บทที่ 25 รับภารกิจย่อย

บทที่ 25 รับภารกิจย่อย

หลังจากจัดการองครักษ์ของเนี่ยฮุยเสียงไปหนึ่งคน ยังไม่ทันที่คนอื่นๆ จะทันได้ตั้งตัว อู๋เทียนก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าองครักษ์อีกคนหนึ่งในพริบตา ดาบมังกรดำในมือฟันออกไปในแนวนอน ตัวดาบแผ่ไอที่บ้าคลั่งออกมา ห่อหุ้มองครักษ์คนนี้ไว้ในพริบตา

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นอู๋เทียนที่สังหารมอนสเตอร์ป่าระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสี่ ได้รับค่าประสบการณ์ 3000 แต้ม เงิน 2000 ตำลึง!”

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นอู๋เทียนที่สังหารมอนสเตอร์ป่าระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นห้า ได้รับค่าประสบการณ์ 4000 แต้ม เงิน 3000 ตำลึง!”

“…”

ร่างของอู๋เทียนพุ่งผ่านกลางองครักษ์สิบกว่าคนของเนี่ยฮุยเสียง ที่ที่ผ่านไปล้วนเป็นเลือดเนื้อกระเด็น ในหัวของอู๋เทียนมีเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ค่าประสบการณ์และเงินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ค่าประสบการณ์ที่ต้องการในการเลื่อนระดับจากระดับ 20 (ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสิบ) เป็นระดับ 21 (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นหนึ่ง) มากเกินไป อู๋เทียนจึงไม่สามารถเลื่อนระดับได้ในชั่วขณะ

เนี่ยฮุยเสียงและซ่งเชี่ยนเชี่ยนมองฉากนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ นี่คือเศษสวะอู๋เทียนเมื่อหลายเดือนก่อนรึ? นี่มันที่ไหนจะเป็นเศษสวะ เป็นเทพสังหารชัดๆ!

เมื่ออู๋เทียนฟันดาบปาดคอองครักษ์คนสุดท้ายแล้ว บนพื้นเต็มไปด้วยศพขององครักษ์ของเนี่ยฮุยเสียง องครักษ์ระดับปรมาจารย์ยุทธ์สิบกว่าคนถูกอู๋เทียนสังหารจนหมดสิ้นในเวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อ

“มีเพียงไม่กี่หมื่นแต้มค่าประสบการณ์ ข้าจะเลื่อนระดับยังต้องใช้ค่าประสบการณ์อีกสองแสน ได้ค่าประสบการณ์น้อยเกินไปแล้ว!” อู๋เทียนพึมพำในใจ แล้วมองเนี่ยฮุยเสียงอย่างไม่พอใจ “เนี่ยฮุยเสียง ครั้งหน้าเจ้าสามารถพาองครักษ์ออกมาเพิ่มอีกหน่อยได้หรือไม่ วันนี้ฆ่าได้ไม่สะใจเลย!”

ติ๊ง! ในขณะที่คำพูดของอู๋เทียนยังไม่ทันขาดคำ ในหัวก็มีเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นอู๋เทียนที่รับภารกิจย่อย!”

“ภารกิจย่อย: สังหารคนของตระกูลเนี่ยแห่งเมืองผิงหยาง 200 คน ได้รับฉายาผู้ปิดฉากตระกูลเนี่ย”

“รางวัลภารกิจ: เลื่อนระดับโดยตรงหนึ่งระดับ และเบาะแสของอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งในชุดเกราะมังกรดำ”

“กำหนดเวลาภารกิจ: หนึ่งเดือน”

“ความคืบหน้าภารกิจ: 15/200”

เมื่อเห็นการแจ้งเตือนภารกิจย่อยบนหน้าต่างสถานะ อู๋เทียนก็เบิกตากว้าง

“บัดซบ! สังหารองครักษ์ตระกูลเนี่ยไม่กี่คนก็สามารถรับภารกิจย่อยได้ สุดยอดเกินไปแล้ว! ที่สุดยอดกว่าคือเลื่อนระดับโดยตรงหนึ่งระดับ ที่สุดยอดที่สุดคือยังได้รับเบาะแสของอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งในชุดเกราะมังกรดำอีกด้วย สะใจเกินไปแล้ว สะใจเกินไปโดยแท้! ข้านับว่ารอคอยเบาะแสของชุดเกราะมังกรดำอย่างยิ่ง ตอนนี้ต้องรีบฆ่า ฆ่า ฆ่า!”

เมื่อรับภารกิจย่อยแล้ว อู๋เทียนก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง เขามองเนี่ยฮุยเสียงด้วยสายตาร้อนแรง เจ้าหมอนี่เป็นคนของตระกูลเนี่ย สังหารแล้วก็จะสามารถทำภารกิจให้สำเร็จได้เร็วขึ้น

เมื่อเห็นสายตาที่มืดมนของอู๋เทียน เนี่ยฮุยเสียงก็รู้สึกไม่ถูกต้อง รีบถอยหลังไป “อู๋... อู๋เทียน เจ้าช่างกล้านัก กลับเป็นศัตรูกับตระกูลเนี่ยของเรา เจ้าเป็นเพียงเศษสวะของสำนักฉีเทียน หรือว่าไม่อยากจะอยู่แล้ว?”

“เป็นศัตรูแล้วอย่างไร มีปัญญาเจ้าก็อย่าหลบ ให้ข้าฆ่าเจ้าเสีย!” อู๋เทียนยกดาบมังกรดำขึ้นเตรียมจะฟันไปยังเนี่ยฮุยเสียง

ในขณะนี้เอง ทหารองครักษ์เมืองสวมเกราะถือดาบกลุ่มใหญ่ก็วิ่งมา ล้อมอู๋เทียนไว้ตรงกลางโดยตรง ดูจากจำนวนแล้ว คาดว่ามีทหารองครักษ์เมืองกว่าร้อยคน

“บังอาจ! ในถนนเมืองผิงหยางก็กล้าสังหารคนอย่างโจ่งแจ้ง ยังจะเห็นทหารองครักษ์เมืองของเราอยู่ในสายตารึ! รีบวางอาวุธในมือลง มิฉะนั้นฆ่าไม่เลี้ยง!” หัวหน้าของทหารองครักษ์เมืองชี้ไปยังอู๋เทียนตะโกนอย่างโกรธแค้น

“หัวหน้าหม่า ท่านรีบจับเจ้าเด็กอู๋เทียนนี่ไว้ เขาเสียสติไปแล้ว!” ซ่งเชี่ยนเชี่ยนกล่าวกับหัวหน้าทหารองครักษ์เมือง

“คุณหนูโปรดวางใจ พวกเราเป็นผู้พิทักษ์ของเมืองผิงหยาง จะไม่ปล่อยให้ใครทำร้ายคุณหนูได้!”

ในที่สุดเนี่ยฮุยเสียงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ทหารองครักษ์เมืองมาแล้ว เขาคิดว่าอู๋เทียนกล้าเพียงใดก็ไม่กล้าลงมือ

“ที่แท้ก็คือทหารองครักษ์เมือง ช่างแปลกจริงๆ เมื่อไหร่กันที่อิทธิพลของเจ้าเมืองกับตระกูลเนี่ยปะปนกัน ช่างน่าแปลก” อู๋เทียนไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย โบกดาบมังกรดำในมือกล่าวอย่างสนใจ

หัวหน้าหม่าขมวดคิ้ว ชี้ไปยังอู๋เทียนแล้วด่าอย่างโกรธแค้นว่า “อู๋เทียน เจ้าพูดอะไร? เจ้าก่อเรื่องบนถนนเมืองผิงหยาง ซ้ำยังสังหารองครักษ์ตระกูลเนี่ย ยังจะเห็นกฎหมายของเมืองผิงหยางอยู่ในสายตารึ มานี่ จับเจ้าคนหาเรื่องนี่ไว้!”

อู๋เทียนแค่นเสียงอย่างดูถูกทันที ก่อนหน้านี้อู๋เทียนถูกยกย่องให้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักฉีเทียน สังหารคนไม่กี่คนก็ไม่มีใครสนใจ ตอนนี้ไม่ได้รับความสำคัญ ก็มีคนมาหาเรื่องในทันที

“คนของตระกูลเนี่ยสังหารคนไม่ผิดกฎหมาย ข้าสังหารคนก็ผิดกฎหมายรึ?” อู๋เทียนถามอย่างเย็นชา

“อู๋เทียน! ข้าเป็นคนของตระกูลเนี่ยหนึ่งในสี่ขุมอำนาจใหญ่ของเมืองผิงหยาง เจ้าเป็นเพียงเศษสวะในสำนักฉีเทียน ไม่ช้าก็เร็วก็จะถูกขับออกจากสำนักฉีเทียน ยังจะมาพูดกฎหมายกับข้าอีก บอกเจ้า ใครหมัดใหญ่ใครก็คือกฎหมาย! หัวหน้าหม่า ไม่ต้องเสียเวลาพูดคุยกับเขา จับเขาไว้โดยตรง!” เนี่ยฮุยเสียงตอนนี้มีทหารองครักษ์เมืองหนุนหลัง ย่อมภาคภูมิใจอย่างยิ่ง

“เข้าไป จับอู๋เทียนไว้”

“ใครกล้าขยับข้าข้าจะฆ่าทิ้ง!” อู๋เทียนตะโกนอย่างโกรธแค้น บนร่างแผ่ไอที่บ้าคลั่งออกมา กระทั่งอากาศรอบข้างก็สั่นสะเทือน ฝุ่นบนพื้นก็ถูกซัดจนปลิวว่อน

ทหารองครักษ์เมืองที่เตรียมจะจับอู๋เทียนใจสั่นสะท้าน ต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ ไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อย

เนี่ยฮุยเสียง ซ่งเชี่ยนเชี่ยน และหัวหน้าหม่าต่างก็มองอู๋เทียนอย่างตกตะลึง ทหารองครักษ์เมืองเหล่านี้ส่วนใหญ่มีระดับบ่มเพาะระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดขั้นเก้า ในสายตาคนธรรมดาก็ถือเป็นคนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง แต่น่าเสียดายที่เพียงแค่ถูกอู๋เทียนจ้องมองก็ถูกซัดจนไม่สามารถขยับได้ ช่างไม่น่าเชื่อโดยแท้

“พลังอำนาจมหาศาล ข้าเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นหกแล้ว กลับถูกพลังอำนาจของอู๋เทียนซัดจนตกตะลึง เจ้าเด็กนี่ไม่ใช่ถูกทำลายระดับบ่มเพาะหรือไง? เหตุใดจึงมีพลังอำนาจมหาศาลเช่นนี้ หรือว่าเขาใกล้จะบรรลุถึงระดับบ่มเพาะระดับปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์แล้ว?” ในใจของหัวหน้าหม่าคิดอย่างหวาดกลัว

ในขณะที่คนหลายคนตกตะลึง อู๋เทียนก็เก็บดาบมังกรดำกลับเข้าไปในกระเป๋าระบบ ตอนนี้ทหารองครักษ์เมืองมาแล้ว อู๋เทียนก็ไม่สะดวกที่จะเปิดฉากสังหาร มิฉะนั้นย่อมจะดึงดูดทหารองครักษ์เมืองมาล้อมโจมตีมากขึ้น ตอนนี้ทำได้เพียงปล่อยเจ้าสารเลวเนี่ยฮุยเสียงไปก่อนชั่วคราว

“หัวหน้าหม่า ท่านยังยืนทำอะไรอยู่ รีบจับอู๋เทียนเจ้าเศษสวะนั่นไว้สิ!” ซ่งเชี่ยนเชี่ยนเห็นทหารองครักษ์เมืองกลุ่มใหญ่ยืนตะลึงอยู่กับที่ ทันใดนั้นก็ตะโกนอย่างโกรธแค้น

เมื่อเห็นท่าทางที่โกรธแค้นของซ่งเชี่ยนเชี่ยน อู๋เทียนก็ผลักทหารองครักษ์เมืองหลายคนออกไป กล่าวว่า “ซ่งเชี่ยนเชี่ยน โชคดีที่เจ้าถอนหมั้นตอนนั้น มิฉะนั้นตอนนี้ข้าคงจะเสียใจตายแล้ว ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณมาก!”

พูดจบ อู๋เทียนก็จากไปโดยตรง

ซ่งเชี่ยนเชี่ยนปอดแทบจะระเบิด นางตะโกนใส่หัวหน้าหม่าอย่างโกรธแค้นว่า “หัวหน้าหม่า เจ้าทำอันใดอยู่! ข้าในฐานะคุณหนูใหญ่สั่งให้เจ้าจับกุมอู๋เทียน!”

“ถูกต้อง! หัวหน้าหม่า เจ้าเด็กอู๋เทียนนั่นสังหารองครักษ์ของข้าไปมากมาย ควรจะจับไว้ดำเนินคดี!” เนี่ยฮุยเสียงก็โห่ร้องตามอยู่ข้างๆ

หัวหน้าหม่าฝืนยิ้มทันที ส่ายหน้ากล่าวว่า “คุณหนู คุณชายเนี่ย ไม่ใช่ข้าน้อยไม่ยอม แต่ระดับบ่มเพาะของอู๋เทียนลึกล้ำจนไม่สามารถคาดเดาได้ พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้เลย ท่านดูสิว่าลูกน้องของข้าเหล่านั้นเป็นอย่างไร?”

พูดจบ หัวหน้าหม่าก็ชี้ไปยังทหารองครักษ์เมืองระดับล่างรอบข้าง

ปัง ปัง ปัง...

ทหารองครักษ์เมืองระดับล่างหลายสิบคนตาเหลือกแล้วล้มลงกับพื้นอย่างต่อเนื่อง ผู้ที่ระดับบ่มเพาะสูงหน่อย็ฃก็นั่งอยู่บนพื้นหอบหายใจอย่างหนัก

เมื่อเห็นฉากนี้ ซ่งเชี่ยนเชี่ยนและเนี่ยฮุยเสียงก็อ้าปากค้าง