บทที่ 235 มังกรดำพิพากษา

บทที่ 235 มังกรดำพิพากษา

ขณะที่กรงเล็บแหลมคมของสัตว์ประหลาดแทงเข้าใส่หัวใจของอู๋เทียน รอบร่างกายของอู๋เทียนก็เกิดพลังงานที่มองไม่เห็นขึ้น กรงเล็บของสัตว์ประหลาดถูกสกัดกั้นอยู่นอกพลังงาน

“หืม?” สัตว์ประหลาดมองอู๋เทียนด้วยความประหลาดใจ

“ประหลาดใจใช่หรือไม่! นี่เรียกว่าเกราะป้องกันวิญญาณแท้จริง!” อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อยใส่สัตว์ประหลาด ใช้มือทั้งสองข้างบีบกรงเล็บของสัตว์ประหลาดทันที “กลืนกินทมิฬ!”

ในพริบตาเดียว ฝ่ามือของอู๋เทียนก็ปล่อยกลิ่นอายความมืดออกมา แล้วแขนของสัตว์ประหลาดก็กลายเป็นกลิ่นอายสีดำด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

สัตว์ประหลาดมองฝ่ามือของตนเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ มันพยายามใช้พลังความมืดซ่อมแซมกรงเล็บ แต่กลับพบว่าไม่สามารถซ่อมแซมได้ ทั้งพลังงานนั้นยังกลืนกินส่วนอื่นๆ ตามกรงเล็บของมัน

“นี่... นี่คือธาตุความมืด เจ้าถึงมีธาตุความมืด มนุษย์จะมีธาตุความมืดได้อย่างไร!” สัตว์ประหลาดจ้องอู๋เทียนด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

อู๋เทียนถอยหลังไปหลายก้าวอย่างยากลำบาก เขาพบว่ายิ่งใกล้สัตว์ประหลาด การเคลื่อนไหวของตนเองก็ยิ่งยากลำบาก เห็นได้ชัดว่านี่คือความสามารถพิเศษของสัตว์ประหลาด

“เหอะๆๆ สิ่งที่เจ้าไม่เข้าใจมีอีกมากมาย” อู๋เทียนยิ้มแล้วเยาะเย้ย

“ฮึ่ม! เจ้ามนุษย์สารเลว! ข้าไม่สนว่าเจ้ามีความสามารถอันใดอีก ตอนนี้เจ้าอยู่ในโลกแห่งความมืดของข้าแล้ว ในโลกนี้ เจ้าเป็นได้เพียงอาหารของข้าเท่านั้น ไม่ว่าจะอย่างไรเจ้าก็หนีไม่พ้น!” สัตว์ประหลาดแค่นเสียงเย็นชา แล้วเหวี่ยงกลิ่นอายสีดำที่บ้าคลั่งใส่่อู๋เทียน

ตูม! อู๋เทียนใช้เกราะป้องกันวิญญาณแท้จริงสกัดกั้นการโจมตี แต่ร่างกายก็กระเด็นออกไปทันที จากนั้น สัตว์ประหลาดก็ปรากฏตัวเบื้องหน้าอู๋เทียนทันที กรงเล็บอีกข้างแทงเข้าใส่ลำคอของอู๋เทียน

ตูม! ร่างกายของอู๋เทียนจมลงไปในพื้นดินทันที

“เทพลงทัณฑ์!”

ตูม! สายฟ้าผ่าลงมาโจมตีโดนร่างของสัตว์ประหลาด สัตว์ประหลาดหยุดชะงักเล็กน้อย อู๋เทียนอาศัยจังหวะนี้พุ่งออกมาจากใต้ดิน

“ถึงขนาด... มนุษย์ถึงขนาดบีบข้าถึงเพียงนี้ น่ารังเกียจ! ตอนนี้ข้าโกรธมาก มนุษย์บัดซบ! ข้าจะสังหารเจ้าไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ไปตายซะ!” สัตว์ประหลาดโกรธแล้ว ปล่อยกลิ่นอายสีดำอันมหาศาลออกมา สภาพแวดล้อมรอบๆ ก็มืดมัวลงทันที

จากนั้น อู๋เทียนรู้สึกว่าอากาศรอบๆ เริ่มหดตัว ร่างกายถูกดึงเข้าหาสัตว์ประหลาดโดยไม่สามารถควบคุมได้

อู๋เทียนรีบใช้ดาบมังกรดำปักพื้นไว้ แต่แรงดึงดูดที่แข็งแกร่งก็ยังทำให้ดาบมังกรดำกรีดพื้น แล้วร่างของอู๋เทียนก็ค่อยๆ ไถลเข้าหาสัตว์ประหลาด

“ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไร สุดท้ายเจ้าก็เป็นมนุษย์ที่อยู่ด้านล่างสุดของห่วงโซ่อาหาร ยอมรับชะตากรรมของเจ้าเสีย ข้าจะให้เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของพลังของข้า เพราะเจ้าหนีไม่พ้นจากเงื้อมมือของข้า ฮ่าฮ่า!” สัตว์ประหลาดมองอู๋เทียนที่ค่อยๆ ไถลเข้ามา แล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ดวงตาของอู๋เทียนฉายแวววาว ทันใดนั้นก็กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ

จากนั้น อู๋เทียนก็ส่งพลังธาตุสามชนิดในร่างกาย ไฟ สายฟ้า ความมืด และปราณแท้จริงเข้าสู่ดาบมังกรดำ ดาบมังกรดำสั่นสะเทือนทันที ราวกับรู้สึกตื่นเต้น

อู๋เทียนรู้สึกถึงความรู้สึกที่แปลกประหลาด เมื่ออยู่กลางอากาศ เขาก็ฟันดาบใส่สัตว์ประหลาด “มังกรดำพิพากษา!”

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนเข้าใจทักษะดาบ ‘มังกรดำพิพากษา’ พรสวรรค์ธาตุสามชนิด (ไฟ สายฟ้า ความมืด) ยกระดับสู่ระดับปฐพี ทักษะธาตุที่เกี่ยวข้องยกระดับสู่ระดับปฐพี”

“มังกรดำพิพากษา: ผสานพลังธาตุธรรมชาติที่มีอยู่ในตัวผู้เล่นอู๋เทียน (ไฟ สายฟ้า ความมืด) เพื่อพิพากษาศัตรูในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรอย่างทำลายล้าง สร้างความเสียหายธาตุสิบเท่าแก่ศัตรู”

หลังจากเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น การโจมตีของอู๋เทียนก็ได้พุ่งออกไปแล้ว

ทันใดนั้น มังกรดำขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากดาบมังกรดำของอู๋เทียน รอบๆ มังกรดำมีเปลวไฟ เปลวไฟภายนอกถูกปกคลุมด้วยหมอกควันสีดำ ภายในหมอกควันสีดำมีประกายสายฟ้าที่น่ากลัวซึมซับอยู่

“โฮก!” มังกรดำคำรามเสียงดัง

สัตว์ประหลาดรู้สึกถึงพลังอันมหาศาล ดวงตาสีดำสนิทเบิกกว้าง ราวกับตนเองเล็กจ้อยต่อหน้ามังกรดำ

“ไม่! เป็นไปไม่ได้!”

ตูม!

มังกรดำโจมตีโดนสัตว์ประหลาดทันที ทำให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ พลังงานจากการระเบิดผลักอู๋เทียนที่อยู่กลางอากาศกลับไป ถึงขนาดทำให้อู๋เทียนกระเด็นออกไปหลายร้อยเมตรแล้วล้มลงบนพื้น

หลังจากล้มลงบนพื้น อู๋เทียนมองตำแหน่งที่เกิดระเบิดแล้วหอบหายใจ “ร้าย... ร้ายกาจจริงๆ เก่งกาจเกินไปแล้ว! การโจมตีที่รวมพลังธาตุสามชนิดและปราณแท้จริงไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย หากรวมพลังธาตุทั้งเจ็ดชนิด พลังจะน่ากลัวขนาดไหน แต่น่าเสียดายที่ด้วยพลังของข้าในตอนนี้ สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น!”

อู๋เทียนนอนอยู่บนพื้นด้วยความอ่อนล้า ควันและฝุ่นบริเวณที่เกิดระเบิดจางหายไป เกิดหลุมขนาดใหญ่หลายสิบเมตรลึกหลายเมตร ส่วนสัตว์ประหลาดตัวนั้นหายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารอสูรกายจากแดนมารระดับหก ได้รับค่าประสบการณ์ 300,000”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนดรอปอุปกรณ์ ‘เสื้อคลุมแดนมาร’ เสื้อคลุมแดนมาร: สามารถปลอมตัวเป็นสิ่งมีชีวิตจากแดนมารได้”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนประสบความสำเร็จในการกำจัดกลุ่มทหารรับจ้างที่ยึดครอง ‘หมู่บ้านหลิ่วซู่’ ทำภารกิจเสริมสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 200,000 แต้มสังหารในพริบตา +50 แต้มแลกเปลี่ยน +20”

อสูรกายจากแดนมารที่อู๋เทียนสังหารไปเมื่อครั้งก่อนมีเพียงระดับสี่เท่านั้น ส่วนอสูรกายจากแดนมารตัวนี้มีระดับหก ไม่น่าแปลกใจที่เก่งกาจกว่าครั้งก่อนมาก แต่ก็ได้รับค่าประสบการณ์มากขึ้นด้วย

“ทำไมอสูรกายจากแดนมารถึงเข้าสิงเจ้าคนนี้? ทั้งทำไมชีวิตของสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างป้าเทียนถึงถูกดูดซับไป?” อู๋เทียนนอนอยู่บนพื้นครุ่นคิด “น่ารำคาญจริงๆ คิดไม่ออกเลยสักนิด ช่างเถอะ พักผ่อนให้สบายก่อนเถิด”

คิดไม่ตกถึงปัญหาหลักนี้ อู๋เทียนก็ทำได้เพียงพักความคิดไว้ก่อน กินโอสถบำรุงโลหิตและโอสถรักษาแผลหลายเม็ด แม้ว่าพลังชีวิตและปราณแท้จริงจะฟื้นฟูเต็มที่แล้ว แต่พลังจิตที่ใช้ในการโจมตีครั้งสุดท้ายก็มิอาจฟื้นฟูได้ในทันที

ในเวลานี้ สุ่ยเยว่หวู่ก็พุ่งมายังอู๋เทียนอย่างรวดเร็ว มองสถานที่ที่ยุ่งเหยิง แล้วมองอู๋เทียนที่นอนอยู่บนพื้น ก็รีบมาข้างอู๋เทียน

“อู๋เทียน เจ้าไม่เป็นอะไรนะ?” สุ่ยเยว่หวู่มองอู๋เทียนที่ดูเหนื่อยล้าแล้วถาม

“ยังไม่ตายชั่วคราว นอนหลับสักพักก็หาย” อู๋เทียนส่ายหน้าแล้วยิ้ม

“เจ้าเด็กนี่ชอบทำตัวแข็งแกร่งจริงๆ ถึงกล้าต่อสู้กับพลังจากแดนมารคนเดียว ดูเหมือนการต่อสู้ของเจ้ากับพลังจากแดนมารจะดุเดือดมาก!” สุ่ยเยว่หวู่มองหลุมที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงรอบๆ แล้วกล่าวด้วยความตำหนิเล็กน้อย

“พี่สาวหวู่ ดูเหมือนท่านจะเข้าใจพลังจากแดนมารมาก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” อู๋เทียนถามด้วยความสงสัย

“เรื่องนี้กล่าวแล้วยาวนัก รอเจ้าพักผ่อนให้สบายแล้วค่อยคุยกัน ตอนนี้ข้าจะพาเจ้าไปพักผ่อนก่อน”

กล่าวพลาง สุ่ยเยว่หวู่ก็ดึงอู๋เทียนขึ้นมา แล้วช่วยอู๋เทียนเดินไปยังหมู่บ้าน

ในเวลานี้ ชาวบ้านในหมู่บ้านรวมตัวกันรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ เมื่อเห็นสุ่ยเยว่หวู่ช่วยอู๋เทียนกลับมาอย่างปลอดภัย ทุกคนก็โล่งใจทันที

“พี่ชาย! ท่านเอาชนะคนชั่วได้แล้วสินะ? ท่านเอาชนะสัตว์ประหลาดได้แล้ว! พี่ชาย...” หยวนหยวนวิ่งไปหาอู๋เทียนด้วยความดีใจจนน้ำตาไหล

“ท่านผู้มีพระคุณ! ขอบคุณท่าน ขอบคุณท่านที่กอบกู้เมืองของเรา ขอบคุณท่าน!” ในเวลานี้ ทุกคนรู้ว่าอู๋เทียนได้รับชัยชนะแล้ว หมายความว่าอู๋เทียนได้กำจัดกลุ่มทหารรับจ้างป้าเทียน และกอบกู้เมืองของพวกเขาไว้ทั้งหมด