บทที่ 109 - โลกใบเล็กอันลึกลับ

บทที่ 109 - โลกใบเล็กอันลึกลับ

เรื่องของเอแดนพักไว้ก่อน

กู้ฉางเกอไปวนเวียนแถวสำนักงานอัยการ เลือกอัยการตำแหน่งกลางๆ มาลงมืออีกคน

เป็นอันว่าเป้าหมายในการมาเกาหลีครั้งนี้สำเร็จลุล่วง

หลังจากนี้ คิมฮงมุนจะกว้านซื้อบริษัทเกมดีๆ

เอแดนจะอนุมัติเงินกู้

ส่วนอัยการจะจัดการพวกกระดูกชิ้นโตที่เคี้ยวยาก

ดูเผินๆ สามคนนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน แต่ทุกคนต่างทำงานให้กู้ฉางเกอ

พูดให้ถูกคือ ทำงานให้บริษัทเกมของกู้ฉางเกอ

เมื่อวานหลังจากกู้ชิงซานเซ็นสัญญาตัวแทนกับคิมฮงมุน ระบบเซียนจุนก็แจ้งเตือนข้อความใหม่

[บิดาของท่านบังเอิญครอบครองโลกใบเล็กอันลึกลับ โปรดเร่งสร้างช่องทางมิติที่เสถียรเพื่อส่งผู้บำเพ็ญเพียรเข้าไปสำรวจ ระบบจะมอบรางวัลตามผลการสำรวจ]

กู้ฉางเกอ: "..."

หมายความว่า ในสายตาของระบบ เกม Legend of Mir 2 คือโลกใบเล็กอันลึกลับสินะ

การสร้างช่องทางมิติ ก็คือการตั้งเซิร์ฟเวอร์และทำตัวเกม (Client)

การส่งผู้บำเพ็ญเพียรเข้าไป ก็คือให้ผู้เล่นเข้าไปเล่นเกม

"สมเหตุสมผล!"

ถ้าอย่างนั้น เกมออนไลน์ในสายตาระบบก็คือโลกใบเล็ก

เขาจำได้ว่าพวกเกมคอมพิวเตอร์ออฟไลน์ ระบบมองว่าเป็น "เศษซากกาลเวลา"

"ไม่รู้ว่าระบบจะให้รางวัลอะไร" กู้ฉางเกอคาดหวัง

ต่อให้เป็นแค่หินวิญญาณก็ไม่ขาดทุน อย่างน้อยก็ไม่ต้องลำบากนั่งเล่น Red Alert 2 เอง!

พูดถึงเกมออฟไลน์ ก่อนหน้านี้เขาใช้ "สูตรโกง" (Mysterious Code) ใน Warcraft แต่ระบบดันไม่นับผลงานรอบนั้น

ทีเล่นคอนทราใช้สูตรโกงระบบยังนับ แต่พอใช้สูตรอมตะดันไม่นับเฉย!

น่าเสียดาย อำนาจการตัดสินใจอยู่ที่ระบบ เขาทำอะไรไม่ได้

เลยต้องจำใจเล่น Red Alert 2 อย่างซื่อสัตย์ต่อไป

เช้าวันรุ่งขึ้น คณะของกู้ชิงซานขึ้นเครื่องบินกลับปักกิ่ง สิ้นสุดทริปเกาหลี

ภายนอกดูเหมือนจ่ายไปแค่แสนดอลลาร์เพื่อแลกกับสิทธิ์ Legend of Mir 2 ซึ่งถือว่ากำไรมาก

แต่ความจริงคือ ไม่เพียงได้ควบคุมบริษัท A แต่ในอนาคตยังจะกุมชะตาเกมฮิตอีกเพียบ

ถ้าเกมฮิตพวกนั้นถูกระบบมองว่าเป็นโลกใบเล็กทั้งหมด ก็คือกำไรมหาศาล!

...

พอกลับถึงเมืองเหอซี กู้ชิงซานก็เริ่มก่อตั้งบริษัทเกม "หยกทิพย์เกมมิ่ง" (Yusui Games) ทันที

เพื่อให้ง่ายต่อการบริหาร เขาไม่ได้จดทะเบียนบริษัทในเมืองใหญ่ แต่ตั้งอยู่ที่เมืองเหอซี เมืองเล็กๆ นี่แหละ

ตอนชื่อบริษัทนี้ไปโผล่บนโต๊ะทำงานของนายกเทศมนตรีหลี่ ท่านถึงกับตกใจ

เมืองเหอซีมีบุญวาสนาอะไร ถึงมีบริษัทเกมที่แม้แต่เมืองใหญ่ยังหาได้ยากมาตั้งอยู่?

พอดูชื่อเจ้าของ อ้อ กู้ชิงซาน

งั้นไม่ต้องพูดเยอะ จัดโปรโมชั่นลดหย่อนภาษีให้เต็มแม็กซ์!

บริษัทหยกทิพย์เกมมิ่งมีหน้าที่หลักคือดูแลเซิร์ฟเวอร์และทำตัวเกม

กู้ฉางเกอตั้งใจจะนำเข้าเกมต่างประเทศและซื้อเกมในประเทศอีกเพียบ

ในเมื่อจะเปิดเกมเยอะขนาดนี้

เขาเลยเตรียมจะทำแพลตฟอร์มเกม คล้ายๆ กับ Steam

ทุกเกมใช้ไอดีเดียวกัน ล็อกอินทางเข้าเดียวกัน และเตรียมจะใส่ฟังก์ชันแชทลงในหน้าล็อกอินด้วย

ปีนี้ OICQ เปลี่ยนชื่อเป็น QQ และกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว

กู้ฉางเกอไม่ได้สนใจจะล้ม QQ แต่ทำแพลตฟอร์มเกมแล้วไม่มีฟังก์ชันแชทมันเสียของ

Legend of Mir 2 จุดเด่นคือสังคมในเกม โดยเฉพาะสงครามตีเมืองที่มีคนเป็นหมื่น กิจกรรมแบบนี้ต้องมีการสื่อสาร ดังนั้นระบบแชทกลุ่มต้องมา

เขาเชื่อว่าพอ Legend of Mir 2 เปิดตัว ยอดผู้ใช้แพลตฟอร์มต้องพุ่งกระฉูด

ถึงจำนวนผู้ลงทะเบียนอาจจะสู้แอปโซเชียลอย่าง QQ ไม่ได้ แต่ยอดผู้ใช้งานจริง (Active Users) ต้องแซงขาดแน่นอน

จากนั้นค่อยยัดพวกเกมไพ่ ดัมมี่ ไพ่นกกระจอก หมากรุก ลงไปในแพลตฟอร์ม

แค่นี้แพลตฟอร์มหยกทิพย์เกมมิ่งก็จะยืนหยัดได้อย่างมั่นคง

กู้ฉางเกอยังเตรียมจะหาคนทำเกมปลูกผักด้วย เกมขโมยผักต้องมา!

ต่อไปแพลตฟอร์มหยกทิพย์เกมมิ่งจะเป็นแพลตฟอร์มเกมที่ใหญ่ที่สุดในจีน!

แน่นอนว่าต้องค่อยเป็นค่อยไป เริ่มจากสร้างห้องเครื่องเซิร์ฟเวอร์ก่อน เนื่องจากช่วงแรกมีแค่ Legend of Mir 2 ห้องเครื่องไม่ต้องใหญ่มาก

กู้ชิงซานใช้ชื่อบริษัทซื้อตึกสำนักงานหลังหนึ่งในเมืองเหอซี

ตึกนี้จะเป็นสำนักงานใหญ่ ชั้นสองถูกดัดแปลงเป็นห้องเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้โควตาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่ขอไว้ก่อนหน้านี้ สั่งซื้อเซิร์ฟเวอร์จำนวนมาก

คาดว่าเซิร์ฟเวอร์จะมาถึงกลางเดือนมีนาคม

ส่วนเรื่องเครือข่าย ก็ติดต่อการสื่อสารให้ลากสายไฟเบอร์ออปติกใหม่ล่าสุดเข้ามา

เรื่องพวกนี้ใช้เงินแก้ปัญหาได้

แต่มีบางเรื่องที่ต่อให้มีเงินก็แก้ลำบาก

นั่นคือเรื่องบุคลากร

ทำไมบริษัทอินเทอร์เน็ตถึงชอบไปกระจุกตัวอยู่เมืองใหญ่?

เพราะที่นั่นเปิดกว้าง มีทรัพยากรบุคคลมากที่สุด หาคนจบคอมพิวเตอร์ง่ายกว่า

ส่วนเมืองเหอซีที่เป็นเมืองเล็กๆ ในแผ่นดินใหญ่ ดึงดูดคนเก่งไม่ได้เลย

พูดให้ถูกคือ บริษัทหยกทิพย์เกมมิ่งตอนนี้โนเนมมาก ประกาศรับสมัครงานไปก็ไม่มีใครรู้

อย่าว่าแต่เรื่องเงินเดือนเลย กู้ชิงซานไม่ขาดเงิน และได้รับอิทธิพลจากลูกชาย จึงเสนอเงินเดือนสูงกว่าเมืองใหญ่ด้วยซ้ำ

แต่ปัญหาคือไม่มีใครรู้ข่าว

และวันเปิดตัว Legend of Mir 2 ก็ใกล้เข้ามาทุกที

กู้ชิงซานจนปัญญา ต้องมาปรึกษากู้ฉางเกอ "ลูก บริษัทเราหาโปรแกรมเมอร์ไม่ได้เลย ทำไงดี?"

กู้ฉางเกอคิดแล้วเสนอ "งั้นไปตั้งศูนย์วิจัยชั่วคราวที่เซี่ยงไฮ้ก่อน รับคนเขียนโปรแกรมที่นั่น พอเกมเปิดตัว บริษัทเริ่มมีชื่อเสียง ค่อยย้ายศูนย์วิจัยกลับมาเหอซี"

จริงๆ ไอเดียตั้งบริษัทที่เหอซีเป็นของกู้ฉางเกอ เดิมทีกู้ชิงซานอยากไปตั้งที่เซี่ยงไฮ้

กู้ชิงซานแย้ง "งั้นตั้งศูนย์วิจัยไว้ที่เซี่ยงไฮ้ถาวรเลยไหม? ที่นั่นคนเก่งเยอะกว่า ย้ายกลับมาเดี๋ยวพวกเขาก็ไม่อยากมา"

กู้ฉางเกอมีเหตุผลส่วนตัว ชาติที่แล้วเขาเกลียดชีวิตลูกจ้างในเมืองใหญ่เข้าไส้

ต้องเบียดเสียดในห้องเช่ารูหนู เบียดรถไฟฟ้าไปทำงาน ดูภายนอกศิวิไลซ์ แต่ความจริงมีแต่ความเหน็บหนาว

ดังนั้นถ้าไม่จำเป็น เขาจะไม่ตั้งบริษัทในเมืองใหญ่

แน่นอนว่าพูดแบบนี้กับพ่อไม่ได้ เขาต้องมีวิธีกล่อม "พ่อครับ บ้านเราเป็นคนเหอซีแท้ๆ ตั้งบริษัทที่นี่ก็เพื่อพัฒนาบ้านเกิดไง! เมืองใหญ่แล้วไง? ที่ไหนมีบริษัทหยกทิพย์ ที่นั่นก็คือเมืองใหญ่!"

โดนฉีดยาปลุกใจเข้าไป กู้ชิงซานหน้าแดงด้วยความฮึกเหิม

ยามยากดูแลตัวเอง ยามรวยช่วยเหลือใต้หล้า!

ช่วยเหลือใต้หล้าอาจจะใหญ่ไป แต่ช่วยเหลือเมืองเหอซีเขาทำได้!

กู้ชิงซานตบโต๊ะ "ได้! ต่อไปเราจะพาเมืองเหอซีบินไปด้วยกัน!"