บทที่ 36 ราชาปิศาจน้อย 1

เมื่อคิดถึงซูจิ่ว หรงซื่อก็รู้สึกดีขึ้นมาทันที และตอบว่า “เธออยู่ชั้น 6 และผมก็ขอบคุณเธอไปแล้ว”

หญิงสาวพยักหน้า “งั้นก็ดีแล้ว สำหรับคนที่ทำดีกับลูก เราต้องจดจําเอาไว้ให้ขึ้นใจ? ถึงตอนนี้พวกเราอาจจะยังตอบแทนไม่ได้ แต่ไม่ใช่สำหรับในอนาคต ดังนั้น เราต้องระลึกถึงความดีของผู้อื่นและสำนึกในบุญคุณ”

หรงซื่อทําสีหน้าจริงจัง “ผมเข้าใจแล้ว”

เมื่อเขาโตขึ้น เขาจะตอบแทนเธออย่างแน่นอน

…

ซูจิ่วกำลังนั่งอยู่ในรถของเชิ่งเทียนสื่อ และตัวรถกำลังมุ่งหน้าไปยังย่านที่มั่งคั่งใจกลางเมือง

สถานที่แห่งนี้มีทั้งภูเขาและน้ำใส และเมื่อมองออกไปก็สามารถมองเห็นทะเลที่อยู่ไม่ไกลนัก ซึ่งพื้นผิวของน้ำทะเลได้สะท้อนกับท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว บวกกับลมทะเลที่สดชื่น ทําให้เธอรู้สึกเพลิดเพลินมาก

เมื่อเทียบกับฝั่งเมืองเก่าแล้ว เมืองนี้ราวกับสวรรค์ส่วนที่เธออยู่นั้นคือบนพื้นโลก

มายบัครถหรูคันสีดํากําลังเคลื่อนไปตามถนนที่ร่มรื่นของต้นมะเดื่อฝรั่งเศส

เมื่อคฤหาสน์สามชั้นที่มีหลังคาสีแดงและผนังสีขาวปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เชิ่งเทียนสื่อก็ชะลอรถ และเหลือบมองไปที่กระจกหลัง แล้วพูดกับซูจิ่วด้วยรอยยิ้มว่า “สาวน้อยนี่คือบ้านของลุง หนูคิดว่าบ้านหลังนี้สวยไหม?”

ซูจิ่วนั่งอยู่ข้างหน้าต่างรถ และเมื่อเธอมองไปที่คฤหาสน์ที่งดงามราวกับปราสาท เธอก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา เพราะนี่เป็นทุนนิยมที่ชั่วร้ายมาก!

## เรื่องใหม่มาแล้ว รับรองสนุกไม่แพ้ เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ

ฮึ! รอให้ป๊ะป๋าของเธอกลับไปสู่จุดสูงสุดก่อนเถอะ เธอก็สามารถอาศัยอยู่ในบ้านแบบนี้ได้เหมือนกัน!

ถึงจะมีความคิดนี้ แต่ซูจิ่วกลับอุทานออกมาว่า “ว้าว บ้านของลุงสวยมาก เหมือนปราสาทเลย!”

ยามรักษาความปลอดภัยที่บริเวณทางเข้าได้เปิดประตูเหล็กขนาดใหญ่ออก จากนั้น เชิ่งเทียนสื่อก็ขับรถเข้าไปและหัวเราะอย่างมีความสุข “แล้วชอบไหม หนูต้องการอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”

“ต้องการสิ!”

“ถ้าอย่างนั้นก็มาอยู่บ้านลุงสิ และไม่ต้องกลับไปอยู่บ้านที่ทรุดโทรมแบบนั้นอีก ตกลงไหม?” เชิ่งเทียนสื่อเกลี้ยกล่อม

เขาคิดว่าซูจิ่วจะตอบตกลง แต่ใครจะรู้ว่าเธอกลับพองแก้มเล็กๆ แล้วปฏิเสธออกมาตรงๆ “ไม่ดี”

เชิ่งเทียนสื่อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ทําไมล่ะ? หนูเพิ่งจะบอกว่าบ้านหลังนี้สวยมาก”

ซูจิ่วทำหน้าบึ้งและพูดว่า “เพราะหนูอยากอยู่กับป๊ะป๋า”

เชิ่งเทียนสื่อ "..."

เขารู้สึกปวดใจอีกแล้ว

โอเค เขาเข้าใจเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้แล้ว ในหัวใจของเธอ พ่อแท้ๆเป็นทุกอย่างสำหรับเธอ และต่อให้ต้องทนทุกข์ทรมานหรือลําบากกับพ่อแท้ๆของตัวเอง เธอก็ยังยืนกรานที่จะอยู่กับเขาอยู่ดี

เมื่อขับรถเข้ามาแล้ว ซูจิ่วก็พบว่าสวนของวิลล่านั้นมีขนาดใหญ่มาก เหมือนกับสนามกอล์ฟที่มีต้นไม้เขียวขจี ซึ่งรอบๆ มีทั้งดอกไม้ และต้นไม้อันล้ำค่าที่ถูกปลูกอยู่ทุกหนทุกแห่ง อีกทั้งยังมีสระน้ำพุ หรือแม้กระทั่งทะเลสาบเทียมขนาดใหญ่ ที่มีหงส์สีดําหลายตัวกำลังกระพือปีกและว่ายน้ำไปมาอยู่กลางสระ

เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เมื่อเชิ่งเทียนสื่อจอดรถในพื้นที่โล่งข้างสระน้ำพุ จากนั้น เขาก็เปิดประตูรถออกและก้าวลงจากรถ ทำการปลดเข็มขัดนิรภัยพร้อมกับอุ้มเธอออกมา จากนั้น เขาก็ก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนหน้าวิลล่า

ตอนนี้เชิ่งเทียนสื่อรู้สึกตื่นเต้นมาก และเมื่อคนในครอบครัวเห็นว่าเขานำเด็กหญิงน่ารักกลับมาด้วย พวกเขาจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน และเขาก็จะสามารถยกคิ้วขึ้นแล้วระบายอารมณ์ออกมาได้อย่างเต็มที่!

ซูจิ่วปล่อยให้ผู้เป็นลุงอุ้มไว้ในอ้อมแขน และเมื่อเห็นสีหน้าตื่นเต้นของเขา เธอก็ไม่อาจคาดเดาได้ว่าเขากําลังตื่นเต้นเรื่องอะไรอยู่ แต่เธอรู้สึกว่าคนๆ นี้ช่างซื่อตรงเสียจริง

ในขณะที่เชิ่งเทียนสื่อเปิดประตู เขาก็ก้มหน้าลงและพูดกับซูจิ่วว่า “สาวน้อย เมื่อเข้าไปแล้ว หนูจะต้องชมลุงเยอะๆ นะ”

ซูจิ่วตอบอย่างเชื่อฟัง “ตกลง”

ท่าทางที่น่ารักของเธอ ทําให้เชิ่งเทียนสื่ออยากจะจูบเธอ และหลังจากที่เปิดประตูเข้าไปแล้ว จู่ๆ ก็มีร่างเล็กๆ วิ่งเข้ามาชนเขา จึงทำให้เชิ่งเทียนสื่อที่ไม่ทันตั้งตัว ถึงกับสะดุดถอยหลังไปหนึ่งก้าว

เห็นเด็กซนที่ชนเขา เชิ่งเทียนสื่อก็ทําสีหน้ารังเกียจทันที “เจ้าเด็กเหลือขอนี่! อาบอกหลายครั้งแล้วว่าอย่าวิ่งแบบนี้อีก? ทำไมแถึงไม่ยอมฟัง!”