เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 444 อพยพใหญ่ชาวหมาป่า

ตอนที่ 444 อพยพใหญ่ชาวหมาป่า

ตอนที่ 444 อพยพใหญ่ชาวหมาป่า


การสนทนาข้างนอกเป็นไปอย่างคึกคัก  แต่ถังเทียนและพวกที่เหลือไม่มีเวลาใส่ใจทุกคนวุ่นวายตั้งแต่ค่ำยันเช้า

ความเข้มข้นของพลังกลุ่มดาวหมีใหญ่เพิ่มถึงร้อยละสิบสามแล้ว  ความเข้มข้นระดับนั้นทำให้กลุ่มดาวหมีใหญ่ซึ่งประสบความสูญเสียหนักเต็มไปด้วยพลังชีวิต

ในทางปฏิบัตินักสู้ทั้งหมดของเยี่ยนหย่งเลี่ยออกไปจากกลุ่มดาวหมีใหญ่หมดแล้ว ตระกูลขุนนางและชนชั้นสูงต่างย้ายเข้าไปยังกลุ่มดาวนายพรานเหลือนักสู้อยู่ไม่มากซึ่งไม่มีทักษะต่อสู้ที่สูงส่งแม้ว่าวงการของพวกเขาจะไม่ต่ำทราม แต่วิชาที่พวกเขาฝึกฝนไม่ใช่เพื่อใช้ต่อสู้  แต่เพื่อทำธุรกิจเลี้ยงชีพ

พวกเขามีความเชี่ยวชาญในการจัดการอาหารวิธีปรุงอาหาร วิธีต้มเหล้า ทักษะต่อสู้ของพวกเขาเป็นศูนย์

การต่อสู้โดยปกติต้องศึกษากันเป็นพิเศษซึ่งต้องใช้ความสามารถและความเข้าใจในระยะยาว

คนเหล่านี้ไม่พอใจอย่างมากที่ถังเทียนเป็นเจ้ากลุ่มดาวและแสดงทัศนคติที่ไม่ยอมรับ

อาเฮ่อตระหนักได้โดยเร็วว่าเขาไม่สามารถจ้างผู้ใดได้

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนั้น  อาเฮ่อเสนอแนะถังเทียนให้อพยพนักสู้จากกลุ่มดาวหมาป่า  ถังเทียนก็คิดเรื่องนั้น เนื่องจากชาวท้องถิ่นของกลุ่มดาวหมีใหญ่ไม่ชอบเขาใครจะสนใจเรื่องนั้นกันเล่า? ไม่มีคนอื่นหรือไง? กลุ่มดาวหมาป่ามีคนมากมายมิใช่หรือ?

ระดับพลังงานที่เข้มข้นร้อยละสิบสามเป็นตัวเลขที่กลุ่มดาวหมาป่าได้แต่นึกฝัน นักสู้ของกลุ่มดาวหมาป่าจะต้องมุ่งหน้าเข้ามาเป็นแน่

ถังเทียนไม่พูดอะไรต่อไป  เขาเห็นด้วยและเรื่องเช่นนี้ปกติจะมอบให้อาเฮ่อรับไปจัดการ

อาเฮ่อส่งคำสั่งไปให้หัวหม่าเอ๋อ เมื่อพิจารณาความสามารถในการสนับสนุนของกลุ่มดาวหมีใหญ่  เขาจำกัดคนไว้ที่ล้านคน

เมื่อหัวหม่าเอ๋อและผู้คนได้รับคำสั่ง  ตาของพวกเขาทุกคนแวววาวด้วยความอิจฉาความหนาแน่นของกลุ่มดาวร้อยละสิบสาม ซึ่งกำลังจะเพิ่มขึ้น!  ส่วนความเข้มข้นของกลุ่มดาวหมาป่ามีเพียงเปอร์เซ็นต์เดียวเท่านั้น

ทั่วทั้งกลุ่มดาวหมาป่าตกอยู่ในความโกลาหล

ราชาหมาป่ามีอำนาจมากมายอย่างแท้จริงท่านได้รับแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์และเป็นแผ่นดินชั้นเลิศ ท่านไม่ลืมพวกเขาที่มีชีวิตยากจนและลำบาก

ความหนาแน่นของพลังถึงร้อยละสิบสามซึ่งการได้อาบได้แช่อยู่ในพลังดวงดาว สถานที่อย่างนั้น พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะกล้านึกฝัน  แม้แต่หัวหม่าเอ๋อที่เป็นนักสู้พเนจร ในใจนางก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้

เงื่อนไขการอยู่อาศัยในกลุ่มดาวอย่างกลุ่มดาวหมีใหญ่มีความต้องการสูง  นอกจากนักสู้ท้องถิ่นแล้ว  นักสู้อื่นจากสถานที่อื่นต้องจ่ายค่าธรรมเนียมกันสูงเรียกว่า“ค่าธรรมเนียมสำหรับใช้พลังดวงดาว” ถ้าต้องการจะอยู่ ค่าธรรมเนียมนี้สำหรับนักสู้หมาป่าผู้ยากจนเป็นจำนวนรวมน่าตกใจ

ตอนนี้จู่ๆพวกเขาก็ได้รับแจ้งว่าพวกเขาสามารถเข้ากลุ่มดาวหมีใหญ่เพื่อพักอยู่ได้นี่เหมือนกับได้พบอาหารขนาดยักษ์เลยทีเดียว

ทั่วทั้งกลุ่มดาวหมาป่า เผ่าใหญ่และเผ่าน้อยต่างก็เข้ามาหาหัวหม่าเอ๋อ  พวกเขาต่างตะเบ็งเซ็งแซ่พล่ามน้ำลายกระเด็นไปทั่ว

หัวหม่าเอ๋อไม่ได้คาดเลยว่าจะเกิดภาพเช่นนี้และบางคนจากด้านหลังตะโกนลั่นโหวกเหวกเพื่อให้ได้โควต้าบ้าง

การแข่งขันขนาดใหญ่ของชาวหมาป่าเปิดฉากขึ้นในลักษณะนั้น

เวลาที่อาเฮ่อให้มากระชั้นนัก  ดังนั้นหัวหม่าเอ๋อจึงยุ่งมาก  แต่หน้าของนางมีรอยยิ้มที่มีความสุข  เมื่อการแข่งขันเริ่มต้น  ในที่สุดผู้คนก็ต้องตัดสินใจ

เมื่อเห็นหมู่คนที่สง่างามหัวหม่าเอ๋อรู้สึกปลื้ม นัยน์ตานางแดงทันที

ใครๆ ก็รู้กันมานานแล้วกลุ่มดาวหมาป่ายากจนที่สุดสวรรค์วิถีตลอดไป เป็นสถานที่แร้นแค้นที่สุดนักสู้ที่ใช้ชีวิตอยู่แทบจะกินอาหารไม่เต็มอิ่มและอายุขัยของพวกเขาสั้นอย่างน่าประหลาด หน้าของพวกเขาเย็นชาและป่าเถื่อนเหมือนสุนัขป่าที่หิวโหย ไม่เพียงแต่พวกเขายังต้องกล้าหาญต่อสู้กับธรรมชาติ  พวกเขายังต้องสู้กันเองอีกด้วย

พวกเขาคือกระสุนมนุษย์ที่ราคาถูกที่สุดในสวรรค์วิถี  เกียรติยศและความตายของพวกเขามีค่าเพียงไม่กี่ร้อยเหรียญดาว

ที่อยู่ต่อหน้านางทุกคนมีใบหน้าที่คาดหวังต่อชีวิตในอนาคตของพวกเขา แววตาของพวกเขามีความหวัง

แม้ว่ารอยยิ้มจะฉาบอยู่บนใบหน้านาง ทันใดนั้นนางนึกถึงการพบกันกับกลุ่มเด็กหนุ่มครั้งแรกแม้แต่ชีวิตของพลเมืองกลุ่มดาวหมาป่าก็เปลี่ยนไปจากการพบกันคราวนั้น  นางรู้สึกว่าเป็นโชคดีจริงๆ

กองกำลังสองสามกองสุดท้ายจากเผ่าต่างๆที่เตรียมจะย้ายออกไป ผู้อาวุโสผู้มีชื่อเสียงและทรงคุณธรรมทั้งหมด ทุกคนส่งเสียงคุยให้โอวาทคนในเผ่าระเบ็งเซ็งแซ่น้ำลายกระเด็นไปทั่ว

ผู้อาวุโสหัวหน้าตระกูลและมีมารยาทแห่งเผ่าหมาป่าน้ำแข็งพูดอย่างจริงจังจริงใจ“โอกาสที่โชคดีนี้ ไม่เคยมีมาก่อนในกลุ่มดาวหมาป่า พวกเจ้าทุกคนเป็นผู้โชคดีที่สุด! แต่ ข้าหวังว่าพวกเจ้าทุกคนจะต้องไม่ลืมภารกิจที่อยู่ในมือพวกเจ้า  ผลงานของพวกเจ้าในกลุ่มดาวหมีใหญ่เกี่ยวข้องโดยตรงกับความมั่งคั่งหรือเสื่อมโทรมของเผ่าเราและเกี่ยวข้องโดยตรงกับราชาหมาป่าเจ้าของเราและเกี่ยวข้องกับเผ่าหมาป่าของเรา...”

……

ผู้อาวุโสหัวหน้าเผ่าหมาป่าไฟผู้อารมณ์ร้อนและดุร้ายตะโกนลั่น“รั้งผิวเจ้าไว้ให้ดีทุกคน ตาเฒ่าผู้นี้ขอพูดความจริงที่น่าเกลียดพวกเจ้าทุกคนกำลังจะไปกลุ่มดาวหมีใหญ่ ไม่ใช่เพื่อไปสนุกแต่ไปเพื่อลำบากทุกข์ทนพวกเจ้าทุกคนต้องต้องแสดงฝีมือให้ดีที่สุดในที่นั้น!  โอกาสเช่นนั้นไม่รู้ว่าจะมีเป็นครั้งที่สองหรือเปล่า ใครก็ตามที่บังอาจท้อถอยข้าจะหักขาพวกมันซะ...”

……

ผู้อาวุโสหัวหน้าเผ่าหมาป่าดำท่าทางน่ากลัวและเจ้าเล่ห์พูดโดยไม่กระพริบตา  “กลุ่มดาวหมีใหญ่ก็คือคนโง่  โง่เง่าไร้ขอบเขตบังอาจมาเผชิญหน้ากับเจ้ากลุ่มดาวของเรา หึหึ นี่คือโอกาสของเรา”

“โอกาสอะไร?”  มีบางคนตะโกนถามจากข้างล่าง

“โอกาสเตะพวกมันออกไปน่ะสิ”  ผู้อาวุโสเผ่าหมาป่าดำกล่าว “คิดดูสิเจ้าพวกโง่พวกนั้นกำลังมองดูเราจากด้านข้าง และพวกเจ้าทุกคนถ้าพวกเจ้าทุกคนก้าวหน้าได้ดี ทำงานหนัก ขยันขันแข็งไม่กลัวตาย  เมื่อราชาหมาป่าเห็น ฮ้า..มีแต่เผ่าหมาป่าที่เชื่อถือได้ จากนั้นเล่า? ราชาหมาป่าก็จะคิด มีพวกของเขาน้อยเกินไป ยังมีไม่พอ!  ถึงตอนนั้น โอกาสของพี่ชายน้องชายหญิงของเจ้าก็จะตามมา!”

สายตาของพวกเขาหลายคนเป็นประกายครอบครัวของพลเมืองชาวหมาป่าปกติจะใหญ่มาก ใครเล่าไม่มีพี่น้องชายหญิง?  และเมื่อเร็วๆนี้การขนส่งอาหารจากสมาคมการค้านางฟ้าที่หลั่งไหลเข้าไปในในกลุ่มดาวหมาป่าอย่างต่อเนื่อง  ทำให้ราคาของสินค้าลดลงมาก  และชีวิตของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปมาก ความสามารถในการขยายพันธุ์ชาวหมาป่าจึงเพิ่มมากขึ้น  และหลายคนมีพี่น้องชายหญิงเพิ่มขึ้นมากในช่วงสองปีมานี้

“พวกเจ้าทุกคนรู้สิ่งที่จะต้องทำไหม?”  ผู้อาวุโสหัวหน้าเผ่าหมาป่าดำพูดอย่างเย็นชา  “ใช้พลังของเราเพื่อความก้าวหน้าผลักดันเจ้าพวกโง่ ไร้ความสามารถและขี้เกียจออกไป”

“ฮืออออ”พวกเด็กหนุ่มตื่นตัวขึ้น

……

“เดินทาง!”

คลื่นคนกลุ่มใหญ่เคลื่อนกำลังเหมือนสายน้ำหลาก

อาเดรียนมีสีหน้าซับซ้อนมองดูที่ห้องขัง

.ถังเทียนอนุญาตให้เขาสอบปากคำคนที่ถูกจับ

อาเดรียนคิดเอาเองในฐานะคนที่เจนโลกเห็นโลกมามากเขาเป็นคนที่เจ้าระเบียบกับโลก แต่เขาตระหนักว่า เขาไม่สามารถตามทันเหตุผลและจังหวะของถังเทียน  การร่วมกับถังเทียนแฝงตัวเป็นผู้ช่วยเขา  เชลยผู้ถูกจับก็ควรคงสภาพเป็นเชลย  แต่ตอนนี้เขามีหน้าที่ตรวจสอบเชลยใหม่...

เกิดอะไรขึ้นกับสมองของคนผู้นี้?

แผนไม่ได้เล่นตามนี้หรือ?ถ้าเขาต้องการบังคับข้าให้ย้ายข้าง อย่างน้อยก็ควรคุยกับข้า ผ่อนปรนการจำกัดข้า  ข้าเป็นเชลยเจ้ากล้าจะให้ข้าสอบปากคำเชลยได้ยังไง?

อาเดรียนไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของเขาตอนนี้ยังไงดี

เขาเงยหน้าและมองขึ้นฟ้า สูญเสียความคิด  หลังจากนั้นครึ่งค่อนวันเขาค่อยก้มหน้าอยู่เงียบๆ ในคุก

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงเขาก็เดินออกมา

ภายในวังหมีใหญ่ที่ชำรุดทรุดโทรมถังเทียนและคนอื่นๆ อีกสองสามคนกำลังศึกษาขุนพลวิญญาณของสมาคมรวมตระกูล หลิงซิ่วเป็นคนเดียวที่เผชิญหน้ากับสี่ขุนพลวิญญาณภาพที่ปรากฏนั้นดูกระตือรือร้น

“น่าสนใจ”ถังเทียนมองดูเหมือนกับว่าเขากำลังดูภาพสนุกสนาน เขามีนัยน์ตาเป็นประกาย  “ทักษะต่อสู้ของพวกเขาแข็งแกร่งมาก แตกต่างจากขุนพลวิญญาณที่พร่าเลือนมากโดยสิ้นเชิง  พวกเขากระตือรือร้นและมีรังสีอำมหิต

“ใช่แล้ว  ในแง่ทักษะการต่อสู้  พวกเขาแข็งแกร่งมาก  สัญชาตญาณของพวกเขาขณะต่อสู้ร้ายกาจมาก”อาเฮ่อมองดูด้วยความรู้สึกรังเกียจมากเช่นกัน

“ตาข้าทดสอบพวกเขาบ้าง!”  ถังเทียนกระโจนเข้ามา

“พรานนักล่าก็อยู่ที่นี่” อาเฮ่อชำเลืองมองดูร่างที่กำลังเข้ามาและเตือนถังเทียน

“เอ่..เขามาทำอะไรที่นี่?”  ถังเทียนสับสน

อาเฮ่อมองดูอาเดรียนที่ได้ยินถังเทียนและไม่สบายใจนึกทำอะไรไม่ถูก  “เจ้าปล่อยให้เขาไปสอบสวนหวังเย่ไม่ใช่หรือ?”

“โอวโอว โอว, ข้าเพิ่งนึกออก ถังเทียนตบหน้าผากและพูดอย่างดีใจ ”ข้ารู้สึกว่า แม้ว่าเขาจะไม่ฉลาดเท่าข้า แต่เขาน่าจะรับมือหวังเย่หรือเชี่ยวชาญบางอย่าง”

อาเฮ่อ “.......”

เขาสังเกตฝีเท้าอาเดรียนสับสนอีกครั้งจึงรู้สึกเห็นใจเขาอย่างช่วยไม่ได้

อาเดรียนเดินเข้ามาอย่างเฉื่อยชา

อาเฮ่อพูดขึ้นก่อนอย่างอ่อนโยน“มิทราบว่าท่านอาเดรียนได้ผลอะไรมาบ้าง?”

อาเดรียนตอบอย่างเฉื่อยชา “การเคลื่อนไหวต่อต้านกลุ่มดาวหมีใหญ่ถูกจัดการโดยคนชื่อว่าซือหม่าเซี่ยวซือหม่าเซี่ยวคือผู้อาวุโสที่มีอายุน้อยที่สุดของสมาคมรวมตระกูลผู้มีอำนาจ  รูปแบบการดำเนินการของเขายากจะหยั่งถึงและมีอิทธิพลที่แข็งแกร่งในสมาคมรวมตระกูลขุนพลวิญญาณทั้งหมดนี้คือขุนพลแห่งสมาคม พวกเขาปรากฏเมื่อนานมาแล้ว และคนระดับสูงของตระกูลไม่ได้ให้ความสนใจจนกระทั่งได้รับการผลักดันอย่างลับๆจากซือหม่าเซี่ยว ในที่สุดพวกเขาก็ค้นพบวิธีกินอย่างต่อเนื่อง  นั่นคือวิธีที่ขุนพลสมาคมเริ่มแข็งแกร่งขึ้นและเริ่มเพิ่มพลังขึ้นอย่างมาก”

อาเฮ่อประหลาดใจ  “หรือว่าสมาคมรวมตระกูลพยายามจะยึดครองกลุ่มดาวหมีใหญ่?”

อาเดรียนตอบ “คนที่รับคำสั่งมาคือหวังเย่เพื่อคอยสังเกตพลังของกองทัพเจ้างานอีกอย่างของหวังเย่คือการแทรกซึมกลุ่มดาวมังกร แต่จากที่เห็นพวกเขาไม่มีความตั้งใจจะยึดกลุ่มดาวมังกรรวมทั้งกลุ่มดาวหมีใหญ่ด้วยจุดหมายแปลกมาก จนกระทั่งบัดนี้ สมาคมรวมตระกูลซึ่งก่อตั้งโดยตระกูลเล็กๆยังไม่มีสภาพแวดล้อมที่ดี สำหรับพวกเขากลุ่มดาวระดับสูงคือสิ่งที่สำคัญมาก”

“เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาพบเป้าหมายใหม่?”  อาเฮ่อคิด

“เราไม่แน่ใจในตอนนี้”อาเดรียนกล่าว “ขุนพลสมาคมสองสามตนนี้อาจจะยังไม่แข็งแกร่งที่สุดที่สมาคมมี”

ทันใดนั้นเสียงสามเหลี่ยมบนข้อมืออาเฮ่อมีความเคลื่อนไหวแผ่วเบา เสียงสามเหลี่ยมถูกสร้างขึ้นจากสามเหลี่ยมหลายชิ้น  และเป็นสมบัติที่ใช้ความถี่เพื่อการสื่อสารระยะไกล

หัวหม่าเอ๋อมีความเคลื่อนไหวแล้ว  เขาต้องเตรียมตัว  การจัดการคนมากมายเป็นเรื่องค่อนข้างซับซ้อน

อาเฮ่อลุกขึ้นยืน  เขาพยักหน้าให้อาเดรียน“ข้ามีเรื่องสำคัญสองสามเรื่องจะต้องไปจัดการก่อน”

พูดจบเขากระโจนขึ้นเหมือนกระเรียนยักษ์สีดำที่อิสระและหายไป

ถังเทียนไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไปเขาวิ่งออกไปในสนามและแบ่งขุนวิญญาณสมาคมจากหลิงซิ่วสองคนและเริ่มสู้

สายลมพัดผ่านวูบจากข้างตัวอาเดรียนทำให้เขาตะลึง

ผู้คนที่อยู่ข้างหน้าเขาหายไปหมด

ไม่มีใครบังคับเขาให้เข้าห้องขัง  ไม่มีใครมีปฏิกิริยาใดๆกับผลการสอบปากคำของเขา ไม่มีใครพูดว่าเขาจะอยู่หรือตายต่อไปไม่มีใครพูดอะไรเลยว่าเขาจะทำอะไรหลังจากนั้น

เหมือนกับว่าเขาถูกลืม

ไม่มีใครใส่ใจเขา

จบบทที่ ตอนที่ 444 อพยพใหญ่ชาวหมาป่า

คัดลอกลิงก์แล้ว