ตอนที่ 26 โกลด์คลอททอรัส

ตอนที่ 26 โกลด์คลอททอรัส

จะไม่ให้ตื่นเต้นเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่หลินเป่ยหยาก็มั่นใจในผลลัพธ์ของการฝึกฝนกว่าหนึ่งปี

ทันทีที่วงแหวนวิญญาณสีม่วงอ่อนสัมผัสกับรูปปั้น พลังงานมหาศาลก็ปะทุเข้าสู่ร่างของหลินเป่ยหยาอย่างรุนแรง

"อึก!"

ไม่ทันตั้งตัว หลินเป่ยหยาเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดจากพลังที่ถาโถมเข้ามา

แต่เพียงชั่วพริบตา เขาก็ตั้งสติได้ กัดฟันแน่นและอดทน

เจ็บ!

หลินเป่ยหยารู้สึกเหมือนทุกอณูของร่างกายกำลังถูกกระตุ้นเส้นประสาทความเจ็บปวด พลังงานอัดแน่นจนแทบจะระเบิดร่างเขาออกเป็นเสี่ยงๆ

แต่ทว่า... ด้วยอัตราการฟื้นฟูที่ได้รับจาก โกลด์คลอทอาริเอส หลินเป่ยหยาไม่ยอมให้พลังงานนั้นพุ่งทะลุจุดวิกฤตเด็ดขาด

ขบกรามแน่นจนได้ยินเสียงฟันบดกัน สีหน้าของหลินเป่ยหยาบิดเบี้ยวดูน่ากลัว

เลือดค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากมุมปาก

พรหมยุทธ์ปราบมารที่เฝ้าอยู่ข้างๆ ก็เครียดไม่แพ้กัน เขารู้ว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญที่สุด แต่สิ่งที่เขาทำได้คือส่งกำลังใจให้หลินเป่ยหยาเงียบๆ เท่านั้น

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า เลือดเริ่มซึมออกมาทั่วร่างของหลินเป่ยหยา ต่างจากตอนแรกที่มีแค่เลือดออกปาก

พรหมยุทธ์ปราบมารอยากจะเข้าไปขัดจังหวะหลายครั้ง แต่ก็ยั้งมือไว้ เขาสัมผัสได้ถึงเจตจำนงของหลินเป่ยหยา เจ้าหนูนี่ยังพยายามสู้อย่างสุดความสามารถ

"ให้ตายสิ เลือกทางที่ปลอดภัยกว่านี้ก็ได้แท้ๆ ทำไมต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงขนาดนี้ด้วย?"

หลินเป่ยหยาไม่ได้ยินเสียงบ่นของพรหมยุทธ์ปราบมาร ตอนนี้เขารู้สึกถึงความอบอุ่นที่ค่อยๆ เข้ามาแทนที่ความเจ็บปวด มันแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความมั่นใจของเขาพุ่งสูงขึ้น เขารู้แล้วว่าช่วงเวลาอันตรายที่สุดของการดูดซับวงแหวนวิญญาณได้ผ่านพ้นไปแล้ว

กล่าวคือ การดูดซับวงแหวนวิญญาณพันปีของเขา... สำเร็จ!

เมื่อเห็นสีหน้าของหลินเป่ยหยาผ่อนคลายลง พรหมยุทธ์ปราบมารก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนี้ไปเขาแค่ต้องรออย่างอดทน

"เฮ้อ... ช่างเป็นเด็กที่มหัศจรรย์จริงๆ"

หลายชั่วโมงต่อมา วงแหวนวิญญาณสีม่วงก็ประทับแน่นบนรูปปั้นเทพีแห่งสงคราม

ในเวลาเดียวกัน หลินเป่ยหยาก็ลืมตาขึ้น

"เจ้าทำสำเร็จจริงๆ ด้วยไอ้หนู ไหนลองดูซิว่าทักษะวิญญาณเป็นยังไง?"

ยังไม่มีเวลาฉลอง หลินเป่ยหยาพยักหน้าให้พรหมยุทธ์ปราบมาร แล้วเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมาอีกครั้ง

วงแหวนวิญญาณสีเหลืองหนึ่งวงและสีม่วงหนึ่งวงลอยขึ้นช้าๆ

เมื่อวงแหวนสีม่วงสว่างวาบ เสียงลมหายใจหนักๆ ของวัวป่าดังก้องไปทั่วป่า

ลำแสงสีทองพุ่งเชื่อมต่อฟ้าดิน โครงร่าง วัวป่าทองคำ ปรากฏขึ้นบนพื้นดิน

พรหมยุทธ์ปราบมารที่เคยเห็นโกลด์คลอทอาริเอสมาแล้วไม่ได้ตกใจมากนัก แต่ในใจก็อดสงสัยไม่ได้

"ชุดเกราะต่อสู้อีกชุดงั้นรึ?"

ในความคิดเขา แค่ชุดเดียวก็พอแล้วมั้ง? ผลลัพธ์มันจะไม่ทับซ้อนกันเหรอ?

หลินเป่ยหยาเมินเฉยต่อเขา แล้วเรียก โกลด์คลอททอรัส มาสวมใส่ วัวป่าทองคำแตกกระจายกลางอากาศ ชิ้นส่วนเกราะพุ่งเข้าห่อหุ้มร่างกายเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างราบรื่น

โกลด์คลอทชุดนี้ถูกออกแบบตามสรีระของวัวป่า เกราะหนาหนักและชิ้นส่วนโลหะขนาดใหญ่ปกคลุมร่างกายเกือบทั้งหมด โดยมีเขาโค้งขนาดใหญ่อยู่ที่หมวกเกราะและหัวไหล่

ต่างจากความสง่างามของอาริเอส ทุกส่วนของโกลด์คลอททอรัสแผ่กลิ่นอายของความดิบเถื่อนและทรงพลัง

หลังจากลองขยับตัว หลินเป่ยหยาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า โกลด์คลอททอรัสช่วยเพิ่มค่าสถานะทุกด้านให้เขาถึง 20%

ในขณะเดียวกัน หลังจากได้รับวงแหวนวิญญาณที่สอง ค่าพลังที่เพิ่มขึ้นจากโกลด์คลอทอาริเอสก็ขยับขึ้นไปแตะ 20% เช่นกัน

นั่นหมายความว่า ทุกครั้งที่เขาได้วงแหวนวิญญาณเพิ่มขึ้นหนึ่งวง ประสิทธิภาพการเสริมพลังของชุดคลอทจะเพิ่มขึ้นอีก 10% ซึ่งถือว่าน่ากลัวมาก

"เป็นไงบ้าง? ได้เคล็ดวิชาต่อสู้เจ๋งๆ มาบ้างไหม?"

พรหมยุทธ์ปราบมารพอจะรู้เรื่องคริสตัลวอลล์และสตาร์ไลท์ เอ็กซ์ทิงชั่นมาบ้าง เขาจึงอยากรู้ว่าชุดเกราะใหม่นี้จะมีความสามารถอะไร

เมื่อหลินเป่ยหยาพยักหน้า พรหมยุทธ์ปราบมารก็หูผึ่งทันที

"งั้นรึ? ลองใช้ให้ดูหน่อยสิ"

หลินเป่ยหยาไม่ปฏิเสธ เขายกแขนขึ้นไขว้หน้าอก ตั้งท่า อิไอโด ภาพลวงตาของวัวป่ายักษ์ปรากฏขึ้นด้านหลัง

แสงสีทองสว่างวาบ วัวป่าทองคำขนาดยักษ์พุ่งเข้าชนทันที เขาแหลมคมชี้ตรงไปที่พรหมยุทธ์ปราบมาร

"เกรท ฮอร์น!"

"มอออ~~~~"

พรหมยุทธ์ปราบมารหรี่ตาลง พลังโจมตีของเกรท ฮอร์นในตอนนี้แน่นอนว่าไม่อาจสั่นคลอนซูเปอร์โดวลัวอย่างเขาได้ แต่พลังที่แสดงออกมาก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตกใจ ต้องไม่ลืมว่าเด็กตรงหน้าเพิ่งจะก้าวข้ามระดับอัคราจารย์วิญญาณมาหมาดๆ

มองดูพรหมยุทธ์ปราบมารใช้กระบองมังกรขดรับการพุ่งชนของวัวป่าทองคำ หลินเป่ยหยาไม่ได้ผิดหวังเลยสักนิด แต่รอฟังคำวิจารณ์จากอีกฝ่าย

ครู่ต่อมา วัวป่าทองคำสลายไป พรหมยุทธ์ปราบมารเก็บกระบอง แล้วก้มมองรอยเท้าที่ลึกจมดิน

"ดีมาก ประเมินคร่าวๆ พลังโจมตีนี้เทียบเท่าวิญญาณจารย์สายต่อสู้ระดับ อัคราจารย์วิญญาณ ได้เลย"

"ครับ เป็นอย่างที่ท่านว่า"

หลินเป่ยหยาพยักหน้าพอใจ คำประเมินของพรหมยุทธ์ปราบมารไม่ได้เหนือความคาดหมาย ในฐานะผู้ใช้ท่า เขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง พรหมยุทธ์ปราบมารก็ถามต่อ:

"ยังมีเคล็ดวิชาอื่นอีกไหม?"

"มีครับ เหมือนกับชุดคลอทอาริเอส โกลด์คลอททอรัสในตอนนี้ก็มีทักษะโจมตีหนึ่งอย่างและป้องกันหนึ่งอย่าง"

คำว่า "ในตอนนี้" ทำให้พรหมยุทธ์ปราบมารสะดุดใจเล็กน้อย คิดว่าความพิเศษของวิญญาณยุทธ์นี้คงมีมากกว่าที่เห็น แต่ในเมื่อหลินเป่ยหยายังไม่พูด เขาก็ไม่อยากซักไซ้

"ในเมื่อเป็นทักษะป้องกัน งั้นลองรับท่านี้ดู"

สิ้นเสียง พรหมยุทธ์ปราบมารเรียกกระบองมังกรขดออกมา แล้วโยนใส่หลินเป่ยหยา

แม้ดูเหมือนจะโยนเบาๆ ไร้เรี่ยวแรง แต่ในฐานะวิญญาณยุทธ์เครื่องมือที่เทียบเคียงได้กับ ค้อนเฮ่าเทียน น้ำหนักมหาศาลของมันเพียงอย่างเดียวก็มากพอที่จะทำให้วิญญาณจารย์คนอื่นกระอักเลือดได้แล้ว

ด้วยแววตาเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หลินเป่ยหยารีบไขว้แขนหน้าอก เล็งไปที่กระบองมังกรขดที่กำลังพุ่งลงมา

"อิไอโด บาเรีย" (หรือท่าไม้ตายป้องกันของอัลเดบารัน)

ท่านี้ไม่ได้มีความหวือหวาอะไร มันคือการรัวหมัดด้วยความเร็วสูงจนเกิดเป็นกำแพงลมหมัดป้องกันด้านหน้า ถ้าสายตาไม่ดีพอ จะเห็นเหมือนการโจมตีเลื่อนผ่านตัวหลินเป่ยหยาไปเองโดยไม่ได้สัมผัสตัว

แต่ด้วยระดับของพรหมยุทธ์ปราบมาร เขามองทะลุความลับของท่านี้ได้ในพริบตา และประหลาดใจมากที่หลินเป่ยหยาทำความเร็วขนาดนี้ได้ทั้งที่อยู่แค่ระดับอัคราจารย์วิญญาณ

ทุกอย่างเป็นไปตามที่พรหมยุทธ์ปราบมารคาด กระบองมังกรขดหนักหลายพันจิน เมื่อปะทะกับอิไอโด บาเรีย ก็สูญเสียแรงส่งและร่วงตกลงข้างๆ ทันที

เสียงวัตถุหนักกระแทกพื้นดังตึง กระบองมังกรขดจมดินลึกลงไปจนเกิดหลุม

"ทักษะป้องกันที่ยอดเยี่ยม และได้ผลดีมากกับวิญญาณจารย์สายโจมตีระยะประชิด"

เขารู้ว่าคริสตัลวอลล์ของอาริเอสใช้รับมือการโจมตีระยะไกลหรือพลังงานได้ดี และตอนนี้เมื่อมีอิไอโด บาเรีย ความสามารถในการป้องกันของหลินเป่ยหยาก็สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

หลังจากดูดซับวงแหวนวิญญาณพันปี ระดับพลังวิญญาณของหลินเป่ยหยาพุ่งขึ้นไปที่ระดับ 22 และใกล้จะแตะ 23 เต็มที ซึ่งทำให้เขาพอใจมาก อย่างน้อยช่องว่างระหว่างเขากับเชียนเหรินเสวี่ยก็แคบลงเรื่อยๆ

"เจ้ามันตัวประหลาดจริงๆ ไอ้หนู ร่างกายเจ้ารับแรงปะทะจากวงแหวนพันปีได้หน้าตาเฉย"

หลินเป่ยหยายิ้ม เขารู้ว่าถึงเวลาต้องเปิดเผยความลับเรื่อง วาฬกาว แล้ว หลังจากนี้เขาต้องพึ่งพาอำนาจของหอบูชาพรหมยุทธ์ในการจัดหาวาฬกาวคุณภาพสูงมาให้ เพราะลำพังตัวเขาจะเทียวไปเทียวมาทะเลเองคงไม่ไหว

"ท่านอาวุโส นอกจากการฝึกฝนทุกวันแล้ว ปัจจัยสำคัญที่สุดที่ทำให้ร่างกายข้าแข็งแกร่งขนาดนี้คือ วาฬกาว ครับ"

"วาฬกาว?"

พรหมยุทธ์ปราบมารตาโต เขาคิดว่าตัวเองหูฝาด แต่หลังจากสบตาหลินเป่ยหยาซ้ำๆ เขาก็แน่ใจว่าอีกฝ่ายพูดถึงของสิ่งนั้นจริงๆ

"นั่นมันของที่เอาไว้เพิ่ม... เอ้อ... ความสุขทางเพศไม่ใช่เหรอ? มันเกี่ยวอะไรกับการเสริมสร้างร่างกาย?"

"เอ่อ... ถ้ากินเข้าไปเฉยๆ มันก็มีผลแบบนั้นแหละครับ แต่ถ้านำมากลั่นและดูดซับสรรพคุณทางยาอย่างถูกวิธี มันจะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ร่างกายได้มหาศาลครับ"

จบตอน