บทที่ 64 สามขุมอำนาจเผชิญหน้า

บทที่ 64 สามขุมอำนาจเผชิญหน้า

ผู้ที่มาคือเจ้าสำนักเย่แห่งสำนักฉีเทียน ซึ่งรีบนำคนมาทันทีที่ได้รับรายงาน

การที่เนี่ยฮุยเสียงนำคนมาสังหารศิษย์ในอาณาเขตของสำนัก ถือเป็นการหยามหน้ากันอย่างรุนแรง ท่านเจ้าสำนักเย่ย่อมไม่อาจปล่อยผ่านไปได้

เนี่ยอวิ๋นเทียนเห็นท่านเจ้าสำนักเย่มาถึงก็ขมวดคิ้ว การปรากฏตัวของเขาทำให้การลงมือกับอู๋เทียนเป็นเรื่องลำบาก อาจบานปลายเป็นความขัดแย้งครั้งใหญ่ระหว่างสองขุมอำนาจ

“ที่แท้ก็ท่านเจ้าสำนักเย่” เนี่ยอวิ๋นเทียนประสานมือคารวะอย่างเสียมิได้

“เจ้าตระกูลเนี่ย! พวกท่านหมายความว่าอย่างไร! บุกรุกสำนักข้า สังหารศิษย์ข้า! หากวันนี้ไม่ได้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล ข้าไม่ยอมจบเรื่องนี้แน่!” อาจารย์ของศิษย์ที่ถูกสังหารชี้หน้าตวาดอย่างเดือดดาล

“พูดถึงการฆ่าคน ศิษย์ของท่าน อู๋เทียน ก็สังหารองครักษ์ของข้าไปหลายคน! ตระกูลเนี่ยก็ไม่ยอมเช่นกัน!” คนของตระกูลเนี่ยโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้

ทั้งสองฝ่ายเริ่มโต้เถียงกันอย่างดุเดือดจนเกือบจะลงมือกัน

“เจ้าตระกูลเนี่ย! สำนักเราและตระกูลท่านต่างไม่ก้าวก่ายกัน บุตรชายท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? ท่านต้องให้คำอธิบาย!” ท่านเจ้าสำนักเย่กล่าวเสียงเย็น

“ท่านเจ้าสำนักเย่ ข้าต้องขออภัยสำหรับการตายของศิษย์ท่าน แต่นั่นเป็นเพียงอุบัติเหตุ หากท่านต้องการคำอธิบาย ตระกูลเนี่ยพร้อมจะมอบเงินทองหรือหินวิญญาณเพื่อแสดงความเสียใจ!” เนี่ยอวิ๋นเทียนพยายามใช้เงินแก้ปัญหา

“เนี่ยอวิ๋นเทียน! เจ้าคิดว่าสำนักฉีเทียนขาดเงินรึ! สังหารศิษย์เราแล้วคิดจะใช้เงินปิดปาก! เช่นนั้นข้าสังหารบุตรชายเจ้าแล้วจ่ายเงินชดเชยให้บ้าง เจ้าจะยอมหรือไม่?” อู๋เทียนแค่นเสียงเย้ยหยัน

คำพูดของอู๋เทียนจุดประกายความโกรธให้แก่คนของสำนักฉีเทียน พวกเขาต่างส่งเสียงสนับสนุน

เนี่ยอวิ๋นเทียนหน้ามืดครึ้ม “เจ้าสังหารคนของข้าไปมากมาย ยังต้องการอะไรอีก! หรือคิดจะล้มล้างตระกูลเนี่ยของข้า!”

พลันอู๋เทียนเบิกตากว้าง “ใช่! ข้าจะล้มล้างตระกูลเนี่ย!”

“บังอาจ!” เนี่ยอวิ๋นเทียนโกรธจนตัวสั่น

“เจ้าตระกูลเนี่ย! วิธีแก้ปัญหานี้ง่ายมาก! ส่งตัวฆาตกรมาให้เราลงโทษ! หากไม่ส่งมา ก็อย่าหาว่าสำนักฉีเทียนไม่เกรงใจ!” ท่านเจ้าสำนักเย่กล่าวอย่างเด็ดขาด

เนี่ยอวิ๋นเทียนเริ่มปวดหัว แม้ตระกูลเนี่ยจะยิ่งใหญ่ แต่สำนักฉีเทียนนั้นคือสาขาของสำนักใหญ่ในเมืองหลวง ซึ่งมีรากฐานที่แข็งแกร่งกว่ามากนัก

“ท่านเจ้าสำนักเย่ ลูกข้าผิดจริง แต่เป็นเพียงอุบัติเหตุ ข้าขอรับรองในฐานะเจ้าตระกูลว่าจะให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่ท่านในภายหลัง” เนี่ยอวิ๋นเทียนเริ่มอ่อนข้อ

“คำอธิบายที่น่าพอใจรึ? ต้องส่งตัวเนี่ยฮุยเสียงมา! มิเช่นนั้นข้าไม่ยอม!” อาจารย์ของศิษย์ผู้ตายตะโกนอย่างไม่ยอมลดละ

ตึง! ตึง! ตึง...

ขณะนั้นเอง กองทัพองครักษ์ประจำเมืองก็มาถึง นำโดยเจ้าเมืองซ่งเคอ

“ท่านเจ้าสำนักเย่! ท่านเจ้าตระกูลเนี่ย! โปรดระงับโทสะ! หากสองขุมอำนาจใหญ่บาดหมางกัน ย่อมไม่เป็นผลดีต่อเมืองผิงหยาง โปรดเห็นแก่หน้าข้าเถิด” ซ่งเคอรีบเข้ามาไกล่เกลี่ย

“ท่านพ่อ!” ซ่งเชี่ยนเชี่ยนรีบวิ่งไปหาบิดา

“เป็นเพราะเจ้าไม่เชื่อฟัง! กลับไปข้าจะจัดการเจ้า!” ซ่งเคอตวัดสายตามองบุตรสาว

ทั้งสองฝ่ายยังคงโต้เถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ซ่งเคอพยายามไกล่เกลี่ยอย่างสุดความสามารถ

“ข้าคิดว่าเรื่องนี้เป็นเพียงความเข้าใจผิด เรามานั่งลงพูดคุยกันดีกว่า เพื่อเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร” ซ่งเคอเสนอ

“ถูกต้อง! ข้าไม่ได้ตั้งใจฆ่าคนจริงๆ!” เนี่ยฮุยเสียงรีบแก้ตัว

“เจ้าโกหก! ข้าเห็นกับตาว่าเจ้าตั้งใจ!” ศิษย์ที่อยู่ในเหตุการณ์ตะโกนสวน

เพียะ! เสียงตบดังสนั่น อู๋เทียนตบหน้าเนี่ยฮุยเสียงอย่างแรงจนร่างปลิวไป

“ฆ่าคนแล้วยังไม่ยอมรับ! ข้าจะตบเจ้าให้ตาย!” อู๋เทียนกล่าวเสียงเย็น