บทที่ 92 วิธีเปิดกลุ่มแชตผู้บำเพ็ญเพียรที่ถูกต้อง

บทที่ 92 วิธีเปิดกลุ่มแชตผู้บำเพ็ญเพียรที่ถูกต้อง

ในเมื่อมีสมมติฐานแล้ว ขั้นต่อไปหวังลิ่งต้องพิสูจน์ความคิดของตัวเอง

แม้แต่หวังลิ่งก็ต้องยอมรับว่า ความสามารถ "ทำได้ทุกอย่าง" ของเขาจำกัดอยู่แค่เรื่องพลังและความสามารถ เขาทำได้สารพัดอย่าง แต่ถ้าพูดถึงประสบการณ์ เขา 'อ่อนหัด' เกินไปจริงๆ

สารานุกรมผู้บำเพ็ญเพียรในห้องสมุด มหากาพย์ผู้บำเพ็ญเพียรพันปี ปริศนาผู้บำเพ็ญเพียรหมื่นปี... และวรรณกรรมอื่นๆ อีกมากมาย เพื่อชดเชยประสบการณ์ที่ขาดหาย หวังลิ่งท่องจำได้ขึ้นใจตั้งแต่เด็ก

แต่ตำราพวกนี้ส่วนใหญ่เล่าต่อๆ กันมา แล้วคนรุ่นหลังเอามาเรียบเรียงใหม่ ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์หลายอย่างยืนยันไม่ได้ หวังลิ่งก็มีตอนที่เจอปัญหาแก้ไม่ตกเหมือนกัน เวลานั้นหวังลิ่งจะเลือกเข้าไปส่องบอร์ดผู้บำเพ็ญเพียร ไปขอความรู้จากผู้อาวุโสในบอร์ด

ตอนหกขวบ หวังลิ่งเคยสมัครไอดีบอร์ดผู้บำเพ็ญเพียรเพื่อหาวิธีกดพลังตัวเอง ในบอร์ดมียอดฝีมือเยอะแยะ มีเรื่องซุบซิบวงการผู้บำเพ็ญเพียรให้อ่านทุกวัน

แต่หวังลิ่งไม่ค่อยออนไลน์ ส่วนใหญ่จะซุ่มอ่านเงียบๆ เจ้าของบอร์ดใช้ไอดีว่า "ติวเหลยเจินจวิน (เทพสายฟ้าจอมขว้าง)" เป็นผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรที่ลึกลับมาก เดินทางไปทั่วโลก หวังลิ่งมีความแค้นฝังหุ่นกับ "ติวเหลยเจินจวิน" คนนี้ไม่น้อย เพราะงานที่ปรึกษาหน่วยรบพิเศษเจ็ดดารา ก็เป็นไอ้เวรนี่แหละที่หลอกให้เขาไปทำ!

เร็วๆ นี้ ติวเหลยเจินจวินตั้งกลุ่มแชตขึ้นมาเพื่อกระชับความสัมพันธ์สมาชิกเก่าและจัดกิจกรรมมีตติ้ง และหวังลิ่งก็โดนลากเข้ากลุ่มแชตผู้บำเพ็ญเพียรของเจ้าของบอร์ดแบบงงๆ...

หวังลิ่งกะว่าจะแอบเข้าบอร์ดเงียบๆ แล้วตั้งกระทู้ถามเรื่องหน้ากากผีหินแบบไม่ระบุตัวตน ใครจะไปรู้ว่าพอออนไลน์ปุ๊บ หน้าจอเด้งหน้าต่างแชตขึ้นมาเหมือนเว็บโป๊ —— "ผู้ใช้:ลิ่งเจินเหริน (นักพรตลิ่ง) ออนไลน์แล้ว"

หวังลิ่งรู้ทันที จะออฟไลน์ตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว... ในกลุ่มแชตระเบิดลงทันที

"บัดซบ!? ลิ่งเจินเหริน? ข้าตาฝาดไปรึเปล่า! นี่มันราชาจอมซุ่มหมื่นปีไม่ใช่เหรอ!?"

"ไม่ฝาด... ลิ่งเจินเหรินตัวจริงเสียงจริง! มหาเทพในตำนานออนไลน์แล้ว! ตื่นเต้นว้อยยย!"

"ฮ่าๆๆๆ! ระบบแจ้งเตือนออนไลน์ของหัวหน้ากลุ่มนี่มันแสบจริงๆ! ราชาจอมซุ่มหมื่นปี ลิ่งเจินเหรินยังโดนเล่นงาน!"

"......" หวังลิ่งกวาดตามองไอดีพวกนี้ มีทั้งคุ้นและไม่คุ้น หลายคนเคยร่วมภารกิจกู้ภัยคลื่นสัตว์อสูรคลั่งเมื่อหกปีก่อน ผู้บำเพ็ญเพียรหญิง "ไช่เหลียนเจินเหริน (นักพรตบัวสี)" ที่เคยยัดเขาใส่ลูกบอลเมื่อหกปีก่อน ตอนนี้เป็นแอดมินกลุ่มนี้

แต่ไช่เหลียนเจินเหรินไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของหวังลิ่ง คนในกลุ่มที่เคยเห็นตัวจริงหวังลิ่งมีแค่เจ้าของบอร์ด ติวเหลยเจินจวิน คนเดียวเท่านั้น และความเข้าใจของติวเหลยเจินจวินที่มีต่อหวังลิ่ง ก็เหมือนกับตาแก่หลี่เปี๊ยบ

พวกเขาคิดว่าหวังลิ่งเป็นปีศาจเฒ่าพันปีที่หน้าเด็ก และปลอมตัวเป็นนักเรียนเพื่อสัมผัสชีวิต "จักรพรรดิปลอมตัวมาตรวจราชการ" ใช้ชีวิตแบบเด็กมัธยม...

หวังลิ่งนิ่งไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พิมพ์ไปห้าคำ: "เจ้าของบอร์ดอยู่ไหม?"

ต้งเหย่เซียนเหริน (เซียนถ้ำ): "ต่อไปลิ่งเจินเหรินเรียกหัวหน้ากลุ่มดีกว่า พวกเราเปลี่ยนคำเรียกกันหมดแล้ว ลิ่งเจินเหรินไม่ได้ออนไลน์นาน คงไม่รู้สถานการณ์บอร์ดตอนนี้สินะ"

ต้งเหย่เซียนเหรินคนนี้ก็เป็นสมาชิกเก่าแก่ เป็นนักปรุงยา เมื่อก่อนชอบมาแบ่งปันเกร็ดความรู้เรื่องปรุงยาในบอร์ด บางทีก็ไลฟ์สดปรุงยา ทุกครั้งที่ระเบิดเตาหลอมยา ก็จะมีคนแห่กันมาเปย์ของขวัญ

ไช่เหลียนเจินเหรินส่งสติ๊กเกอร์ผายมือ: "งั้นข้าขออธิบายสั้นๆ แล้วกัน"

หวังลิ่งส่งเครื่องหมายคำถาม: "?"

แม้หวังลิ่งจะไม่ได้เข้าบอร์ดนานแล้ว แต่ก็ไม่น่าจะถึงขั้นไปไม่รอดนี่นา ทำไมแต่ละคนดูห่อเหี่ยวจัง?

ไช่เหลียนเจินเหรินส่งสติ๊กเกอร์ถอนหายใจยาวเหยียด: "สถานการณ์บอร์ดตอนนี้ ไม่ใช่ว่าไปไม่รอด ตรงกันข้าม บอร์ดดังมาก... แต่พอดังแล้ว พวกเด็กใหม่ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ในวงการก็ชอบมาตั้งกระทู้ทะเลาะกัน สรุปคือ บรรยากาศตอนนี้แย่มาก"

"ใช่!"

ต้งเหย่เซียนเหรินเสริม: "ไม่นานมานี้มีกระทู้ดราม่าของไอดี 'เซียวติ่งเทียนแห่งตระกูลเซียว' (เซียวเหยียน จากสัประยุทธ์ทะลุฟ้า) ประกาศถอนหมั้นกับน่าหลันเซียน (น่าหลันเหยียนหราน) กลางบอร์ด แจกเงินหมื่นคอมเมนต์ จ้างหน้าม้า ปั่นกระแสจนวุ่นวายไปหมด... เละเทะ! เรื่องน่าอายพรรค์นั้นยังกล้าเอามาพูดปาวๆ ข้าล่ะไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้จริงๆ..."

หวังลิ่งอ่านแล้วพอจะเข้าใจ บอร์ดผู้บำเพ็ญเพียรตั้งมาไม่ถึง 15 ปี เพิ่งจะมาบูมช่วงไม่กี่ปีนี้ ดึงดูดคนด้วยเนื้อหาสาระดีๆ แต่พอคนเยอะ ปัญหาก็ตามมา คุณภาพคนหลากหลาย ทำให้บอร์ดไม่สงบสุขเหมือนเมื่อก่อน

"อย่างที่ต้งเหย่เซียนเหรินว่า เราเลยขอให้หัวหน้ากลุ่มตั้งกลุ่มแชต ดึงสมาชิกเก่าๆ มารวมกัน บอร์ดก็ให้ฝ่ายดูแลจัดการไป เราคุยกันเองตรงนี้ สรุปสั้นๆ คือ: ปิดบอร์ด รักษาไอคิว!" ไช่เหลียนเจินเหรินพิมพ์ประโยคนี้ด้วยความคับแค้นใจ

"ดังนั้น ลิ่งเจินเหรินมีอะไรก็ส่งเสียงในกลุ่มได้เลย คนกันเองทั้งนั้น" ไอดีชื่อ "อีเย่จิ่วฉือหลาง (คืนเดียวเก้ารอบ)" พูดขึ้น

คนนี้หวังลิ่งไม่รู้จัก จริงๆ แล้วหวังลิ่งไม่รู้จักอีกหลายคน สมาชิกเก่าในกลุ่มแชตมีทั้งหมด 108 คน หวังลิ่งรู้จักจริงๆ แค่ 1 ใน 10 เท่านั้น

เห็นหวังลิ่งไม่ตอบ อีเย่จิ่วฉือหลางส่งสติ๊กเกอร์คารวะ: "คารวะผู้อาวุโสลิ่งเจินเหริน! เรียกข้าว่าจิ่วฉือหลางก็ได้! เคยได้ยินชื่อเสียงผู้อาวุโสมานาน ข้าเข้าบอร์ดหลังจากท่านสามปี สิงบอร์ดมา 7 ปี ได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก! หวังว่าจะมีโอกาสขอคำชี้แนะจากท่าน!"

"จิ่วฉือหลางอย่ามาตลก ผู้อาวุโสลิ่งเจินเหรินคือคนที่หัวหน้ากลุ่มยอมรับว่าเก่งกว่าตัวเขาเองนะโว้ย เอ็งจะฮาก็ให้มันมีขอบเขตหน่อย!" ปู้ลั่งเตาเซียน (เซียนดาบไม่ซิ่ง) หัวเราะลั่น

"ข้าจริงจังนะ! คัมภีร์ทานตะวันที่ข้าเพิ่งฝึก มันตลกตรงไหน?" จิ่วฉือหลางส่งสติ๊กเกอร์ไฟช็อต

หวังลิ่ง: "......"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ไอดีชื่อ "เหลยเตี้ยนฝ่าหวัง (ราชาสายฟ้า)" ก็อดเทศนาจิ่วฉือหลางไม่ได้: "จิ่วฉือหลาง ข้าบอกเจ้ากี่ครั้งแล้ว คัมภีร์ทานตะวันสาบสูญไปนานแล้ว เล่มที่เจ้าซื้อมาในเน็ตของปลอมชัวร์ ฝึกวิชาปลอมแล้วยังจะไปท้าดวลกับลิ่งเจินเหริน ท่านแค่ถอนขนจมูกออกมาเส้นเดียวก็แทงเจ้าตายแล้ว!"

หวังลิ่ง: "......"

โดนกล่าวหาว่าคัมภีร์ที่ซื้อมาเป็นของปลอม จิ่วฉือหลางไม่ยอม: "เอาอะไรมาตัดสินว่าของข้าปลอม?"

เหลยเตี้ยนฝ่าหวังหัวเราะ หึหึ: "กล้าท่องประโยคแรกของคัมภีร์ให้ฟังไหมล่ะ?"

ปู้ลั่งเตาเซียน: "ข้าได้ยินมาว่าคัมภีร์ทานตะวันของจริง ประโยคแรกต้องเป็น 'หากแม้นปรารถนาสำเร็จวิชานี้ จำต้องตอนตนเองเสียก่อน'... จิ่วฉือหลาง เจ้าคงไม่..."

"อย่างนั้นเหรอ? ประโยคแรกของคัมภีร์ทานตะวันข้าคือ..."

จิ่วฉือหลางน้ำตาคลอเบ้า: "...ห้องเรียนคุณแม่ดอกทานตะวันเริ่มแล้วจ้า!"

(โฆษณายาแก้หวัดเด็กยี่ห้อเสี่ยวขุยฮวาหรือดอกทานตะวันน้อย ที่ดังมากในจีน)

หวังลิ่ง, ไช่เหลียน, ปู้ลั่งเตาเซียน, ต้งเหย่เซียนเหริน, เหลยเตี้ยนฝ่าหวัง: "......" MDZZ!!

(MDZZ คำย่อของ Ma De Zhi Zhang แปลว่า ปัญญาอ่อน)