บทที่ 23 หัวหน้าใหญ่โจรภูเขา

บทที่ 23 หัวหน้าใหญ่โจรภูเขา

หลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จ เจิ้งอี้ก็เริ่มใจเย็นลง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ตาบอดถาวร แถมยังมีสาวๆ ล้อมหน้าล้อมหลังบอกว่าจะรับผิดชอบ

ส่วนเจิ้งอี้ที่ตาบอดอยู่ตอนนี้ตัดสินได้ยังไงว่าพวกเธอสวย นอกจากอิ่นฉิงกับลวี่เทียนเวยที่เคยเห็นหน้าแล้ว คนอื่นๆ เขาใช้เสียงและกลิ่นกายจินตนาการเอาล้วนๆ

"โดนซ้อมไปทีเดียว แต่ได้มานอนกลางดงสาวงาม ถือว่าโชคร้ายกลายเป็นดีละมั้ง" เจิ้งอี้นอนสบายใจเฉิบอยู่บนเตียงหลังจากมีน้องสาวน่ารักมาป้อนข้าวให้

จากที่ได้ยินมา เขาเพิ่งสลบไปแค่คืนเดียว ทั้งที่หมอบอกว่าอาจจะหลับไปสักวันสองวัน สงสัยเพราะลำบากมาแต่เด็ก ร่างกายเลยถึกทนกว่าชาวบ้าน

แต่ผู้หญิงพวกนี้ก็ใจกล้าบ้าบิ่นจริงๆ ที่กล้าหิ้วเขาที่สลบไสลกลับมาบ้าน ไม่กลัวเขาตายคาบ้านแล้วจะซวยกันหมดหรือไง

แต่เจิ้งอี้ก็ไม่โทษพวกเธอที่ไม่ห่วงความปลอดภัยตัวเองหรอก เพราะต่อมากองกำลังรักษาความสงบมาถึง สองคนนั้นก็ยังไม่ทิ้งเขา แถมยังรับผิดชอบเต็มที่ นับว่ามีคุณธรรมน้ำมิตรใช้ได้

"จริงสิ น้องสาวคนสวย พวกเธอยังติดเงินฉันอยู่อีกสองหมื่นนะ อย่าลืมล่ะ!" จู่ๆ เจิ้งอี้ก็โพล่งขึ้นมา

ตอนนี้ในห้องเหลือแค่เด็กสาวที่คอยดูแลเขาคนแรก ส่วนคนอื่นเข้าเกมไปเก็บเลเวลกันหมดแล้ว ดูทรงแล้วที่นี่น่าจะเป็นสตูดิโอเกม เตรียมจะตั้งกิลด์กันในอนาคต

"ชีวิตเกือบไม่รอด ยังจะมาห่วงเงินอยู่อีก วางใจเถอะ ไม่เบี้ยวหรอก ตอนนี้กินฟรีอยู่ฟรี รอหายดีแล้วค่อยรับเงินตอนจะไป พี่ใหญ่บอกไว้แบบนี้" น้องสาวตอบเสียงนุ่ม

เจิ้งอี้ไม่กลัวพวกเธอเบี้ยวหรอก คิดดูดีๆ ก็รู้ว่าช่วงต้นเกมเงินทุนคงตึงมือ ยิ่งจ่ายช้ายิ่งดีสำหรับพวกเธอ

"ว่าแต่น้องสาว ชื่ออะไรเหรอ?" เจิ้งอี้มองไม่เห็น เลยต้องชวนคุยแก้ประหม่า

"หนูชื่อเหลียงรุ่ยค่ะ เพราะเลเวลในเกมหนูต่ำสุด เลยโดนส่งมาเฝ้าพี่นี่แหละ" เหลียงรุ่ยตอบเสียงใส

"เมื่อกี้ขอโทษทีนะ จู่ๆ มองไม่เห็นเลยตกใจ ไม่ได้ตั้งใจจะจับตรงนั้นจริงๆ" เจิ้งอี้พูดพลางยกมือทำท่าขยำอากาศ เล่นเอาเหลียงรุ่ยหน้าแดงแปร๊ด

"ช่างเถอะ พี่ใหญ่บอกว่าพี่ไม่ใช่คนเลว เห็นแก่ที่พี่ช่วยพวกเราไว้ หนูยกโทษให้ก็ได้" เหลียงรุ่ยแกล้งทำใจกว้าง

"งั้นช่วยต่อเครื่องเกมให้หน่อยสิ นอนเฉยๆ มันน่าเบื่อ เข้าไปเล่นเกมฆ่าเวลาดีกว่า"

"หมอบอกให้พักผ่อนนะ"

"เชื่อหมอมากเดี๋ยวก็ตายไว เชื่อพี่ดีกว่า เร็วเข้า อีกเดี๋ยวเธอก็ต้องกลับไปเล่นเหมือนกันนี่ แอดเพื่อนกันไว้ มีอะไรเดี๋ยวพี่เรียกในเกม เธอค่อยออกมาดูก็ได้" เจิ้งอี้สั่งอย่างเด็ดขาด

เหลียงรุ่ยคิดดูแล้วก็เห็นด้วย อยู่เฝ้าเฉยๆ ก็น่าเบื่อ แถมเกมเพิ่งเปิดใหม่ๆ ต่อให้เป็นฝ่ายสนับสนุน ก็ไม่อยากโดนเพื่อนทิ้งห่างเกินไป

ด้วยความช่วยเหลือของเหลียงรุ่ย เจิ้งอี้ก็ได้กลับเข้าสู่โลกเกมอีกครั้ง เข้ามาแล้วทุกอย่างปกติ ขอแค่สมองยังไม่ตาย การเชื่อมต่อเข้าเกมก็เหมือนคนปกติทุกอย่าง

ID ของเหลียงรุ่ยคือ 'ฮวาไคเจิ้งตังฉือ' (ดอกไม้บานในเวลาที่ใช่) เจิ้งอี้แอดเพื่อนทักทายกันเสร็จสรรพ ก็เตรียมตัวไปล่าบอสต่อ

ตีนเขาเทือกเขาโจรภูเขาเริ่มมีผู้เล่นทยอยมากันแล้ว การสลบไปคืนหนึ่งทำให้เจิ้งอี้โดนทิ้งห่างไปอีก

"ก็ดี รวยเงียบๆ ดีกว่า ในเมื่อสวรรค์ไม่อยากให้เด่นดัง งั้นก็เก็บเลเวลตามมีตามเกิดไปละกัน"

เจิ้งอี้เปิดดูอันดับเลเวล สูงสุดตอนนี้อยู่ที่ 18 ส่วนเขาเพิ่ง 16 ไม่ถึงครึ่งหลอด พวกหัวตารางคงเล่นกันแทบจะ 24 ชั่วโมงแน่ๆ

"อ้าว ออนได้ไงเนี่ย? ไม่ใช่ให้เหลียงรุ่ยเฝ้าอยู่เหรอ!" อิ่นฉิงที่แอดเพื่อนกันตอนซื้อขายทักแชทส่วนตัวมาทันที

"อยู่เฉยๆ มันเบื่อ เข้าเกมอย่างน้อยก็มองเห็น พวกเธอเล่นไปเถอะ มีอะไรเดี๋ยวเรียก"

เจิ้งอี้ไม่อยากเสียเวลา ถ้าผู้เล่นข้างล่างแห่กันขึ้นมา การล่าบอสใหญ่คงลำบากน่าดู หวังว่าบอสย่อยข้างล่างจะช่วยถ่วงเวลาได้สักพัก สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือข่าวรั่วไหล เพราะใครๆ ก็อยากล่าบอสเอาของทั้งนั้น

เช็คยาในกระเป๋าแล้วยังพอไหว รอบๆ บอสใหญ่มีลูกสมุนเพียบ เจิ้งอี้เร่งความเร็วในการเคลียร์มอนสเตอร์ ยอมเปลืองยาหน่อยก็ช่างมัน ตอนนี้เวลาสำคัญที่สุด

หัวหน้าใหญ่โจรภูเขาเป็นชายล่ำบึ้ก แบกดาบยักษ์พาดบ่าราวกับกวนอูมาเอง ตามเนื้อเรื่องบอกว่าเคยเป็นแม่ทัพใหญ่แต่โดนใส่ร้ายจนต้องมาเป็นโจร ฟังดูเหมือนผู้กล้าเขาเหลียงซาน แต่โจรที่นี่ปล้นดะไม่ได้ช่วยคนจนหรอกนะ

หัวหน้าใหญ่โจรภูเขา เลเวล: 20 ระดับ: โกลด์ HP: 200,000

เจิ้งอี้จำได้ว่าชาติก่อนหัวหน้าใหญ่เป็นแค่บอสระดับซิลเวอร์ ไม่นึกว่าจะอัปเกรดมาเป็นระดับโกลด์ เลือด 2 แสน มากกว่าเจ้าสองเท่าตัว และจากความทรงจำ ทั้งพละกำลัง ความเร็ว และความคล่องตัว หัวหน้าใหญ่เหนือกว่าบอสตัวอื่นแบบคนละชั้น

"เอาเรื่องแฮะ นึกว่าจะเดินตามรอยเดิม ที่ไหนได้ถนนลาดยางกลายเป็นทางลูกรังซะงั้น ท้าทายดี!"

เจิ้งอี้ไม่กลัวบอสเก่งอยู่แล้ว ยิ่งเก่งเขายิ่งชอบ

'บอลไฟ'

'บอลน้ำ'

'คมมีดสายลม'

'คมมีดน้ำแข็ง'

'สายฟ้าฟาด'

เจิ้งอี้ใช้ความได้เปรียบเรื่องระยะ สาดสกิลใส่ชุดใหญ่ตามสูตร หัวหน้าใหญ่โดนโจมตีก็ควงดาบยักษ์รอบตัว แล้วลากดาบวิ่งเข้าใส่เจิ้งอี้ด้วยความเร็วสูง

การโจมตีระยะประชิดของหัวหน้าใหญ่นั้นรุนแรงมาก แถมยังปล่อยคลื่นดาบโจมตีระยะไกลได้อีก ด้วยเลือดพันกว่าๆ ของเจิ้งอี้ โดนทีเดียวอาจจะไม่ตาย แต่ทีที่สองไม่รอดแน่ และถ้าดวงซวยโดนคริติคอล อาจจะทีเดียวจอด

โชคดีที่เกมแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ค่อยมีสกิลล็อกเป้า การโจมตีส่วนใหญ่หลบได้ด้วยสเต็ปและสกิล ต่อให้บอสเก่งแค่ไหน ในทางทฤษฎีก็สามารถฆ่าได้โดยไม่เสียเลือดสักหยด

"เจ้าคนบ้าบิ่น บังอาจมารุกรานที่นี่ ทิ้งชีวิตไว้ซะ!"

หัวหน้าใหญ่ตวัดดาบขวาง คลื่นดาบพุ่งออกไปไกลกว่า 3 เมตร อานุภาพรุนแรงเกินคาด

"เชี่ย มีท่าใหม่จริงๆ ด้วย อัปเกรดท่าไม้ตายแล้ว ช่วยอัปเกรดบทพูดเปิดตัวหน่อยไม่ได้หรือไงวะ?"

เจิ้งอี้รีบหมอบราบกับพื้นหลบคลื่นดาบไปได้อย่างทุลักทุเล ปากก็ไม่วายบ่นพึมพำ

หัวหน้าใหญ่ไม่ปล่อยให้ตั้งตัว กระโดดลอยตัวฟันดาบผ่าภูเขา ดาบยักษ์วาดโค้งกลางอากาศอย่างงดงาม ถ้าโดนเข้าไปมีหวังขาดสองท่อน

เจิ้งอี้สัมผัสได้ถึงรังสีสังหารที่พุ่งมาจากด้านบน รีบกลิ้งหลบแบบลาขี้เกียจ รอดพ้นคมดาบไปได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปด แต่แรงกระแทกจากดาบที่ฟาดลงพื้นก็ยังสร้างความเสียหายให้เขาหลายร้อยหน่วย

"เปิดมาก็ใส่อัลติเลยเหรอ โหดจังวะ!"

เจิ้งอี้อาศัยแรงส่งจากคลื่นกระแทกกลิ้งตัวลุกขึ้น รีบกระดกยาเลือดเข้าปาก ปากบ่นพึมพำแต่มือก็ร่ายสกิลสวนกลับ

"ยิ่งตีแรง ช่องโหว่หลังโจมตียิ่งเยอะ ดูดิ โดนสวนแล้วเห็นไหม!"

เจิ้งอี้วิ่งอ้อมไปข้างหลัง สกิลทุกดอกเข้าเป้าที่หัวบอสเต็มๆ ในขณะที่หัวหน้าใหญ่ยังพยายามดึงดาบที่ปักคาพื้นขึ้นมาอยู่เลย