บทที่ 55 ได้รับผลประโยชน์มากมาย

บทที่ 55 ได้รับผลประโยชน์มากมาย

“ขอแสดงความยินดี! ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารบอสเล็ก เหอเจียง (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นสาม) ได้รับ ค่าประสบการณ์ 30,000 เงิน 20,000 ตำลึง ค่าสังหารในพริบตา +1 ดรอป ‘แหวนมิติ’ และจดหมายหนึ่งฉบับ ความคืบหน้าภารกิจหลักเพิ่มขึ้น 1/10 ได้รับรางวัลพิเศษจากระบบ!”

“รางวัลพิเศษ ค่าประสบการณ์ 100,000 เงิน 10,000 ตำลึง ค่าสังหารในพริบตา +50 แต้มแลกเปลี่ยนร้านค้าระบบ +10”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นไม่หยุดหย่อน การสังหารเหอเจียงเพียงคนเดียวกลับได้รับผลตอบแทนมหาศาลขนาดนี้ ช่างสะใจยิ่งนัก!

สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือ ‘แหวนมิติ’ ที่ดรอปออกมา ของสิ่งนี้หายากยิ่ง แม้แต่ในเมืองผิงหยางก็มีคนครอบครองเพียงไม่กี่คน เมื่ออู๋เทียนสำรวจดูภายในก็ถึงกับตกตะลึง มันเต็มไปด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์ แก่นอสูร โอสถ และของมีค่าอื่นๆ อีกมากมาย ประเมินมูลค่าคร่าวๆ แล้วไม่ต่ำกว่าหลายล้านตำลึงเงิน

“สังหารเหอเจียงคนเดียวคุ้มค่ายิ่งนัก!” อู๋เทียนคิดอย่างพอใจ

นอกจากนี้ เขายังพบจดหมายฉบับหนึ่งที่ดรอปออกมาด้วย เนื้อความในจดหมายเขียนว่า “ผู้อาวุโสเหอ อู๋เทียนฟื้นคืนพลังยุทธ์แล้ว ข้าได้ส่งองครักษ์สิบหกคนไปช่วยท่านจัดการมัน เด็กคนนี้ปล่อยไว้ไม่ได้... อ่านแล้วเผาทิ้งเสีย” เห็นได้ชัดว่าเป็นจดหมายจากตระกูลเนี่ย

อู๋เทียนเก็บจดหมายไว้ แล้วสั่งให้ฉินหลงกลับไปทำหน้าที่ตามเดิม จากนั้นจึงรีบออกจากที่เกิดเหตุ

“อาจารย์! ข้าล้างแค้นให้ท่านแล้ว! แต่เรื่องยังไม่จบ. ยังมีตระกูลเนี่ยและผู้อยู่เบื้องหลังที่ใหญ่กว่า ข้าจะสืบหาความจริงทั้งหมด ให้ท่านได้หลับอย่างสงบ!”

…

ณ คฤหาสน์ตระกูลเนี่ย เนี่ยอวิ๋นเทียนรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างประหลาด ทันใดนั้นเงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในห้องของเขา

“เรียนเจ้าตระกูล! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! องครักษ์ทั้งสิบหกคนและเหอเจียง ต่างหายสาบสูญไปทั้งหมด!”

เนี่ยอวิ๋นเทียนหน้าเปลี่ยนสี “หายไปที่ใด?”

“ที่ป่าทางตะวันตกของเมืองขอรับ ข้าพบร่องรอยการต่อสู้ แต่ไม่พบผู้ใดเลย แม้แต่ศพก็ไม่มี”

เนี่ยอวิ๋นเทียนขมวดคิ้วมุ่น “มีร่องรอยการต่อสู้ แต่ไม่พบผู้ใด หรือว่าทั้งหมดถูกสังหารและทำลายศพสิ้นแล้ว?”

“มีความเป็นไปได้สูงขอรับ”

“องครักษ์ฝีมือดีสิบหกคน... บวกกับเหอเจียงปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นสาม กลับถูกสังหารสิ้น! อีกฝ่ายเป็นผู้ใดกันแน่?” เนี่ยอวิ๋นเทียนตกตะลึงพรึงเพริด

“ข้ามั่นใจว่ามิใช่ฝีมือของอู๋เทียนเพียงลำพัง บางทีเบื้องหลังมันอาจมีผู้เชี่ยวชาญคอยช่วยเหลืออยู่” ลูกน้องวิเคราะห์

“หากเป็นเช่นนั้นก็ยิ่งลำบาก ครั้งก่อนเราพลาดท่าไปแล้ว ครั้งนี้ยิ่งยากขึ้นไปอีก” เนี่ยอวิ๋นเทียนพึมพำอย่างกังวล

“แต่ยังมีอีกเรื่องหนึ่งขอรับ เหอเจียงเคยจ้างวานสำนักซิวหลัวให้ไปสังหารอู๋เทียน แม้จะล้มเหลว แต่ท่านเจ้าตระกูลย่อมทราบดีว่าสำนักซิวหลัวนั้น ‘ยอมตายไม่ยอมหยุด’ เราไม่จำเป็นต้องลงมือเอง อู๋เทียนย่อมต้องตายด้วยน้ำมือของพวกเขาในไม่ช้า!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เนี่ยอวิ๋นเทียนก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา “ดี! ดีมาก! ไปยุ่งกับสำนักซิวหลัว มีแต่ตายกับตาย! เช่นนั้นเราก็เพียงแค่รอดู อู๋เทียนจะต้องตายในไม่ช้า! แต่ถึงกระนั้น ก็ให้จับตาดูความเคลื่อนไหวของมันไว้ให้ดี!”

“ขอรับ เจ้าตระกูล!”

…

อู๋เทียนเองก็ต้องการจะจัดการตระกูลเนี่ยเช่นกัน แต่เขาก็ไม่โง่พอที่จะบุกเข้าไปในตอนนี้ ด้วยพลังของเขาในปัจจุบันยังไม่สามารถล้มล้างตระกูลใหญ่เช่นนี้ได้

ตอนนี้เขากำลังนำของที่ได้จากแหวนมิติของเหอเจียงมาขายที่ร้านโอสถจี้หมิน

“น้องชายอู๋ ของทั้งหมดนี่เจ้าไปได้มาจากที่ใดกัน?” ที่ปรึกษาหูถามด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นของกองโตที่อู๋เทียนนำออกมา

“ของสะสมหลายปีน่ะพี่ชาย พอดีไม่รู้จะเอาไปทำอะไรเลยนำมาขาย ท่านช่วยประเมินราคาให้หน่อยเถอะ” อู๋เทียนตอบอย่างหน้าไม่แดงใจไม่สั่น

“รอสักครู่ ข้าจะให้คนมาช่วยคัดแยกก่อน แล้วจะประเมินราคาให้”

“ได้เลย แต่ระหว่างนี้ ข้าขอชาชุมนุมปราณสักสองสามกาก่อนนะ” อู๋เทียนยิ้มอย่างมีเลศนัย

ที่ปรึกษาหูได้แต่กลอกตาอย่างจนใจ ก่อนจะสั่งให้คนไปชงชามาให้ตามคำขอ