บทที่ 541 ศึกตะลุมบอนกลางค่าย

บทที่ 541 ศึกตะลุมบอนกลางค่าย

ปีกซ้ายและขวาของปี้อวิ๋น

กองร้อย 1 และ 2 ของกองพันจู้จี ที่ซ่อนตัวอยู่ในค่ายกลพรางตา ได้ยินสัญญาณถอยทัพเช่นกัน

ที่ปีกซ้าย (ทิศใต้ ติดค่ายดาราพราว) หวังเชาแสยะยิ้มบนใบหน้าอ้วนกลม

"เตรียมตัวให้พร้อม... เมื่อได้สัญญาณสวนกลับ ศิษย์น้องเจียงจี้ชวน (ผบ.กองร้อย 1) นำกำลังไปปิดทางเข้า ส่วนข้าจะนำกำลังที่เหลือไปเสริมการป้องกันทางนี้... อย่าลืมใช้ลูกแก้วระเบิดให้คุ้ม!"

เจียงจี้ชวนพยักหน้า "รับทราบ! ศิษย์พี่หวังระวังตัวด้วย"

ที่ปีกขวา (ทิศเหนือ ติดค่ายเหยาซาน) หวงเซ่า (ผบ.กองร้อย 2) สั่งการ "ศิษย์น้องเจียงถง... เมื่อเริ่มสวนกลับ นำกำลังไปปิดทางเข้าพร้อมกับกองร้อย 1 ส่วนข้าจะคุมทางนี้"

"รับทราบ!"

...

ในขณะที่ปี้อวิ๋นกำลังเตรียมการตลบหลัง สัตว์อสูรยักษ์ 7 ตัว (ยกเว้นงูยักษ์ที่เสวี่ยหลิงจื่อขี่อยู่) ก็บุกทะลวงเข้ามาในค่าย

ตะขาบยักษ์ 4 ตัว ยาว 15 วา ตัวเป็นปล้องสีม่วงดำสลักอักขระโลหิต ขานับร้อยขยับเป็นระลอกเสียงดัง สวบๆๆ หนวดคู่ยักษ์สะบัดไปมา ดวงตาแดงฉานแปดคู่ส่องแสงอำมหิต พุ่งผ่านหลุมระเบิดของกระถางธูปเข้ามาอย่างรวดเร็ว

แมลงตดยักษ์ ตัวสีเลือดขนาด 10 วา เดินตามหลังมาอย่างเชื่องช้าแต่หนักแน่น

ขนาบข้างด้วย แมลงช้างยักษ์ 2 ตัว ที่มีเกราะหนาและหนามแหลมคม คอยคุ้มกัน

พวกมันพุ่งเข้าใส่กลุ่มศิษย์ปี้อวิ๋น จินเจียง และชิงชวน ที่กำลังวิ่งหนีอย่างทุลักทุเล

...

ฝั่งพรรคมาร

เมื่อเห็นปี้อวิ๋นแตกพ่าย ม่านพลังพังทลาย จู้จีวิ่งหนีป่าราบ และเรือรบกำลังจะบินหนี เสียงโห่ร้องยินดีก็ดังกระหึ่มไปทั่วแนวรบ

"ปี้อวิ๋นแตกแล้ว! พวกมันกำลังจะหนี! อย่าปล่อยให้หนีไปได้!"

"ฆ่าพวกมันให้หมด!"

เสียงตะโกนดังกึกก้องจากเหนือจรดใต้ ปลุกขวัญกำลังใจให้พุ่งถึงขีดสุด

ผู้นำพรรคมารต่างยิ้มกริ่ม... แผนการสำเร็จ!

สามวันที่ผ่านมา พวกเขาพบจุดอ่อนชัดเจน... ปี้อวิ๋นอ่อนแอที่สุด มีกำลังพลจู้จีน้อยกว่าเพื่อน และป้องกันได้แย่สุด

แผนการคือ 'เจาะจุดอ่อน'  ทะลวงผ่านปี้อวิ๋นเพื่อตีโอบล้อมเหยาซาน แล้วที่เหลือก็จะพังครืนตามกันไป

ดังนั้นวันนี้ 4 สำนักมารจึงรุมกินโต๊ะปี้อวิ๋นพร้อมกัน

ที่หน้าค่ายโลหิตมาร เสวี่ยหลิงจื่อ มองดูความพินาศของปี้อวิ๋นด้วยความสะใจ แม้จะเห็นจินตานปี้อวิ๋น 30 กว่าคนลอยตัวมาคุมเชิงเพื่อคุ้มกันการถอย แต่ก็ไม่น่ากังวล

นางหันไปสั่งผู้อาวุโส "ท่านอาอาจารย์... ฝากจัดการจินตานพวกนั้นด้วย"

"วางใจเถอะ"

จินตานโลหิตมาร 30 กว่าคนพุ่งขึ้นฟ้าไปประจันหน้ากับจินตานปี้อวิ๋น

เสวี่ยหลิงจื่อเร่งพลังขึ้นสูงสุด งูยักษ์ชูคอพานางขึ้นสูง นางชูมือขวาตะโกนก้อง

"พี่น้องแดนเซียน! วันนี้คือวันแห่งชัยชนะ! ทวงคืนมาตุภูมิ! เพื่อเกียรติยศบรรพชน... ฆ่า!!!"

สิ้นเสียงคำสั่ง...

ทิศเหนือ: พระนักรบ 200 รูป พนมมือร่ายมนต์ "พุทธะเมตตา... แต่จำต้องใช้วัชระปราบมารเพื่อชำระบาป!" แล้วพุ่งเข้าใส่ช่องโหว่ของปี้อวิ๋นด้วยความเร็วสูง พร้อมแสงสีทองเจิดจ้า

ตรงกลาง: จู้จีโลหิตมาร 300 คน ตะโกน "ทวงคืนมาตุภูมิ! ฆ่า!" แล้ววิ่งตามสัตว์อสูรยักษ์เข้าไปในค่ายปี้อวิ๋นราวกับคลื่นโลหิต

ทิศใต้: จู้จีสำนักโอสถศาสตรา 300 คน พร้อมกองทัพสัตว์วิญญาณจากอาวุธวิเศษ พุ่งตามเข้าไปติดๆ

สามทัพมารบุกทะลวงค่ายปี้อวิ๋นพร้อมกัน!

เสวี่ยหลิงจื่อสั่งการต่อ "ตรึงกำลังด้านข้างไว้! อย่าให้พวกมันมาช่วยกันได้!"

เหยาซาน: โดนท้าวจตุโลกบาลทองคำทุบค่ายกลไม่ยั้ง

ดาราพราว: โดนกระถางธูปม่วงและจู้จีม่วงนภา 300 คนระดมโจมตีอย่างหนัก

สัตว์อสูร: โดนกองทัพผีดิบของหมิงหยวนและหุ่นเชิดของพันมายาโหมบุกกระหน่ำ

เป้าหมายคือตรึงกำลังอีกสามสำนักไว้ไม่ให้ส่งคนมาช่วยปี้อวิ๋น และป้องกันไม่ให้ปี้อวิ๋นหนีไปทางอื่นได้

บนท้องฟ้าเหนือเมฆ

เหล่าปรมาจารย์หยวนอิงทั้งสองฝ่ายกำลังคุมเชิงกันอยู่ มีคู่แค้นเก่าสองคนกำลังซัดกันนัวเนีย

ปรมาจารย์ฝ่ายมารเห็นสถานการณ์เบื้องล่างเป็นต่อ จึงกางม่านพลังปิดกั้นท้องฟ้า

ปรมาจารย์ฝ่ายพันธมิตรก็กางม่านพลังต้านทานเช่นกัน

กฎเหล็กคือ... ห้ามหยวนอิงลงไปแทรกแซงการรบเบื้องล่าง!

บัดนี้... มหาสงครามที่นองเลือดที่สุดได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!