เล่มที่ 1 : บทที่ 12 – เส้นทางสีดำ (1) [อ่านฟรี]

SLR - เล่มที่ 1 : บทที่ 12 - เส้นทางสีดำ (1)

[คุณเข้ามายังเส้นทางสีดำ]

[ข้ามบ่อน้ำและไปให้ถึงยังฝั่งตรงข้าม]

อาจเพราะเขาไม่ได้เจออาการเลือดออกมาสักพักแล้ว เขาจึงรู้สึกว่าร่างกายร้อนรุ่มไปด้วยความตื่นเต้น ‘ถึงจะเป็นแค่การขยี้แมลงวันตัวเล็ก ๆ ก็เถอะ ก็ยังถือว่ามีประโยชน์ในระดับหนึ่งเลย’ ยอนอูยังคงขาดทักษะและความสามารถในบางส่วน ประสบการณ์ที่ผ่านความเป็นความตายในสนามรบมา ทำให้เขาได้มาซึ่งสัญชาติญาณจากการทดสอบเหล่านั้น และความมุ่งมั่นแบบสุดโต่ง สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นมาง่าย ๆ

ยอนอูเข้ามใจจุดแข็งและจุดอ่อนของตัวเองอย่างแม่นยำ ‘สามารถติดตามทักษะกับความสามารถต่าง ๆ ได้เรื่อย ๆ ไม่จำเป็นต้องรีบ แค่ต้องทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปกว่าเดิมอีก’ ยอนอูมองไปรอบ ๆ ขณะลำดับความคิด ‘ที่นี่คือเส้นทางสีดำ ความท้าทายที่ยากที่สุด’

เส้นทางสีดำมีภูมิศาสตร์ที่เรียบง่าย มีบ่อน้ำขนาดใหญ่ยื่นออกไปปกคลุมหน้าดินที่โค้ง ‘ต้องว่ายน้ำข้ามไปงั้นเหรอ?’ นั่นดูเหมือนจะเป็นจุดประสงค์

[บ่อน้ำเฮฟวี่เวท]

[บ่อน้ำที่เกิดจากยักษ์มิเมียร์บังเอิญทำน้ำที่แบกมากระฉอก สิ่งมีชีวิตทั่วไปไม่สามารถอาศัยอยู่ในบ่อน้ำนี้ได้]

ยอนอูก้มลงและเอามือจุ่มลงไปในน้ำ ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใด ๆ และน้ำมีความหนาแน่นสูง เพื่อความมั่นใจ เขาจึงขว้างก้อนหินเล็ก ๆ ที่เจออยู่ใกล้เท้า ก้อนหินพลันแตกสลายและจมลงใต้บ่อน้ำ อย่างที่คิดไว้เลย ยอนอูขมวดคิ้วเข้าหากัน ‘นี่ไม่ใช่น้ำทั่ว ๆ ไป มันคือ “น้ำเฮฟวี่เวท” ถูกตั้งชื่อตามความหนาแน่นหรือเปล่านะ?’

ถ้าคนทั่วไปดำลงไปในบ่อน้ำนี้ คนเหล่านั้นจะแหลกเป็นผง ถึงร่างกายจะทนต่อแรงดันได้ แต่ก็ไม่สามารถทนได้นาน ไม่สามารถแม้แต่จะลอยตัวได้ ‘ถ้าลองว่ายข้ามไปโดยไม่รู้ว่าบ่อน้ำลึกและกว้างแค่ไหน ไม่นานก็คงตาย นอกจากนี้ยังไม่รู้ด้วยว่าใต้น้ำมีอะไร’ หน้าต่างข้อมูลระบุว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไปไม่สามารถอาศัยอยู่ในบ่อน้ำได้ แต่ไม่ได้ระบุถึงสิ่งมีชีวิตที่ผิดปกติ ‘ถึงจะไม่มีสิ่งมีชีวิตแบบนั้น ก็อาจจะมีกับดักอยู่ใต้น้ำ’

ยอนอูไม่ได้รีบร้อนและเริ่มตรวจสอบกำแพงของเส้นทางเดินที่นำไปสู่บ่อน้ำ ‘มันต้องอยู่แถว ๆ นี้สิ ดวงตามังกร’

ความไม่สมบูรณ์แบบจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏตลอดแนวกำแพง และยอนอูก็พบจุดที่ความไม่สมบูรณ์พันกันและใช้มือกดตรงจุดนั้น ครืด! มีเสียงดังออกมาจากกำแพงพร้อมเปิดทางออก กำแพงหินเคลื่อนออกด้านข้างพร้อมก้อนฝุ่นคละคลุ้ง จากนั้นก็เกิดเสียงดังลั่นอีกครั้งหนึ่งมาพร้อมกับบันไดที่ปรากฏขึ้นมาจากพื้น ‘ทางนี้ล่ะ’

รอยยิ้มเล็ก ๆ ปรากฏบนใบหน้าของยอนอู นี่เป็นชิ้นส่วนลึกลับที่ซ่อนอยู่ในเส้นทาสีดำ ที่อยู่ของดาบดูดเลือดบาโธรี

[คุณเข้ามายังดันเจี้ยน]

[คุณพบชิ้นส่วนลึกลับ ห้องแห่งน้ำแข็งและเปลวไฟ]

[คุณได้รับ 300 คาร์ม่า]

ยอนอูไม่ได้สนใจเสียงอันน่าพอใจในความคิดและเดินลงไปในดันเจี้ยน บันไดเวียนดูจะทอดยาวลงยังก้นเหวลึก และในไม่ช้า แสงสว่างก็จางลงและบันไดก็ถูกความมืดกลืนหายไป แต่ถึงอย่างนั้น บอนอูก็ไม่ได้กังวลอะไร

[สัมผัสพิเศษ : 17.8%]

เลเวลทักษะของเขาสูงขึ้น เพิ่มขึ้นมาเกือบสามเปอร์เซ็นต์หลังจากที่เคลียร์ห้องบอสใบเขตเอ ทำให้ตอนนี้เขาสามารถเข้าใจสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ผ่านประสาทสัมผัสต่าง ๆ โดยไม่ต้องใช้สายตาปกติเลย เขาตรวจสอบเสียง ภูมิศาสตร์ และการเคลื่อนไหวของตัวเอง รู้สึกทุกอย่างปกติ และไม่มีจุดอ่อน

ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้เปิดใช้งานทักษะให้ต่อเนื่องเลย แต่ตอนนี้ เขาคุ้นเคยกับทักษะขึ้นมากจนสามารถเปิดใช้โดยไม่ต้องใส่ใจมากก็ทำได้ ทักษะของเขากลายเป็นทักษะอัตโนมัติ และยอนอูสามารถเดินผ่านดันเจี้ยนได้โดยไม่มีปัญหาใด ๆ

เขาไม่รู้ว่าต้องลงไปลึกแค่ไหน รู้สึกว่ามีลมเข้ามาปะทะตัวอยู่เรื่อย ๆ และเขาก็ลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้าย ถ้ำปรากฏตรงหน้า ‘เจอแล้ว’ ถ้ำที่เต็มไปด้วยมอสสีขาว มันจะขึ้นตามกำแพง

[มอสสีขาว]

[มอสประเภทหนึ่งที่เก็บสะสมพลังงานแห่งดวงจันทร์เอาไว้ หากรับประทานเข้าไปอาจทำให้เกิดการเจ็บป่วยได้ ไม่มีรสชาติ]

คำอธิบายไม่มีอะไรซับซ้อน แต่ยอนอูทราบถึงสรรพคุณของมอสสีขาวดี

ฉันเพิ่งมาค้นพบความยากของเส้นทางสีดำทีหลังว่ามันมีวิธีผ่านได้หลายวิธี หนึ่งในวิธีนั่นก็คือ มอสสีขาว มอสสีขาวคือสสารที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งดวงจันทร์ แม้ว่าจะเป็นอาหารหลักของสัตว์หลาย ๆ ชนิด แต่มันไม่เหมาะกับร่างกายมนุษย์ หากรับประทานเข้าไป ร่างกายจะไม่สามารถดูดซับได้และเกิดอาการป่วย ผู้เล่นที่พบดันเจี้ยนมักจะหลีกเลี่ยงมอสสีขาว

ผู้เล่นที่เลือกเส้นทางสีดำมักจะหันหลังกลับหลังจากเจอถ้ำ ที่นี่ไม่มีแสง ถ้ำลึก และสิ่งที่รออยู่ข้างในก็ดูไร้ประโยชน์และทำให้เสียเวลา ไม่มีใครอยากใช้เวลาที่นี่มากเกินไป แม้แต่น้องชายของยอนอูก็ไม่รู้ความลับของถ้ำแห่งนี้จนกระทั่งผ่านไปเวลาหนึ่ง ฉันได้เรียนรู้ถ้ำแห่งนี้มาจากเพื่อนสนิทจากตระกูลยอนดัน มอสสีขาวคือวัตถุดิบชนิดหนึ่ง และมีวิธีบริโภคที่เฉพาะเจาะจง

‘มอสสีขาวเปราะบางมาก ละลายได้เมื่อกลืนลงไป แต่ถึงอย่างนั้น...’ ยอนอูหยุดและเบนความสนใจไปตามเสียงหนึ่งที่ดังขึ้นมา ครี๊ก ครี๊ก ครี๊ก! จู่ ๆ ก็มีหัวโผล่ออกมาจากมอสสีขาว มันเป็นหัวของตะขาบแดงที่ใหญ่พอ ๆ กันท่อนแขน ร่างกายของมันดูแข็งแรงมาก

[โอกองแดง]

[ตะขาบที่กินมอสสีขาวเป็นอาหาร ดวงตาของพวกมันเสื่อมเพราะอาศัยอยู่ในถ้ำจึงต้องใช้ประสาทสัมผัสอื่นแทนดวงตาที่มองไม่เห็น นอกจากมอสสีขาวแล้วพวกมันก็กินเนื้อเป็นอาหารเช่นกัน]

ตะขาบแดงเข้าใจว่ายอนอูกำลังกินอาหารของมันอยู่ มันขยับขาอย่างรวดเร็วและไต่ไปตามแนวกำแพงจากเพดานตรงมาหายอนอู หากเป็นคนทั่ว ๆ ไปคงตกใจและขยะแขยง แต่ไม่ใช่กับยอนอูที่เลือกก้าวไปข้างหน้า

 แมลงหรือสัตว์ที่กินมอสสีขาวความสามารถในการแผ่ความร้อนจะได้รับการพัฒนาเพื่อดูดซับพลังแห่งดวงจันทร์ ความร้อนเกิดขึ้นจากหัวใจ ที่กักเก็บคุณสมบัติของไฟ ยอนอูแตะกริชด้วยปลายนิ้ว คุณสมบัติของมอสสีขาวคือน้ำ และหากกินทั้งหัวใจที่มีคุณสมบัติเป็นไฟของสัตว์ร้ายเข้าไปพร้อมกับมอสสีขาวแล้ว คุณสมบัติทั้งสองจะผสานเข้าด้วยกันและเปลี่ยนเป็นยาวิเศษที่เสริมแกร่งให้ทั้งกระดูกและกล้ามเนื้อ

ภายในหอคอยมียาวิเศษอยู่จำนวนมาก บางส่วนเสริมพลังเวทย์ บางส่วนส่งผลต่อค่าสถิติหรือคุณสมบัติต่าง ๆ ยอนอูอยากได้มาเพื่อช่วยบำรุงกระดดูกและกล้ามเนื้อ ร่างกายมนุษย์นั้นเปราะบางเกินไป และก็ง่ายที่จะเกิดอาการเจ็บป่วยและบาดเจ็บ ยาวิเศษนี้สามารถเปลี่ยนร่างกายที่เปราะบางให้กลายเป็นเครื่องจักรสังหารได้

ยอนอูพุ่งไปด้านหน้าพร้อมขว้างกริช มันพุ่งทะลุผิวหนังแข็ง ๆ ของโอกองแดงทำให้เลือดรวมทั้งของเหลวในร่างกายพุ่งสวนทางออกมา ตะขาบแดงส่งเสียงคร่ำครวญ มันบิดลำตัวและกางขากรรไกรออกว้าง มันคลานไปข้างหน้า พื้นดินข้างใต้ตัวมันเริ่มพังทลายด้วยเสียงที่ดังกังวาน

[ปีศาจไฟปรากฏตัว]

[เควสลับ / น้ำแข็งและเปลวไฟ]

[รายละเอียด : ห้องแห่งน้ำแข็งและเปลวไฟเต็มไปด้วยปีศาจที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว พวกมันกินมอสสีขาวเป็นอาหาร หากพวกมันหลุดรอดออกไปนอกดันเจี้ยนได้ ระบบนิเวศน์จะเกิดความวุ่นวาย จงล่าปีศาจเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด]

[รางวัล : คุณจะได้รับรางวัลตามจำนวนปีศาจที่คุณกำจัดได้]

- มากกว่าหรือเท่ากับ 100 ตัว : ได้รับ 100 พ้อยท์

- มากกว่าหรือเท่ากับ 300 ตัว : ได้รับ 300 พ้อยท์

- มากกว่าหรือเท่ากับ 500 ตัว : ได้รับ 500 พ้อยท์ + รางวัลเพิ่มเติมตามความสำเร็จ

- มากกว่าหรือเท่ากับ 1,000 ตัว : ???]

‘’ นอกจากดาบดูดเลือดของบาโธรีแล้ว ในห้องน้ำแห่งแข็งและเปลวไฟมีรางวัลอีกมากมายและทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น : คาร์ม่า ยิ่งล่าปีศาจได้มากเท่าไร ร่างกายของเขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น เขาจะสะสมได้ทั้งคาร์ม่าและรางวัล เป็นการค้นพบของล้ำค่า ‘ฉันต้องได้รางวัลจากการฆ่าปีศาจหนึ่งพันตัว’

ยอนอูเลือกที่จะไม่ปะทะกับตะขาบโดยตรง เขาใช้วิธีหลบการโจมตีแทน ครืน! โอกองแดงพุ่งชนก้อนหินขนาดใหญ่ จนก้อนหินแตกจากแรงปะทะ

‘ปีศาจที่นี่แข็งแกร่งมาก ถึงร่างกายฉันจะพัฒนาแล้วก็เถอะ การจะฆ่ามันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย จะอันตรายมากถ้าปล่อยให้มันโจมตีจ่ากข้างหน้า’ ทันทีที่ยอนอูประเมินขนาดตัวของโอกองแดงเรียบร้อย เขาก็เล็งไปที่ลำตัวของมัน แพล้ง! กริชกระเด้งออกจากผิวหนังอันแข็งแกร่ง คงไว้เพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อย ‘แข็งมาก’

โอกองแดงบ้าคลั่งกว่าเดิม มันไล่จับยอนอูด้วยเขี้ยวขนาดใหญ่ เป็นอีกครั้งที่ยอนอูหลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด บีบคั้นสมองของเขามาก ก้อนฝุ่นขนาดใหญ่กระจายไปทั่วจุดที่เขายืนอยู่ ‘การโจมตีธรรมดาทำอะไรมันไม่ได้ ผิวหนังของมันแข็งเกินไป กริชที่ขว้างไปอาจทะลุโดนผิวหนังชั้นในแต่ก็ไม่พอที่จะทำให้มันบาดเจ็บได้’

เขาไม่ทำให้การต่อสู้ครั้งนี้เป็นสงครามพร่ากำลังได้ เขาไม่รู้ว่าโอกองแดงมีพลังชีวิตเท่าไร และเขาเพิ่งถึงทางเข้าดันเจี้ยนเท่านั้น เขาต้องการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด

ครืน! โอกองแดงพุ่งเอาหัวนำตรงไปหายอนอูพร้อมกับเสียงร้องโหยหวน