,เขาไม่รู้จัก,ทว่าพอจะบอกได้ว่ามันเป็นของวิเศษที่ล้ำค่ามากกว่าวารีดาราฮุ่นตุ้นอย่างแน่นอน,ไม่เช่นนั้น,เป็นไปไม่ได้ที่จะทนรับวารีดาราฮุ่นตุ้นได้.

“เจ้าจะลงมือคนเดียว.”ลู่อี้ผิงเอ่ยอย่างไม่แยแส.“หรือจะลงมือพร้อมกัน.”

ฉินหวยใบหน้าเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์,เอ่ยปากออกมาทันที“ผู้ยอดเยี่ยม,สำนักกระบี่ไท่ชิงของพวกเรา ใช่ว่าจะไร้เหตุผล,สร้างมิตรดีกว่าสร้างศัตรู,ผู้ยอดเยี่ยมต้องการที่จะเป็นศัตรูกับสำนักกระบี่ไท่ชิงของพวกเราจริง ๆ รึ?”

“ลงมือ.”ลู่อี้ผิงเอ่ยปากอย่างไม่ใส่ใจ.

ฉินหวยแทบสลัก,เอ่ยออกมาว่า“ผู้ยอดเยี่ยมวางแผนที่จะต่อสู้ตกตายไปกับสำนักกระบี่ไท่ชิงจริง ๆ รึ? เบื้องหลังของสำนักกระบี่ไท่ชิงนั้น,ไม่ใช่สิ่งที่ท่านจะจินตนาการถึงได้.”

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำหัวเราะเยาะ.“เบื้องหลังของสำนักกระบี่ไท่ชิงไม่ธรรมดานั่น,ไม่รู้ว่ามี 100 จ้าวพิภพ? หรือ 1000 จ้าวพิภพ?”

เห็นวัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ยล้อ,ฉินหวยใบหน้าเคร่งขรึมเอ่ยออกมาว่า“เจ้าเป็นคนใช้ของลู่อี้ผิงรึ? ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน,คนใช้สามารถพูดสอดได้อย่างงั้นรึ?”

เขาเอ่ยยังไม่จบด้วยซ้ำ,วัวกระทิงมังกรเขาทองคำก็ตบลงมาแล้ว,ฉินหวยได้ยินเพียงเสียงดัง“ตูมมม”บนศีรษะของเขาถูกฝังลงไปบนพื้นแล้ว.

เสียงที่ดังสนั่นหวั่นไหว.

หลี่ซินปิน,กงอี้ฟ่านและคนอื่น ๆ ที่เวลานี้ยืนสั่นไปในทันที.

ฉินหวยที่ถูกส่งมายังดินแดนเซิ่งซ่างเพื่อเป็นผู้พิทักษ์สำนักกระบี่ไท่ชิงสาขาดิแดนซั่งเซิง,ความแข็งแกร่งของเขานั้นเป็นจ้าวพิภพที่มีพลังพิภพ หนึ่งล้านพลังต่อสู้.

คาดไม่ถึงว่าจะถูกตบคราเดียวจมลงไปบนพื้น.

ก่อนหน้านี้วัวกระทิงมังกรต่อยหลี่ซินปินจนกระอักโลหิต,กงอี้ฟานและคนอื่น ๆ ไม่ได้ใส่ใจนัก,ต้องไม่ลืมว่าหลี่ซินปินมีพลังพิภพเพียง 70,000 เท่านั้น,ทว่าตอนนี้ฉินหวยพลังพิภพ 1 ล้านกับถูกคว่ำเพียงแค่ฝ่ามือเดียว,มุมปากของพวกเขาที่กระตุกไปมา.

เหล่าคนของสำนักกระบี่ไท่ชิงต่างก็ชงักงันไปตาม ๆ กัน.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำที่เหยียบลงไปบนใบหน้า,อีกฝ่ายที่ดิ้นไปมา,แต่กับไม่อาจขัดขืนได้.

พื้นดินรอบ ๆ ที่แตกเป็นทาง.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ยกล่าวอย่างไม่แยแส“เจ้าพูดมากไปแล้ว,ข้าเป็นคนรับใช้ของจูเหรินก็ถูก,ทว่าจะทุบตีเจ้านั้นไม่มีปัญหาเลย.”

เฟิงเหวินที่จ้องมองฉินหวยที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้น.

ในเวลานี้ทุกคนที่ชงัก,มีเพียงลู่อี้ผิงและฉู่ถงที่เห็นเป็นเรื่องปรกติ.

ในอดีตในป่าศักดิ์สิทธิ์,ถึงจะเป็นท่านนักบุญปิศาจ,เทพสงครามฉีจ้านเทียน,จ้าวแห่งจักรวาล,ล้วนแต่ถูกท่านเสี่ยวจินทุบตีจนหมดสภาพกันทั้งหมด.

แม้นว่าฉินหวยจะมีพลังพิภพ 1 ล้านพลังต่อสู้แล้วอย่างไร? นักบุญปิศาจ,ฉีจ้านเทียน,ตาเฒ่าแห่งกาลเวลา,แม้แต่จ้าวแห่งจักรวาล,ล้วนแต่เหนือกว่าเขาลิบลับ.

จ้าวพิภพฉินหวย,ตั้งแต่มายังดินแดนซั่งเซิง,ไม่มีใคร ที่ไม่ไว้หน้าเขามาก่อน,เวลานี้เขาโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก,แววตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างรุนแรง.

เขาที่กำลังขัดขืนดิ้นไปมาอีกครั้ง,จ้องมองวัวกระทิงมังกรเขาทองคำเขม็ง.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ย“มีปัญหาอะไร,โกรธอย่างงั้นรึ?”จากนั้นเขาก็ยกเท้าขึ้นก่อนที่จะย่ำลงไปยังร่างของฉินหวย,กายเทพแม้แต่จิตวิญญาณก็พังทลายลงในทันที.

โลหิตเศษชิ้นส่วนร่างกายที่เป็นลูกแตงโมถูกทุบละเลงเกลื่อนพื้นไปแล้ว.