บทที่ 7 - ราวกับขับเรือเร็ว

บทที่ 7 - นี่มันเรือสปีดโบ๊ตชัดๆ

หลังจากเก็บฟองอากาศเสร็จ จ้าวตงก็กวาดตามองรอบๆ

ไม่มีฟองอากาศแล้ว ต่อไปต้องหาที่ก่อไฟ

เรือเล็กเกินไป แถมทำจากไม้ ขืนก่อไฟบนนี้เรือไหม้จะทำยังไง?

เรือลำนี้คือบ้านและชีวิตของเขา จะให้เกิดอะไรขึ้นไม่ได้เด็ดขาด

เขาคิดมาดีแล้ว

ในป่าลึกอันตรายรอบด้าน โดยเฉพาะตอนกลางคืน ไม่รู้จะมีแมลงพิษหรือสัตว์ร้ายอะไรโผล่มาบ้าง

ดังนั้นเขาตัดสินใจจะนอนบนเรือ ปลอดภัยกว่าเห็นๆ

แถม

เมื่อกี้แลกเสื้อผ้ามาได้เยอะแยะ มีเสื้อโค้ตหนาๆ ตัวนึง เรื่องหนาวคงไม่ต้องห่วง

ตอนนี้เขาเตรียมตัวจะไปจากตรงนี้

แต่จังหวะนั้นเอง จระเข้หลายตัวที่เพิ่งขึ้นฝั่งไปเมื่อกี้เหมือนจะสังเกตเห็นเขา

ในสายตาพวกมันตอนนี้ จ้าวตงคืออาหารอันโอชะที่จะมาเติมเต็มท้องที่ว่างเปล่า

ซู่ววว...

จระเข้หลายตัวส่ายร่างอันอ้วนท้วน พุ่งลงน้ำราวกับขอนไม้ แล้วว่ายตรงมาทางนี้อย่างรวดเร็ว!

"โดนหมายหัวซะแล้ว"

เรือลำนี้ไม่ใหญ่ เขาไม่อยากเสี่ยงดูว่าจะทนแรงกระแทกของจระเข้ไหวไหม

ดังนั้นเขารีบหนีทันที ช่วยไม่ได้ จระเข้เยอะเกินไป แถมแต่ละตัวเลเวล 4 ขึ้นไปทั้งนั้น

เพื่อความปลอดภัย หนีดีกว่า

แต่ทว่า เขาประเมินความเร็วของพวกมันต่ำไป จระเข้พวกนี้เร็วมาก แป๊บเดียวก็เข้ามาใกล้แล้ว

จระเข้พวกนี้ไม่ใช่จระเข้ธรรมดาแบบบนโลกเดิม

ตัวใหญ่กว่า ดุร้ายกว่า เขาไม่มั่นใจว่าเรือน้อยจะรับแรงกระแทกไหว

"คงต้องใช้พลังจิตแล้วสินะ"

เรือไม้ก็คือผลิตภัณฑ์ไม้ ด้วยสกิลควบคุมไม้ของเขา เขาสามารถเร่งความเร็วเรือได้

นี่คือแผนที่เขาคิดเผื่อไว้

คิดได้ดังนั้น

จ้าวตงเพ่งสมาธิ เปิดใช้งานสกิลควบคุมไม้

พลังจิตส่วนหนึ่งที่เพิ่งเพิ่มขึ้นมา ถูกสูบออกไปวูบเดียว

จ้าวตงปวดหัวจี๊ดจนต้องกัดฟัน เกือบจะร่วงตกน้ำ

แต่ผลลัพธ์ก็น่าทึ่ง

เรือน้อยพุ่งทะยานราวกับเรือสปีดโบ๊ต ความเร็วเพิ่มขึ้นฉับพลันเหมือนลูกธนูหลุดจากแหล่ง

พุ่งไปไกลถึงห้าสิบเมตร เกือบจะชนฝั่งถึงหยุด

จ้าวตงร้องด้วยความดีใจ "ความรู้สึกเหมือนบินได้เลย!"

วินาทีนี้

จ้าวตงตื่นเต้นสุดๆ จินตนาการได้เลยว่าท่านี้น่าจะเป็นไม้ตายก้นหีบของเขา

วันหน้าเวลาขับเรือ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะช้าอีกต่อไป

เสียดายอยู่อย่างเดียว การควบคุมเรือใช้พลังจิตมหาศาล ถ้าเมื่อกี้ไม่ได้อัปค่าจิตวิญญาณมาเต็มแม็กซ์ น่าจะเอาไม่อยู่

"ดูท่าวันหลังต้องเน้นอัปค่าจิตวิญญาณเป็นหลัก"

หันกลับไปมอง

จระเข้สายตาสั้น ระยะห้าสิบเมตรพวกมันมองไม่เห็นแล้ว เลยพากันดำน้ำหายไปช้าๆ

อาศัยจังหวะนี้ จ้าวตงเดินทางต่อ

เรือค่อยๆ ลอยล่องไปในน้ำ ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นพื้นที่ว่างริมฝั่ง

ที่นี่วิสัยทัศน์ดี แถวนั้นมีกิ่งไม้แห้งและหญ้าแห้งเยอะแยะ เหมาะจะก่อกองไฟ

กำลังจะลงจากเรือ จ้าวตงก็สายตาแข็งกร้าว

กองหญ้าตรงหน้า จู่ๆ ก็มีเสียงกุกกัก เหมือนมีอะไรซ่อนอยู่

เขารีบเปิดใช้งานเนตรระบุคุณสมบัติ

[กองหญ้าแห้งน่าสงสัย: กองหญ้านี้ดูธรรมดา แต่เสียงแปลกๆ ข้างในดูไม่ชอบมาพากล อาจมีสิ่งมีชีวิตน่ากลัวซ่อนอยู่]

"มีปัญหาจริงๆ ด้วย!"

จ้าวตงไม่ผลีผลามลงไป

เขาเหลือบมองกิ่งไม้ข้างๆ แค่คิดในใจ ด้วยวิชาควบคุมไม้ กิ่งไม้นั้นก็ลอยเข้ามือ

จากนั้นเขาเหลากิ่งไม้ให้แหลม เล็งไปที่กองหญ้านั้น

"ยิง!"

พลังควบคุมไม้ระเบิดออก ไม้แหลมพุ่งแหวกอากาศ เสียบทะลุกองหญ้าแห้ง

"จี๊ดๆๆ!"

เลือดสาดกระเซ็นออกมาจากปลายไม้อีกด้าน

ทันใดนั้น

หนูยักษ์ตัวขนาดพอๆ กับหมาป่า ก็กรีดร้องพุ่งออกมา

แม่เจ้า หนูบ้าอะไรตัวใหญ่ขนาดนี้

[หนูยักษ์ฟันดาบ เลเวล 1: หนูยักษ์ที่มีร่างกายใหญ่โต มีความเร็วและแรงกัดที่น่ากลัว ชอบอาศัยริมน้ำ ซ่อนตัวในกองหญ้าแห้งหรือพุ่มไม้ เพื่อดักล่าเหยื่อที่ผ่านมา]

ตอนนั้น

ร่างกายของหนูยักษ์ถูกแทงทะลุ เลือดพุ่งออกจากคอ

แววตาของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก

มันคงนึกไม่ถึงว่า ตัวเองกำลังดักซุ่มล่าเหยื่ออยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ ถึงโดนฆ่าซะเอง?

หนูยักษ์วิ่งออกมาได้สักพัก มันดิ้นทุรนทุรายอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็คอพับแน่นิ่งไป

"วิ้ง!"

ตอนนั้นเอง

แสงสีขาวสว่างวาบพุ่งออกจากร่างหนูยักษ์เข้าสู่หน้าผากจ้าวตง

[สังหารหนูยักษ์ฟันดาบ เลเวล 1 สำเร็จ ได้รับค่าพลังงาน 10 แต้ม]

ในขณะเดียวกัน เลเวลของเขาก็มีการเปลี่ยนแปลง

[เลเวล: L3 (10%/600%)]

"หมายความว่า ต้องฆ่าหนูยักษ์แบบนี้หกสิบตัว ถึงจะอัปเลเวลได้สินะ"

จ้าวตงส่ายหัว รู้สึกว่าสู้ไปเดินเก็บฟองอากาศค่าสถานะยังจะสบายกว่า

นั่นไง

ข้างๆ ศพหนูยักษ์ มีฟองอากาศความเร็วตกอยู่

[ความเร็ว +4]

จ้าวตงดีใจ รีบลงจากเรือวิ่งไปเก็บฟองอากาศ

กำลังจะเก็บฟืน ก็เกิดเหตุไม่คาดฝัน

จู่ๆ ลมก็พัดแรง

เรือถูกลมพัดจนลอยออกจากฝั่ง

"แย่แล้ว!"

เรือลำนี้สำคัญยิ่งชีพ จะปล่อยให้ลอยไปได้ยังไง

จ้าวตงรีบวิ่งไปคว้าเรือไว้

ตอนนี้ค่าพละกำลังเขาสูงมาก ดึงเรือไว้ได้สบายๆ

แต่เขาก็ขมวดคิ้ว

"คงต้องหาเชือกมามัดไว้ ถึงจะมั่นใจว่าเรือจะไม่หายไป"

จ้าวตงบ่นพึมพำ แต่รอบตัวไม่มีเชือกเลย เขาเลยมองไปที่โซนแลกเปลี่ยน

เหลือเวลาอีกแค่ 10 นาที ตลาดก็จะปิดแล้ว

จ้าวตงรีบโพสต์รับซื้อทันที: รับซื้อเชือกป่านเส้นหนายาวสิบเมตรขึ้นไปหนึ่งเส้น!

[อะไรนะ ท่านเทพจ้าวจะเอาเชือกไปทำอะไร เล่นมัดเชือกเหรอ?]

[ท่านเทพจ้าว ผมมีด้ายเย็บผ้า]

[ข้างบนนี่กวนตีนเหรอ เจ็บใจนัก ฉันไม่มีเชือก ไม่งั้นได้แลกกับท่านเทพจ้าวแน่]

จ้าวตงก็นึกไม่ถึงว่าตัวเองกลายเป็น 'ท่านเทพ' ในปากคนอื่นไปตั้งแต่เมื่อไหร่

น่าเสียดาย เชือกดูจะเป็นของหายาก

คนพิมพ์มาคุยไร้สาระเยอะแยะ แต่ไม่มีใครมีของเลย

เวลาผ่านไปทีละวินาที จ้าวตงเริ่มร้อนรน

เขาต้องขึ้นฝั่งไปก่อไฟ ไฟใช้ต้มน้ำ ย่างเนื้อ ประโยชน์เยอะมาก

แต่ถ้าไม่มัดเรือไว้ ก็จะยุ่งยาก จะให้มานั่งเฝ้าตลอดเวลาก็เป็นไปไม่ได้

เหลือ 5 นาที

จ้าวตงโพสต์อีกรอบ: "เส้นเล็กหน่อยก็ได้ หรือเถาวัลย์ยาวๆ ก็ได้"

คราวนี้คนตอบกลับมาเพียบ

[ท่านเทพจ้าว ฉันมีเถาวัลย์ เดี๋ยวถ่ายรูปให้ดู]

ไม่นานรูปก็ส่งมา

ในรูปเป็นเถาวัลย์อวบๆ ที่ถูกรูดใบออกหมด ยาวสิบกว่าเมตร

แต่ดูด้วยตาเปล่า ความแข็งแรงคงไม่เท่าไหร่

[ท่านเทพจ้าว ว่าไง ตอนนี้เหลือเวลาแลกเปลี่ยนแค่ 2 นาทีแล้วนะ ถ้าไม่ซื้อจะไม่ทันแล้วนะ]

จ้าวตงถามกลับ: "นายอยากแลกกับอะไร?"

เขาคิดว่าถ้าข้อเสนอไม่มากไป เถาวัลย์นี่ก็น่าลองดู

ดีกว่าไม่มีอะไรเลย

[คุณมีอะไรบ้าง?]

จ้าวตง: [ขาหมาป่า แล้วก็ปลา แล้วก็หนูยักษ์ที่เพิ่งฆ่าเมื่อกี้]

จ้าวตงเช็กแล้ว ข้อมูลคุณสมบัติของหนูยักษ์ไม่มีคำเตือนว่ามีพิษ แสดงว่ากินได้

ไม่แปลก บนโลกเดิมเนื้อหนูก็หอมอร่อยอยู่แล้ว

จ้าวตง: "นายเลือกมาอย่างหนึ่ง เดี๋ยวฉันส่งไปให้"

[จบแล้ว]