เล่มที่ 1 : บทที่ 20 – ข้อตกลง (1) [อ่านฟรี]

SLR - เล่มที่ 1 : บทที่ 20 - ข้อตกลง (1)

เมื่อไม่มีเหตุผลให้ต้องอยู่ในดันเจี้ยนอีกต่อไป ยอนอูจึงออกจากที่นั่นไปพร้อมกับคาห์นและดอยล์

“เจอกันอีกแล้วสินะ บ่อน้ำเฮฟวี่เวท” คาห์นถอนหายใจขณะเหลือบมองบ่อน้ำ เช่นเดียวกับยอนอูที่ได้เลือกเส้นทางสีดำและต้องเจอกับความท้าทายต่าง ๆ เมื่อต้องข้ามบ่อน้ำแห่งนี้ น้ำในบ่อน้ำนี้มีความหนาแน่นสูงมาก ไม่มีแรงลอยตัว มีแรงดังสูงที่คอยยับยั้งการเคลื่อนไหวของร่างกาย และเต็มไปด้วยปีศาจใต้น้ำมากมาย เพียงแค่คิดว่าต้องข้ามบ่อน้ำนี้ไปก็ทำให้เกิดอารมณ์หงุดหงิดแล้ว

ขณะเดียวกัน คาห์นก็สงสัยว่ายอนอูจะผ่านอุปสรรคนี้ไปอย่างไร เขาได้เห็นเพียงแค่ทักษะบางส่วนของยอนอูในดันเจี้ยนนี้เท่านั้น และนี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาจะได้เห็นศักยภาพที่แท้จริงของยอนอู จะต้องหาสมาชิกเพิ่มจากความสามารถของยอนอูหรือได้เพิ่มพูลทักษะหรือไม่คงจะได้ตัดสินใจในอีกไม่ช้า แต่จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมา “หือ?”

ยอนอูเดินตรงไปยังบ่อน้ำโดยไม่มีการเตรียมการใด ๆ

“นี่ พวก!”

“อะไร?” ยอนอูหันกลับมามองคาห์นด้วยความสงสัย

“อย่าบอกนะว่านายจะโดดลงไปน่ะ คือแบบ นายดูไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรเลย”

“นายมีปัญหาเหรอ?”

“พวก แบบนั้นมันไม่ดีกับนา...”

ยอนอูกระโดดลงไปในบ่อน้ำโดยที่คาห์นยังไม่ทันได้จบประโยค คาห์นกำลังจะพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความเป็นห่วงว่ายอนอูจะต้องตกอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดูนัก

“เราไม่จำเป็นต้องห่วงเขาใช่ไหม?”

เขาหยุด “ใช่”

ยอนอูกำลังว่ายน้ำอย่างสบาย ๆ ราวกับเขาเป็นปลาตัวหนึ่ง ดอยล์ยิ้ม และคาห์นก็ดูเขิน ๆ เล็กน้อย ยอนอูทำให้เขามั่นใจตั้งแต่แรกว่าชายคนนี้มีศักยภาพ แต่นี่มันต่างออกไป เขาเริ่มคิดว่าเขาได้พบกับคน ๆ หนึ่งที่ดีเกินกว่าที่เขาคาดหวังไว้แต่แรก

“คิดดูว่าก่อนจะผ่านเขตบีได้สำเร็จเขาก็เก่งมากแล้ว คิดไม่ออกเลยว่าถ้าผ่านทุกเขตได้สำเร็จเขาจะเก่งขึ้นกว่าเดิมขนาดไหนกัน”

คาห์นยิ้มขณะมองยอนอูที่กำลังแหวกว่ายไปตามน้ำ “นั่นสิ” ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาว่ายอนอูจะกลายเป็นผู้ซึ่งทำให้ทั้งทิวโทเรียลแห่งนี้ลุกเป็นไฟเช่นเดียวกับเขา เขายินดีต้อนรับคนเก่งเสมอ

* * * * *

ยอนอูประเมินร่างกายใหม่ของเขาขณะว่ายผ่านบ่อน้ำเฮฟวี่เวทโดยไม่ได้สนใจว่าใครกำลังเป็นกังวลอยู่ ‘นี่สินะ หัวใจเพลิงและความเยือกเย็น เยี่ยมไปเลย’ หากเป็นร่างกายของคนทั่วไปคงไม่อาจทนทานแรงดันมหาศาลจากบ่อน้ำแห่งนี้ได้ แต่ด้วยร่างกายที่ได้รับการพัฒนาใหม่ แรงดันจากน้ำจึงไม่สามารถทำอะไรเขาได้

หัวใจเพลิงสูบฉีดพลังมหาศาลไปทั่วร่างกายของเขา ส่วนความเยือกเย็นช่วยให้กระดูกทุกชิ้นแข็งขึ้นพอที่จะทนต่อแรงดันของน้ำในบ่อได้ การกระทำของยอนอูทำให้รู้สึกเหมือนว่าเขากำลังแช่อ่างอาบน้ำครั้งที่อยู่บนโลก และไม่นานเขาก็เพิ่งฉุกคิดขึ้นได้ว่า แล้วคาห์นกับดอยล์จะข้ามบ่อน้ำนี้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงหันกลับไปมอง

คาห์นที่ร่างกายกำยำหยิบเศษผ้าออกมาจากกระเป๋ากางเกงเพื่อใช้พันด้ามดาบเหน็บไว้ที่เอวก่อนจะกระโดดลงน้ำ เขาเป็นนักว่ายน้ำที่ดีใช้ได้ ในทางตรงกันข้าม ดอยล์กำลังยืนทำท่าทางฉงนอยู่บนฝั่ง

“อะไรน่ะ? ทักษะของเจ้านั่นงั้นเหรอ?”

เมื่อสิ้นเสียงคำถามลง ทันใดนั้นฝูงแมลงวันจำนวนมากก็บินมารวมกันเหนือบ่อน้ำเพื่อรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ ดอยล์เดินไปข้างหน้าและก้าวเหยียบขึ้นไปบนก้อนเมฆแมลงวันสีดำ จากนั้นพวกมันก็บินขยับนำหน้าเขาไปเพื่อสร้างเป็นสะพานทางเดินในทุกย่างก้าวของเขา มันช่างเป็นภาพที่แปลกตา แม้จะมีบางส่วนที่ถูกเหยียบตายไป แต่ก็มีตัวอื่นเข้ามาแทนที่ตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

‘เด็กนี่มีคลาสเทมเมอร์ด้วย น่าจะเป็นกลุ่มแมลงสินะ’ เทมเมอร์ คือพวกที่คลุกคลีกับสัตว์ คนกลุ่มนี้ให้คุณค่ากับการให้สัตว์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต แต่นักกีฏวิทยาอย่างดอยล์นั้นต้องรับมือกับแมลงที่มีระดับสติปัญญาต่ำ จึงเป็นเรื่องยากและซับซ้อน ยอนอูไม่คิดว่าจะได้เห็นสิ่งนี้ในทิวโทเรียล และมันก็สมเหตุสมผลที่ทำไมคนจากแรงค์สิบเอ็ดอย่างดอยล์ถึงไม่ตอบสนองอะไรต่อการซุ่มโจมตีของยอนอู นั่นเพราะเขามั่นใจในทักษะทางแมลงของตัวเอง ซึ่งก็พอบอกเป็นนัยได้ว่าความสามารถทางกายภาพของเขานั้นไม่ได้อยู่ในระดับที่สูงสักเท่าไร

‘ทำให้นึกขึ้นได้พอดี เขาได้พูดไหมนะว่าแบล็คสกัลก็เก่งเรื่องแมลงเหมือนกัน?’ จู่ ๆ เขาก็คิดถึงกลุ่มผู้พิชิตในหอคอยขึ้นมา แต่จมอยู่กับความคิดได้ไม่นานยอนอูก็ส่ายหน้าเพื่อสลัดความคิดพวกนั้นออกไป สักวันเขาคงได้พบกับคนกลุ่มนั้น ซึ่งยังไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลตอนนี้ หลังจากมั่นใจว่าคาห์นและดอยล์ตามมาได้ ยอนอูก็สูดหายใจเข้าลึกและดำลงไปใต้น้ำ สีของน้ำดำสนิทไม่ต่างกับการดำดิ่งลงไปในทะเล เขาจึงต้องเสริมประสาทรับรู้ถึงขั้นสุดเพื่อความปลอดภัย

ซ่า! ร่างของยอนอูเคลื่อนไปตามแรงคลื่นอันทรงพลัง ความเย็นของน้ำที่กระทบผิวหนังทำให้เขารู้สึกสดชื่น

* * * * *

บิลด์ ผู้นำกลุ่มอารังดันกำลังทำสีหน้ารู้สึกไม่พอใจขณะฟังรายงานถึงคนร้ายรายหนึ่งที่โจมตีทีมของแคนและหายตัวไปในเส้นทางสีดำ ในที่สุดบิลด์ก็พบว่าคนร้ายคนนั้นอยู่ที่บ่อน้ำเฮฟวี่เวทในเขตบี แต่เขายังไม่ได้ลงมือทำอะไรเนื่องจากเป็นเรื่องที่ยาก แต่เมื่อเขากำลังจะออกไปค้นหาผู้ร้ายคนนั้น รายงานอีกฉบับก็ถูกส่งมาถึงเขา

“ท่านครับ เรามีปัญหาแล้ว”

“ปัญหาอะไร?”

“เราพบว่าคาห์นกับดอยล์ก็อยู่กับเขาด้วย”

“อะไรนะ? ทำไมถึงไปอยู่กับหมอนั่นได้ พวกนั้นน่าจะอยู่ในเขตอีแล้วไม่ใช่เหรอ?”

คาห์นและดอยล์คือคู่พี่น้องจากตระกูลชองรัมกำลังได้รับความสนใจอย่างมากจนแม้แต่ชองฮวาโด ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของอารังดันก็ยังให้ความสนใจทุกการเคลื่อนไหวของทั้งคู่อย่างใกล้ชิดเช่นกัน และทันใดนั้นพวกเขาก็ปรากฏตัว บิลด์คิดว่าคนร้ายที่เขากำลังตามหานั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรใครเลยในหอคอยแห่งนี้

“เรายังมีข้อมูลไม่มากพอ จึงต้องขอตามพวกนั้นต่อไป อีกอย่าง มีรายงานว่าทั้งคู่ยังไม่ได้ไปที่เขตอีครับ มีคนเห็นพวกเขาในเขตบีตรงกับรายงานที่ได้รับมา”

บิลด์จ้องลูกน้องของเขา “ทำไมเรื่องนี้เพิ่งมาถึงฉัน?”

ลูกน้องของบิลด์ค้อมไหล่ลง “รายงานนี้มาจากเขตแรก ๆ เราก็เลยคิดว่ามันไม่สำคัญเท่าไรครับ”

ตึ้ง! บิลด์ทุบโต๊ะลั่น “แล้วมันยังไงกันแน่? พวกนั้นร่วมทีมกันเหรอ?”

ลูกน้องก้มศีรษะลงในความลำบากใจ “เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้นครับ”

“เจ้านั่นมีคนคอยคุ้มหลังสินะ ทั้งคาห์นและดอยล์ ไอ้สารเลวเอ้ย” บิลด์กัดฟันแน่นพลางนึกถึงใบหน้างี่เง่าคู่นั้น เขาถือว่าการกระทำเช่นนี้เป็นการประกาศสงคราม พวกเขารับชายสวมหน้ากากเข้ามาร่วมทีมทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าชายคนนั้นสร้างปัญหาไว้ให้กับอารังดัน ซึ่งเป็นการทำที่เหยียดหยามอารังดันรวมไปถึงชองฮวาโดด้วย “ไปรวบรวมคนมาซะ เราจะไปจับคนร้ายกัน”

“ทุกคนรอพร้อมอยู่ด้านนอกแล้วครับ”

เมื่อบิลด์พยักหน้าและกำลังจะย้ายไปยังจุดรวมพล จู่ ๆ ลูกน้องอีกคนก็วิ่งเข้ามาในห้อง “มีรายงานใหม่เข้ามาครับ! พวกเขาผ่านเขตบีและเข้าไปเขตซีแล้วครับ!”

“ถ้าอย่างนั้นเราไป...” บิลด์ยังไม่ทันพูดจบประโยค ลูกน้องอีกจำนวนหนึ่งต่างก็เข้าในห้องพร้อมกับรายงานใหม่ทีละคนสองคน

“เรามีรายงานใหม่ครับ! พวกเขาเคลียร์เขตซีสำเร็จแล้ว!”

“ตอนนี้พวกเขาอยู่หน้าทางเข้าเขตดีครับ...”

“ไม่ใช่ครับ! พวกเขาเคลียร์เขตดีสำเร็จแล้วครับ และตอนนี้เข้าเขตอีไปแล้ว!”

“พวกเขาอยู่ใน...”

“คาห์นและดอยล์อยู่กับชายคนนั้น...”

บิลด์ตามสถานการณ์ไม่ทันเนื่องจากมีรางงานใหม่เข้ามาอย่างต่อเนื่อง อารังดันมีสายอยู่ทั่วทิวโทเรียล ซึ่งมั่นใจได้ว่าข้อมูลที่ได้รับรายงานนั้นมีความจริงสูง รายงานที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างกะทันหันเช่นนี้หมายความได้อย่างเดียวเท่านั้นคือ สปีดรัน

แต่ถึงแม้ว่าคาห์นและดอยล์จะคอยช่วยเหลือชายสวมหน้ากาก แต่ความเร็วของพวกเขาช่างเหนือความคาดหมาย “มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?” บิลด์เผยสีหน้าอันดุดัน

* * * * *

[269:36:55_41]

[คุณเคลียร์เขตบีสำเร็จในฐานะผู้เล่นเดี่ยว]

[คุณประสบความสำเร็จซึ่งไม่ง่ายเลยที่จะบรรลุได้ คุณจะได้รับคาร์ม่าเพิ่มเติม]

[คุณได้รับ 2,500 คาร์ม่า]

[คุณได้รับคาร์ม่าเพิ่มเติมอีก 1,000 คาร์ม่า]

[พลังชีวิตและมานาจะได้รับการฟื้นฟูจนเต็ม]

...

[คุณเคลียร์เขตซีสำเร็จในฐานะผู้เล่นเดี่ยว]

[คุณประสบความสำเร็จซึ่งไม่ง่ายเลยที่จะบรรลุได้...]

...

[คุณเคลียร์เขตดีสำเร็จ...]

“นี่ฉันกำลังดูอะไรอยู่? มันคน ๆ เดียวกับที่เพิ่งอยู่ในเขตบีเมื่อกี้จริง ๆ ใช่ไหม? เคลียร์เร็วขนาดนั้นได้ยังไงกัน?” คาห์นรู้สึกทึ่งจนอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาต้องยอมรับว่าตัวเองคิดผิดมาโดยตลอด เขาคิดว่าสักวันหนึ่งชายคนนี้อาจจะได้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุด เป็นม้ามืดที่ทำให้ตำแหน่งของเหล่าผู้พิชิตต้องสั่นคลอน แต่ความเป็นจริง มันช่างต่างจากที่เขาคิดเอาไว้มาก ‘เพราะหมอนี่แข็งแกร่งตั้งแต่เริ่ม!’

ตอนที่พวกเขาผ่านบ่อน้ำเฮฟวี่เวทมาพร้อมยอนอู คาห์นมีความคิดว่าก็แค่พบกับคนเก่งอีกคน แต่ความคิดของเขาก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่อครั้งที่พวกเขาเข้ามายังเขตซี

ฟึ่บ! วืบ! “มนุษย์! มีสนุษย์ที่นี่... อ๊าก!”

“มนุษย์นั่นแข็งแกร่งเกินไป! หัวหน้า เราต้องการ... เอื้อ!”

ยอนอูเคลียร์เขตซีลงได้อย่างง่ายดาย เขากวาดล้างปีศาจทุกตัวที่ขวางทาง เขตซีมีรูปแบบถ้ำเขาวงกตที่เชื่อมถึงกันเหมือนใบแมงมุม มีทางออกเดียวและซับซ้อน ไม่เหมือนกับเขตก่อนหน้าที่มีรูปแบบเส้นตรง นอกจากนี้ที่ทางออกยังมีรังของฮ็อบก็อบลินและกองทัพก็อบลินจำนวนมากรออยู่

ปีศาจในเขตซีจะมองผู้เล่นทุกคนเป็นผู้บุกรุก ดังนั้นพวกมันจะส่งหน่วยสอดแนมออกไปเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้บุกรุกลุกล้ำเข้ามา ผู้เล่นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลีกเลี่ยงหรือกำจัดหน่วยสอดแนมทิ้ง หากถูกจับได้ สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดก็คือการต้องเผชิญหน้ากับก็อบลินทั้งเผ่า ถึงแม้ว่าผู้เล่นจะมีทักษะสูงมากก็ตาม ก็ไม่อาจต้านศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าได้

ผู้เล่นที่ผ่านเขตซีมาได้ ส่วนใหญ่จะเลือกใช้การซ่อนแอบจากก็อบลินไปพร้อมกับการหาทางออก แต่ไม่ใช่กับยอนอู เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น และเดินหน้าอย่างเต็มกำลังโดยไม่สนใจว่าจะมีอะไรรออยู่ข้างหน้า แน่นอนว่าวิธีของเขาได้สร้างความโกลาหลให้กับทั้งรังของปีศาจ

โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นทำให้ก็อบลินที่เหลือเข้ามาล้อมยอนอู แต่เขาก็เอาชนะมาได้โดยการสังหารพวกมันทั้งหมด หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ปลิดชีพฮ็อบก็อบลิน เหตุการณ์เดิมเกิดขึ้นซ้ำอีกครั้งเมื่อตอนอยู่เขตซี แม้แต่โทรลล์ที่คอยเฝ้าถ้ำหินก็ถูกโค่นลงในดาบเดียว

เมื่อพูดถึงพลังกายภาพและความอึดถึกทน โทรลล์ถูกขนานนามให้เป็นหนึ่งในปีศาจที่โค่นล้มได้ยากที่สุด แม้ทีมจะมีผู้เล่นรวมกันถึงห้าคนขึ้นไปแล้วก็ตาม แต่ยอนอูกลับฉีกโทรลล์เป็นชิ้น ๆ ด้วยตัวคนเดียว เหตุการณ์นี้ทำให้ดอยล์ถึงกับจินตนาการไม่ออกเลยว่าเขาจะสร้างภาพอันน่าอัศจรรย์เช่นนี้ได้หรือไม่ จึงทำได้เพียงแค่นิ่งเงียบและมองยอนอูด้วยสีหน้าที่จริงจัง

หลังจบเหตุการณ์นองเลือด ยอนอูก็เริ่มผ่าซากโทรลล์ด้วยท่าทีที่ไร้ซึ่งความอ่อนล้า ส่วนคาห์นและดอยล์ก็อดที่จะเอ่ยปากถามไม่ได้ว่าเขากำลังทำอะไร

“เลือดโทรลล์เป็นวัตถุดิบสำคัญที่ใช้ปรุงโพชั่นพลังชีวิต เส้นเอ็นและหนังก็เป็นวัสดุชั้นดีในการทำไอเทมต่าง ๆ” เขาพูดไปเผื่อทั้งคู่จะคิดว่ามีอะไรผิดปกติไป ยอนอูทำทุกอย่างที่เขาต้องทำในทิวโทรเรียลแห่งนี้

* * * * *

[กำลังอัพเดทแรงค์ของคุณในทิวโทเรียล]

[แรงค์ทิวโทเรียล]

[1. เอโดรา (57,987 พ้อยท์)

2. แฟ็นต์ (56,342 พ้อยท์)

3. คาห์น (50,475 พ้อยท์)

···

[192. ไม่ระบุชื่อ (15,700 พ้อยท์) (คุณ)]

...

จากลำดับที่ 281 สู่ 192 ลำดับของยอนอูกระโดดขึ้นมารวดเดียวเกือบเก้าสิบลำดับ