บทที่ 4 สือฮ่าว: ข้าปรารถนาจะทำให้เทพธิดาหลิวตั้งครรภ์ยิ่งนัก

สามวันผ่านไป

เทพธิดาหลิวผลักสือฮ่าวที่อยู่ในอ้อมกอดออกไป ใบหน้าของนางฉายแววระอาใจ

"สือฮ่าว ผ่านมาสามวันแล้ว เจ้าควรขึ้นไปยังอาณาจักรเบื้องบนได้แล้วกระมัง" เทพธิดาหลิวจนปัญญา นางรู้ดีว่ามนุษย์หลงใหลในรสรัก แต่สือฮ่าวผู้นี้ช่างเหลือทนจริงๆ

ตลอดสามวันมานี้ เขาพยายามบำเพ็ญคู่กับนางไม่หยุดหย่อน นางเข้าใจดีว่าเขาปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำให้นางตั้งครรภ์ ทว่าช่องว่างระหว่างพลังของพวกเขานั้นห่างชั้นกันเกินไปจนนางเองก็จนปัญญา

แม้นางจะยังฟื้นฟูพลังได้ไม่สมบูรณ์ แต่รากฐานเดิมของนางคือยักษ์ใหญ่ระดับราชาเซียน ส่วนสือฮ่าวนั้นแม้แต่ไฟเทพก็ยังไม่ได้จุด แต่กลับคิดจะทำให้นางตั้งครรภ์... นางไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางสงสัยเหลือเกินว่าเขาเพียงแค่หลงใหลในเรือนร่างของนางและแสร้งทำเป็นเช่นนั้นเสียมากกว่า

สือฮ่าวตอบกลับโดยไม่ต้องคิด "แค่สามวันเองหรือ? ไม่ต้องรีบร้อนหรอก อย่างน้อยต้องสักหนึ่งเดือน ระยะเวลาเท่านี้ถึงจะเพียงพอที่จะรู้ว่าท่านตั้งครรภ์หรือไม่"

เขาซุกไซ้ร่างกายของนาง สูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่นอย่างตะกละตะกลาม หลังจากที่เทพธิดาหลิวแปลงกายเป็นมนุษย์สตรี กลิ่นอายเย้ายวนที่แผ่ออกมาจากตัวนางนั้นช่างเกินต้านทานสำหรับเขา

สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือการตระกองกอดนางและศึกษาวิชาแห่งการให้กำเนิดไปด้วยกัน

เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ การทำให้เทพธิดาหลิวอุ้มท้องลูกของเขาต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุด

'นิ้วทองคำ' ของเขาคือ 【ระบบลูกดกบุญวาสนา】 ยิ่งทายาทมีพรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ผลตอบแทนที่เขาได้รับก็จะยิ่งมหาศาลเท่านั้น ดังนั้น บุตรคนแรกของเขาจำต้องเกิดจากนาง

"หนึ่งเดือน หลังจากนั้นข้าจะขึ้นไปยังอาณาจักรเบื้องบนเพื่อทะลวงระดับ ตกลงตามนี้นะ เทพธิดาหลิว" สือฮ่าวกอดนางพลางออดอ้อน ประหนึ่งตอนที่เขายังเป็นเด็กน้อย เขารู้จักนิสัยของนางดี ตราบใดที่เขาหน้าหนาเข้าไว้ นางย่อมต้องใจอ่อน

เมื่อเจอลูกอ้อนนี้เข้าไป เทพธิดาหลิวจ้องมองเด็กหนุ่มผู้หน้าหนาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจและเอนศีรษะพิงหมอนอย่างยอมจำนน

เมื่อเห็นนางยอมตามใจ สือฮ่าวก็ระดมจูบลงบนแก้มของนางอย่างไม่ยั้ง "ข้ารู้อยู่แล้วว่าเทพธิดาหลิวใจดีที่สุด"

ขณะที่เขาจูบนาง นางก็โอบกอดเขาตอบอย่างเสียไม่ได้ พลางมองดูเด็กน้อยที่ตนเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ นางสงสัยนักว่าเหตุใดนางจึงไม่อาจปฏิเสธเขาได้

บางทีนี่อาจเป็นลิขิตสวรรค์

เพื่อสรรพชีวิตใต้หล้า เทพธิดาหลิวยินดีเสียสละตนเองเพื่อให้สือฮ่าวมีความสุขและแข็งแกร่งขึ้น... มันคุ้มค่าแล้ว

หลังจากจูบนางจนพอใจ สือฮ่าวชำเลืองมองท้องฟ้าที่เริ่มมืดลง และกระซิบกระซาบข้างหูนาง

เมื่อได้ยินเสียงกระซิบนั้น ใบหน้าของนางก็ขึ้นสีระเรื่ออย่างหาได้ยาก นางส่งสายตาค้อนให้เขาเล็กน้อย แต่ท้ายที่สุดก็ยอมตามใจคำขอของเขา

เมื่อเห็นนางหันหลังให้และลุกขึ้น สือฮ่าวก็ยิ้มกว้างด้วยความปิติ

ตลอดหนึ่งเดือนต่อมา

สือฮ่าวขลุกอยู่แต่ในห้องเพื่อบำเพ็ญคู่กับนางอย่างขยันขันแข็งทุกวัน เพื่อให้นางตั้งครรภ์ เขาใช้สารพัดวิธี ทั้งลูกตื๊อลูกอ้อนจนนางต้องยอมจำนนทุกครั้งไป

นางเองก็ปรารถนาจะมีลูกกับเขาโดยเร็ว เพื่อดูว่าทายาทคนแรกจะมีพรสวรรค์เช่นไรและจะสืบทอดกายาของเขาได้หรือไม่

ขนาดตัวนางเองยังตกตะลึงกับวิวัฒนาการทางกายาของเขาในปัจจุบัน

หากลูกสืบทอดไปได้ แผนการขั้นต่อไปของนางก็จะดำเนินได้สะดวกขึ้น

หลังจากร่วมมือกันมาหนึ่งเดือน แม้จะยังไม่มีวี่แววการตั้งครรภ์ แต่ร่างกายของนางกลับเปลี่ยนแปลงไป ทุกอิริยาบถล้วนแผ่กลิ่นอายเสน่ห์ของสตรีเต็มวัยออกมา

วันหนึ่ง ขณะที่สือฮ่าวพยายามจะอุ้มนางขึ้นมาอีกครั้ง นางก็วางมือเรียวงามลงบนไหล่ของเขาแล้วยิ้มกล่าวว่า "ครบหนึ่งเดือนแล้ว เจ้าต้องไปอาณาจักรเบื้องบนได้แล้ว... ห้ามปฏิเสธ"

"ข้ายังไม่ตั้งครรภ์ หากเจ้าต้องการเช่นนั้น จงไปอาณาจักรเบื้องบนและทะลวงระดับเสียก่อน เมื่อนั้นเจ้าจึงจะมอบลูกให้ข้าได้อย่างแท้จริง" นางลูบแก้มเขาอย่างอ่อนโยน

"เดือนนึงแล้วเหรอ? เร็วชะมัด" สือฮ่าวไม่ทันสังเกต ด้วยความที่หลงระเริงในอ้อมกอดนางจนลืมวันลืมคืน

เมื่อได้ยินดังนั้น เขาก็รู้ว่าต้องจากไปแล้ว มิเช่นนั้นนางคงโกรธจริงแน่

"ก็ได้ ข้าไปก็ได้ ข้าจะรีบกลับมา... รอข้าด้วยนะ" เขากอดและจูบนางซ้ำๆ หลายครั้ง

หลังจากปล่อยให้เขาจูบจนพอใจ เทพธิดาหลิวก็เรียกกิ่งหลิวออกมาพันรอบกายสือฮ่าว

"ข้าจะส่งเจ้าไปยังสถานที่ห่างไกลในอาณาจักรเบื้องบน เมื่อเจ้าทะลวงระดับเสร็จสิ้น ให้กระตุ้นพลังในกิ่งไม้นี้ แล้วข้าจะพาเจ้ากลับมา" นางหักกิ่งหลิวสีเขียวสดส่งให้เขา พร้อมกำชับสิ่งที่ต้องระวัง

สือฮ่าวเก็บกิ่งหลิว พยักหน้ารับคำ เมื่อทุกอย่างพร้อม เทพธิดาหลิวก็โคจรพลังเทพส่งเขาขึ้นสู่อาณาจักรเบื้องบน

อาณาจักรเบื้องบน

อาณาจักรเบื้องบนประกอบด้วยสามพันแคว้นมรรคคา ซึ่งแต่ละแคว้นนั้นกว้างใหญ่ไพศาลกว่าอาณาจักรเบื้องล่างทั้งใบเสียอีก

ณ เทือกเขาห่างไกลในแคว้นเบญจธาตุ

ทันใดนั้น กิ่งหลิวสีเขียวมรกตหลายกิ่งก็แทงทะลุความว่างเปล่า ฉีกกระชากมิติออกเป็นรอยแยก

เมื่อมิติเปิดออก เด็กหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งก็ก้าวออกมา

ร่างกายของเขาสูงโปร่งดั่งต้นสน สวมชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์พลิ้วไหวตามสายลม ใบหน้าหล่อเหลาราวหยกสลัก คิ้วคมเข้ม ดวงตาสุกสกาวดั่งดารา จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากประดับรอยยิ้มจางๆ ดูไม่ยี่หระต่อโลก ผมสีดำขลับยาวสยายถูกมัดไว้อย่างหลวมๆ ปรกลงข้างแก้มเล็กน้อย เสริมให้ดูมีเสน่ห์แบบอิสระเสรี

"นี่หรือคืออาณาจักรเบื้องบน? กฎเกณฑ์ฟ้าดินสมบูรณ์กว่ามากจริงๆ" เด็กหนุ่มผู้นี้คือสือฮ่าวที่ถูกส่งมาโดยเทพธิดาหลิว

เขามองไปรอบๆ พบเพียงต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้า จึงแผ่สัมผัสออกไปสำรวจ... รัศมีหลายร้อยลี้ไร้ผู้คน

"สมเป็นภรรยาข้าจริงๆ... เลือกสถานที่ปลอดภัยไร้ผู้คนให้เสียด้วย" เขาพอใจในความรอบคอบของนาง จึงหายอดเขาแห่งหนึ่ง นั่งขัดสมาธิและเริ่มเตรียมตัว

เขาจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตไฟเทพ ทัณฑ์สวรรค์ที่เขาเคยพลาดไปจะถาโถมเข้ามาในคราวเดียว ในอาณาจักรเบื้องล่าง ทุกครั้งที่ทะลวงระดับย่อมต้องเจอทัณฑ์สวรรค์ แต่เทพธิดาหลิวได้กดข่มมันเอาไว้

นางต้องการให้เขาแบกรับทัณฑ์สวรรค์ทั้งหมดในคราวเดียวเมื่อจุดไฟเทพ

ดังนั้นสือฮ่าวจึงรู้ดีว่าทัณฑ์สวรรค์ครั้งนี้จะต้องน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

สองวันต่อมา เขาลืมตาขึ้น

"มาแล้ว" เมื่อสัมผัสได้ถึงทัณฑ์สวรรค์ เขาปลดปล่อยพลังที่ถูกกดข่มเอาไว้ออกมา เผยให้เห็นพลังระดับสุดยอดของขอบเขตผู้สูงส่ง

ทันทีที่ปลดปล่อยพลัง เมฆดำทมึนก็ปกคลุมทั่วท้องฟ้า วังวนสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ก่อตัวขึ้นและขยายวงกว้างออกไปห้าร้อยลี้ในทุกทิศทาง

ความโกลาหลครั้งใหญ่นี้ดึงดูดความสนใจของผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วนในทันที

พวกเขาจ้องมองทัณฑ์สวรรค์อันน่าหวาดหวั่นด้วยความตกตะลึง พลางคาดเดาว่าสหายเต๋าคนใดกำลังทะลวงระดับ

อย่างน้อยต้องเป็นระดับเทพแท้จริงเป็นแน่

สือฮ่าวไม่สนใจความวุ่นวายที่ก่อขึ้น เขาโคจรพลังเทพและพุ่งทะยานเข้าใส่ทัณฑ์สวรรค์โดยตรง

เขาครอบครอง กายศักดิ์สิทธิ์ครรภ์เต๋ากำเนิด ไฉนต้องเกรงกลัวทัณฑ์สวรรค์เพียงแค่นี้?

ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน เขาก็จุดไฟเทพสำเร็จและก้าวเข้าสู่ขอบเขตไฟเทพ

หลังจากการเลื่อนระดับ เขาจับสัมผัสได้ว่ามีผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทพแท้จริงหลายคนกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้

เขาจึงเก็บกลิ่นอายและหายวับไป

ไหนๆ ก็มาถึงอาณาจักรเบื้องบนแล้ว เขาควรจะไปตามหาบรรดานางเอกที่คุ้นเคยเสียหน่อย

เยว่ฉาน คือเป้าหมายหลัก แน่นอนว่าเขายังต้องการตามหาร่างต้นของ นางมาร อีกด้วย