ตอนที่ 729 หอกพายุสายฟ้าหลูเทียนเหวิน

เมื่อถังเทียนวิ่งไปดู เขาเห็นหานปิงหนิงกำลังสู้กับศัตรู

หานปิงหนิงเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด  พลังโจมตีของคู่ต่อสู้รุนแรงเป็นพิเศษร่างของเขาเคลื่อนไหวราวกับสายฟ้า และทุกหอกจะแฝงด้วยสายฟ้าและสายลม  ทุกครั้งที่กระบี่และหอกปะทะกัน  รังสีกระบี่ของหานปิงหนิงจะแตกสลาย

หลังจากผ่านไปเจ็ดหรือแปดกระบวนท่ารัศมีของหานปิงหนิงก็ปั่นป่วน

“หลู...หลูเทียนเหวิน!”

เถี่ยเซียพูดเสียงสั่น เขาติดตามหลูหลิงหนาน และคุ้นเคยกับยอดฝีมือของตระกูลหลู  เขาจำศัตรูที่มาถึงได้ทันที  และหน้าของหม่นหมอง  เถี่ยเซียไม่เพียงแต่รู้จักหลูเทียนเหวินเพราะเขาผูกอยู่กับตระกูลหลูเท่านั้น  แต่คนโฉดทุกคนจะคุ้นเคยกับหลูเทียนเหวินมาก

ฝูเหรินไป่คนโฉดชั้นหนึ่งก็ยังพ่ายแพ้ในมือของเขาและสาบานว่าจะไม่ย่างเท้าเข้ามาในเมืองม้าบินอีกเลย

คนโฉดชั้นหนึ่งมีนิสัยดุร้ายมากทุกคนทุกรุ่น และพวกเขาไม่ด้อยไปกว่านักสู้ที่อยู่ในทำเนียบสุดยอดฝีมือ เพียงแต่ว่าพวกเขายืนหยัดตามลำพังโดยไม่มีใครสนับสนุน  ไม่มีตระกูลคอยสนับสนุนพวกเขา  พวกเขาไม่ใส่ใจการกระทำของพวกเขาเอง  และได้รับขนานนามว่าคนโฉด  ดังนั้นพวกเขาจึงจัดสร้างรายชื่อผู้ทรงพลังอำนาจของตัวเอง

แต่แม้อย่างนั้น ด้วยพลังของพวกเขา พวกเขาสามารถสู้ตามวิถีของพวกเขาจนติดสุดยอดทำเนียบนักสู้แดนบาป 50อันดับแรก แต่นักสู้อย่างนั้นก็ยังพ่ายแพ้ต่อหลูเทียนเหวิน

ทำเนียบสุดยอดนักสู้แดนบาป หลูเทียนเหวินอยู่ในลำดับที่ 39

วิชาหอกของเขามีเอกลักษณ์เฉพาะ  ด้วยพลังพายุและสายฟ้าจึงขนานนามว่าหอกพายุสายฟ้า

คนที่แข็งแกร่งที่สุดของเมืองจื่อจวนก็คือฉินเจินตำแหน่งสุดยอดในทำเนียบนักสู้ของเขาก็คืออันดับที่ 43หลูเทียนเหวินไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลหลู  คนที่แกร่งที่สุดก็คือประมุขตระกูลหลูนามว่าหลูเซิงเซี่ยง  ลำดับในสุดยอดทำเนียบนักสู้ของเขาคือ 15

อำนาจของตระกูลหลูเป็นที่ประจักษ์

สำหรับตระกูลหลูกล้าส่งหลูเทียนเหวินมาตามลำพัง  แสดงถึงความมั่นใจในพลังของเขา  ไม่มีฉินเจิ้นอยู่ด้วยถ้าตระกูลอื่นสร้างความเป็นพันธมิตรกันพวกเขาจะสามารถป้องกันหอกพายุสายฟ้าของหลูเทียนเหวินได้  ในสายตาของหลูเทียนเหวิน เมืองจื่อจวนเป็นแค่เมืองเล็กไม่ควรค่าแก่การพูดถึง มีเพียงคนเดียวที่ทำให้เขาสนใจก็คือฉินเจิ้น  แต่เขายับยั้งความกลัวฉินเจิ้นผู้เจ้าเล่ห์แสนกล  ถ้าเขาไม่ระวังให้ดี  เขาคงจะตกลงไปในหลุมพรางของอีกฝ่ายหนึ่ง

ฉินจื่อเจินที่เป็นผู้บัญชาการหน่วยพลธนูเป็นคนที่น่ากลัว  แต่ก็ยังเล็กน้อย  การโจมตีฉินจื่อเจินเป็นเรื่องยากมากจริงๆ  ถ้าพวกเขาเคลื่อนไหวเป็นพัน  หลูเทียนเหวินคงจะกังวลมากกว่า แต่ถ้ามีแค่ไม่กี่คนก็คงยากจะใช้พลธนูเล่นงานพวกเขา

เขาสามารถใช้ความเร็วเล่นงานกับหน่วยพลธนูได้  แน่นอนเขาไม่โง่พอจะโจมตีหน่วยพลธนูโดยตรง ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินวิธีที่บุรุษหน้ากากผีใช้เผชิญหน้ากับหน่วยพลธนู  เขาถึงกับตกใจ รู้สึกว่าบุรุษหน้ากากผีเชี่ยวชาญในกฎประเภทป้องกัน

กระดองเต่าคลุมนักสู้ย่อมเป็นศัตรูตามธรรมชาติของหน่วยพลธนู

แต่ก็ไม่สำคัญ ไม่ว่ากระดองเต่าจะแข็งแรงยังไงหลูเทียนเหวินคิดว่าเขาสามารถทำให้มันแตกได้ง่าย

หลูเทียนเหวินปรากฎตัวและทำวางมาดอยู่ที่หน้าปราสาทเขาสะท้อน  ปราสาทเล็กๆอย่างปราสาทเขาสะท้อนไม่มีอะไรในสายตาของเขา ตลอดเส้นทางเพื่อสร้างชื่อให้กับตระกูลหลู เขาช่วยตระกูลกวาดล้างป้อมค่ายปราสาทอื่นๆ ไปมากมาย  และปราสาทเล็กแค่นั้นธรรมดามาก

เมื่อหานปิงหนิงปรากฏ แม้แต่เขาก็ยังมีเวลาชื่นชมความงามของนาง เขาลอบถอนหายใจที่คนงามขนาดนั้นต้องมาตายในเงื้อมมือของเขา  แต่เขาไม่เหมือนกับหลานชายที่ไร้ค่าของเขาเขาไม่ให้ความสนใจกับความงามมากเกินไป

มีแต่เลือดและสงครามสามารถทำให้เขาตื่นเต้นได้

เมื่อหานปิงหนิงเคลื่อนไหว ตาของเขาเป็นประกาย เคล็ดยะเยือกพบเห็นได้ยาก เขาไม่ใส่ใจเรื่องกฎธรรมชาติที่เพิ่งได้เรียนรู้และก่อตัวอยู่ต่อหน้าของขา  และสิ่งเดียวที่เขาสามารถยอมรับก็คือเคล็ดกระบี่ซึ่งบริสุทธิ์มาก  และยากที่จะเห็นอีกด้วย

หลังจากปะทะฝีมือสองสามท่าแล้วหลูเทียนเหวินก็สูญเสียความสนใจ

‘ข้าน่าจะจบการต่อสู้ได้แล้ว  คู่ต่อสู้ระดับนั้นไม่มีอะไรมาก’

แต่หลังจากผ่านไปสิบกระบวนท่า หานปิงหนิงก็ยังสามารถต้านรับได้อย่างยากลำบากซึ่งสร้างความประหลาดใจให้กับหลูเทียนเหวิน เขาไม่ได้พบคู่ต่อสู้ที่สามารถต้านรับเขาได้เกินสิบกระบวนท่าเป็นเวลานานขนาดนั้น  หอกพายุสายฟ้าของเขาสามารถกระตุ้นสายลมและสายฟ้าเมื่อเขาเคลื่อนไหว  ทุกการโจมตีของหอกบรรจุด้วยพลังนับพันชั่งสตรีที่น่ารักและงดงามนั้นยังป้องกันได้ แม้แต่บุรุษที่แข็งแกร่งและกำยำยังป้องกันสามถึงห้ากระบวนท่านี้ได้อย่างยากลำบาก

ในเวลาอันรวดเร็ว หลูเทียนเหวินก็เข้าใจ สตรีนางที่เพิ่งจะสำเร็จในกฎธรรมชาติของนาง  แต่วิชากระบี่นางยอดเยี่ยม  เพิ่มความสำเร็จในสำนึกกระบี่ นางจึงสามารถประคองตัวอยู่ได้

‘ท่ากระบี่ที่ยอดเยี่ยม!’

หลังจากมองดูอย่างระมัดระวัง  หลูเทียนเหวินยิ่งสนใจมากขึ้น  ตาของเขาเป็นประกายแหลมคมและตั้งใจ เขาบอกได้เลยว่าท่ากระบี่ของหานปิงหนิงไม่ใช่แนวทางของแดนบาป  วิทยายุทธแดนบาปเดิมทีมาจากดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ แต่ดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์เน้นเรื่องพลังงาน ขณะที่แดนบาปให้ความสำคัญกับกฎธรรมชาติมากกว่า  แต่ระดับความซับซ้อนของการเคลื่อนตรงในระดับเดียวกัน

หลูเทียนเหวินยิ่งอยากรู้อยากเห็น  และรังสีหอกในมือของเขาหนาแน่นขึ้น

ทุกหอกที่เขาใช้จะแฝงไปด้วยธาตุลมและสายฟ้า  มีแสงแพรวพราวหุ้มรอบปลายหอกมันมีพลังหนาแน่นและทรงประสิทธิภาพมาก พลังแฝงในหอกของเขามีไม่สิ้นสุด แต่ละหอกหนักหน่วงขึ้นทุกที

ความกดดันบนตัวหานปิงหนิงเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน  ปอยผมที่นางรัดไว้ถูกสายลมตัดทำให้ผมของนางกระเซิงยุ่งเหยิง  แต่นางไม่ยอมแพ้การตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่หนักหน่วง ทำให้นางตื่นเต้นกับการต่อสู้มากขึ้นและทุกกระบี่ของนางปลดปล่อยออกมาด้วยกำลังทั้งหมดของนาง

ถังเทียนห้ามอาโมรี่ที่ต้องการจะวิ่งเข้าไป  เขาบอกได้ว่าแม้หานปิงหนิงจะรับมืออย่างกินแรงและตกอยู่ในอันตราย  แต่สำนึกกระบี่ของนางไม่มีสัญญาณแตกกระจาย  และประสบการณ์การต่อสู้เช่นนั้นเป็นสิ่งล้ำค่า

แคล้ง แคล้ง แคล้ง!

หลูเทียนเหวินโจมตีอีกเจ็ดหอก  และประกายสายฟ้ากระทบกับกระบี่ของหานปิงหนิง

กระบี่ของนางแตกกระจายเหมือนขนมกรอบ หานปิงหนิงรู้สึกเหมือนว่านางถูกสายฟ้าหลายครั้งจนกระอักโลหิตตัวของนางเองถูกกระแทกถอยหลัง

หลูเทียนหวินผู้หาความเพลิดเพลินกับการฆ่าไม่คิดปราณีร่างของเขาพุ่งออกมาพร้อมกับหอกของเขาพายุสายฟ้าเคลื่อนไหวตามขณะที่เขาตรงเข้าหาหานปิงหนิง

ขณะที่หลูเทียนเหวินจะปะทะกับกระบี่ของหานปิงหนิง  ถังเทียนก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว  เขาฉวยดาบจากเถี่ยเซียด้วยความเร็วราวสายฟ้าและหายไปทันที  วินาทีถัดมาเขาปรากฏอยู่ข้างตัวหานปิงหนิงเขาคว้านางไว้และใช้ดาบฟันทันที

ดาบกระทบกับหอกอย่างแม่นยำ

ถังเทียนรู้สึกได้ถึงพลังประหลาดมหาศาลจากฝ่ายตรงข้าม เขาแค่นเสียงและปรากฏตัวห่างออกไปสิบห้าเมตรทันทีและถอยหลังจากแรงปะทะสองสามก้าวก่อนจะยืนหยัดมั่นคง  เขาเหวี่ยงหานปิงหนิงที่สลบไปแล้วให้อาโมรี่และหันไปเผชิญหน้ากับหลูเทียนเหวิน

หลังจากรู้แจ้งดาบมารพิฆาตได้แล้ว  ถังเทียนอยากจะทดสอบใจจะขาด และหลังจากเห็นหานปิงหนิงถูกกดดันไล่ต้อน  เขาไม่อาจอดกลั้นความโกรธไว้ในใจได้ต่อไป ถ้าไม่ใช่เพราะยอดฝีมือที่มีประสบการณ์ในการต่อสู้เป็นเรื่องสำคัญต่อหานปิงหนิง  เขาคงโดดเข้าไปปะทะนานแล้ว

เมื่อควบคุมตัวเองได้เล็กน้อยแล้วเขาหายไปและเริ่มโจมตีทันที ความตื่นเต้นจากการรู้แจ้งวิชาดาบมารพิฆาตบวกกับความโกรธที่เห็นหานปิงหนิงถูกไล่ต้อนทำให้ถังเทียนเดือดดาลอยู่ในใจ

หน้าของเขาแคร่งขรึมขณะชี้ดาบไปทางหลูเทียนเหวิน

“หน้ากากผีถังเทียนใช่ไหม?”

หลูเทียนเหวินหรี่ตา เขาเลียริมฝีปาก ขณะที่เขาเผชิญหน้ากับเหยื่อที่น่าสนใจ  ดาบจากถังเทียนไม่มีความแปลกประหลาดอะไร  แต่พลังของมันไม่อ่อนแอซึ่งทำให้เขาสะดุดใจ!

ถังเทียนไม่มีความคิดจะตอบคำถาม  เถี่ยเซียบอกเขาเรื่องตระกูลหลูมาก่อน  แต่สำหรับหลูเทียนเหวินเป็นใครมีพลังมากขนาดไหน ถังเทียนไม่สนใจแม้แต่น้อย ความต้องการต่อสู้ในอกปะทุขึ้น  เขาแค่ต้องการกำจัดหลูเทียนเหวิน

ซี่... ร่างของถังเทียนหายไปทันที

หลูเทียนเหวินไม่ตื่นตกใจแม้แต่น้อย เขารู้ว่าคนที่ฝึกกฎธรรมชาติอวกาศชอบใช้ลูกเล่นนี้ หลูเทียนเหวินแค่นเสียงกฎอวกาศเดี๋ยวหายเดี๋ยวปรากฏมีแต่ใช้ลอบทำร้าย แต่ความผันผวนที่ก่อขึ้นเมื่อพื้นที่ได้รับผลไม่สามารถหลบพ้นความรู้สึกของเขาได้

สายตาของเขาพลันแหลมคม  เขาบิดเอวและบิดตัวในกลางอากาศหอกของเขาคล้ายกับมังกรฉกออกจากถ้ำ

ปัง!

เสียงสายลมและสายฟ้าปะทุดังลั่น  สายฟ้าคลุ้มคลั่งและแสงทำให้หอกเปล่งแสงเจิดจ้า

มีร่างหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้ารังสีหอกของเขาเหมือนกับว่าเขาเข้ามาหาปลายหอก

แต่หลูเทียนเหวินหรี่ตาทันที  ท่าของถังเทียนแปลกประหลาดมากดาบชี้ตรงมาข้างหน้าขนานกับพื้น

‘นั่นวิชาอะไร?’

เมื่อเห็นว่าปลายหอกและดาบกำลังจะปะทะกัน ดาบที่ตรงเป็นเหมือนกับกิลโยตินฟันฉับข้างหน้าโดยเหมือนกับไม่มีพลังสะสมแต่แรงฟันนั้นดุร้ายรุนแรง

ดาบมารพิฆาต!

แคล้ง!

ดาบทำลายสายลมและสายฟ้าที่หุ้มรอบปลายหอกและปะทะเข้ากับปลายหอกอย่างหนักทันที

หลูเทียนเหวินรู้สึกถึงพลังน่ากลัวทะลักมาหาเขาผ่านหอกของเขา  ฝ่ามือของเขาร้อนขึ้นจนแทบควบคุมหอกไม่ได้

‘นี่ชักน่าสนุก!’

‘แข็งแกร่งทรงพลัง!’

หลูเทียนเหวินจับตัวหอกไว้แน่นพลังที่ทะลักออกมาทำให้เขากระเด็นออกไปเหมือนลูกธนู

พลังจากหอกของหลูเทียนเหวินสะท้อนถังเทียนจนถอยกลับ  แต่ขณะนั้น ความรู้สึกต้องการต่อสู้ของเขายิ่งเพิ่มสูงขึ้นพลังสะท้อนเล็กน้อยนี้ถูกมองข้ามไปอย่างสิ้นเชิง ร่างของเขากระพริบพุ่งวาบไปข้างหน้า เขาไม่ได้ใช้เคล็ดพรางตัว แต่เป็นก้าวย่างกลางอากาศ

ปัง ปัง ปัง!

เสียงระเบิดเป็นชุดดังออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า

แผ่นสุญญากาศเป็นชุดเกิดขึ้นใต้เท้าเขา จากนั้นก็แตกสลายไปเหมือนกับทุ่นลอยฟ้าร่างของเขากระพริบพุ่งไปข้างหน้าเหมือนกับพยัคฆ์กระโจนออกจากกรงพุ่งตรงเข้าหาหลูเทียนเหวิน

‘เร็วมาก’

ตาของหลูเทียนเหวินหรี่แคบกว่าเดิม เขาไม่เคยพบกับคนที่ใช้วิชากลางอากาศที่แปลกประหลาดแบบนั้นมาก่อน

ร่างของถังเทียนกลายเป็นภาพพร่าเลือนพุ่งไปข้างหน้า แต่หลูเหวินเทียนสามารถเห็นความเคลื่อนไหวของถังเทียนทุกอย่าง  ทุกการทำงานของกล้ามเนื้อ หลูเทียนเหวินดูเหมือนจะสามารถมองเห็นกระแสพลังพุ่งออกมาจากทั่วร่างของถังเทียนเหมือนกับแม่น้ำสายย่อยร้อยสายไหลไปบรรจบที่ทะเล ครอบคลุมเต็มไหล่ขวาของถังเทียน

เป้าหมายของมันเห็นได้ชัดว่าอยู่ที่ดาบ

ดาบมารพิฆาต!

เส้นเลือดที่ขมับของหลูเทียนเหวินปูดเขารู้ได้โดยไม่ต้องคิดเลยว่าแรงฟันครั้งต่อไปจะเฉียบขาดและน่ากลัวกว่าครั้งแรก  ในสภาพเร่งด่วนนั้น หลูเทียนเหวินคำรามตลอดทั้งร่างของเขาปลดปล่อยสายลมและสายฟ้าสีเขียวของสายลมผสมกับสีเงินของสายฟ้าเป็นเหมือนกับชุดเกราะงดงาม

เขาหยุดทันทีและเปลี่ยนแปลงท่าหอกอย่างรุนแรงและแทงหอกออกไป

หอกที่แปลงแปรเปลี่ยนเป็นเหมือนวังวนทำให้เกิดแรงดึงดูดอย่างน่าประหลาด แรงลมทั้งหมดและสายฟ้าทั้งหมดที่คลุมรอบตัวหลูเทียนเหวินถูกดูดซับเข้ามาจนไม่มีพลังเหลืออยู่ ลมและสายฟ้าที่หนาแน่นไหลเป็นกระแสอยู่บนตัวหอก  ตอนนี้หอกนี้ปล่อยพลังทำลายล้างทันที

ร่างที่เหมือนสัตว์ป่าและภูตพรายฟันดาบลง

อีกคนที่มีความมั่นใจและสง่างามแทงหอกของเขาสวนออกมาทันที

ร่างทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง

ปัง!

ผลกระทบดังสนั่นจากแรงปะทะทำให้ทุกคนถึงกับหูอื้อ คลื่นพลังที่ปะทุออกผสมกับรังสีเขียวและแสงสายฟ้านับไม่ถ้วนปะทะใส่ยอดเขาใกล้ๆ

ปัง!

ยอดเขาดูเหมือนกับว่าถูกแส้หวดตัดใส่  ก้อนหินและดินร่วนปลิวกระจายซึ่งดูเหมือนเป็นลมบ้าหมูรอยฟันลึกปรากฏอยู่บนยอดเขา

ปัง ปัง ปัง!

ภูเขาไม่สามารถทนพลังโจมตีได้  และพื้นด้านใต้พังทลายทันที

ทั้งสองคนได้รับผลกระทบใหญ่จากพลังโจมตีเช่นกัน  ถังเทียนรู้สึกเหมือนสัตว์ป่าขวิดปะทะใส่  เขาไม่สามารถควบคุมตนเองและกระเด็นถอยหลัง  หลูเทียนเหวินก็ใช่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งที่ดี แรงฟันของถังเทียนเต็มไปด้วยพลังมหาศาลทำให้เขากระเด็นออกไปเหมือนกับลูกบอลไปที่ยอดเขาด้านหลังของเขาปรากฏเป็นรูที่ลึก

ทุกคนตกตะลึงกับผลกระทบภายหลังการปะทะ

การต่อสู้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะทำสำเร็จได้ยังไง

แม่เฒ่าเซวียน้ำตานองหนา ‘สวรรค์ยังเห็นใจเรา  ดาบมารพิฆาตของตระกูลเซวียเราได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง’

บึ้ม.. เสียงระเบิดดังมาจากภายในหลุมลึกทันที ฟิ้วววสายลมและสายฟ้าถูกปล่อยออก หลูเทียนหหวินปรากฏออกมาจากจุดที่ถูกฟันทันที

ทั่วทั้งร่างของเขาอยู่ในสภาพอนาถเหลือทน  ชุดของเขาฉีกขาดรุ่งริ่ง  ตาของเขาเต็มไปด้วยแววตาต้องการสู้  เขาเลียริมฝีปากและกล่าว  “ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด”