บทที่ 35 ฟาดหนึ่งไม้ร่วงหนึ่งตัว

บทที่ 35 ฟาดหนึ่งไม้ร่วงหนึ่งตัว

เที่ยงวัน แสงแดดเจิดจ้า

เจียงอันนั่งอยู่บนต้นไม้ใหญ่สูงยี่สิบเมตร เขาหยิบปลากระป๋องเนื้อหมาป่าออกจากเป้ และเริ่มกินอย่างสบายใจเฉิบ

ปลากระป๋องที่ทำจากเนื้อหมาป่าไฟสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองนั้นอุดมไปด้วยสารอาหาร สามารถชดเชยพลังงานที่ร่างกายสูญเสียไปได้อย่างมหาศาล เป็นของดีที่ขาดไม่ได้สำหรับการฝึกภาคสนาม

จนถึงตอนนี้ เจียงอันสังหารสัตว์กลายพันธุ์ไปแล้วหกตัว

นอกจากคางคกดำสองตัวนั้น เขายังสังหารสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองช่วงต้นได้อีกสี่ตัว

คางคกดำสองตัวนั้นล่าง่ายที่สุด เขาถือว่าโชคดีเก็บตกมาได้

แต่ตอนล่าสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองอีกสี่ตัวหลังจากนั้น ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น

เขาผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดมาพอสมควร เคราะห์ดีที่ตอนนี้มันจบลงแล้ว

เขาได้พักหายใจ และกินมื้อเที่ยงดีๆ สักมื้อ

สำหรับเขาแล้ว การฝึกฝนเป็นเรื่องรอง การหาคะแนนต่างหากที่สำคัญที่สุด

ช่วงเช้าที่ผ่านมา เขาทำคะแนนได้ 1,100 คะแนน

ยีนที่อยากแลกเปลี่ยนมีเยอะมาก และราคาก็แพงมาก ดังนั้น เจียงอันจึงต้องพยายามอย่างหนัก

เจียงอันนั่งกินมื้อเที่ยงอยู่บนต้นไม้สูงยี่สิบเมตร แต่สายตาของเขาจับจ้องไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตลอดเวลา

ตรงนั้นมีต้นผลไม้ขนาดมหึมา สูงถึงห้าสิบเมตร

ต้นไม้นั้นกิ่งก้านสาขาแผ่กว้าง ออกผลดกเต็มต้น

ใต้ต้นผลไม้ ฝูงหมูป่าฝูงหนึ่งกำลังกินมื้อเที่ยงอยู่เช่นกัน

พวกมันไม่ใช่หมูป่าธรรมดา ตัวที่แกร่งที่สุดคือราชาหมูป่า เป็นสัตว์กลายพันธุ์ระดับสอง

เจียงอันกินปลากระป๋องเนื้อหมาป่าไฟ แต่สายตาไม่ละไปจากฝูงหมูป่าเลยแม้แต่วินาทีเดียว

เขาได้เห็นภาพอันน่าอัศจรรย์ ราชาหมูป่าที่มีเขี้ยวโง้งยาวเฟื้อยดูเหมือนจะรู้สึกว่าผลไม้ใต้ต้นมีไม่พอ

มันวิ่งถอยออกไปสิบเมตร แล้วพุ่งชนต้นผลไม้ยักษ์นั่นสุดแรง

ตูม!

ราชาหมูป่าที่หนักเกือบพันชั่งใช้ร่างกายกระแทกเข้ากับต้นผลไม้อย่างจัง เกิดแรงสั่นสะเทือนมหาศาลทันที

ต้นผลไม้ทั้งต้นสั่นไหว ผลไม้จำนวนมากร่วงกราวลงมา

หมูป่าตัวอื่นเห็นดังนั้น ก็ส่งเสียงร้องออกมา เป็นเสียงร้องแห่งความปิติยินดี

พวกมันกินกันอย่างมีความสุขยิ่งขึ้น

ราชาหมูป่าเห็นภาพนี้ ก็เงยหัวขึ้น อ้าปากกว้าง

ฉีกยิ้ม

วินาทีนั้น เจียงอันเกือบจะพ่นเนื้อหมาป่าไฟออกมา!

ทว่า นั่นยังไม่ใช่เรื่องที่ประหลาดที่สุด

วินาทีต่อมา เขาเห็นราชาหมูป่ากระโดดเพียงสองครั้ง ก็ขึ้นไปอยู่บนต้นผลไม้นั้นแล้ว

หมูก็ปีนต้นไม้ได้!

ดูจากท่าทางที่คล่องแคล่วของมัน นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่มันปีนต้นไม้!

เจียงอันถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว!

วิวัฒนาการทางยีนนี่มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์จริงๆ!

ราชาหมูป่ายืนอยู่บนกิ่งไม้สูงจากพื้นห้าเมตร มองลงมายังฝูงหมูใต้ต้นด้วยสายตาของผู้เหนือกว่า พวกนั้นล้วนเป็นลูกน้องของมัน!

ฝูงหมูใต้ต้นก็เงยหน้าขึ้น ส่งเสียงตอบรับราชาหมูป่า!

เมื่อเห็นฉากนี้

เจียงอันโยนกระป๋องในมือทิ้ง แล้วกระโดดลงจากต้นไม้ทันที

เจียงอันใช้เวลาเพียงยี่สิบวินาที ก็มาถึงจุดที่ห่างจากต้นผลไม้นั้นสามสิบเมตร

จากนั้น เจียงอันง้างสายธนูวางลูกศร เล็งไปที่ราชาหมูป่าที่ยืนอยู่บนต้นไม้!

ราชาหมูป่าตัวนั้นเป็นสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองช่วงกลาง แถมยังมีลูกน้องอีกตั้งแปดตัว

เจียงอันกำลังกลุ้มใจว่าจะจัดการพวกมันยังไง โอกาสมาถึงแล้ว!

โอกาสมีเพียงครั้งเดียว ดังนั้น ก่อนจะลงมือ เจียงอันสูดหายใจเข้าลึกๆ

พยายามควบคุมจิตใจให้มั่นคง จากนั้นเขากลั้นหายใจ โคจรพลังเก้าเอี้ยง รวบรวมพลังยีนทั่วร่าง เพ่งสมาธิไปที่ราชาหมูป่าบนต้นไม้

ราชาหมูป่าหนังหนาเนื้อหยาบ ด้วยระดับพลังของเจียงอัน การจะยิงให้ทะลุผิวหนังของมันจากระยะไกลขนาดนี้เป็นเรื่องยากมาก

ดังนั้น เขาจึงเล็งไปที่ดวงตาของราชาหมูป่า

ปกติเขามีคาบฝึกยิงธนูอยู่แล้ว

เจียงอันคนก่อนหน้านี้ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดไม่เก่ง เขาจึงฝึกฝนวิชาธนูอย่างหนัก

ความพยายามย่อมได้รับผลตอบแทน เขาเคยคว้าแชมป์ยิงธนูของห้องมาแล้ว

ในที่สุด เจียงอันก็ปล่อยมือ

เสียง ฟิ้ว ดังขึ้น ลูกธนูพุ่งออกไป

บนหัวลูกธนู ยังเคลือบด้วยพิษของคางคกดำ!

ทันทีที่ปล่อยมือ ลมระลอกหนึ่งก็พัดมา ทำให้ลูกธนูเบี่ยงทิศทางไป

หัวใจเจียงอันกระตุกดิ่ง ด่าตัวเองในใจว่ารีบลงมือเร็วไปวินาทีหนึ่ง

วินาทีนั้น เจียงอันเตรียมตัวจะวิ่งหนีแล้ว

แต่ทว่า วินาทีต่อมาดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง

ลมพัดลูกธนูเบี่ยงไปก็จริง แต่ราชาหมูป่าก็ขยับตัวด้วย มันยื่นหัวเข้าไปรับเองพอดิบพอดี

เจียงอันเหมือนจะได้ยินเสียงลูกธนูระเบิดดวงตาข้างซ้ายของหมูป่า

เขาลอบยินดีในใจ รนหาที่ตายแท้ๆ

ดวงตาข้างซ้ายของราชาหมูป่าถูกยิงจนระเบิด มันร่วงตกลงมาจากต้นไม้ทันที

ราชาหมูป่ายังไม่ตาย แต่ได้รับบาดเจ็บ และที่สำคัญคือโดนพิษแล้ว!

ฝูงหมูตื่นตระหนกทันที และโกรธเกรี้ยว ส่งเสียงร้องคำรามไม่หยุด!

เจียงอันตัดสินใจทันที เขาไม่หนีแล้ว!

เขาง้างสายธนูอีกครั้ง ยิงรัวออกไปสามดอกติดต่อกัน ทุกครั้งที่ปล่อยมือ จะมีหมูป่าหนึ่งตัวโดนลูกธนู หลังจากยิงเสร็จ เขาก็รีบเปลี่ยนตำแหน่งทันที

เจียงอันวิ่งไปที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตร แล้วปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

ครู่เดียว

เขาก็ปีนขึ้นไปสูงห้าเมตร จังหวะนี้เอง ฝูงหมูป่าที่เหลือก็พุ่งเข้ามาหาเขาแล้ว

ตอนแรกฝูงหมูป่าไม่เจอเขา เพราะเจียงอันโรยผงดับกลิ่นพิเศษไว้ทั่วตัว เพื่อกลบกลิ่นอาย

แต่ตอนนี้ ฝูงหมูป่าเห็นตัวเขาแล้ว

เจียงอันยืนอยู่บนต้นไม้ ระดมยิงธนูใส่หมูป่าที่พุ่งเข้ามาอีกสองดอก

ทันใดนั้น หมูป่าสองตัวที่วิ่งนำหน้าสุดก็โดนลูกธนู

น่าเสียดาย

หนังหมูป่าหนาเกินไป ลูกธนูไม่สามารถเจาะทะลุร่างพวกมันได้!

หมูป่าสองตัวนั้น มีความแข็งแกร่งเป็นรองแค่ราชาหมูป่า

พวกมันเป็นสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองช่วงต้น!

ตอนนี้ พวกมันโดนธนูอาบพิษคางคกเข้าไป

พวกมันยังไม่ตายในทันที

แค่รออีกสักพักให้พิษออกฤทธิ์ พวกมันจะบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

ราชาหมูป่าตาบอดไปหนึ่งข้าง โกรธเกรี้ยวสุดขีด คำรามลั่นพลางพุ่งเข้าใส่เจียงอัน

เจียงอันเห็นดังนั้น ก็กระโดดลงจากต้นไม้

แล้วเขาก็วิ่ง!

ดังนั้น ในป่าจึงเกิดภาพอันน่าอัศจรรย์

คนคนหนึ่งสับตีนแตกวิ่งนำหน้า ฝูงหมูป่าฝูงหนึ่งวิ่งไล่ตามอย่างเอาเป็นเอาตาย

เจียงอันฝึกวิชาเคลื่อนย้ายจักรวาล การม้วนตัวหลบหลีกเคลื่อนที่ไปด้านข้างไม่ใช่ปัญหาเลย

เขาวิ่งลัดเลาะในป่า คล่องแคล่วว่องไวราวกับลิง

เดี๋ยวก็ขึ้นต้นไม้ เดี๋ยวก็โหนเถาวัลย์ ปั่นหัวฝูงหมูป่าจนหมุนติ้ว

ในที่สุด พิษก็ออกฤทธิ์!

หมูป่าระดับสองทั้งสองตัวนั้นเริ่มมีน้ำลายฟูมปาก ร่างกายสั่นเทิ้ม แทบจะยืนไม่อยู่!

ส่วนราชาหมูป่าที่โดนยิงตาซ้ายระเบิด พิษในร่างกายก็กำเริบเช่นกัน มันเริ่มเดินโซเซ

ทว่า ระดับพลังของมันสูงที่สุด ภูมิต้านทานก็แข็งแกร่งที่สุด

พิษนั้นทำได้แค่ทำให้มันบาดเจ็บสาหัส ยังไม่ถึงขั้นฆ่ามันให้ตายได้

เจียงอันรอเวลานี้มานานแล้ว ดังนั้น เขาจึงไม่วิ่ง และไม่ซ่อนตัวอีกต่อไป

เขาถือกระบองโลหะผสมเดินออกมา เผชิญหน้ากับฝูงหมูป่า

ถูกยิงตายไปสามตัว ตอนนี้เหลือหมูป่าทั้งหมดหกตัว โดยสามตัวที่แกร่งที่สุดได้รับบาดเจ็บแล้ว

เจียงอันไม่กลัวพวกมัน

หมูก็คือหมู พอเห็นเจียงอันโผล่ออกมา ก็ไม่สนว่าตัวเองโดนพิษอยู่หรือไม่ พวกมันพากันพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

เจียงอันยกกระบองโลหะผสมในมือขึ้นอย่างรวดเร็ว ใช้วิชาไม้เท้าตีสุนัข หวดใส่ฝูงหมูป่าที่กระโจนเข้ามา

เรียกว่าหนึ่งไม้ร่วงหนึ่งตัวจริงๆ

ไม้เดียวไม่พอ งั้นก็แถมให้อีกไม้!

ชั่วพริบตาเดียว มันสมองกระจายว่อน เสียงหมูร้องโหยหวนดังก้องป่า

เจียงอันใช้วิชาไม้เท้าตีสุนัขได้อย่างคล่องมือและสะใจสุดๆ

เขาผสานยีนของเซียวฟง

เซียวฟงเข้าถึงแก่นแท้ของวิชาไม้เท้าตีสุนัขได้ลึกซึ้งแค่ไหน เจียงอันก็เข้าถึงได้ลึกซึ้งแค่นั้น!

เมื่อร่ายรำเพลงไม้เท้าตีสุนัขจนจบท่า

สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าเจียงอัน เหลือเพียงราชาหมูป่าระดับสองช่วงกลางตัวนั้น!

เจียงอันสีหน้าเย็นชา ฟาดไม้สุดท้ายออกไป!

……