Chapter 18 Ten Great Super Influences

十大超级势力

สายฟ้ามากมายที่โจมตีลงมาทันที,เจ้าเหวิน,เหว่ยปิงที่ต่อยหมัดออกไป,ทำลายสายฟ้าเทวะ,จากนั้นก็กระแทกให้พวกมันทรุดลงบนพื้น.

ด้วยพลังที่เหนือกว่าทำให้อาชาวิญญาณอสนีไม่อาจขัดขืนได้.

อาชาวิญญาณที่ถูกทำให้หยุดอยู่กับที่.

อย่างไรก็ตาม,สัตว์อสูรเขตแดนเทพวิญญาณนั้น,ยากที่จะทำให้เชื่องอย่างที่สุด,นอกจากนี้สัตว์โบราณกลายพันธ์เช่นอาชาวิญญาณอสนีเช่นนี้ยิ่งยากเข้าไปอีก.

ทว่าต่อหน้าลู่อี้ผิง,เพียงแค่ยิงแสงสีทองออกไป,กับทำให้อาชาวิญญาณอสนีสงบลงอย่างรวดเร็ว.

จากนั้นก็ให้เจ้าเหวินและเหว่ยปิงทำการผูกเชื่อมวิญญาณ,เพื่อกำราบอาชาวิญญาณอสนีทั้งสอง.

หลังจากเชื่อมต่อวิญญาณแล้ว,สัตว์อสูรดังกล่าวก็จะภัคดีต่อผู้เป็นนาย,และสามารถนำมาช่วยต่อสู้ได้ด้วย.

พวกลู่อี้ผิงที่เดินทางต่อไป.

จากความทรงจำของสองอาชาวิญญาณอสนี,ป่าคุกทมิฬแห่งนี้,มีพื้นที่มิติแยกหลายแห่ง,แต่ละแห่งนั้น,มีสัตว์โบราณธาตุอสนีหลายชนิด.

เดินทางผ่านไปนานเหมือนกัน,ลู่อี้ผิงก็มาถึงอีกพื้นที่แยกอีกแห่ง.

พื้นที่ดังกล่าว,ทางเขาที่ปิดแน่น,ด้วยการที่มีต้นไม้สีดำปิดทึบไปหมด,กล่าวได้ว่าแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตเทพสวรรค์ก็ยากจะพบทางเข้าได้.

เมื่อมาถึงพื้นที่ปิดแยกที่ด้านหน้า,ลู่อี้ผิงชี้นิ้วออกไปด้านหน้า,ก่อนที่ห้วงมิติด้านหน้าจะส่งเสียงดังกึกก้อง,ท้องฟ้าเปิดแยกออกจากกัน.

ปรากฏแสงที่เหมือนกับม่านน้ำตกสั่นไปมา.

หลังจากนั้น,ทางเข้ามิติแยกก็ปรากฏขึ้นด้านหน้าพวกเขา.

พื้นที่ทางเข้ามิติแยกไม่ได้ใหญ่นัก,พอให้ราชรถของเขาเข้าไปได้.

จากนั้นพวกเขาก็เข้าไปด้านใน.

เมื่อเข้ามาถึง,ก็ได้ยินเสียงสายฟ้าและแสงฟ้าแลบไปทั่วทุกหนแห่ง.

พื้นที่ปิดแยกนี้ไม่ได้ใหญ่นัก,มียอดเขาหลายแห่ง,มีแม่น้ำและต้นไม้.

พื้นที่ปิดแยกแห่งนี้,เหมือนกับโลกใบเล็กแห่งหนึ่ง.

สายตาของลู่อี้ผิงที่ดูลึกล้ำ,กวาดตามองไปยังส่วนลึกของพื้นที่แห่งนี้.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำที่อุทานออกมาด้วยความตกใจ“ลมปราณแห่งความตาย!”

นอกจากนี้ลมปราณแห่งความตายที่นี่,คาดไม่ถึงว่าจะเหนือยิ่งกว่าชายชราผมเทาอู๋โม่เป็นอย่างมาก!

“ลมปราณแห่งความตายอย่างงั้นรึ?”พวกจางจินเผยความสงสัย.

ทั้งสี่ไม่อาจสัมผัสได้ถึงลมปราณแห่งความตายเลย.

ราชรถยังคงเคลื่อนที่ไปด้านหน้า.

บรรยากาศที่ดูเงียบลง.

ทว่ายังไปได้ไม่เท่าไหร่,บนท้องฟ้าห้วงมิติที่แยกออก,ปรากฏกงเล็บที่ใหญ่ยักษ์เท่าภูเขาก็พุ่งลงมาโจมตีไปมายังราชรถทองคำ.

กงเล็บใหญ่ยักษ์ที่ล่วงลงมานั้น,เต็มไปด้วยพลังสายฟ้ามากมายเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง.

นอกจากนี้คาดไม่ถึงว่าสายฟ้าเหล่านี้จะเป็นสีดำ.

สายฟ้าสีดำทมิฬ!

ดูเหมือนว่าพลังของมันจะไม่ได้ด้อยกว่าสายฟ้าเก้าสวรรค์ทำลายล้างเลย.

เห็นสายฟ้าสีดำที่ล่วงหล่นโจมตีลงมา,เจ้าเหวิน,เหว่ยปิงและเฉินหยงเหยี่ยนทั้งสามที่ตกใจไม่น้อย.

จางจินที่บินออกไป,หมัดของเขาที่ต่อยออกไป,โดยเฉพาะประกายเทพที่ได้รับสืบทอดมาจากอู๋โม่ที่เป็นประกาย,พลังเทพแท้จริงพวยพุ่งระเบิดออกมาราวกับสายน้ำหลากเข้าปะทะกับสายฟ้าสีดำ.

เสียงระเบิดดังกึกก้อง,ก่อนจะเห็นมังกรสายฟ้าร่อนลงที่ส่วนลึกของตำหนักแห่งหนึ่ง.

“เทพแท้จริง!”มังกรสายฟ้า,ที่เอ่ยออกมาเล็กน้อย,จ้องมองจางจินด้วยความตกใจ,เห็นชัดเจนว่าคาดไม่ถึงว่าจางจินนั้นจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตเทพแท้จริง.

หลังจากที่จางจินผลักฝ่ายตรงข้ามออกไป,เขาก็ก้าวออกไปด้านหน้าไปอยู่ด้านหน้ามังกรสายฟ้า,ก่อนต่อยออกไป,โจมตีไปยังมังกรสายฟ้าเสียงดังสนั่น.

มังกรสายฟ้า,แม้นว่าจะเป็นสายพันธ์โบราณกลายพันธ์,ทว่าก็ไม่ใช่เทพแท้จริง,เป็นเพียงแค่เทพวิญญาณขั้นสุดท้ายตอนปลายเท่านั้น.

ทว่าจางจินที่หลอมรวมกับอู๋โม่ที่เป็นเทพแท้จริงขั้นกลางรัศมีเทพของอู๋โม่ที่ผสานเข้ากันได้ยังไม่สมบูรณ์,ดังนั้นสัตว์ร้ายจึงยังสามารถรับมือกับเขาได้.

อย่างไรก็ตาม,ผ่านไปช่วงหนึ่ง,จางจินที่เหนือกว่าด้วยคุณภาพ,มังกรสายฟ้าจึงพ่ายแพ้ไปในที่สุด.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำจ้องมองไปยังมังกรสายฟ้า,ส่ายหน้าไปมา”สายโลหิตมังกรค่อนข้างบริสุทธ์ น่าเสียดายที่วิชาบ่มเพราะอ่อนแอเกินไป.

มังกรสายฟ้า,สายโลหิตบริสิทธิ์,แต่ไม่ได้ฝึกฝนวิชาบ่มเพาะเผ่ามังกร,ทำให้พลังต่อสู้ไม่ค่อยสูงนัก.

ลู่อี้ผิงจ้องมองไปยังส่วนลึกอย่างไม่แยแสเอ่ยออกมาว่า“ผู้ยอดเยี่ยมจะดูเฉย ๆ อย่างงั้นรึ?”

ฝ่ายตรงข้ามเห็นชัดเจนว่าตกใจและประหลาดใจเป็นอย่างมาก.

เงียบไปชั่วครู่.

จากนั้น,เงาร่างดังกล่าวก็ออกมา,เคลื่อนที่รวดเร็วมาก,พริบตาเดียวก็มาอยู่ด้านหน้าทุกคนแล้ว.

ฝ่ายตรงข้ามสวมชุดที่โอ่อ่าสีเหลือง,แม้นว่าจะดูเหมือนมีอายุ 30 ปี,ทว่ากับดูหล่อเหลาไม่ธรรมดา,ร่างกายแผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขาม,มีรัศมีแสงสีเทาหมุนวน.

“นิกายปิศาจน้ำพุเหลือง”ลู่อี้ผิงที่จ้องมองชุดอีกฝ่าย,ก็เอ่ยกล่าวอย่างไม่แยแส.

ในดินแดนพิภพเหิงหยวนนั้นมีสิบสุดยอดกลุ่มอิทธิพล.

หนึ่งสำนักไท่อี้,สองนิกายปิศาจน้ำพุเหลือง,สามนิกายภูตหยิน,สี่วิหารเทพยุทธ์,ห้าวิหารราชาโอสถ,หกวิหารมารทมิฬ,เจ็ดตระกูลหว่าน,แปดตระกูลถาน,เก้าตระกูลหลง,สิบตระกูลลู่.

กล่าวได้ว่าหนึ่งสำนัก,สองนิกาย,สามตำหนัก,สี่ตระกูล.

พิภพเหิงหยวน,มีทั้งหมด 46 เขตแดน ประกอบด้วย,สองร้อยจักรวรรดิ,หมื่นราชวงศ์,สำนักและตระกูลมากมายนับไม่ถ้วน,ทว่าสิบสุดยอดกลุ่มอิทธิพล,แทบจะควบคุมอำนาจ 60% ของพิภพเหิงหยวนเอาไว้.

อย่าได้ดูแคลนว่าเพียงแค่ 60% ,ต้องไม่ลืมว่า 60% นั้นนั้นหมายถึงทั้ง 46 เขตแดนอยู่ภายใต้อำนาจของสิบสุดยอดกลุ่มอิทธิพลมากกว่าครึ่งไปแล้ว.

สิบสุดยอดกลุ่มอิทธิพล,นิกายปิศาจนำพุเหลือง,นิกายภูตหยิน,วิหารมารทมิฬ,ตระกูลถาน พวกเขาฝึกฝนวิชาบ่มเพาะที่แปลกประหลาด,โดยเฉพาะนิกายปิศาจน้ำพุเหลืองและนิกายภูตหยิน พวกเขาดุร้ายโหดเหี้ยม,เพียงแค่ผู้คนได้ยินชื่อก็ใบหน้าเปลี่ยนสีกันแล้ว.

คนที่ปรากฏขึ้นนี้คือบรรพชนชราของนิกายปิศาจน้ำพุเหลือง สวีซิว,เป็นเทพแท้จริงขั้นสุดท้าย,มีความแข็งแกร่งมากกว่าอู๋โม่มาก.

มังกรสายฟ้านั้น,เป็นเพียงสัตว์ขี่ของเขา.

สวีซิวที่จ้องมองไปยังลู่อี้ผิง,วัวกระทิงมังกรเขาทองคำ,พวกของเจ้าเหวิน,ด้วยท่าทางสงบ,ทว่าภายในใจค่อนข้างประหลาดใจ.

ทันใดนั้นเขาก็ลงมือทันที,ลมปรานทั่วร่างปะทุขึ้น,พื้นที่รอบ ๆ ปรากฏภูตปิศาจมากมายปกคลุมท้องฟ้าเปลี่ยนทุกอย่างเป็นโลกน้ำพุเหลือง,พวกมันกำลังพุ่งเข้าหาลู่อี้ผิง,วัวกระทิงมังกรทันที.

สวีซิวที่ฝึกฝนวิชาปิศาจน้ำพุเหลือง,ภูตปิศาจจากโลกน้ำพุเหลืองดุร้ายอมหิต,ถึงแม้นว่าจะเป็นเทพแท้จริงก็ไม่กล้ารับมือกับภูตปิศาจน้ำพุเหลืองตรง ๆ.

ภูตปิศาจน้ำพุเหลืองมากมายขณะเข้าใกล้ลู่อี้ผิง,มันกับหยุดชงักลง,ราวกับว่ามีม่านแสงที่มองไม่เห็นกั้นเอาไว้.

ม่านแสงสีทองที่มองไม่เห็นได้ขวางกั้นไม่ให้ภูตปิศาจน้ำพุเหลืองพุ่งเข้าใกล้.

สวีซิวที่ดวงตาเบิกกว้าง,นี่มันพลังอะไรกัน?

“วิชาภูติปิศาจน้ำพุงเหลืองรึ? อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าจะยังไม่ชำนาญสินะ.”วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ย“พังทลายไปซะ!”เขามังกรที่กระทุ้งเข้ากับความว่างเปล่า.

พริบตานั้น,แสงสีทองที่มากมายสว่างเจิดจ้าสายฟ้าสีทองที่แล่นแปบ ๆ เกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง.

ใบหน้าของสวีซิงที่เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ,เขาไม่เคยเห็นสายฟ้าเช่นนี้มาก่อน.

สายฟ้าสีทองที่ฟาดลงไปยังโลกน้ำพุเหลือง,พังทลายโลกเขตแดนลงไปในทันที,แตกสลายกลายเป็นเสี่ยง ๆ สลายหายไปอย่างรวดเร็ว.

“เจ้าเป็นใคร?!”เขาที่หายใจหอบ ๆ,จ้องมองลู่อี้ผิงและกระทิงมังกรที่น่าหวาดกลัว.

ลู่อี้ผิงหาได้สนใจ,ก่อนที่จะยกมือขึ้นปล่อยพลังดูด ดึงร่างอีกฝ่ายเข้ามา,ก่อนที่จะค้นวิญญาณของเขาทันที.

เพียงไม่นานก็ค้นวิญญาณสำเร็จ.

สวีซิวที่ฝึกฝนวิชาปิศาจน้ำพุเหลือง,เขาไล่ล่าสังหารผู้คนบริสุทธิ์มากมายยิ่งกว่าอู๋โม่ซะอีก,หลังจากที่ลู่อี้ผิงค้นวิญญาณเสร็จแล้ว,ก็อัญเชิญสายฟ้าแห่งความว่างเปล่าฟาดลงมายังร่างของเขา.

สวีซิวที่จ้องมองสายฟ้าแห่งความว่างเปล่าที่ฟาดลงมา,ดวงตาที่เบิกกว้างยิ่งกว่าก่อนหน้านี้อีก,“สายฟ้าแห่งความว่างเปล่า?!”

พริบตาที่สายฟ้าล่วงหล่นมาถึง,เหมือนกับอู๋โม่,จิตสำนึกของสวีซิวได้พังทลายหายไปกลายเป็นความว่างเปล่า.

......

หลังจากนั้น.

ลู่อี้ผิงก็ออกจากพื้นที่ดังกล่าว.

สำหรับมังกรสายฟ้า,เขาได้ลบพันธะ,พร้อมกับผูกพันธะใหม่มอบมันให้กับจางจินแทน.

ส่วนรัศมีเทพของสวีซิว,ลู่อี้ผิงที่มอบมันให้กับเจ้าเหวิน.

ส่วนเลือดเนื้อของสวีซิว,ลู่อี้ผิงได้หลอมเป็นเม็ดยาทองคำเทพแท้จริง,มอบให้ทั้งสี่ดูดซับกลืนกินไป.

แน่นอนว่า,สมบัติทุกอย่างภายในถ้ำที่พักของสวีซิว,ก็ถูกกวาดเรียบไปทั้งหมดเช่นกัน.

สวีซิวเองก็เก็บสมบัติมากมายไปทั่วสนามรบแห่งทวยเทพไม่ได้ด้อยกว่าอู๋โม่,แม้นว่าส่วนมากจะเป็นเพียงโอสถระดับเทพเท่านั้น,มันแทบจะไร้ค่าสำหรับลู่อี้ผิง.