บทที่ 8 วิกฤตคืบคลาน

บทที่ 8 วิกฤตคืบคลาน

ในกลุ่มสนทนาลับยังคงเต็มไปด้วยความวุ่นวายขณะที่เคียน่าโอ้อวดสถานการณ์ของเธอ

เคียน่า ส่งรูปภาพของเมย์และโบรเนียที่ยืนอยู่ในโถงทางเดินล้ำยุค ดูสิ สองคนนี้แหละ

เคียน่าแอบถ่ายรูปเพื่อนร่วมทางของเธอและแบ่งปันลงในกลุ่ม ซึ่งสร้างความสนใจให้กับตัวแทนจากหลีเยว่ในทันที

เด็กฝึกงานแห่งโถงแห่งการเกิดใหม่ เอ๊ะ หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะเลย เคียน่า ช่วยแนะนำสาวผมม่วงคนนั้นให้ฉันรู้จักทีเถอะ คราวหน้าถ้าเธอมาหลีเยว่ ฉันจะเลี้ยงมื้อค่ำที่ศาลาซินเย่เอง

เคียน่าแห่งโกโจ ถึงเด็กฝึกงานแห่งโถงแห่งการเกิดใหม่ จุดสนใจของเธอมันแปลกเกินไปแล้วนะ เธอเมินยานอวกาศไฮเทคขนาดเท่าดวงดาวเพื่อมองแค่สาวน้อยน่ารักเนี่ยนะ

เคียน่า ถึงเด็กฝึกงานแห่งโถงแห่งการเกิดใหม่ อย่าแม้แต่จะคิดเชียว เมย์เป็นคนของฉัน

เคียน่ารีบปิดหน้าต่างสนทนาทันที เธอทำแก้มป่องพลางเกาะแขนเมย์ไว้แน่น มิต้องการให้พนักงานจัดการศพจากต่างมิติมาแย่งเพื่อนสนิทของเธอไป

"เมย์" เคียน่าส่งเสียงออดอ้อนพลางซบหน้าลงบนไหล่ของเมย์

"เอ๊ะ เคียน่า เป็นอะไรไปเหรอ ทำไมจู่ๆ ถึงอ้อนแบบนี้ล่ะ" เมย์ตอบกลับด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ

"ไม่มีอะไรหรอก ยานเซียนโจวออกจะกว้างใหญ่ พวกเราไปหาที่พักผ่อนกันเถอะ" เคียน่าเอ่ยพลางดึงแขนเมย์ให้เดินไปข้างหน้ามุ่งสู่จุดหมายนั่นคือ ตำหนักไท่อิน ซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหารของยานลำนี้

เงาอดีตที่คืบคลาน

ในขณะที่เคียน่ากำลังเพลิดเพลินกับการพบกันอีกครั้ง ห้วงอวกาศอันอ้างว้างรอบยานเซียนโจววั่งซูกลับมิได้ว่างเปล่าอย่างที่คิด ณ ดาวเคราะห์รกร้างใกล้เคียง กองกำลังอันชั่วร้ายแห่งเหล่าอมนุษย์แห่งความมั่งคั่งกำลังเริ่มก่อตัวขึ้น

เหล่าอมนุษย์แห่งความมั่งคั่งคือกลุ่มพันธมิตรของหลากหลายเผ่าพันธุ์ที่ได้รับพรหรือคำสาปแห่งความเป็นอมตะที่บิดเบี้ยวจากเทพดาราเหยาซือ พวกเขาเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับสมาพันธ์เซียนโจวมานับพันปี

"หึ พวกนกพวกลาทั้งหลาย ถ้าไม่อยากถูกฝูงหมาป่าฉีกกิน ก็จงฟังคำสั่งของข้าในศึกนี้ซะ" ลิสซ่า ผู้นำแห่งบริซินขู่คำรามใส่คนอื่นๆ

สายลับแห่งความมั่งคั่งได้รายงานข่าวเกี่ยวกับยานเซียนโจวลำใหม่ที่ดูเหมือนจะไร้ผู้คน สำหรับเผ่าพันธุ์ที่กระหายสงครามเหล่านี้ มันคือรางวัลที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะมองข้าม แผนการของพวกเขาคือการโจมตีแบบสายฟ้าแลบเพื่อยึดครองยานก่อนที่เซียนโจวหลัวฟูซึ่งกำลังเดินทางมาจะเข้าแทรกแซงได้ทัน

ภายในตำหนักไท่อิน

โดยที่มิรู้เลยว่ามีกองเรือปีศาจซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด สามสหายก็ได้เดินทางมาถึงที่นั่งของนายพลภายในตำหนัก

"เมย์ โบรเนีย ฉันไม่ได้โกหกใช่ไหม ยานเซียนโจวทั้งลำนี้เป็นของคุณหนูเคียน่าคนนี้แหละ" เคียน่าประกาศกร้าวพลางรอคอยท่าทางตื่นตะลึงจากโบรเนีย

"โบรเนียเชื่อว่าอนาคตของเซียนโจวลำนี้ช่างมืดมนนัก เมื่อพิจารณาว่าเจ้าของคือเคียน่าคนซื่อบื้อ" โบรเนียเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ทันใดนั้น เสียงสัญญาณที่เป็นจังหวะก็ดังก้องไปทั่วห้องโถง สายตาของเคียน่าไปหยุดอยู่ที่วัตถุหยกชิ้นหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่

"สิ่งนี้คือ ลูกคิดหยก งั้นเหรอ" เคียน่าหยิบมันขึ้นมา ในวัฒนธรรมของเซียนโจว ลูกคิดหยกเป็นอุปกรณ์คำนวณและสื่อสารที่ล้ำสมัยอย่างยิ่ง มักใช้เป็นเครื่องมือสื่อสารพกพา

"โบรเนียตรวจพบความถี่ของสัญญาณที่ผันผวนเพียงเล็กน้อย สิ่งนี้น่าจะเป็นอุปกรณ์สื่อสาร" โบรเนียตั้งข้อสังเกต

เคียน่าลองพลิกวัตถุหยกในมือไปมา จนกระทั่งนิ้วของเธอเผลอไปสัมผัสกับร่องเซ็นเซอร์ด้านหลัง

วัตถุหยกส่งแสงเรืองรองอบอุ่นออกมา และภาพโฮโลกราฟิกที่สั่นไหวก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าพวกเขาทั้งสามคน ทำให้พวกเธอถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ