บทที่ 15 - แลกอายุขัยเพื่อความแกร่ง

บทที่ 15 - แลกอายุขัยเพื่อความแกร่ง

การฝังเข็ม เป็นวิธีที่แพทย์แผนจีนคิดค้นขึ้นมาเพื่อเข้าถึงจุดชีพจรโดยตรง

แม้หวงจี๋จะแทงเข็มได้แม่นยำแค่ไหน แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันไม่สะดวกเอาเสียเลย

โดยเฉพาะจุดชีพจรลับบางจุดที่อยู่ในตำแหน่งพิสดาร เช่น จุดลึกในกลางแผ่นหลัง จะให้เอื้อมมือไปแทงเองก็สุดปัญญา

ยังมีบางจุดที่ซ่อนอยู่ในซอกหลืบระหว่างอวัยวะสำคัญหรือกระดูก ซึ่งการฝังเข็มเข้าไม่ถึง

ยิ่งไปกว่านั้น บางจุดบอบบางมาก ต้องการแค่การกระตุ้นเพียงแผ่วเบา การใช้มือจับเข็มแทง ต่อให้ออกแรงเบาแค่ไหน ก็ยังถือว่าหนักเกินไปอยู่ดี

"เส้นลมปราณลับเส้นนี้ ขอเรียกว่า 'เสินจงจิง' (เส้นลมปราณศูนย์รวมเทพ) ก็แล้วกัน เพราะมันเป็นศูนย์รวมของ 12 เส้นลมปราณหลัก และควบคุมการทำงานของสารสื่อประสาท"

"จุดที่ผมลงเข็มได้ ในเส้นเสินจงจิง มีแค่สองจุด จุดหนึ่งคุมระบบไหลเวียนเลือด อีกจุดกระตุ้นโกรทฮอร์โมน"

หวงจี๋รู้สึกเสียดาย เขาค้นพบจุดชีพจรทั้ง 42 จุดของเส้นเสินจงจิงและรู้สรรพคุณของมันหมดแล้ว แต่ส่วนใหญ่ไม่เหมาะกับการฝังเข็ม

"ลองสองจุดนี้ก่อนแล้วกัน"

เขาถอดเสื้อออก หยิบเข็มสเตนเลสที่ซื้อมา แทงเข้าที่จุดหยุนเหมิน จงฝู่ เทียนฉือ หัวไก้ และอวี้ถัง อย่างแม่นยำ

นี่เป็นแค่การนำร่อง ใช้เป็นตัวช่วย

เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว หวงจี๋ก็แทงเข็มอย่างรวดเร็วเข้าที่ปอด หลบเลี่ยงเส้นเลือดทั้งหมด เจาะเข้าเป้าที่จุดชีพจรลับซึ่งควบคุมการไหลเวียนเลือด กระตุ้นเบาๆ แล้วรีบดึงออก

ทันใดนั้น หัวใจก็เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนแทบระเบิด

หวงจี๋รู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ รีบสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่

แต่ความรู้สึกขาดอากาศก็ยังอยู่ ปอดมีความจุแค่นั้น สูดไม่เข้าแล้ว

ท่ามกลางความทรมาน หวงจี๋พยายามทรงตัว แล้วก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว

บนผนังด้านหลัง เขาได้ปักเข็มสั้นยาวสี่เล่มเตรียมไว้แล้ว ในตำแหน่งที่คำนวณไว้อย่างดิบดี พอถอยหลังไป หลังก็ชนเข้ากับเข็มเหล่านั้น แทงเข้าจุดเจียนอวี๋ หลิงไถ เถาเต้า และเสวียนซู พอดีเป๊ะ

"ซี๊ด..." ถุงลมปอดขยายตัวอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่ว่าสูดลมหายใจจนสุดแล้วแต่ยังไม่อิ่ม หายไปเป็นปลิดทิ้ง

ความอึดอัดที่หน้าอกจางหาย กล้ามเนื้อช่วยหายใจเหมือนถูกขยายออกกว้าง ความสดชื่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ขณะเดียวกัน สายตาเขาก็จ้องเขม็งไปที่จุดหนึ่งบนหน้าท้องส่วนบน ซึ่งกำลังเคลื่อนที่ไปมาไม่หยุด

นั่นคือจุดชีพจรลับที่ควบคุมโกรทฮอร์โมน มันย้ายที่อยู่ตลอดเวลา

หวงจี๋ถือเข็มรอ เล็งเป้าหมายตาไม่กะพริบ!

ทันใดนั้น จุดชีพจรก็หยุดนิ่ง หวงจี๋มือไวปานวอก แทงสวนเข้าไปทันที!

พลันหัวใจก็เต้นกระหน่ำยิ่งกว่าเดิม หวงจี๋รู้สึกร้อนวูบไปทั้งตัว ราวกับไขมันในร่างกายกำลังลุกไหม้!

"ฟู่ว!" หวงจี๋พ่นลมหายใจออกยาวเหยียด

"สูด..."

"ฟู่ว..."

เขาหายใจเข้าลึกๆ ไม่หยุด ออกซิเจนมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่ร่างกาย ให้ความรู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก

หน้าท้องของหวงจี๋ยุบพองเป็นจังหวะ มือเท้าชาหนึบ

เขารู้ดีว่า ร่างกายกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว ปอดกำลังขยายขนาด

หวงจี๋ไม่เคยรู้สึกว่าการหายใจมันช่างวิเศษและสบายขนาดนี้มาก่อน ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เขาถึงกับเผลอหลับไปทั้งที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น

ตื่นมาอีกทีก็เช้าวันรุ่งขึ้น

"สมองโล่งมาก" หวงจี๋ตรวจสอบข้อมูลร่างกายตัวเอง

เขารู้ว่าช่วงวัยเจริญเติบโตที่เกือบจะหมดไปแล้ว กลับมาทำงานต่ออย่างน่าอัศจรรย์ในร่างกายเขา!

หัวใจและปอดใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

"แต่ว่า... อายุขัยลดฮวบเลยแฮะ..."

"เพราะสารพิษเหรอ?"

"ตับกับไตไม่ได้โตตามไปด้วย เหมือนกับการชำระล้างไขกระดูก แต่ชะล้างเสร็จ ของเสียดันตกค้างอยู่ในตัว... บ้าจริง มีบางจุดที่แทงไม่ถึง"

"ความรู้ยังไม่พอ มันต้องมีวิธีควบคุมจุดชีพจรโดยไม่ต้องใช้เข็มสิ"

หวงจี๋ไม่ท้อถอย เดินหน้าศึกษากายวิภาคศาสตร์ ชีววิทยา และการแพทย์พื้นฐานต่อไป

ตอนแรกการเรียนรู้ของเขาช้ามาก ประมาณวันละเล่ม

แต่หลังจากผ่านไปสิบวัน ความรู้พื้นฐานแน่นปึ้ก ความเร็วในการเรียนรู้ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ระหว่างนั้น เขาก็ทดลองกับตัวเองอยู่เรื่อยๆ เพื่อหาวิธีควบคุมจุดชีพจร

จากการฝังเข็มเป็นระยะๆ ในเวลาสั้นๆ แค่สิบวัน เขาตัวสูงขึ้นถึง 5 เซนติเมตร ส่วนสูงแตะ 183 แล้ว

จากการตรวจสอบข้อมูลตัวเอง หัวใจเขาใหญ่กว่าคนทั่วไปเท่าตัว ปอดส่วนบนรับออกซิเจนได้มากกว่า 13 มิลลิลิตรต่อนาที ปอดส่วนล่างรับได้มากกว่า 90 มิลลิลิตร ซึ่งมากกว่าคนปกติถึงสองเท่า

นี่เป็นผลจากการกระตุ้นโกรทฮอร์โมนและการนำทางเลือด เขาสามารถฝังเข็มจุดควบคุมระบบไหลเวียนเลือด ร่วมกับจุดชีพจรปกติในเส้นลมปราณหลักและเส้นลมปราณพิเศษ เพื่อนำทางและรวมเลือดไปเลี้ยงอวัยวะใดอวัยวะหนึ่งได้

เมื่อส่งสารอาหารไปพร้อมกับการเสริมสร้างการทำงาน บวกกับโกรทฮอร์โมนช่วยกระตุ้น อวัยวะภายในก็จะเติบโตอย่างรวดเร็ว

ด้วยพลังรับรู้ข้อมูลที่คอยตรวจสอบจุดบกพร่อง พอโกรทฮอร์โมนหรือการไหลเวียนเลือดผิดปกติ เขาก็รู้ทันทีและแก้ไขได้ทันท่วงที

หวงจี๋เริ่มชำนาญ จนสามารถขยายขนาดหัวใจและปอดได้อย่างแม่นยำ

เพื่อให้สารอาหารเพียงพอต่อร่างกาย หวงจี๋ต้องกินไข่วันละสิบสองฟอง แครอทอีกสองชั่ง (1 กิโลกรัม) และผลไม้จำนวนมาก

แต่น่าเสียดาย ที่อายุขัยของเขายังคงลดลงเรื่อยๆ

"ต่อให้ไม่เจออุบัติเหตุอะไรเลย ผมจะมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 45 ปี..."

หวงจี๋ยอมแลกอายุขัย 30 ปี เพื่ออัปเกรดหัวใจและปอด เดิมทีเขามีอายุขัยทางร่างกาย 91 ปี ตอนนี้เหลือแค่ 61 ปี

"นี่คือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการฝืนธรรมชาติ ร่างกายมนุษย์เป็นระบบที่ซับซ้อน สมบูรณ์ และมีระเบียบ กระทบจุดเดียวก็สะเทือนไปทั้งร่าง!"

"ต้องหาวิธีดูแลรักษาสุขภาพแบบองค์รวม ให้ร่างกายพัฒนาไปพร้อมๆ กันทั้งระบบ"

หวงจี๋หยุดมือ เลิกใช้จุดชีพจรลับชั่วคราว

ปอดกับหัวใจแข็งแรงขึ้นจริง แต่ภาระกลับไปตกที่ตับ อวัยวะอื่นๆ ก็รับไม่ไหว

ขืนฝืนทำต่อ อาจจะป่วยเป็นโรครายแรงได้เลย

"ต้องเรียนเพิ่ม ความรู้ยังไม่พอ"

เขาหยิบหนังสือ เดินออกจากอพาร์ตเมนต์ไปยังห้องเช่าส่วนตัว แล้วเปิดคอมพิวเตอร์

หวงจี๋ตั้งกระทู้ถามในเว็บบอร์ดแห่งหนึ่ง "ทำยังไงถึงจะกระตุ้นจุดชีพจรทั่วร่างได้โดยไม่ต้องใช้เข็ม?"

รอสักพัก ก็มีคนมาตอบ "ฝึกวรยุทธ์สิ!"

หวงจี๋รีบค้นหาคำว่าวรยุทธ์ ข้อมูลเด้งขึ้นมาเพียบ

ดูไปสักพัก เขาพิมพ์ถามกลับไป "ลมปราณมีจริงเหรอ? นึกว่าเป็นแค่เรื่องแต่งในนิยายซะอีก"

"นิยายก็ส่วนนิยาย ลมปราณจริงๆ ก็มี แต่ไม่ได้เว่อร์วังขนาดนั้น แต่ผลลัพธ์ก็พอมีอยู่บ้าง" อีกฝ่ายตอบ

หวงจี๋ตาเป็นประกาย แต่เพราะบทเรียนจากครั้งแรกที่เล่นเน็ต เขาเลยเตือนตัวเองให้ใช้วิจารณญาณกับข้อมูลในโลกออนไลน์

"คุณทำเป็นเหรอ? ฝึกยังไง?" หวงจี๋ถาม พร้อมกับสืบสาวราวเรื่อง ล็อกอินเข้าบล็อกส่วนตัวและบัญชีคลาวด์ของอีกฝ่าย

อีกฝ่ายไม่รู้ตัว ตอบกลับมาว่า "หลักๆ คือการยืนม้า (จั้นจวง) ผสมกับการหายใจ (ทูน่า) สูดลมหายใจบริสุทธิ์ (ชิงชี่) เข้าไป บำรุงและผสมผสานกับลมปราณหลังกำเนิด (โฮ่วเทียนจือชี่) เพื่อให้พลังชีวิตในกายค่อยๆ เติมเต็ม บริหารอวัยวะภายใน อย่าเพิ่งไม่เชื่อนะ แค่คุณทำต่อเนื่องทุกวัน ตอนกลางคืน ยืนในที่โล่งแจ้ง จัดท่าตามนี้ หัวตั้งตรงเหมือนแขวนลอย หายใจด้วยท้อง..."

เขาพิมพ์มาเป็นพรืด พร้อมรูปประกอบ

หวงจี๋อ่านจบถามกลับ "ทำไมต้องตอนกลางคืน?"

อีกฝ่ายตอบ "ก็เพื่อดูดซับพลังดารา (พลังจากดวงดาว) ไงล่ะ ก็ต้องกลางคืนสิ คุณอาจจะคิดว่าไร้สาระ แต่มันเรื่องจริง ดวงดาวบนฟ้าส่องแสงตลอดเวลา การยืนม้าแบบนี้คือการเปิดร่างกายรับพลังงาน..."

"ผมไม่ได้ไม่เชื่อนะ แต่... กลางวันไม่มีดวงดาวเหรอ?" หวงจี๋ถาม

"..." อีกฝ่ายเงียบไปพักใหญ่ เหมือนกำลังประมวลผลตรรกะนี้อยู่

เออว่ะ ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน ดาวก็อยู่บนฟ้าตลอดนี่หว่า

"อย่ามาจับผิดน่า กลางคืนผลมันดีกว่า ผมเคยฝึกกับอาจารย์ดังมาสิบปี ตอนนี้รู้สึกได้ชัดเจนเลยว่ามีความร้อนแผ่จากฝ่าเท้าขึ้นมา..."

"คุณทำงานอะไร?" หวงจี๋ถาม

อีกฝ่ายตอบ "ทำธุรกิจ ฝึกยุทธ์เพื่อสุขภาพ"

"แล้วทำไมปีที่แล้ว คุณบอกว่าตัวเองเป็นข้าราชการ?" หวงจี๋ถาม

"..." อีกฝ่ายเงียบไปสักพักแล้วตอบ "ลาออกแล้ว ตอนนี้ทำธุรกิจ"

"แต่คุณเพิ่งยี่สิบเองนะ" หวงจี๋บอก

ผ่านไปนาน อีกฝ่ายไม่ตอบแล้ว

หวงจี๋เช็กดู อ้าว ลบบัญชีหนีไปแล้ว

"..." หวงจี๋ส่ายหัว เลิกหวังพึ่งคนอื่น

แต่ในพื้นที่ส่วนตัวของคนนั้น เขาก็เจอบทความน่าสนใจหลายเรื่อง

เป็นข้อมูลที่หมอนั่นสนใจเรื่องวรยุทธ์เลยรวบรวมไว้เอง มีทั้งทฤษฎีวรยุทธ์ของสำนักต่างๆ ในโลกความเป็นจริง เคล็ดวิชาหมัดมวย วิธีดูแลสุขภาพแบบภายในและภายนอก วิธีฝึกหายใจ

ในคลาวด์ไดรฟ์ ยังรวบรวมคลิปวรยุทธ์ไว้กว่าร้อยคลิป!

ส่วนใหญ่มีรูป หรือไม่ก็วิดีโอ หมัดมวยแต่ละสำนักมีท่าทางกระบวนท่าละเอียดยิบ

ตอนแรกหวงจี๋ว่าจะปิดทิ้ง แต่พอดูๆ ไป ก็เริ่มติดใจ

จะว่าไป มันก็ดูมีเหตุมีผลอยู่เหมือนกัน

ในวิชาหมัดมวยบางสำนัก มีการกล่าวถึงจุดตายที่ซ่อนเร้นบางจุด ซึ่งดันตรงกับความจริงเสียด้วย

ไม่มีใครรู้จุดตายของมนุษย์ดีไปกว่าหวงจี๋แล้ว

"เสียดาย เรื่องลมปราณคงเป็นของปลอม ถ้ามันใช้ได้จริงหมด เขาจะรวบรวมมาได้ง่ายๆ แบบนี้เหรอ?"

"คำว่า 'ปราณ' (ชี่) มันดูเลื่อนลอยเกินไป ถ้าบอกว่าเป็นไฟฟ้าชีวภาพในร่างกาย ยังดูน่าเชื่อถือกว่า... แต่ถ้าเป็นงั้น ก็ไม่ต้องฝึกแล้วสิ เพราะสิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีไฟฟ้าในตัว การดำรงชีวิตทั้งหมดล้วนพึ่งพาไฟฟ้าและความร้อน"

ขณะที่กำลังคิด หวงจี๋ก็รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจข้อมูลที่ไม่เคยรู้มาก่อนบางอย่างขึ้นมา

"เอ๊ะ?"

หวงจี๋มองเข้าไปในร่างกายตัวเอง พบว่ามีเส้นทางกระแสไฟฟ้านับล้านเส้นถักทอหนาแน่น ยุ่งเหยิงไปหมด

ถ้าทาสีเส้นทางพลังงานพวกนี้เป็นสีฟ้า ร่างกายมนุษย์ก็คือโครงสร้างที่ประกอบขึ้นจากเส้นสายสีฟ้านับไม่ถ้วนที่แตกแขนงออกไป

ก่อนหน้านี้ นี่คือข้อมูลที่ยังไม่รู้ความหมาย แต่ตอนนี้หวงจี๋มีคอนเซปต์ที่เข้าใจพวกมันได้แล้ว

[จบแล้ว]