เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 52 we meet again

Chapter 52 we meet again

Chapter 52 we meet again


我们又见面了

“ไม่รับแขกรึ?” วัวกระทิงมังกรเขาทองคำที่เผยยิ้ม,ก่อนที่จะยกขาหน้ากระทืบลงบนพื้น,ก่อนที่จะปรากฏเสาแห่งแสงที่พุ่งลงมาจากท้องฟ้าฟาดลงบนพื้นเทือกเขาสำนักเป่ยฮัวเสียงดังกึกก้อง.

ตูมมมมมมม

ในเวลานั้น,ภายในห้องโถงสำนักเป่ยฮัว,เจ้านิกายจีหลินและโหลวถง,ตลอดจนบรรพชนชราซุนฟาง,เถาเฟิงและอีกหลายคนที่อยู่ในตำหนัก.

นอกจากนี้ยังมีจักรพรรดินิจียวีอีกด้วย.

ด้วยรับรู้ว่าโหลวถงมาเยือนสำนักเฟยฮัว,ดังนั้นจักรพรรดินิไป่ฮัวจึงนำยอดฝีมือจักรวรรดิไป่ฮัวมายังสำนักเฟยฮัวก่อนแล้ว.

ผู้คนที่กำลังพูดกันกันอย่างสนุกสนาม.

ในเวลานั้น,บรรพชนชราซุนฟางอยู่ ๆ ก็เอ่ยออกมาทันที “เจ้าสำนัก,ลู่อี้ผิงนั้นสังหารอาวุโสสูงสำนักเฟยฮัวเข่อเจี่ยของพวกเรา,เรื่องนี้จะให้จบเช่นนี้นะรึ?”

ภายในห้องโถงที่หยุดลงในทันที.

“ลู่อี้ผิงสังหารอาวุโสสูงสำนักเฟยฮัวอย่างงั้นรึ?”โหลวถงที่เอ่ยออกมาด้วยความตกใจ.

เจ้าสำนักเฟยฮัวจีหลินพยักหน้ารับ,ใบหน้าที่ดูเจื่อน ๆ เล็กน้อย.

บรรพชนชราเถาเฟิงแค่นเสียงเย็นชา,เอ่ยออกมาว่า“สวีซิวสำนักปิศาจน้ำพุเหลืองก็ถูกเขาสังหารอย่างโหดเหี้ยม,ลู่อี้ผิงผู้นี้,ดูจะอมหิตยิ่งกว่าสวีซิวที่สังหารผู้คนเป็นผักปลา,ไม่รู้ว่าจะต้องมีอีกกี่นิกาย,ยอดฝีมืออีกกี่คนในทวีปเทพยุทธ์ที่ต้องตายในมือของเขา!”

“ในอดีต,มีผู้คนมากมายที่รวมมือกัน,ล้อมสังหารสวีซิว,ครานี้พวกเราก็คงจำเป็นต้องรวบรวมผู้คนทั้งทวีปเพื่อล้อมสังหารเขา!”

โหลวถงที่พยักหน้ารับ“ข้ากลับไปยังสำนักไท่อี้,ได้ยินเรื่องของลู่อี้ผิงมาบ้างเหมือนกัน,คนแซ่ลู่ผู่นี้โหดเหี้ยม,วิธีการอมหิต,ยิ่งกว่าจอมปิศาจ.”

กล่าวถึงตรงนี้นางที่เปลี่ยนน้ำเสียง“กับจอมปิศาจเช่นนี้,ตระกูลหว่านคาดไม่ถึงเลยว่าจะยังอยู่เฉยไม่ลงมือจัดการอะไร,ข้าเห็นหว่านอู๋ตี้ช่างเป็นจ้าวทวีปที่น่าอับอายนัก!”

น้ำเสียงที่ดูเหยียดหยันดูแคลนหว่านอู๋ตี้เป็นอย่างมาก.

ตระกูลโหลวนับเป็นอันดับสองในทวีปเทพยุทธ์,ย่อมไม่ค่อยพอใจตระกูลหว่านเป็นธรรมดา.

นอกจากนี้ตระกูลโหลวเองก็ต้องการคว้าตำแหน่งจ้าวทวีปมาครองด้วยเช่นกัน.

จักรพรรดินิจียวีที่ต้องการโต้เถียงคำพูดดังกล่าว,ทว่านางกับดูลังเล,ท้ายที่สุดก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา.

ที่จริงนี้เรื่องนี้เป็นเพียงแค่ข่าวลือและการนินทาเท่านั้น,เห็นชัดเจนว่ามีใครบางคนจงใจเผยแพร่มันออกมา.

ในเวลาเดียวกัน,ทันใดนั้นเสียงระเบิดได้ดังกึกก้องสั่นคลอนสวรรค์และปฐพี,ทั่วทั้งสำนักเฟยฮัวที่สั่นไปมาอย่างรุนแรง.

ฝุ่นควันที่ลอยฟุ้งปกคลุมไปทั้งสำนักเฟยฮัว,บนหลังคาตำหนักแต่ละแห่งที่มีเศษหินดินทรายที่ปิดทับหนาเตอะ,แม้แต่เกิดรอยร้าวขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึง.

ทว่าในเวลานั้นที่ด้านนอกห้องโถงใหญ่ พื้นดินได้พังทลายลง.

เจ้านิกายเฟยฮัวจีหลินที่กำลังพูดคุยอยู่ในห้องโถง,โหลวถงและคนอื่น ๆ ต่างก็ตื่นตระหนกตกใจ.

“เกิดอะไรขึ้น?!”ในห้องโถง ทุกคนต่าง อุทานออกมาแทบจะพร้อมกัน,จากนั้นก็เร่งรีบออกจากห้องโถงทันที.

ขณะที่พวกเขาจ้องมองออกไป,เห็นเพียงยอดเขาสำนักเฟยฮัว,เศษดินหินที่ยังคงลอยคลุ้ง,ที่ด้านหน้าปรากฏหุบเหวลึก,ยืนยาวลงไปจนถึงเชิงเขา.

“ศัตรูบุก!”

เสียงที่สั่นไหวหวาดผวา,ดังก้องไปทั่งยอดเขาสำนักเฟยฮัว.

ศิษย์สตรีที่ออกมาเหมือนผึ้งแตกรัง,เวลานี้เผยใบหน้าตื่นตกใจ.

ศัตรูบุก!

ใบหน้าของเจ้าสำนักเฟยฮัว จีหลินใบหน้ากลายเป็นมืดครึ้ม,แม้นว่าสำนักเฟยฮัวจะแข่งขันกับสำนัก นิกายอื่น ๆ อย่างเข้มข้นมานานหลายปี,ทว่านับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นมา,นับเป็นครั้งแรกที่มีคนบุกศูนย์ใหญ่เช่นนี้.

จักรพรรดินิไป่ฮัว จียวีและโหลวถงต่างก็ตื่นตะลึง.

“ถึงกับกล้ามาหาเรื่องถึงศูนย์ใหญ่สำนักเฟยฮัว,แส่หาความตาย!”บรรพชนชราสำนักเฟยฮัว ซุนฟางที่ใบหน้ากลายเป็นเคร่งขรึม.

“พวกเราออกไปดูกัน!”เจ้าสำนักเฟยฮัว จีหลิน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม,นำทุกคนบินออกไป,ขณะเอ่ยออกสั่งอาวุโสสูงคนหนึ่งของนิกายเฟยฮัว”"รวบรวมอาวุโสทั้งหมด,อาวุโสสูงทุกคน,เข้าประจำที่มหาค่ายกลเฟยฮัว เตรียมรับมือสังหารศัตรู!”

อาวุโสสูงสำนักเฟยฮัวคนดังกล่าวรับคำสั่ง,ก่อนออกไปสั่งการทันที.

บรรพชนชราสำนักเฟยฮัวซุนฟาง,เถาเฟิงและเหล่าอาวุโสสูงคนอื่น ๆ  บินตามหลังเจ้านิกายจีหลินไปทันที.

จักรพรรดินิจียวีและโหลวถงเองก็ไปด้วย.

ในเวลานั้นที่ด้านหน้าประตูสำนักเฟยฮัว,ปรากฏราชรถสีทองและเหล่าศิษย์สำนักเฟยฮัวที่ขวางเอาไว้ เวลานี้กำลังจ้องมองราชรถของลู่อี้ผิงด้วยแววตาตื่นตระหนกหวาดกลัว.

พวกเขาที่เห็นเพียงวัวกระทิงมังกรเขาทองคำที่กระทืบเท้าลงพื้น,ที่ด้านหน้าปรากฏรอยแตกผืนปฐพีแยกกว้างยาวพังทลายไปจนถึงยอดเขา.

เวลานี้สายลมที่มากมายกำลังพัดกรูเข้าไปในรอยแตกอย่างบ้าคลั่ง.

ลู่อี้ผิงที่นั่งอยู่บนราชรถ,จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้า.

บนท้องฟ้าไกลนั้น,มีจุดเล็ก ๆ มากมายกำลังพุ่งมายังที่นี่.

เมื่อใกล้เข้ามาก็จะพบว่าเป็นเจ้าสำนักเฟยฮัว จีหลิน,โหลวถง,จักรพรรดินิจียวีและคนอื่น ๆ.

จักรพรรดินิจียวีที่จ้องมองมาแต่ไกลเห็นราชรถทองคำที่สะท้อนแสงอาทิตย์แสบตา,จับจ้องมองผู้เยาว์ชุดน้ำเงินที่นั่งอยู่บนราชรถ.

เวลานั้นจักรพรรดินิจียวีเห็นใบหน้าที่ดูคุ้นหน้า,ก็ทำให้นางใบหน้าเปลี่ยนสีไปเหมือนกัน,หัวใจของนางเต้นไปมา ไม่เป็นจังหวะ,เป็นเขา.

ทว่าโหลวถงเองก็ตื่นตกใจเช่นกัน,ไม่ใช่ว่าเป็นบุรุษชุดน้ำเงินที่อยู่ระหว่างทางหรอกรึ?

หัวหน้าองค์รักษ์ด้านหลังโหลวถงที่เห็นลู่อี้ผิงแต่ไกล,ใบหน้ากลายเป็นเย็นชา“เป็นเจ้าเด็กนั่น! แส่หาความตายจริง ๆ!”

บรรพชนชราสำนักเฟยฮัวซุนฟางที่ได้ยิน,ก็เอ่ยถาม“รู้จักชายหนุ่มคนนั้นด้วยรึ?”

หัวหน้าองค์รักษ์เอ่ย“ก็ไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากใหนหรอกนะ,แต่มันได้ดูหมิ่นท่านหญิงของพวกเรา,ข้าต้องการสั่งสอนมันตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว,ทว่าท่านหญิงกับเอ่ยห้ามไม่ให้ข้าลงมือ.”

ทุกคนที่จ้องมองโหลวถง.

โหลวถงพยักหน้า,ไม่ได้โต้แย้งหัวหน้าองค์รักษ์แต่อย่างใด.

จักรพรรดินิไป่ฮัวที่ได้ยิน,ก็เผยใบหน้าแปลกประหลาด.

ขณะที่นางจะเอ่ยปาก,ก็เห็นเจ้าสำนักเฟยฮัวจีหลินและคนอื่น ๆ เร่งความเร็วเพิ่ม พุ่งไปยังทิศทางดังกล่าวแล้ว.

ทันใดนั้น,ทั้งหมดก็มาถึงด้านหน้าราชรถสีทอง.

เมื่อมาถึง,บรรพชนชราสำนักเฟยฮัวซุนฟางจ้องมองชายหนุ่มชุดน้ำเงินบนราชรถ,ก็แทบระงับความโกรธเอาไว้ไม่ได้.

ชายหนุ่มชุดน้ำเงินที่เห็นพวกเขา,ยังคงนั่งอย่างไม่แยแสเบาสบายอยู่กับกับวิหคน้อยทองคำ.

เจ้าสำนักเฟยฮัวจีหลิน,และโหลวถงที่ขมวดคิ้วไปมา.

“ไอ้หนู,เจ้ามาจากนิกายใหน? รีบไสหัวลงมาจากรถเดี๋ยวนี้!”ซุนฟางที่ตวัดฝ่ามือ,ใช้พลังดึงดูด,ลากตัวลู่อี้ผิงให้ลงมาจากบนราชรถทันที!

อย่างไรก็ตาม ลู่อี้ผิงกับยังคงนั่งอยู่บนราชรถ,ไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลย.

ซุนฟางและเจ้าสำนักเฟยฮัว จีหลิน,โหลวถงและคนอื่น ๆ ถึงกับตื่นตะลึง.

ซุนฟาง,บรรพชนชราสำนักเฟยฮัว,ซุนฟาง,แม้นว่าจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด,ทว่าก็เป็นขอบเขตเทพวิญญาณขั้นต้น.

คาดไม่ถึงเลยว่า,จะไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มชุดน้ำเงินขยับได้แม้แต่นิดเดียว!

At this moment, suddenly, the chariot has an astonishing strength, then rumbled Sun Fang, saw only Sun Fang to move in a ground roller, the chest pounded on the distant place foot giant stone.

ในเวลานั้น,จู่ ๆ จากราชรถกับปรากฏ พลังที่มากล้นน่าอัศจรรย์พวยพุ่งและกระแทกไปยังร่างของซุนฟาง,ก่อนจะเห็นซุนฟางที่หมุนกลิ้งลากพื้นกระเด็นกระแทกไปบนศิลาก้อนใหญ่.

ศิลาก้อนใหญ่ที่ระเบิด,ร่างกายอีกฝ่ายที่ยังลอยเคล้งลอยออกไปไกล.

Flying Flower Gate numerous expert looks angrily at Lu Yiping none who does not.

เหล่ายอดฝีมือสำนักเฟยฮัวมากมายที่โกรธเกรี้ยวต่างก็จ้องมองลู่อี้ผิงกันทุกคน.

Rushed Hundred Flowers Empress Ji Yu urgently however called out tenderly: „Stop!” Then crosses the people, walks toward the chariot.

ขณะที่จะลงมือโจมตี จู่ ๆ จักรพรรดินิไป่ฮัวกับเร่งรีบห้ามเอาไว้,“หยุดก่อน!”

จากนั้นนางได้ก้าวตรงไปยังราชรถทองคำ.

“ท่านพ่อ,เขาเป็นใคร?!”เจ้าสำนักเฟยฮัว,จีหลินและคนอื่น ๆ ที่จ้องมองไปยังจักรพรรรดินิไป่ฮัวด้วยใบหน้าประหลาดใจ.

ภายใต้การจับจ้องมองของทุกคน,จักรพรรดินิไป่ฮัวจียวีก้าวไปถึงด้านหน้าราชรถ,ยกมือขึ้นเล็กน้อย,เอ่ยต่อลู่อี้ผิง“คุณชายลู่,นับตั้งแต่ออกมาจากวังหลวงจักรวรรดิเป่ยโตวก็ผ่านมาสิบวันแล้ว,พวกเราพบกันอีกครั้งแล้ว.”

ทุกคนที่ตื่นตะลึง.

คุณชายลู่?

วังหลวงจักรวรรดิเป่ยโตวอย่างงั้นรึ?

ไม่กี่วันก่อน,ไม่ใช่ว่าเป็นงานเฉลิมฉลองจักรวรรดิเป่ยโตวหรอกรึ?

ได้ยินคำพูดของจักรพรรดินิไป่ฮัว,ดูเหมือนว่าจะพบกับชายหนุ่มผู้นี้ในงานเฉลิมฉลองจักรวรรดิเป่ยโตวอย่างงั้นรึ? นอกจากนี้ควรจะเป็นคนที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน.

จบบทที่ Chapter 52 we meet again

คัดลอกลิงก์แล้ว