บทที่ 14 คทาเวทระดับโกลด์

บทที่ 14 คทาเวทระดับโกลด์

เจิ้งอี้หิ้วสมบัติชิ้นเดียวที่มีอย่าง 'หมวกกันน็อคเกม' เดินอย่างคนไร้จุดหมายท่ามกลางเมืองแห่งเสรีภาพแห่งนี้

ตึกระฟ้าเสียดแทงยอดเมฆเรียงรายอยู่รอบตัว แต่กลับไม่มีที่สำหรับเขาแม้แต่ตารางนิ้วเดียว ในใจลึกๆ ก็อดรู้สึกหดหู่ไม่ได้

ชาติก่อนเป็นเพราะเขาทุ่มเวลาทั้งหมดให้เกมตั้งแต่เริ่ม ไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่นิดเดียว ขายของจิปาถะในเกมทุกอย่างจนรวบรวมเงินมาจ่ายค่าเช่าห้องได้ทัน

แต่หลังจากได้ย้อนเวลามาเกิดใหม่ ประโยชน์มหาศาลที่ได้รับทำให้เขาเผลอตัวลำพองไปหน่อย บวกกับความทรงจำที่ยังติดอยู่กับภาพความยิ่งใหญ่ในชาติก่อน จนลืมไปสนิทเลยว่าวันรุ่งขึ้นจะโดนทวงค่าห้อง

"ถ้ารู้งี้ แบ่งขายของในเกมไปบ้างก็ดีแล้ว" เจิ้งอี้ถือหมวกกันน็อคเดินบ่นพึมพำอย่างห่อเหี่ยว

ความจริงของที่เจิ้งอี้ตั้งแผงขายในเกม ราคาของมันเหลือเฟือสำหรับค่าเช่าห้อง เพียงแต่ตอนนี้แดนศักดิ์สิทธิ์ยังไม่เปิดระบบแลกเปลี่ยนเงินจริงโดยตรง ของที่ขายได้จึงยังไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันที

ถ้ามนุษย์ป้าเจ้าของหอยอมให้เวลาเขาอีกสักครึ่งวัน เจิ้งอี้คงไม่ต้องมาระเหเร่ร่อนข้างถนนแบบนี้

แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้มีเงิน เขาก็คงไม่กล้ากลับไปอยู่ที่เดิมอีก เพราะความรู้สึกที่โดนป้าแก่ๆ จ้องจะ งาบ มันชวนขนลุกพิลึก

"มนุษย์ป้าครับ ไว้ผมหมดไฟสู้ชีวิตเมื่อไหร่ ค่อยกลับไปหาป้านะ กินบะหมี่มานาน กระเพาะคงไม่ค่อยดี ได้กินข้าวนิ่มๆ บ้างก็คงดีต่อสุขภาพ" เจิ้งอี้เริ่มปลงตก พูดตลกประชดชีวิตตัวเองเรื่องเกาะผู้หญิงกิน

บัตรดวงดาวถูกระงับ ติดหนี้ค่าเช่า 3,000 เหรียญดวงดาว โชคยังดีที่มีเงินสดติดกางเกงอยู่ 50 เหรียญ

สำหรับเจิ้งอี้ เงินในบัตรดวงดาวมันใช้ง่ายจ่ายคล่องเกินไป เลยต้องพกเงินสดติดตัวไว้บ้าง เพื่อเตือนสติว่าชีวิตตอนนี้มันอัตคัดแค่ไหน

เจิ้งอี้เป็นเด็กกำพร้า ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่ จบการศึกษาภาคบังคับ 12 ปี แม้ผลการเรียนจะดีเยี่ยม แต่ก็ต้องสละสิทธิ์เข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำ เพราะไม่มีปัญญาจ่ายค่าเทอมแพงหูฉี่

หลังจากดิ้นรนในเมืองเสรีภาพมาหลายปี สุดท้ายเขาตัดสินใจทุ่มเงินเก็บทั้งหมดลงกับเกม 'แดนศักดิ์สิทธิ์'

เพียงเพราะประโยคเดียวในโฆษณาเกม 'ในแดนศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนสามารถเป็นราชาได้'

และกาลเวลาก็พิสูจน์แล้วว่า เกมแดนศักดิ์สิทธิ์ได้เปลี่ยนโครงสร้างโลกใบนี้ และเปลี่ยนวิถีชีวิตผู้คนไปจริงๆ

เจิ้งอี้กำเงิน 50 เหรียญสุดท้าย เดินอย่างมุ่งมั่นเข้าไปใน 'ศูนย์บริการเครือข่ายสาธารณะ' หรือที่คนสมัยก่อนเรียกกันว่า 'ร้านเกม'

ค่าบริการชั่วโมงละ 5 เหรียญ พอให้เจิ้งอี้เล่นเกมได้ 10 ชั่วโมง ซึ่งเวลาขนาดนี้เหลือเฟือสำหรับการขายของในเกม ถึงตอนนั้นเขาก็จะมีเงินแล้ว

เจิ้งอี้ไม่ได้ใช้เครื่องของทางร้าน แต่ต่อหมวกกันน็อคของตัวเองเข้ากับเครือข่ายโดยตรง

พอเข้าเกม เจิ้งอี้ถึงกับตกใจกับสภาพแวดล้อมรอบตัว

เขาหายไปแค่ 2-3 ชั่วโมง แต่ตอนนี้เมืองเสือขาวคลาคล่ำไปด้วยผู้เล่นจนแทบไม่มีที่ยืน รอบแผงขายของของเขามีคนมุงดูสินค้าและวิจารณ์กันเซ็งแซ่

อุปกรณ์ระดับทั่วไปราคาถูกและดาบยาวระดับบรอนซ์ของจ้านเสินเทียนเซี่ยขายออกไปแล้ว ในกระดานข้อความของร้านเต็มไปด้วยคอมเมนต์จากพวกไทยมุงและลูกค้า

"ไอ้หนู กิลด์เทพสงครามจะเป็นศัตรูกับแกตลอดไป"

นี่เป็นข้อความจากจ้านเสินเทียนเซี่ย และบรรทัดถัดมาคือบันทึกการซื้อดาบยาวระดับบรอนซ์ของเจ้าตัวนั่นเอง

อุปกรณ์ระดับทั่วไปส่วนใหญ่ถูกผู้เล่นอิสระซื้อไป ส่วนอาวุธนักรบระดับโกลด์ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบกับหนังสือสกิลนักบวชยังนอนนิ่งอยู่ในแผง แต่มีคนถามถึงสองชิ้นนี้เยอะมาก

"พี่ชาย อาวุธชิ้นนี้ผมจองนะ แต่ตอนนี้ระบบแลกเงินยังไม่เปิด เงินในเกมไม่พอ ขอเลขบัตรดวงดาวพี่หน่อย ซื้อขายเป็นเงินจริงเลยได้ไหม?"

"พี่คะ หนูอยากได้ 'การฟื้นฟูต่อเนื่อง' พี่ให้หนูฟรีได้ไหมคะ? หนูยอมทำตามที่พี่ขอทุกอย่างเลยนะ!"

"อาวุธระดับโกลด์รับเงินจริง เสนอราคามา ออนแล้วซิบ"

ข้อความทำนองนี้มีเพียบ คนที่มารอเจิ้งอี้ออนไลน์ก็ยิ่งเยอะ เพราะราคาที่เขาตั้งไว้มันแพงระยับ ต่อให้เป็นกิลด์ใหญ่ ก็คงหาเงินในเกมมาจ่ายไม่ได้ในเวลาสั้นๆ

แต่อาวุธระดับโกลด์ในช่วงต้นเกมมันยั่วยวนใจเกินไป ใครจะยอมปล่อยหลุดมือไปง่ายๆ

"พี่ชาย ในที่สุดก็ออนสักที เงินน่ะผมไม่มีหรอก แต่มีคทาเวทระดับโกลด์อยู่อันนึง สนใจแลกกันไหม?"

จู่ๆ ข้อความส่วนตัวข้อความหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเจิ้งอี้ แม้เขาจะร้อนเงิน แต่การมีอาวุธระดับโกลด์ใช้ในช่วงต้นเกม จะช่วยให้เขาผ่านช่วงแรกไปได้ง่ายขึ้น และในฐานะผู้เล่นสายโซโล่ การมีของดีใช้จะไม่ทำให้เขาถูกทิ้งห่าง

"อยู่ไหน?" เจิ้งอี้ตอบกลับทันทีโดยไม่ลังเล

เจิ้งอี้นัดเจอกับคนที่ส่งข้อความมา เนื่องจากของทั้งสองชิ้นต้องตรวจสอบก่อนสวมใส่ เลยนัดเจอกันที่หน้าหอตรวจสอบเสียเลย

น่าเสียดายที่แลกหนังสือสกิลไม่ได้ เพราะหนังสือสกิลดรอปยากมาก และคนส่วนใหญ่ก็มักจะเล่นกับเพื่อน ถ้าได้มาก็คงแบ่งกันใช้ในกลุ่ม ไม่เหลือมาแลกเปลี่ยนหรอก

คู่ค้าของเจิ้งอี้คือ 'เจี้ยนอู๋เฮิน' (กระบี่ไร้ร่องรอย) ตอนแรกเจิ้งอี้สนใจแค่คทาเวทระดับโกลด์ ไม่ได้สนใจชื่อ ID จนกระทั่งได้เจอตัวจริง เขาถึงนึกออกว่าคนคนนี้เป็นใคร

เจี้ยนอู๋เฮิน ยอดฝีมืออันดับ 4 ของทำเนียบเทพสงครามในชาติก่อน เพลงดาบของเขาเข้าขั้นไร้เทียมทาน ช่วงท้ายเกมถึงขั้นก้าวข้ามขีดจำกัดของสกิลไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะสามอันดับแรกมีของใส่ระดับโกงเกินไป อันดับของเขาคงสูงกว่านี้แน่

เจิ้งอี้มองชายผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเขาในชาติก่อนด้วยความรู้สึกหลากหลาย ต้องเป็นยอดฝีมือตัวจริงเท่านั้นแหละ ถึงจะมีปัญญาหาของระดับโกลด์มาได้ในช่วงเวลานี้

ชาติก่อนแม้เจิ้งอี้จะไม่ได้อยู่อันดับต้นๆ แต่ฝีมือก็เป็นที่ยอมรับ ชาตินี้เขาเป็นนักเวททุกธาตุ แถมมีมหาศาสตราวุธคู่กาย เขาจะต้องขึ้นไปนั่งบัลลังก์อันดับหนึ่งของทำเนียบเทพสงครามให้ได้

"เฮ้ย พี่ชาย แค่แลกของทำไมต้องทำหน้าเครียดแค้นขนาดนั้น เป็นไรเปล่า?" เจี้ยนอู๋เฮินทักขึ้นขัดจังหวะความคิดของเจิ้งอี้

"ไม่มีไร เอาดิ แลกกัน!" เจิ้งอี้ได้สติ เรื่องนิสัยใจคอของเจี้ยนอู๋เฮินนั้นหายห่วง ถ้าบอกว่าแลกก็คือแลก ไม่มีตุกติกแน่นอน เจิ้งอี้จึงกดเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนทันที

แต่พอเห็นคทาเวทในหน้าต่างแลกเปลี่ยน เจิ้งอี้ก็ต้องอ้าปากค้าง ดาบยาวของเขาเป็นของระดับโกลด์เลเวล 10 แต่อีกฝ่ายกลับเอาคทาเวทระดับโกลด์เลเวล 15 มาแลก

"นายไม่ขาดทุนแย่เหรอ?"

"ช่างเถอะ ฉันดูคลิปนายในบอร์ดมาเยอะ พี่ชายก็นับเป็นยอดคน ถือว่าซื้อใจคบเป็นเพื่อนก็แล้วกัน" เจี้ยนอู๋เฮินพูดอย่างใจป้ำ

"ได้ ในเมื่อพี่เจี้ยนใจกว้าง งั้นผมก็ไม่เกรงใจละ วันหน้ามีของดีๆ จะหามาคืนทุนให้"

ลูกผู้ชายทั้งสองจับมือกัน ยิ้มให้กันทีหนึ่งแล้วเดินเข้าหอตรวจสอบไปพร้อมกัน

เจิ้งอี้มีเหรียญทองในกระเป๋าไม่น้อย หลังจากจ่ายค่าตรวจสอบแล้ว ยังเหลืออีกราวๆ 20 เหรียญทอง ซึ่งถือเป็นเงินก้อนโตในช่วงต้นเกม ถ้าเปลี่ยนเป็นเงินจริงได้ตอนนี้คงดีไม่น้อย

คทาพลิกสมุทร

ระดับ: โกลด์

เลเวล: 15

อาชีพ: นักเวท

พลังโจมตี: 260-290

สติปัญญา: +50

จิตวิญญาณ: +50

คุณสมบัติพิเศษ: เพิ่มความเสียหายเวทธาตุน้ำ 10%, ลดคูลดาวน์ 5%

คุณสมบัติพิเศษ: เพิ่ม MP สูงสุด 500

คุณสมบัติพิเศษ: เพิ่มผลลัพธ์ของเวทธาตุน้ำ 20%

หมวกหนูน้อยหมวกแดงของหมาป่าสีเทา

ระดับ: ซิลเวอร์

เลเวล: 15

อาชีพ: นักเวท

พลังป้องกัน: +30

สติปัญญา: +35

จิตวิญญาณ: +35

คุณสมบัติพิเศษ: ยั่วยวนหมาป่า - เนื่องจากหมวกมีสีสันโดดเด่น จึงดึงดูดค่าแอกโกรของมอนสเตอร์ในป่าได้ง่ายขึ้น

คุณสมบัติพิเศษ: บารมีราชันย์หมาป่า - มีผลข่มขวัญต่อหมาป่าสีเทาและสัตว์กินพืชที่อ่อนแอ