บทที่ 71 - ซอมบี้ก็ตกได้?

บทที่ 71 - ซอมบี้ก็ตกได้?

เปิดกล่องแรก ได้เบียร์มาตู้คอนเทนเนอร์หนึ่ง เปิดกล่องที่สอง ได้ระเบิดมือความรุนแรงสูงมาหนึ่งหมื่นลูก เปิดกล่องที่สาม ได้ลูกแก้วผสานวิชาสายภายนอกหนึ่งลูก เปิดกล่องที่สี่ ได้เครื่องต้มหม้อไฟหนึ่งร้อยลัง... เปิดกล่องสุดท้าย ได้ลูกแก้วอัปเกรดวิชาสายภายนอกหนึ่งลูก

"เปิดหมดแล้ว มีลูกแก้วเฉพาะทางมาสองลูก ใช้เลยดีกว่า"

ใช้ลูกแก้วผสานวิชาสายภายนอก ผสานวิชาระฆังทองพยัคฆ์คำราม กับวิชาเสื้อเกราะเหล็กมังกรคำราม เข้าด้วยกันกลายเป็น 'เคล็ดกายาพยัคฆ์มังกร'

"เคล็ดกายาพยัคฆ์มังกรมีแค่เก้าขั้น ใช้ลูกแก้วอัปเกรดเพิ่มขั้นดูไหมนะ"

คิดได้ดังนั้น ฟางหยวนก็รีบใช้ลูกแก้วอีกลูกอัปเกรดเคล็ดวิชาทันที เขาไม่คิดจะเก็บลูกแก้วไว้ ตอนนี้มีวิชาสายภายนอกแค่สองวิชา แทนที่จะเก็บไว้ สู้เอามาเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองดีกว่า

"จากเดิมมีแค่เก้าขั้น ตอนนี้กลายเป็นแปดสิบเอ็ดขั้นแล้ว?"

ดูแต้มตกปลาที่มีอยู่ ฟางหยวนกดอัปเกรดเคล็ดกายาพยัคฆ์มังกรรวดเดียวไปถึงขั้นที่แปด

"จะอัปขั้นเก้า ต้องใช้แต้มตกปลาสามแสน แต่ตอนนี้มีอยู่แค่สองแสนกว่า"

สลัดความคิดอื่นทิ้งไป ฟางหยวนมือหนึ่งโปรยเหยื่อ อีกมือหนึ่งใช้คันเบ็ดปั๊มแต้ม การใช้คันเบ็ดปั๊มแต้มแบบนี้ ไม่มีความบันเทิง และไม่มีความสุขจากการตกปลา ความสนุกของการตกปลาหายไป แต่ฟางหยวนก็ยังมีความสุข เหรียญซิงเหมือนของแถมที่ไร้ค่า แต่แต้มตกปลาที่เพิ่มขึ้น ทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้น

ปั๊มแต้มรัวๆ ปลาในแม่น้ำลดฮวบ

"ขืนเป็นแบบนี้ พรุ่งนี้คงปั๊มได้เต็มที่ก็หมื่นแต้ม"

"อยู่ต่ออีกวัน แล้วค่อยย้ายหมาย"

ยามโพล้เพล้ ฟางหยวนเดินเข้าเซฟเฮาส์ กินมื้อเย็น นอนกลิ้งบนเตียงดูวิดีโอที่ชางฉยงถ่ายมา เห็นฝรั่งคนแล้วคนเล่า ถูกซอมบี้กระโจนใส่ ข่วนกัด แล้วก็กลายเป็นซอมบี้ตามไป

"แค่ไม่กี่วัน พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศซิงก็เต็มไปด้วยซอมบี้"

"ประเทศมี ประเทศอ้าว... ประเทศตงเต่า ก็มีซอมบี้นับไม่ถ้วน"

"ตอนนี้ซอมบี้ที่เร็วที่สุด วิ่งได้วิละเก้าเมตร ไม่ถือว่าเป็นภัยคุกคามสำหรับฉัน"

"จากการคำนวณของชางฉยง ซอมบี้ที่แกร่งที่สุด มีแรงประมาณสามร้อยกิโลกรัม"

ปัญญาประดิษฐ์ชางฉยงแบ่งซอมบี้เป็นสามระดับ ระดับหนึ่งต่ำสุด ระดับสามสูงสุด ซอมบี้ระดับหนึ่ง แรงร้อยกิโล ความเร็วสูงสุดห้าเมตรต่อวินาที ซอมบี้ระดับสอง แรงสองร้อยกิโล ความเร็วเจ็ดเมตรต่อวินาที ซอมบี้ระดับสาม แรงสามร้อยกิโล ความเร็วเก้าเมตรต่อวินาที

นักรบพันธุกรรมมีแค่ระดับเดียว แรงประมาณหนึ่งพันกิโลกรัม ความเร็วสูงสุดสิบห้าเมตรต่อวินาที น้ำยาเสริมพันธุกรรมของโลกนี้ยังอยู่ในขั้นทดลอง อัตราความสำเร็จไม่ถึงร้อยละสาม ต่อให้สำเร็จร้อยละสาม ฉีดร้อยคน ก็มีแค่สามคนที่กลายเป็นนักรบพันธุกรรม นักรบพันธุกรรมทั้งในที่แจ้งและที่ลับของประเทศซิงรวมกันแล้ว มีไม่ถึงสามสิบคน แน่นอนว่านี่เป็นข้อมูลที่ชางฉยงหาเจอเท่านั้น

"ต้องยิงหัวหรือตัดหัวซอมบี้ ถึงจะฆ่าได้ หัวคือจุดอ่อนของมัน"

ดูวิดีโอไปชั่วโมงกว่า ฟางหยวนก็เปลี่ยนไปดูหนังแอ็กชันสักเรื่อง

"พระเอกนางเอกเล่นดีใช้ได้ ดึกแล้ว นอนดีกว่า"

ตรวจตราประตูหน้าต่างเรียบร้อย ฟางหยวนก็นอนหลับยาวจนตะวันโด่ง

"ตีห้า ตื่นตรงเวลาเป๊ะ"

ขนมปังสองก้อน ไข่ต้มสองฟอง นมกล่องหนึ่ง มื้อเช้าง่ายๆ เซฟเฮาส์กลายร่างเป็นกำไลสวมข้อมือขวา ฟางหยวนรำไทเก็กสองสามรอบ แล้วก็เริ่มตกปลาที่ริมแม่น้ำ

ง่วนอยู่ทั้งวัน แต้มตกปลาเพิ่มมาหกพันกว่า

"เหยื่อครอบจักรวาลปลาน้ำจืดจากระบบ เรียกปลาไม่ได้แล้ว"

พักแรมอีกคืน เช้ามาฟางหยวนก็ขี่มอเตอร์ไซค์ย้ายหมาย ขี่ไปชั่วโมงกว่า จอดรถริมแม่น้ำ เอากะละมัง เหยื่อ คันเบ็ด เก้าอี้ตกปลา ออกมาจากกำไลเซฟเฮาส์ โดรนบินวนเวียนอยู่สูงสามพันเมตร ต่อให้กบสักตัวอยู่แถวนี้ ก็หนีไม่พ้นสายตาโดรน ฟางหยวนไม่กลัวโดนซอมบี้ลอบกัด และไม่มีความคิดจะไปเป็นฮีโร่กู้โลก

โปรยเหยื่อลงไป พริบตาเดียวฝูงปลาใหญ่ก็ลอยหัวขึ้นมา

"ตรงนี้มีปลาปิรันยาด้วย?"

มือซ้ายโปรยเหยื่อแตกมัน มือขวาถือคันเบ็ดปั๊มปลา ปลาปิรันยาหายวับไปทีละตัว แต้มตกปลาและเหรียญซิงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ถึงห้านาที ปลาปิรันยาก็เกลี้ยงบ่อ ตกต่ออีกสิบนาที ผลประกอบการย่ำแย่ ฟางหยวนจำใจต้องย้ายที่อีกรอบ

ขี่รถไปอีกยี่สิบนาที ฟางหยวนมาถึงทะเลสาบแห่งหนึ่ง ตีเหยื่อแตกมันอ่อย รอสิบนาที ปลาก็เข้าฝูง

"ที่เข้ามาเกือบทั้งหมดเป็นปลาลิ่น ตัวใหญ่ห้าสิบกว่าจิน ตัวเล็กก็ห้าหกจิน"

เสียงวิ้วๆ ดังแหวกอากาศ ปลาลิ่นหายวับไปทีละตัว โปรยเหยื่อ รอปลารวมฝูง แล้วสะบัดคันเบ็ดเร็วจนมองไม่ทัน

"เจ้านาย มีซอมบี้หนึ่งตัวกำลังเข้าสู่ระยะร้อยเมตร" เสียงสังเคราะห์ดังขึ้น

กลางวันระยะเตือนภัยหนึ่งร้อยเมตร กลางคืนหนึ่งพันเมตร

"แค่ตัวเดียวเหรอ" ฟางหยวนถาม

"รัศมีหนึ่งกิโลเมตร มีซอมบี้แค่ตัวเดียว" ชางฉยงตอบ

ฟางหยวนที่กำลังปั๊มเพลิน ขี้เกียจย้ายที่ เลยตัดสินใจจะจัดการซอมบี้ตัวนั้น

"จะใช้ปืน หรือใช้สายเอ็นตัดหัวมันดีนะ"

ในมิติเก็บของ ปืนและกระสุนกองเป็นภูเขาเลากา ตอนเปิดกล่องของขวัญ เขาได้ทักษะแม่นปืนระดับเทพเจ้ามา เป้าหมายในระยะยิงหวังผล ฟางหยวนยิงเข้าเป้าทุกนัด ยิงสะบัดปืนหรือที่เรียกว่ากันคาตะ เขาก็ทำได้ดั่งใจนึก

ลังเลอยู่ไม่กี่วิ ฟางหยวนตัดสินใจใช้สายเอ็นจัดการซอมบี้ ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว

"กุ้ง หอย ปู ปลาไหลนา ปลาไหลโคลน ยังเปลี่ยนเป็นแต้มตกปลาได้"

"ไม่รู้ว่าซอมบี้โลกนี้ จะเปลี่ยนเป็นแต้มตกปลาได้ไหม?"

คิดได้ปุ๊บ ฟางหยวนก็ถือคันเบ็ดพุ่งเข้าไปหา จิตสั่งการ ตัวเบ็ดขยายใหญ่เท่ากำปั้น เหวี่ยงออกไปแล้วกระชากกลับ ตัวเบ็ดเจาะทะลุกะโหลกซอมบี้ เพียงความคิดเดียว ซอมบี้ก็หายวับ แต้มตกปลาเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยแต้ม

"รีไซเคิลซอมบี้ระดับหนึ่ง ได้แต้มตั้งร้อย?"

ฟางหยวนลิงโลดใจ ลังเลว่าจะไปตกซอมบี้ดีไหม

"เรื่องตกซอมบี้ไม่ต้องรีบ รอระบบสื่อสารล่มก่อน ค่อยไปตกก็ยังไม่สาย"

ซอมบี้มีค่าเป็นแต้มก็จริง แต่ความเร็วในการปั๊มปลาของเขาก็ไม่ได้ช้า ถ้ามีลมปราณช่วย ขอแค่ปลาเยอะพอ ชั่วโมงหนึ่งแสนแต้มก็ไม่ใช่เรื่องยาก ซอมบี้ตัวเป็นๆ จู่ๆ หายวับไป ถ้าคนปกติมาเห็น ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ รอให้ระบบสื่อสารล่มสลาย ต่อให้มีคนเห็นซอมบี้หายไปดื้อๆ ก็ไม่มีใครสนใจแล้ว

"หยาดน้ำทิพย์ที่กินไปก่อนหน้านี้ ย่อยจะหมดแล้ว"

ความรู้สึกอบอุ่นในร่างกายเหลือเพียงเจือจาง ฟางหยวนรีบกินหยาดน้ำทิพย์ระดับสองเข้าไปอีกหยด

เวลาผ่านไปไวเหมือนสายน้ำ เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปสัปดาห์กว่า

"เก้าแสนห้าหมื่นกว่าแต้มแล้ว อัปเกรดเคล็ดกายาพยัคฆ์มังกรหน่อยดีกว่า"

จ่ายแต้มไปสามแสน เคล็ดกายาพยัคฆ์มังกรเลื่อนขึ้นสู่ขั้นที่เก้า ไม่กี่วันต่อมา ฟางหยวนก็ใช้แต้มอีกหนึ่งล้าน ดันเคล็ดวิชาขึ้นสู่ขั้นที่สิบ หาทำเลปลอดภัย เปลี่ยนกำไลเป็นเซฟเฮาส์ ต้มน้ำ อาบน้ำ กินข้าว นอนบนเตียงดูวิดีโอจากโดรนและข้อมูลจากชางฉยง

"ซอมบี้ไม่น่ากลัวเท่าไหร่ แต่คาร์ลสันกรุ๊ปนี่สิตัวอันตราย"

"รออีกสองสามวัน ชางฉยงน่าจะยึดอัลฟ่าได้ ถึงตอนนั้นฉันก็จะปลอดภัย"

"ช่วงนี้ระเบิดนิวเคลียร์ลงบ่อยเหลือเกิน ยังดีที่ฉันอยู่ไกลเมือง เลยไม่โดนลูกหลง"

ให้ชางฉยงเปิดหนังแอ็กชันให้ดู ดูจนเลือดลมสูบฉีด กว่าจะหลับลงได้ก็ดึกดื่น หลังมื้อเช้า เขาก็มาปั๊มแต้มที่ริมแม่น้ำอันเงียบสงบ เหยื่อระบบเรียกปลาได้ดีเยี่ยม กุ้งหอยปูปลาในแม่น้ำประเทศซิงเยอะมหาศาล ถ้าซอมบี้มากันเป็นฝูง เขาก็ขี่มอเตอร์ไซค์หนี ถ้ามากันประปราย ก็จับรีไซเคิลเป็นแต้มตกปลา

[จบแล้ว]