บทที่ 48 แมงมุมไฟมาร

บทที่ 48 แมงมุมไฟมาร

สกิล 'เหมันต์นิรันดร์' ที่ใช้ใส่ตัวเอง พลังป้องกันสูงเกินกว่าที่เจิ้งอี้คาดไว้ การโจมตีตลอด 5 วินาทีถูกกันไว้ได้หมด ทันทีที่น้ำแข็งละลาย เขาก็ปล่อย 'สายฟ้าแลบ' ที่เพิ่งคูลดาวน์เสร็จออกไปทันที

หลังสายฟ้าแลบทำงาน แมงมุมขายาวที่เลือดน้อยก็ล้มลง เจิ้งอี้กลิ้งตัวถอยออกมาเพื่อทิ้งระยะห่าง

3

2

1

ในที่สุดฝนน้ำแข็งก็คูลดาวน์เสร็จ เขาเรียกฝนน้ำแข็งใส่จุดที่ตัวเองยืนแล้วถอยต่อ

อุปกรณ์ทั้งตัวของเจิ้งอี้บวกดาเมจน้ำแข็งรวม 75% แถมอาวุธยังเพิ่มระยะสกิลอีก 25% นี่คือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงตีข้ามรุ่น 5 เลเวลแล้วยังใช้คอมโบแค่ 2-3 ชุดฆ่ายกฝูงได้

พอฝนน้ำแข็งระลอกใหม่ทำงาน แมงมุมขายาวหลายสิบตัวก็ทยอยล้มลง

"เก็บของ แล้วไปต่อ"

เจิ้งอี้ไม่ได้ลำพองใจที่ฆ่ามอนสเตอร์ฝูงใหญ่ได้ เขาเลือกที่จะเมินเฉยต่อปาร์ตี้ของเย่ว์อิ๋งซิงเฮิน

เพราะเจิ้งอี้คิดว่า ขอแค่เขาไม่สนใจเย่ว์อิ๋งซิงเฮิน ชาตินี้เขาก็จะไม่ต้องเจ็บปวดอีก

เจิ้งอี้เดินไปเก็บของแล้ว แต่คนอื่นยังยืนอึ้ง เคยเห็นนักเวทลากมอนสเตอร์มาฆ่า แต่ไม่เคยเห็นใครลากมาเยอะขนาดนี้แล้วฆ่าได้ด้วยตัวคนเดียว

แถมดูทรงแล้ว ถ้าไม่มีเพื่อนร่วมทีมมาเกะกะ เจิ้งอี้คงไม่ต้องงัดสกิลเอาตัวรอดมาใช้ด้วยซ้ำ

"พวกเราเข้ามาที่นี่ก่อน พวกนายมาแย่งมอนสเตอร์แบบนี้ มันไร้คุณธรรมไปหน่อยไหม?" เย่ว์อิ๋งซิงเฮินหายตกใจก็รีบสาดโคลนใส่ทันที

"พวกเรารวมพลกันหน้าถ้ำตั้งนานแล้ว ถ้าจะนับลำดับก่อนหลัง พวกเธอนั่นแหละมาทีหลัง หรือต้องยกมอนสเตอร์ให้พวกเธอหมดถึงจะเรียกว่ามีคุณธรรม?" เจิ้งอี้ตอบโดยไม่หันมามอง

อิ่นฉิงและคนอื่นได้สติ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบไปช่วยเก็บของ อัตราดรอปของแมงมุมขายาวถือว่าดีใช้ได้ แม้จะไม่มีของเทพ แต่เงินกับยาเพียบ แถมมีอุปกรณ์ระดับทั่วไปอีกหน่อย เทียบกับมอนสเตอร์ข้างนอกแล้วถือว่าดรอปเยอะมาก

"ถ้าไม่อยากตายยกทีม แนะนำให้กลับไปซะ มอนสเตอร์ในโบราณสถานเดี๋ยวก็เกิดใหม่ พวกเราแค่เคลียร์รอบแรกเท่านั้น" เจิ้งอี้เดินไปสองก้าว สุดท้ายก็อดเตือนไม่ได้

"ตายยกทีม? อาศัยพวกนายเนี่ยนะ? คิดว่าพวกเราเป็นแมงมุมโง่ๆ พวกนั้นหรือไง?" นักฆ่าในทีมเย่ว์อิ๋งซิงเฮินพูดอย่างดูแคลน

"เหอะๆ จะเก็บพวกนายต้องใช้คำว่า 'พวกเรา' ด้วยเหรอ? แค่เขาคนเดียวก็เหลือแหล่แล้ว พวกไม่กล้าเปิดเผยหน้าตา ไม่กล้าแม้แต่จะโชว์ชื่อ ID" เรื่องฝีปากตู้ซินไม่เป็นรองใครอยู่แล้ว

"ทำไม? อย่าคิดว่าคนมากกว่าสองคนแล้วจะชนะนะเว้ย!" นักเวทฝั่งโน้นก็ไม่ยอม

เย่ว์อิ๋งซิงเฮินยกมือห้ามลูกน้อง สองคนที่กำลังเดือดรีบหุบปากทันที

"ว่าพวกเราไม่กล้าโชว์ชื่อ? แล้วคนของพวกเธอคนนั้นไม่เหมือนกันหรือไง!" เย่ว์อิ๋งซิงเฮินชี้ไปที่เจิ้งอี้ที่ซ่อนชื่ออยู่

เจิ้งอี้เห็นอีกฝ่ายพุ่งเป้ามาที่ตน ก็ส่ายหน้าแล้วเดินลึกเข้าไปในถ้ำ อิ่นฉิงเห็นดังนั้นก็ไม่พูดมาก รีบตามไป

"ต่อให้ไม่โชว์ชื่อฉันก็รู้ว่านายเป็นใคร นายคือ 'เทียนเจี้ยงเจิ้งอี้' คนดังในบอร์ดใช่ไหมล่ะ? แม่สาวพวกนี้ฉันก็เคยเห็นในคลิป อยู่ท่ามกลางสาวๆ คงรู้สึกป๋ามากสินะ?"

เย่ว์อิ๋งซิงเฮินเห็นเจิ้งอี้เมิน ก็ตะโกนแขวะไล่หลัง

พวกอิ่นฉิงขมวดคิ้ว สัญชาตญาณผู้หญิงบอกว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ไม่ธรรมดา เจิ้งอี้เคยบอกว่าเป็นเพื่อนเก่า แต่ดูเหมือนเย่ว์อิ๋งซิงเฮินจะไม่รู้จักเจิ้งอี้ ทว่าเจิ้งอี้กลับพยายามเลี่ยงการปะทะ

ในความทรงจำของอิ่นฉิง ใครมาแย่งมอนสเตอร์หรือของจากเจิ้งอี้ เท่ากับฆ่าตัวตายชัดๆ

กล้าแย่งบอสท่ามกลางฝูงชน กล้าล่วงเกินกิลด์ใหญ่เพื่อมอนสเตอร์ตัวเดียว ไม่สนว่าอีกฝ่ายมีกี่คน เขาพร้อมบวกคนเดียว

คนแบบนี้ ทำไมถึงยอมอ่อนข้อให้ปาร์ตี้ 5 คนนี้ขนาดนี้

"อยากตามมาก็ตามใจ แต่ถ้าคิดจะแย่งมอนสเตอร์ อย่าหาว่าไม่เตือน" เจิ้งอี้ทิ้งคำพูดที่ฟังดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่ไว้ แล้วเดินต่อ

มอนสเตอร์ชุดต่อๆ มา ปาร์ตี้ของเย่ว์อิ๋งซิงเฮินก็แค่เดินตามดูอยู่ห่างๆ แต่ไม่ยอมไปไหน

เจิ้งอี้ก็ก้มหน้าก้มตาเคลียร์มอนสเตอร์ แต่ไม่ลากเยอะเหมือนรอบแรก เอาแค่ทีละสิบกว่าตัว

ถึงอย่างนั้นความเร็วก็ยังน่าตกใจอยู่ดี

หลังจากเคลียร์แมงมุมขายาวไปอีกหลายชุด ก็เจอทางแยก แต่ละทางกว้างกว่าเดิมมาก

"ยอดฝีมือ นายจะไปทางไหน? พวกเราแยกทางกันตรงนี้เลยเป็นไง?" เย่ว์อิ๋งซิงเฮินเอ่ยถาม

เจิ้งอี้ไม่ตอบ ทำหน้าบอกบุญไม่รับเดินเข้าทางตรงกลาง คนอื่นรีบตามไป

"อีตาเจิ้งวันนี้ดูแปลกๆ นะ!" ตู้ซินกระซิบเม้าท์กับเหลียงรุ่ย

"แปลกตรงไหน? หมายถึงเก่งขึ้นเหรอ?" เหลียงรุ่ยกระซิบตอบ

"รุ่ยรุ่ยจ๋า เธอซื่อบื้อจริงๆ ดูไม่ออกเหรอว่าเขากับแม่นักรบสาวนั่นมีซัมติงกัน"

"ดูไม่ออกหรอก แต่รู้แค่ว่าผู้หญิงคนนั้นน่ารำคาญ" เหลียงรุ่ยตอบ

"หยุดคุยกันได้แล้ว ไม่เห็นเหรอว่าเราโดนล้อมแล้ว?"

เจิ้งอี้หยุดเดิน ยิงมหาบอลไฟขึ้นไปเพดานถ้ำ แสงไฟส่องให้เห็นใยแมงมุมที่เต็มไปด้วยแมงมุมตัวเล็กยั้วเยี้ยกำลังคืบคลานเข้ามา

แมงมุมไฟมาร เลเวล 30 ระดับ: ทั่วไป HP: 7,500

แมงมุมไฟมารขนาดเท่ากำปั้น บนตัวมีจุดสีแดงเหมือนดวงตา โจมตีด้วยการพ่นใย

ตัวเดียวไม่น่ากลัว แต่รอบตัวมีเป็นร้อย แถมเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ

แมงมุมไฟมารฉลาดมาก มันไม่พ่นใยใส่คนโดยตรง แต่ปิดทางหนีทีไล่ สร้างอาณาเขตของตัวเองและบีบพื้นที่ของพวกเจิ้งอี้

"ฉันว่าเจ้าตัวเล็กพวกนี้ไม่ค่อยเป็นมิตรกับนักธนูเลยแฮะ" ฟางอิ๋งบ่นอุบ

"ช่วงหลังถ้ามีลูกธนูธาตุ หรือธนูระเบิด ยิงเจ้าพวกนี้มันส์แน่" เจิ้งอี้ปลอบใจพลางเตรียมสกิล

'มหาบอลไฟ'

เจิ้งอี้ไม่สนว่าจะเปลืองพลังจิตแค่ไหน รัวมหาบอลไฟลูกแล้วลูกเล่าเปิดทางข้างหน้าจนเป็นรู แต่ความเร็วในการพ่นใยของแมงมุมก็ใช่ย่อย

"แมงมุมไฟมารพ่นใยเพื่อรุกคืบ มันถนัดการสู้แบบยึดพื้นที่ พวกคุณรีบหนีออกทางช่องที่เปิดไว้ ลากมอนสเตอร์ให้เป็นเส้นตรง"

เจิ้งอี้วิเคราะห์และสั่งการอย่างรวดเร็ว

พอวิ่งฝ่าออกไป ทุกคนถึงเข้าใจว่าทำไมมันชื่อแมงมุมไฟมาร

ไม่ใช่เพราะมันเป็นธาตุไฟ แต่ใยของมันเมื่อสัมผัสโดนตัว นอกจากจะลดเลือดแล้ว ยังทำให้ปวดแสบปวดร้อนเหมือนโดนไฟลวก