บทที่ 21 - โจรขโมยหมาโดนงับ

บทที่ 21 - โจรขโมยหมาโดนงับ

กู้ฉางเกอทำหน้าสงสัย "ทำไมอยู่ดีๆ พ่อถึงอยากกินยาชำระกายฉบับลดเกรดล่ะ? หรือว่ามันมีสรรพคุณอะไรที่ผมยังไม่รู้?"

จากนั้นเขาก็ลองส่งจิตเข้าไปตรวจสอบสูตรยาและคำอธิบายที่แนบมา

คำอธิบายสรรพคุณประโยคหนึ่งทำให้เขาถึงบางอ้อ

"ยาชำระกายฉบับลดเกรดนี้ยังไม่สมบูรณ์ สงสัยว่าอาจมีผลข้างเคียงช่วยเพิ่มความอึดในเรื่องอย่างว่า..."

แน่นอนว่าในมุมมองของผู้คิดค้นสูตรยา นี่คือผลข้างเคียง แต่สำหรับผู้ชายแล้ว นี่มันคือสรรพคุณขั้นเทพชัดๆ!

เหมือนกับยาไวอากร้าชื่อดัง ที่ตอนแรกวิจัยสารซิลเดนาฟิลมาเพื่อรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจ แต่ผลการทดลองทางคลินิกกลับไม่เป็นไปตามคาด ทว่าผลข้างเคียงของมันกลับดึงดูดความสนใจของผู้คน จนกลายเป็นยาไวอากร้าในที่สุด

ดวงตาของกู้ฉางเกอเป็นประกายวูบวาบ หรือว่ารอให้ผลิตยาออกมาได้แล้ว จะเน้นโปรโมตไปในทางนี้ดี?

แต่ไม่นานเขาก็ล้มเลิกความคิด ยาของเขาช่วยให้ร่างกายแข็งแรงนั่นคือสรรพคุณที่ล้ำค่าจริงๆ การไปเน้นโปรโมตผลข้างเคียงมากเกินไปดูจะเป็นการลดเกรดตัวเองเปล่าๆ

ขณะที่กู้ฉางเกอกำลังจะเข้านอน จู่ๆ ก็มีเสียงร้องโหยหวนดังมาจากข้างล่าง

"อ๊าก! ฆ่าคนแล้ว! ช่วยด้วย มีคนฆ่ากัน!"

ไฟในบ้านแต่ละหลังในหมู่บ้านฝานฮวาทยอยเปิดสว่างขึ้น ชาวบ้านหลายคนชะโงกหน้าออกมาดูเหตุการณ์ข้างล่าง ย่าเดินออกมาจากห้องข้างในแล้วบอกกู้ฉางเกอว่า "หลานอยู่แต่ในบ้านนะ อย่าออกไปเพ่นพ่าน เดี๋ยวบ่าลงไปดูเองว่าเกิดอะไรขึ้น"

เสียงข้างล่างเริ่มดังเซ็งแซ่ กู้ฉางเกอเกาะขอบหน้าต่างมองลงไป เห็นชาวบ้านจับกลุ่มกันสามสี่คน ดูเหมือนพวกเขากำลังมองไปทางประตูหลังของหมู่บ้าน

ฉีรั่วนานก็ตื่นเพราะเสียงเอะอะ เธอเดินออกมาจากห้องนอน "ฉางเกอ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

กู้ฉางเกอก็ไม่รู้เหมือนกัน "ย่าลงไปดูแล้ว เดี๋ยวพอย่กลับมาเราก็รู้เอง"

ไม่นานนัก รถตำรวจและรถพยาบาลก็มาถึง

พวกรถตำรวจและรถพยาบาลกลับไปแล้ว ย่าถึงได้กลับขึ้นมา

กู้ฉางเกอถามทันที "ย่า ตกลงเกิดอะไรขึ้นครับ?"

ย่าทำเสียง จุ๊ๆ สองทีก่อนจะเล่า "มีโจรขโมยหมาสองคนจะเข้าไปขโมยเจ้าหมาเหลืองที่ประตูหลังหมู่บ้าน แต่ดันโดนเจ้าหมาเหลืองไล่กัดแทน สภาพนี่ดูไม่ได้เลย คนหนึ่งโดนกัดที่ช่วงล่างเลือดอาบ ส่วนอีกคนแขนโดนกัดจนหักเลย"

กู้ฉางเกอ "..."

ดูเหมือนว่าเขาเพิ่งจะอัปเกรดเจ้าหมาเหลืองไปเมื่อวันนี้ แล้วโจรขโมยหมาจากชาติที่แล้วก็โผล่มาพอดี?

ขำกลิ้งลิงกับหมา จบเห่กันไปตามระเบียบ

ฉีรั่วนานถามด้วยความเป็นห่วง "แล้วเจ้าหมาเหลืองเป็นอะไรไหมคะ?"

ย่าตอบ "มันไม่เป็นไรเลย ไม่มีแผลสักนิด"

กู้ฉางเกอถามต่อ "แล้วหมาจะโดนฆ่าไหมครับเพราะไปกัดคน?"

"โดนฆ่า? จะเป็นไปได้ยังไง? ย่าได้ยินนิติบุคคลหมู่บ้านคุยกันว่า จะซ่อมบ้านให้มันใหม่ด้วยซ้ำ มันกัดโจรขโมยหมาได้ขนาดนั้น แสดงว่าเฝ้าบ้านได้ดียิ่งกว่าเดิม มิน่าล่ะช่วงนี้ความปลอดภัยในหมู่บ้านเราดีขึ้น ที่แท้เจ้าหมาตัวนี้ก็มีความดีความชอบ เดี๋ยววันหลังถ้ามีข้าวเหลือ ย่าจะเอาไปให้มันกิน"

"ส่วนโจรขโมยหมาสองคนนั้นซวยหนัก นอกจากจะโดนกัดจนต้องเข้าโรงพยาบาลแล้ว พอออกจากโรงพยาบาลก็ต้องไปนอนคุกต่อ"

พอย่าเล่าจบก็เริ่มไล่เด็กๆ "เอาล่ะๆ พรุ่งนี้ถึงไม่ต้องไปโรงเรียน แต่ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว รีบไปนอนกันได้แล้ว โดยเฉพาะรั่วนาน หนูยังมีแผลอยู่ ต้องพักผ่อนเยอะๆ ถึงจะหายไว"

กู้ฉางเกอกล่อมฉีรั่วนานเข้านอนเหมือนเดิม ก่อนจะกลับไปที่ห้องของตัวเอง