Chapter 70 Soul Breaking Evil Hand reappears world

断魂邪手重现世间

เมื่อเทพปิศาจยุคโบราณเฉียงเหลียงลงมือ,กลิ่นอายปิศาจที่ยิ่งใหญ่ได้แผ่ออกไปรอบ ๆ ทำให้ทั่วทั้งพื้นที่ราบเทพปิศาจ,ตลบอบอวนไปด้วยลมปราณปิศาจที่ปั่นป่วนขึ้นอีกครั้ง.

ครั้งนี้,ดูเหมือนว่าจะวุ่นวายระอุรุนแรงหนักหน่วงอย่างแท้จริง.

กลิ่นอายปิศาจที่ฟุ้งกระจายไปทั่วท้องฟ้า,ราวกับคลื่นทะเลที่บ้าคลั่งเมื่อครั้งมีพายุ.

ยอดฝีมือทั่วทั้งพื้นที่ราบเทพปิศาจที่เห็นท้องฟ้าปั่นป่วนจิตใจก็สั่นสะท้านไปมาเหมือนกัน.

โหลวเจิ้นและยอดฝีมือตระกูลโหลวที่ยังไม่ออกจากพื้นที่ทุ่งราบเทพปิศาจ,เองก็เห็นเช่นกัน.

“เกิดอะไรขึ้น? กลิ่นอายปิศาจทั่วท้องทุ่งพื้นที่ราบเทพปิศาจถึงได้ปั่นป่วน,คาดไม่ถึงเลยว่ากลิ่นอายปิศาจที่แห้งเหือดไปเมื่อคืนกลับมาพลุ้งพล่านขึ้นอีกครั้ง!”โหลวเจิ้นที่เผยความประหลาดใจออกมา.

ทว่ายอดฝีมือวิหารปิศาจทมิฬและหอเทพยุทธ์,ภายใต้กลิ่นอายที่หนักหน่วงของเทพปิศาจเฉียงเหลียง,พวกเขาแทบหายใจไม่ออก.

แม้แต่เทพแท้จริงขั้นสุดท้ายเช่นไห่เจิ้งยังยากจะแบกรับแรงกดดันดังกล่าวได้,คนอื่น ๆ ไม่ต้องเอยถึงเลย.

ไม่มีใครที่ไม่ตกใจ.

ผู้เยาว์ผู้นี้เป็นใคร? ทำไมถึงได้มีกลิ่นอายปิศาจที่น่าพรั่นพรึงขนาดนี้!

ข้างกายลู่อี้ผิง,จู่ ๆ กับมียอดฝีมือที่น่าพรั่นพรึงเช่นนี้เกิดขึ้นมาอย่างงั้นรึ?!

ในเวลานั้นยอดฝีมือวังปิศาจทมิฬและหอเทพยุทธ์,แม้แต่โจวเฉิงที่ขี่ลาอยู่ยังหวาดผวา.

โจวเฉิงที่อยู่ข้าง ๆ เทพปิศาจโบราณเฉียงเหลียงแทบหล่นลงจากลาเพราะแรงกดดันของกลิ่นอายปิศาจที่ปะทุระเบิดออกมา.

ระหว่างนี้,เทพปิศาจโบราณเฉียงเหลียงที่ยกมือขึ้นคว้าไปยังอากาศที่ว่างเปล่า,ก่อนที่จะเห็นไอปิศาจที่ร้อนระอุ กระจายไปทั่วท้องฟ้าไหลมารวมตัวกัน,ก่อนที่จะค่อย ๆ กลายเป็นหัตถ์ปิศาจขนาดใหญ่เท่ากับเทือกเขาเทวะฮุ่นตุ้น.

หัตถ์ปิศาจที่มีกลิ่นอายปิศาจอันบ้าคลั่ง,ที่ฝ่ามือนั้นมีอักขระปิศาจโบราณประทับอยู่.

เห็นหัตถปิศาจใหญ่ยักษ์ปิดท้องฟ้า,เจ้าวิหารปิศาจทมิฬ,ไห่เจิ้ง,โจวเฉิง,ที่อุทานออกมาเป็นเสียงเดียวกัน“หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณ!”

เจ้าจื่อเห่าและคนอื่น ๆ ได้ยินคำพูดดังกล่าว,ตื่นตะลึงอย่างที่สุด“หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญยาณ,ของเทพปิศาจยุคโบราณนะรึ?!”

เทพปิศาจยุคโบราณ! กล่าวได้ว่าเป็นหนึ่งในสุดยอดฝีมือของยุคนั้น! เป็นคู่แข่งศัตรูคู่แค้นของจ้าวแห่งทวยเทพก็ว่าได้.

นับตั้งแต่เทพปิศาจล่วงหล่นจากสวรรค์ในยุคโบราณ,หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณก็ไม่ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง.

กล่าวกันว่ามันมีอยู่แค่ในบันทึกประวัติศาสตร์ตำราประวัติเทพเจ้าเท่านั้น.

ผู้เยาว์ที่อยู่กับลู่อี้ผิง,คาดไม่ถึงเลยว่าจะพบเข้ากับหัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณ!

เวลานั้น,หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณที่เคลื่อนที่ตบลงมาบนพื้นเสียงดังสนั่น.

“รีบหนีเร็วเข้า!”ไห่เจิ้งเจ้าวิหารปิศาจทมิฬสาขาที่ราบทุ่งเทพปิศาจตะโกนลั่น“หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณปรากฏขึ้นในโลกนี้แล้ว,รีบไปรายงานผู้ก่อตั้งหลานหาน!”

ผู้ก่อตั้งวังปิศาจทมิฬ,หลานหาน!

เป็นยอดฝีมืออันดับสองของพิภพเหิงหยวน!

ยอดฝีมือวิหารปิศาจทมิฬที่สั่นสะท้านหวาดกลัวหนีไปทั่วทุกสารทิศ.

ไห่เจิ้งที่เผาพลังชีวิตของตัวเองทันที,เพื่อกระตุ้นพลัง ฉีกห้วงมิติหลบหนี.

หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณที่ล่วงหล่นลงมาเสียงดังสนั่น.

เมื่อหัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณฟาดลงมือ,อักขระโบราณที่ฝ่ามือได้ปล่อยลำแสงพุ่งออกไป,ลำแสงปิศาจที่มากมายหลายเส้นทะลวงห้วงมิติ,ทะลวงร่างของเจ้าวังปิศาจทมิฬไห่เจิ้งที่มุดห้วงมิติหนีไปในทันที.

ตูมมมมมมมม!

หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณที่ปะทับลงบนพื้น.

เมื่อหัตถ์ยักษ์ปะทับลงบนพื้น,เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง,ฝุ่นควันเศษหินดินทรายที่ลอยกระเด็นไปทั่ว,สิ่งก่อสร้างทั้งหมดของวิหารปิศาจทมิฬที่กลายเป็นเศษซากทั้งหมดทันที.

แม้แต่ห้องโถงที่เจ้าจื่อไห่และคนอื่น ๆ ใช้พูดคุยธุรกิจกันก่อนหน้านี้,ยังกลายเป็นฝุ่นทรายไปด้วย.

เหล่ายอดฝีมือวิหารปิศาจทมิฬที่ถูกฟาดจมอยู่ใต้หลุมลึก.

ไม่มีเวลาให้พวกเขาได้ร้องโอดโอยเลย.

หัตถ์ปิศาจที่ยกขึ้นปิดทางเจ้าจื่อเห่าและคนอื่น ๆ ของหอเทพยุทธ์เอาไว้ทั้งหมด.

คนเหล่านี้ไม่อาจหลบหนีได้.

เจ้าจื่อเห่าและคนอื่น ๆ ที่จ้องมองฝ่ามือขนาดใหญ่ฟาดลงพื้นก่อนหน้านี้,ถึงกับงงงวยชงักงันไปเลย.

วิหารปิศาจทมิฬ,มีเทพแท้จริงสามคน,16 เทพวิญญาณและยอดฝีมือมหาจักรพรรดิและจักรพรรดิโบราณนับไม่ถ้วน,กับถูกตบตายไปทั้งหมดเพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว.

ขณะที่เจ้าจื่อเห่าและคนอื่น ๆ ที่กำลังยืนเซ่ออยู่นั้น,พวกเขาก็พบว่า,หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณที่ขยับไปในทันที,หยวนต้นกำเนิดของพวกเขาที่ถูกดึงออกมาจากภายในหลุม.

วิญญาณหยวน,ที่มากมายถูกดึงมารวมกันทั้งหมด.

เทพปิศาจเฉียงเหลียงที่ทำการบีบคว้า,กลั่นหยวนเทวะเหล่านั้นให้บริสุทธิ์ก่อนที่จะกลืนกินเข้ามาในร่างทั้งหมด.

“เคล็ดวิชาปิศาจกลืนวิญญาณ.”เห็นภาพที่เกิดขึ้น,บรรพชนชราขอบเขตเทพแท้จริงหอวิหารเทพยุทธ์เอ่ยเสียงดัง“คนผู้นี้เป็นอะไรกับเทพปิศาจโบราณกัน?”

เคล็ดวิชาปิศาจกลืนวิญญาณ,เป็นวิชาบ่มเพาะของเทพปิศาจโบราณนั่นเอง.

ทว่าในเวลาเดียวกัน,จางจิน,เจ้าเหวินสองคน เริ่มลงมือเช่นกัน,เขาที่เริ่มจัดการคนของหอเทพยุทธ์.

จางจิน,เจ้าเหวิน,ทั้งสองที่โจมตีออกไป.

หมัดคุกเทวะปรากฏการณ์สวรรค์!

หลายวันมานี้ทั้งสองได้รับเม็ดยาทองคำเทพแท้จริงที่ลู่อี้ผิงประทานให้,รวมทั้งกฏเทพสวรรค์จากชายหนุ่มชุดน้ำเงิน,ความแข็งแกร่งของพวกเขาที่มีนั้นมากกว่าเทพแท้จริงขั้นสุดท้าย,เป็นไปได้อย่างไรที่คนของหอเทพยุทธ์จะต้านเขาเอาไว้ได้.

เหล่ายอดฝีมือของหอเทพยุทธ์ที่ลอยกระเด็นไปทั่วทุกสารทิศ.

อย่างไรก็ตาม,ทั้งสองที่รับคำสั่งลู่อี้ผิงให้ทำลายพลังบ่มเพาะทำให้คนของหอเทพยุทธ์พิการไปเท่านั้น.

เพียงไม่นาน,พวกเขาก็กลับมาอยู่ข้าง ๆ ลู่อี้ผิง.

เวลานี้คนของหอเทพยุทธ์นอนเกลื่อนร้องโอดโอยบนพื้นอย่างสมบูรณ์.

ลู่อี้ผิงที่ยกมือขึ้น,ก่อนที่จะเห็นจากส่วนลึกของตำหนักที่อยู่ไกลออกไปเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว,คลังสมบัติขนาดใหญ่ที่ลอยขึ้นมา,นี่คือคลังสมบัติของวิหารปิศาจทมิฬสาขาทุ่งราบเทพปิศาจ.

คลังสมบัติของวิหารปิศาจทมิฬได้เก็บสะสมสมุนไพรวิญญาณ,ศิลาวิญญาณและสมบัติต่าง ๆ ที่ช่วงชิงปล้นมาจากทั่วทุ่งราบเทพปิศาจ,สิ่งของเหล่านี้ไร้ประโยชน์ต่อลู่อี้ผิง,ทว่าเขาก็ไม่ต้องการให้กลุ่มอิทธิพลอื่นนำมันไปใช้ประโยชน์เช่นกัน.

ลู่อี้ผิงที่นำคนของเขาจากไปหลังจากจัดการทุกอย่าง.

สมรภูติถัดไป,ต้องเป็นนิกายภูตหยินสาขาทุ่งเทพปิศาจอย่างไม่ต้องสงสัย.

เหล่ายอดฝีมือขอบเขตเทพแท้จริงหอเทพยุทธ์,ที่รู้สึกว่าร่างกายของพวกเขาถูกทำลายชีพจรเทวะ,จุนตานเถียน,วิญญาณหยวน,เวลานี้ได้แต่ร้องคร่ำครวญโกรธเกรี้ยว,จ้องมองลู่อี้ผิงจากไป,พร้อมกับตะโกนไล่หลัง“ลู่อี้ผิง,หอเทพยุทธ์จะไม่ปล่อยเจ้าแน่! บรรพชนชราจิวเจว่จะไม่มีทางปล่อยเจ้า!”

“เจ้าต้องการให้พวกเราสังหารเจ้าจนหมดสินะ!”

ในเวลานั้น,ปราณกระบี่ที่พุ่งตัดอากาศกุดหัวของเขาไปในทันที.

ศีรษะของยอดฝีมืออดีตเทพแท้จริงของหอเทพยุทธ์ก็ลอยกระเด็นออกไป.

เหล่าคนของหอเทพยุทธ์คนอื่น ๆ ทั้งหมดที่กลายเป็นเงียบลงไปทันที.

หลังจากจากมาแล้ว,โจวเฉิงที่ใบหน้ากลายเป็นซับซ้อน,เอ่ยถามลู่อี้ผิง“น้องเสี่ยวเซี่ยเป็นลูกหลานของท่านเทพปิศาจอย่างงั้นรึ?”

ลู่อี้ผิงที่ส่ายหน้าไปมา“ไม่ใช่.”

“ไม่ใช่?”โจวเฉิงที่ตกใจเอ่ยสอบถามต่อ“เช่นนั้นเป็นศิษย์สายตรงอย่างงั้นรึ?”

ลู่อีผิ้งที่ส่ายหน้า,ไม่เอ่ยตอบ.

ผ่านไปนานเหมือนกัน,พวกเขาก็มองเห็นนิกายภูตหยินสาขาทุ่งเทพปิศาจอยู่ไม่ไกล.

....

ไม่นานมานี้,ยอดฝีมือทั้งทุ่งราบเทพปิศาจ,ต่างก็เห็นกลิ่นอายปิศาจที่มากล้นปกคลุมท้องฟ้าที่พลุ้งพล่านขึ้นมาเป็นระยะ ๆ.

หลังจากผ่านไปไม่นาน.

“ลูกหลานเทพปิศาจปรากฏ! หัตถ์ปิศาจสะบั้นวิญญาณได้ปรากฏขึ้นในโลกนี้แล้ว!”

“วิหารปิศาจทมิฬ,นิกายภูตหยิน,สำนักปิศาจทมิฬ,ยอดฝีมือหลายหมื่นคนถูกลู่อี้ผิงและลูกหลานเทพปิศาจสังหารไปหมดแล้ว!”

“ยอดฝีมือหอเทพยุทธ์หลายสิบคนถูกทำลายพลังบ่มเพาะ,ยวีเจีเฟิง,ซุนเหลียง,สองยอดฝีมือเทพแท้จริงถูกกุดหัว!”

ข่าวดังกล่าวที่ดังกระฉ่อนแพร่ไปทั่วทุ่งราบเทพปิศาจทันที.

ประมุขน้อยตระกูลโหลว,โหลวเจิ้นและยอดฝีมือตระกูลโหลวคนอื่น ๆ ได้ยินข่าว,ไม่มีใครไม่ประหลาดใจตกใจกับเรื่องดังกล่าว.

“นี่ลู่อี้ผิง,ต้องการเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกเลยอย่างงั้นรึ?!”ผ่านไปนานเหมือนกัน,เสียงของยอดฝีมือตระกูลโหลวคนหนึ่งที่เอ่ยเสียงแหบเครือออกมา.

“ข้าได้ยินมาว่าไม่เพียงเขาได้รับเคล็ดวิชาพุทธะฮั่วหลง,เขายังมีกระบี่รัตติกาลนิรันดรของจ้าวปิศาจยุคโบราณด้วย.”ยอดฝีมือตระกูลโหลวเอ่ยด้วยความประหลาดใจ“ตอนนี้ข่าวของเขาคงส่งต่อไปถึงผู้สืบทอดของจ้าวปิศาจเผ่าปิศาจโบราณแล้ว.”