บทที่ 62 สังหารหมู่องครักษ์เงา

บทที่ 62 สังหารหมู่องครักษ์เงา

“เสี่ยวจิน ขอบใจเจ้ามาก หากมิใช่เพราะเจ้า ข้าคง...แค่กๆ...” เสี่ยวฮุ่ยเอ่ยขอบคุณอย่างอ่อนแรงบนหลังของเสี่ยวจิน

“โฮก...” เสี่ยวจินส่งเสียงตอบรับ

“เป็นเพราะข้าอ่อนแอเอง วิชาล่องหนก็ยังใช้ไม่คล่อง ต่อไปข้าต้องพยายามให้หนักขึ้น!” เสี่ยวฮุ่ยกัดฟันกล่าว

“โฮก...”

“ขอบใจเจ้า ตอนนี้เรารีบไปหานายน้อยเร็วเข้า มีเพียงอยู่กับนายน้อย พวกเราถึงจะปลอดภัย”

เสี่ยวจินเป็นสัตว์อสูรคู่กายของอู๋เทียน จึงมีสัมผัสพิเศษที่เชื่อมถึงกัน มันสามารถรับรู้ถึงตำแหน่งของอู๋เทียนได้ จึงแบกเสี่ยวฮุ่ยทะยานมุ่งหน้าไปหาเขา โดยมีเหล่าองครักษ์เงาของตระกูลเนี่ยไล่ตามมาติดๆ โชคยังดีที่เสี่ยวจินเป็นถึงสัตว์เทพ คุณสมบัติจึงเหนือกว่าสัตว์อสูรทั่วไปนัก แม้จะแบกเสี่ยวฮุ่ยไว้บนหลัง แต่ความเร็วของมันก็มิได้ด้อยไปกว่ายอดฝีมือระดับปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์เลย

ขณะเดียวกัน อู๋เทียนที่เพิ่งได้หญ้าโลหิตมรกตมาก็กำลังรีบกลับที่พัก ในใจกลับรู้สึกร้อนรนอย่างประหลาด ราวกับมีลางร้ายเกิดขึ้น

“ต้องรีบกลับไป! หวังว่าเสี่ยวฮุ่ยจะปลอดภัย!” อู๋เทียนเร่งฝีเท้าพลางพึมพำ

ยังไม่ทันถึงที่พัก เขาก็เห็นเสี่ยวจินกำลังวิ่งมาแต่ไกล บนหลังของมันคือเสี่ยวฮุ่ยที่บาดเจ็บ!

“โฮก!” เสี่ยวจินส่งเสียงร้องเมื่อเห็นอู๋เทียน

อู๋เทียนหน้าเปลี่ยนสี วูบร่างไปอยู่ข้างกายพวกมันในพริบตา

“เสี่ยวฮุ่ย! เจ้าเป็นอะไรไป?” เขารีบประคองร่างที่โชกเลือดของนางไว้ในอ้อมแขน

“ไม่... ไม่เป็นไรเจ้าค่ะนายน้อย เป็นความผิดของเสี่ยวฮุ่ยเองที่อ่อนแอ...” เสี่ยวฮุ่ยเอ่ยอย่างอ่อนแรง

“เจ้าเด็กโง่! เพิ่งฝึกฝนได้ไม่นาน จะเป็นความผิดของเจ้าได้อย่างไร! รีบกินโอสถนี่เสีย!” อู๋เทียนรีบป้อนโอสถรักษาแผลขั้นสุดยอดให้นาง อาการของนางจึงดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ผู้ใดทำร้ายเจ้า! บอกข้ามา! ข้าจะให้มันชดใช้!” อู๋เทียนเดือดดาลอย่างถึงที่สุด

“เนี่ยฮุยเสียง... เขามาหาเรื่องนายน้อย...”

“บัดซบ! ไอ้สารเลวนั่นอีกแล้ว! คราวนี้ข้าจะสังหารมันให้จงได้!” แววตาของอู๋เทียนฉายประกายอำมหิต

“ฮ่าฮ่า... อู๋เทียน ในที่สุดก็พบตัวเจ้า! สาวใช้ของเจ้ามีประโยชน์จริงๆ! วันนี้ข้าจะชำระบัญชีแค้นทั้งหมดกับเจ้า!” ขณะนั้นเอง เนี่ยฮุยเสียงก็นำเหล่าองครักษ์เงาตามมาถึงพอดี

อู๋เทียนมองมันด้วยสายตาเย็นชา “กล้าทำร้ายเสี่ยวฮุ่ย! วันนี้ข้าจะคิดบัญชีกับเจ้าให้สาสม!”

“ทำร้ายนางแล้วจะทำไม! ข้าจะสังหารเจ้าด้วย! ใครใช้ให้เจ้าหยิ่งผยองนัก! ของขวัญจากจวนเจ้าเมืองก็ไม่รับ ยังกล้าดูแคลนเชี่ยนเชี่ยนอีก! ได้ที่หนึ่งแล้วคิดว่าตนเองยิ่งใหญ่มาจากไหน! วันนี้ข้ามาทวงความยุติธรรมให้นาง!” เนี่ยฮุยเสียงตวาดอย่างถือดี

อู๋เทียนกวาดตามององครักษ์เงาทั้งสิบคนเบื้องหลังมัน ทั้งหมดล้วนเป็นปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ “เนี่ยฮุยเสียง! วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้เห็น... ว่าคนของเจ้าทั้งหมดจะกลายเป็นค่าประสบการณ์ของข้าได้อย่างไร!”

“เชี่ยนเชี่ยน ไม่ต้องบอกข้าก็จะทำ! พวกเจ้าทุกคน บุก!”

องครักษ์เงาทั้งสิบพุ่งเข้าหาอู๋เทียนพร้อมกัน

“เสี่ยวจิน พาเสี่ยวฮุ่ยถอยไป! คุ้มครองนางให้ดี!”

ดาบมังกรดำปรากฏในมือ สั่นสะท้านราวกับกระหายเลือด ผู้คนบนถนนต่างแตกฮือหลบหนี

“ไปตายซะ!” องครักษ์เงาผู้หนึ่งวูบร่างมาเบื้องหน้า กระบี่ยาวแทงตรงเข้าใส่หัวใจ

ติ๊ง! อู๋เทียนปัดป้องคมกระบี่ ก่อนจะทะยานร่างขึ้น ตวัดดาบลงมาอย่างหนักหน่วง “รนหาที่ตาย!”

ปัง! องครักษ์เงาอีกผู้หนึ่งเข้าสกัดไว้ได้ทันท่วงที จากนั้นทั้งสิบคนก็เข้ารุมล้อมอู๋เทียนไว้

“อู๋เทียน! เจ้าสิ้นหนทางแล้ว ยอมจำนนเสียเถิด!” เนี่ยฮุยเสียงตะโกนอย่างลำพอง

“วิชาดาบมังกรดำ วายุเมฆาโหมกระหน่ำ!” คำตอบของอู๋เทียนคือการสังหาร!

ตูม! ปราณดาบอันบ้าคลั่งซัดกระหน่ำเข้าใส่กลุ่มองครักษ์เงาจนเสียกระบวน อาศัยจังหวะนั้น อู๋เทียนพลันเปิดใช้งานทักษะ ‘ทะยานตามลม’ ร่างของเขากลายเป็นเงามายาด้วยความเร็วสามเท่า!

ฉัวะ! ดาบมังกรดำทะลวงผ่านร่างองครักษ์เงาผู้หนึ่ง

“คนแรก!”

ฉัวะ!

“คนที่สอง!”

“ขอแสดงความยินดี! ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารองครักษ์เงาตระกูลเนี่ย (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นหนึ่ง) ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 ความคืบหน้าภารกิจ ‘ผู้ปิดฉากตระกูลเนี่ย’ 32/200”

“ขอแสดงความยินดี! ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารองครักษ์เงาตระกูลเนี่ย (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นหนึ่ง) ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 ความคืบหน้าภารกิจ ‘ผู้ปิดฉากตระกูลเนี่ย’ 33/200”

ความเร็วที่เพิ่มขึ้นสามเท่ามิใช่เรื่องล้อเล่น องครักษ์เงาหลายคนแทบมองไม่ทันก็ถูกอู๋เทียนสังหารในพริบตา กลายเป็นค่าประสบการณ์ให้เขาไปโดยปริยาย

เนี่ยฮุยเสียงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เขาไม่เคยคาดคิดว่าองครักษ์เงาของตระกูลเนี่ยจะถูกสังหารหมู่อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้!

“พวกเจ้าทำอะไรอยู่! รุมมันสิ! ฆ่ามัน!” เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

ฉัวะ! ดาบมังกรดำทะลวงหัวใจองครักษ์เงาคนที่หก “เหลืออีกไม่กี่หมื่นประสบการณ์ ก็จะเลื่อนเป็นปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นสองแล้ว” อู๋เทียนพึมพำอย่างเย็นชา