บทที่ 234 พลังจากแดนมาร

บทที่ 234 พลังจากแดนมาร

สิ่งที่ทำให้อู๋เทียนตกใจคือ ป้าเทียนที่เดิมทีตายไปแล้วกลับเคลื่อนไหวได้ กลิ่นอายสีดำที่ออกมาจากร่างของสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างป้าเทียนคนอื่นๆ ล้วนเจาะเข้าสู่ร่างของป้าเทียน ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ก็กลายเป็นศพแห้งตายสนิทแล้ว

“บัดซบ! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!” อู๋เทียนมองป้าเทียนที่กำลังเคลื่อนไหวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ คางเกือบจะหลุดจากใบหน้า

“พลังนี้เกรงว่าเป็นพลังจากแดนมาร!” สุ่ยเยว่หวู่ก็มองภาพนี้ด้วยความตกใจ

“บัดซบ! พลังจากแดนมารอีกแล้ว มาจากไหนมากมายถึงเพียงนี้!” ได้ยินคำว่าพลังจากแดนมาร อู๋เทียนก็รู้สึกพูดไม่ออก กำดาบมังกรดำแน่นแล้วพุ่งเข้าใส่ป้าเทียนที่ฟื้นคืนชีพทันที

แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ย่อมไม่เป็นเรื่องดี อู๋เทียนจะไม่รอให้ป้าเทียนฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์แล้วค่อยจัดการเขา ดังนั้นอู๋เทียนจึงเหวี่ยงดาบมังกรดำฟันเข้าใส่ป้าเทียนที่กำลังเคลื่อนไหว

ตูม! เสียงดังสนั่น การโจมตีของอู๋เทียนถูกกลิ่นอายสีดำอันมหาศาลสกัดกั้นไว้ แล้วผลักอู๋เทียนกลับไป

ในเวลานี้ สุ่ยเยว่หวู่ก็สะบัดแส้เหล็กในมืออย่างรุนแรง ฟาดเข้าใส่ป้าเทียนทันที

ตูม! แส้เหล็กโจมตีโดนกลิ่นอายสีดำ กลิ่นอายสีดำกระจายออกไป แต่แส้เหล็กของสุ่ยเยว่หวู่ก็ถูกผลักกลับไปเช่นกัน

ตุบ ตุบ ตุบ... ทันใดนั้น พื้นดินรอบป้าเทียนก็เริ่มสั่นสะเทือน ถึงขนาดเกิดรอยร้าวมากมาย

“โฮก!” ทันใดนั้น ป้าเทียนที่เดิมทีตายไปแล้วก็ยืนขึ้น กางแขนออกคำรามบนท้องฟ้า เสียงดังน่ากลัวอย่างยิ่ง ชาวบ้านที่อยู่ไกลๆ ต่างกุมหูด้วยความเจ็บปวด

จากนั้น กล้ามเนื้อทั้งร่างของป้าเทียนก็เริ่มขยายใหญ่ เสื้อผ้าบนร่างระเบิดออก ปากก็มีเขี้ยวแหลมคมโผล่ออกมา เหมือนปีศาจจากนรก

“แฮ่!” ป้าเทียนกางเขี้ยวแหลมคมใส่่อู๋เทียน ดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็นสีดำสนิท “ฮ่าฮ่าฮ่า! ในที่สุดก็ออกมาแล้ว ในที่สุดก็ปรากฏตัวขึ้นบนโลกนี้แล้ว!”

“มารดามัน! ทำไมถึงดูเหมือนอสูรกายจากแดนมารในทางใต้ดินเมื่อครั้งก่อน แต่ตัวนี้ดูเหมือนจะเก่งกาจกว่า บัดซบ!” เห็นสภาพของป้าเทียนในตอนนี้ อู๋เทียนก็คิดในใจอย่างเงียบๆ เห็นได้ชัดว่าป้าเทียนตายสนิทแล้ว แต่ร่างกายถูกกลิ่นอายสีดำยึดครองอย่างสมบูรณ์

“ผ่าสวรรค์แยกปฐพี!”

ดาบปราณแท้จริงที่บ้าคลั่งโจมตีโดนร่างของป้าเทียน พื้นดินถึงขนาดเกิดหลุมขนาดใหญ่ แต่ป้าเทียนที่กลายพันธุ์กลับไม่เป็นอันตรายเลย

ในเวลานี้ ป้าเทียนที่กลายพันธุ์มองอู๋เทียนด้วยดวงตาสีดำสนิท ลิ้นที่แดงน่าขยะแขยงเลียริมฝีปาก “แฮ่! เมื่อออกมาก็มีอาหารอร่อยเช่นนี้ ดีมาก ดีมากจริงๆ!”

กล่าวพลาง ป้าเทียนที่กลายพันธุ์ก็ยกแขนขึ้น กลิ่นอายสีดำอันมหาศาลก็พุ่งเข้าใส่อู๋เทียนทันที

“ไปตายซะ เจ้าสัตว์ประหลาด!” สุ่ยเยว่หวู่ฟาดแส้เข้าใส่ป้าเทียนที่กลายพันธุ์ ปราณแท้จริงของนางรุนแรงกว่าอู๋เทียนเสียอีก แต่น่าเสียดายที่ยังคงไม่มีผลต่อป้าเทียนที่กลายพันธุ์เลยแม้แต่น้อย

“มีอาหารอีกคน!” ป้าเทียนที่กลายพันธุ์จ้องสุ่ยเยว่หวู่ด้วยสีหน้าเย็นชา เหวี่ยงมืออีกข้างใส่สุ่ยเยว่หวู่ กลิ่นอายสีดำพุ่งเข้าใส่สุ่ยเยว่หวู่

อู๋เทียนรวบรวมธาตุความมืดบนดาบมังกรดำ ฟันดาบผ่ากลิ่นอายสีดำทั้งสองสายออก

“พี่สาวหวู่! ท่านรีบพาชาวบ้านออกจากที่นี่ ที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้ว!” เนื่องจากเคยต่อสู้กับอสูรกายจากแดนมารมาแล้ว อู๋เทียนจึงรู้ดีว่าการโจมตีด้วยปราณแท้จริงธรรมดาไม่มีผลต่อสัตว์ประหลาด เพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บที่ไม่จำเป็น อู๋เทียนจึงให้สุ่ยเยว่หวู่พาชาวบ้านออกไป แน่นอนว่าอีกด้านหนึ่ง อู๋เทียนไม่ต้องการเผยความสามารถทั้งหมดต่อหน้าคนอื่น

“เจ้าแน่ใจหรือ? สัตว์ประหลาดตัวนี้ถึงขนาดข้าก็ยังทำอะไรไม่ได้ เจ้าแน่ใจว่าจะต่อสู้กับมันคนเดียว?” สุ่ยเยว่หวู่ย่อมรู้ว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ร้ายกาจแค่ไหน นางกังวลเรื่องอู๋เทียนมาก

“ไม่มีปัญหา รีบพาพวกเขาออกไป มิเช่นนั้นทุกคนจะต้องตาย!” อู๋เทียนมองสุ่ยเยว่หวู่กล่าวอย่างจริงจัง

“ดี! แต่เจ้าห้ามตายนะ มิเช่นนั้นข้าจะใช้แส้เฆี่ยนศพเจ้าด้วย!” สุ่ยเยว่หวู่พยักหน้า มองป้าเทียนที่กลายพันธุ์แล้วก็พุ่งไปยังชาวบ้าน

“ทุกคนออกจากที่นี่ไปให้หมด ไปให้ไกลที่สุด มิเช่นนั้นทุกคนจะต้องตาย! เร็วเข้า!” สุ่ยเยว่หวู่ตะโกนใส่ชาวบ้านทันที ชาวบ้านเหล่านั้นจึงรีบออกจากที่นี่

“พี่สาว พี่ชายจะเอาชนะสัตว์ประหลาดตัวนั้นได้หรือไม่?” หยวนหยวนถามด้วยความกังวล

“นั่นสิ สัตว์ประหลาดตัวนั้นดูน่ากลัวมาก ให้เขาอยู่คนเดียวไม่ดีกระมัง” ชาวบ้านคนอื่นๆ ก็มองสุ่ยเยว่หวู่ด้วยความกังวล

“อย่าพูดไร้สาระ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ก็มีแต่จะตาย รีบออกจากที่นี่ไปก่อน เมื่อแน่ใจว่าพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ข้าจะไปช่วยเจ้าเด็กนั่นเอง ตอนนี้รีบไปให้พ้น!”

จากนั้น ชาวบ้านก็รีบถอนตัวไป หยวนหยวนมองอู๋เทียน กำหมัดแน่น ภาวนาให้แก่อู๋เทียนในใจ

ในเวลานี้ ป้าเทียนที่กลายพันธุ์ด้วยดวงตาสีดำสนิทจ้องอู๋เทียน แล้วถามด้วยน้ำเสียงสงสัยว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่? ถึงสามารถสกัดกั้นการโจมตีของข้าได้!”

“ข้าคือคนที่ต้องการสังหารเจ้า” อู๋เทียนหรี่ตาลงแล้วกล่าว

“ฮ่าฮ่า! เจ้าเป็นมนุษย์ที่กล้าพูดจาโอ้อวดนัก ให้โอกาสเจ้า เป็นทหารมารของข้า ข้าจะให้เจ้ามีพลังที่เหนือกว่ามนุษย์!” สัตว์ประหลาดชี้อู๋เทียนด้วยนิ้วแหลมคมแล้วกล่าว

“พลังที่เหนือกว่ามนุษย์? ขออภัย ข้าไม่สนใจ เพราะพลังของมนุษย์แข็งแกร่งกว่าสัตว์ประหลาดอย่างเจ้ามากมาย เจ้าควรอยู่ในที่ที่เจ้าควรอยู่ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าควรมา!” อู๋เทียนแค่นเสียงกล่าวอย่างดูถูก

“เจ้ามนุษย์! รนหาที่ตาย! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเจ้าก็กลายเป็นอาหารของข้าซะ!” สัตว์ประหลาดกางแขนออก กลิ่นอายสีดำอันมหาศาลพุ่งเข้าใส่อู๋เทียน

“เพลิงลามทุ่ง!” ไม่มีใครอยู่รอบๆ อู๋เทียนจึงสามารถแสดงความสามารถของตนเองได้อย่างเต็มที่

มังกรไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่สัตว์ประหลาด ดวงตาสีดำสนิทของสัตว์ประหลาดแสดงความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด มันยกแขนขึ้น กลิ่นอายสีดำสกัดกั้นมังกรไฟของอู๋เทียน

“ถึงสามารถควบคุมธาตุได้ ดูเหมือนเจ้าจะไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา เช่นนี้ยิ่งดี กินเจ้าแล้วข้าก็จะแข็งแกร่งขึ้น ฮ่าฮ่า!” สัตว์ประหลาดกล่าวด้วยความตื่นเต้น

“กินข้า งั้นให้เจ้าลองชิมสิ่งนี้!” อู๋เทียนสะบัดข้อมือ สายฟ้าผ่าลงมาจากท้องฟ้า โจมตีโดนศีรษะของสัตว์ประหลาดพอดี

ตูม! แขนของป้าเทียนถูกเทพลงทัณฑ์ของอู๋เทียนฟันขาด

“ถึงสามารถควบคุมธาตุสองชนิดได้!” สัตว์ประหลาดประหลาดใจมากขึ้น ในเวลานี้ แขนที่ขาดของเขากำลังถูกกลิ่นอายสีดำซ่อมแซม

คำพูดเพิ่งจบลง สัตว์ประหลาดก็กลายเป็นหมอกควันสีดำพุ่งเข้าใส่อู๋เทียน แล้วกำปั้นสีดำขนาดใหญ่ก็โจมตีอู๋เทียน

ตูม! อู๋เทียนหลบการโจมตีได้ การโจมตีของสัตว์ประหลาดโจมตีพื้นดิน ทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่สิบกว่าเมตร

ไม่นับพลังธาตุความมืด พลังยุทธ์ของสัตว์ประหลาดตัวนี้อย่างน้อยก็บรรลุถึงมหาจอมยุทธ์แล้ว อู๋เทียนต้องรับมือด้วยความระมัดระวัง

“จงมา โลกแห่งความมืด!” สัตว์ประหลาดพลันใช้มือทั้งสองข้างกดพื้น มือทั้งสองข้างปล่อยพลังความมืดอันมหาศาลออกมา ในพริบตาเดียวก็ปกคลุมอู๋เทียนภายในรัศมีหลายสิบเมตร

ทันใดนั้น อู๋เทียนรู้สึกว่าตนเองจมอยู่ในโคลน การเคลื่อนไหวทั้งร่างช้าลง แม้แต่การหายใจก็ยากลำบาก

ทันใดนั้น สัตว์ประหลาดก็ปรากฏตัวเบื้องหน้าอู๋เทียน กรงเล็บแหลมคมแทงเข้าใส่หัวใจของอู๋เทียนอย่างรุนแรง