บทที่ 49 - เปิดฉากการแข่งขัน

บทที่ 49 - เปิดฉากการแข่งขัน

แปดโมงเช้า ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งมาถึงสนามแข่งขัน แปดโมงลงทะเบียน แปดโมงครึ่งจับสลาก เวลาแข่งขันเริ่มตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงบ่ายสามโมง

สนามแข่งเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดสามร้อยกว่าไร่ ภายในมีปลาไน ปลาหลีฮื้อ ปลาเฉา ปลาลิ่น และอื่นๆ คนชอบตกปลามีเยอะแยะ แต่คนที่มาสมัครแข่งตกปลาฤดูใบไม้ผลิที่อำเภอหนานเหอ มีแค่ร้อยกว่าคน

นักตกปลาบางคนวันนี้ต้องทำงาน บางคนรู้สึกว่าฝีมือยังไม่ถึงขั้นก็เลยไม่ลงแข่ง ลงทะเบียนเสร็จ รับเสื้อยืดสกรีนลายหมายเลขมาสวมทับ มื้อเที่ยงมีข้าวกล่องฟรีหนึ่งกล่อง สำหรับนักตกปลาแล้ว การกินข้าวไปตกปลาไปถือเป็นเรื่องปกติ

รอบสนามตกปลาเต็มไปด้วยป้ายโฆษณา มีทั้งโรงงานคันเบ็ด โรงงานเหยื่อตกปลา และป้ายแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวของอำเภอหนานเหอ ขนาดแข่งบาสเกตบอลหรือฟุตบอลในมหาวิทยาลัยยังมีสปอนเซอร์ การแข่งตกปลาครั้งนี้เป็นการแข่งรอบคัดเลือกระดับประเทศ ผลการโปรโมตย่อมไม่ธรรมดา ถ้ามีใครคว้าอันดับหนึ่งถึงสามในรอบชิงชนะเลิศ คลิปการแข่งรอบก่อนๆ ของเขาต้องมีคนย้อนกลับมาดูเพียบ

จับสลากเลือกที่นั่ง ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งไม่ได้นั่งติดกัน

"จำกัดความยาวคันสี่เมตรครึ่ง สำหรับอ่างเก็บน้ำตรงหน้านี้ คันมันสั้นไปหน่อย"

"เหยื่อปลาไน เหยื่อครอบจักรวาล เหยื่อปลาหลีฮื้อ เหยื่อปลาเฉา เหยื่อปลาลิ่น ต้องเตรียมไว้ให้ครบ"

ฟางหยวนผสมเหยื่อห้าชนิด แบ่งครึ่งหนึ่งให้ภรรยา เดินไปที่หมายเลขสามสิบสอง วางกล่องตกปลา ประกอบที่วางคัน เตรียมความพร้อมทุกอย่าง

พิธีกรพูดผ่านไมโครโฟนอยู่พักหนึ่ง พอถึงเวลาเก้าโมงตรง การแข่งขันก็เริ่มขึ้น

ฟางหยวนใช้ปลายคันสี่เมตรครึ่งแตะผิวน้ำเป็นจุดอ้างอิง พันตะกั่วหุ้มเหยื่อ ตีอัดไปที่ใจกลางวงน้ำสิบกว่าไม้ รอให้จุดที่ห่างฝั่งสี่เมตรกว่าเริ่มมีปลาเข้า ค่อยทำหลุมที่สองก็ยังไม่สาย

เหยื่อผสมหัวเชื้อมีประสิทธิภาพดึงดูดปลาสูงมาก เริ่มตกไม่ถึงห้านาที ฟางหยวนก็ได้ตัวแล้ว

เหยื่อครอบจักรวาลปลาน้ำจืดผสมหัวเชื้อ เหยื่อปลาลิ่น เหยื่อปลาไน เหยื่อปลาหลีฮื้อ เหยื่อปลาเฉา ล้วนมีฤทธิ์ในการรวมฝูงปลาอย่างรุนแรง ปลาหลากหลายสายพันธุ์และขนาดต่างกัน ทยอยลงไปนอนในกระชังของฟางหยวน

การจัดอันดับวัดกันที่น้ำหนัก ถ้าไม่ติดหนึ่งในสาม ก็จะอดไปต่อในรอบระดับจังหวัด เพื่อนนักตกปลาหลายคนวัดปลาได้ต่อเนื่อง ฟางหยวนต้องเร่งมือสู้เต็มที่ หลายครั้งฝีมือดีก็สู้ทำเลดีไม่ได้

วัดปลาต่อเนื่องครึ่งชั่วโมง ความหนาแน่นของปลาในหลุมเริ่มลดลง ฟางหยวนพันตะกั่วหุ้มเหยื่อ ตีอัดไปที่ระยะห่างฝั่งเจ็ดเมตรกว่าอีกสิบกว่าไม้ ยกคันเบ็ดขึ้น เบ็ดตัวบนเกี่ยวเหยื่อรูดพันตะกั่ว เบ็ดตัวล่างเกี่ยวเหยื่อรูด กลับมาตกที่หลุมแรก

สลับตกสองหลุมไปมา เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเที่ยงวัน เจ้าหน้าที่ทยอยแจกข้าวกล่อง ฟางหยวนวางคันเบ็ด รีบกินข้าวอย่างรวดเร็ว

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ที่หนึ่งคือผม ที่สองคือภรรยาผม ที่สามคือนักตกปลาหมายเลขเจ็ด"

ช่วงเช้าฟางหยวนคอยสังเกตความเร็วของนักตกปลาคนอื่นอยู่ตลอด วางกล่องข้าวไว้ข้างตัว เดี๋ยวเจ้าหน้าที่ก็มาเก็บ ฟางหยวนหยิบคันเบ็ดขึ้นมาลุยต่อ

โบราณว่าไว้ ในเชิงบุ๋นไม่มีที่หนึ่ง ในเชิงบู๊ไม่มีที่สอง การตกปลาก็เช่นกัน แข่งตกปลาใครบ้างไม่อยากได้แชมป์ เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ล้วนมีหัวใจของการแข่งขัน

นักกรีฑาใครไม่อยากเป็นแชมป์ คนทำงานใครไม่อยากเป็นพนักงานดีเด่น คนทำธุรกิจใครไม่อยากเป็นเจ้าของกิจการที่รวยที่สุด พ่อครัวใครไม่อยากเป็นยอดเชฟ... หมอใครไม่อยากเป็นหมอเทวดา ขอแค่มีโอกาสชนะ ใครเล่าจะอยากแพ้

"อาจารย์ฟาง ใช้เหยื่ออะไรครับ?" นักตกปลาคนหนึ่งที่ถอดใจเดินยิ้มเข้ามาถาม หวังติดหนึ่งในสามคงยาก ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนต่อ สู้มาหาความรู้ดีกว่า

"พี่ชาย เกรงใจไปแล้ว พี่อายุมากกว่าผมอีก เรียกผมอาจารย์มันไม่ค่อยเหมาะมั้งครับ" ฟางหยวนยิ้ม

"อาจารย์ฟาง ผู้รู้จริงคือศิษย์พี่ ในวงการตกปลา คุณแทบจะเป็นตำนานอยู่แล้ว" ชายวัยกลางคนพูด

"เหยื่อผมผสมเองครับ..." ฟางหยวนบอกสูตรแบบจริงครึ่งเท็จครึ่ง ปิดกั้นสู้เปิดทางไม่ได้ ปรับสัดส่วนวัตถุดิบในสูตรนิดหน่อย ประสิทธิภาพก็ลดลงแน่นอน

เหยื่อครอบจักรวาลปลาน้ำจืดทำเอง ก็เปรียบเสมือนเหยื่อสำเร็จรูปฉบับอัปเกรด เหยื่อครอบจักรวาลดูเหมือนจะเทพ ตกได้ทุกปลา แต่ในทางหนึ่งมันก็คือเหยื่อเป็ด เวลาตกหมายธรรมชาติ ปลาซิว ปลาสร้อย ปลาบู่ ปลากระดี่... ปลาเล็กปลาน้อยพวกนี้เยอะมาก ใช้เหยื่อครอบจักรวาล มีโอกาสได้ปลาเล็กปลาจิ๋วสูงกว่า

ฟางหยวนตกปลาไปพลาง แลกเปลี่ยนความรู้กับเพื่อนนักตกปลาไปพลาง เขาที่คิดว่าตัวเองฝีมือธรรมดา กลับกลายเป็นเทพเจ้าในสายตาเพื่อนนักตกปลา

ตอนฟางหยวนไปตกปลาแม่น้ำชิงเหอ ได้ปลาทีละหลายร้อยหลายพันจินบ่อยครั้ง สถิติแบบนี้ แม้แต่ปรมาจารย์ตกปลาระดับท็อปยังทำไม่ได้ นักตกปลาทะเลหลายคนก็ยกให้เขาเป็นไอดอลหรือตำนาน การตกทูน่าครีบเหลืองและครีบน้ำเงินได้รัวๆ ทั่วทั้งประเทศเหยียนหวง มีแค่ฟางหยวนคนเดียวที่ทำได้

บ่ายสามโมง เสียงนกหวีดดังขึ้น การแข่งขันสิ้นสุดลง เจ้าหน้าที่สิบกว่าคนเริ่มชั่งน้ำหนักจดบันทึก

ไม่พลิกโผ ฟางหยวนคว้าแชมป์ด้วยน้ำหนักหนึ่งพันสามร้อยกว่าจิน มู่เสวี่ยอิ๋งได้รองแชมป์ด้วยน้ำหนักเก้าร้อยกว่าจิน จางเฟิง นักตกปลาหมายเลขเจ็ด ได้อันดับสามด้วยน้ำหนักเจ็ดสิบกว่าจิน

อันดับหนึ่งได้เหรียญรางวัล เงินรางวัลสามพันหยวน ชุดคันเบ็ดหนึ่งชุด... อันดับสองได้เหรียญรางวัล เงินรางวัลสองพันหยวน ชุดคันเบ็ดหนึ่งชุด... อันดับสามได้เหรียญรางวัล เงินรางวัลหนึ่งพันหยวน ชุดคันเบ็ดหนึ่งชุด...

การแข่งขันระดับจังหวัดจะมีขึ้นในวันเสาร์หน้า อีกครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งก็ขับรถจากไป

"จะไม่พูดความรู้สึกตอนรับรางวัลหน่อยเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งแซว

"จำเป็นด้วยเหรอ? ขอบคุณคนนั้น ขอบคุณคนนี้ ขอบคุณจบก็จบกัน ใช่ไหมล่ะ?" ฟางหยวนหัวเราะ

"ที่รัก เราไปกินแกะย่างทั้งตัวที่ทางเหนือกันไหม?" มู่เสวี่ยอิ๋งเสนอ

"เอาสิ" ฟางหยวนตอบรับ

พักที่บ้านหนึ่งคืน เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองขับรถบ้านออฟโรดเจิงถูมุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ ดูเกจน้ำมันแล้วฟางหยวนแวะเติมน้ำมันครั้งหนึ่ง รถเจิงถูที่อัปเกรดด้วยลูกแก้ว อัตรากินน้ำมันลดจากร้อยกิโลห้าสิบลิตร เหลือแค่ห้าลิตร ถังน้ำมันจุห้าร้อยลิตร เติมเต็มถังวิ่งได้หมื่นกิโล

อยากขับเองก็ขับ ไม่อยากขับก็เปิดระบบขับอัตโนมัติ ใช้เวลาสองวัน ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งก็ถึงจุดหมาย

กินแกะย่างทั้งตัวไปหนึ่งมื้อ ดูแผนที่ตกปลาที่ชางฉยงทำไว้ ฟางหยวนขับรถเจิงถูไปที่ทะเลสาบแห่งหนึ่ง ทุ่งหญ้า ทะเลสาบ อากาศสดชื่น ทิวทัศน์งดงาม ในทะเลสาบมีปลาเยอะมาก น้ำใสแจ๋วมองเห็นก้นบ่อ ดูสะอาดตาเหลือเกิน

"ไปตรงนั้นเถอะ ตรงนั้นมีกอหญ้า น้ำขุ่นหน่อย เหมาะจะตกปลามากกว่า"

น้ำลึกสองเมตรกว่ายังมองเห็นพื้น แบบนี้ปลาจะระแวง น้ำใสไร้ปลา แม้จะไม่จริงเสมอไปแต่ก็มีเหตุผล ขยับไปอีกหลายสิบเมตร ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งวางกล่องตกปลา

ขณะที่ฟางหยวนกำลังเตรียมเหยื่อ มู่เสวี่ยอิ๋งก็เปิดไลฟ์สด

"เจ๊อิ๋งอิ๋ง อิจฉาเจ๊กับพี่ฟางจัง นึกจะไปไหนก็ไป"

"บรรยากาศสวยมาก ตกปลาที่แบบนี้ ให้ฉันอยู่เป็นอาทิตย์ก็ยอม"

"เจ๊อิ๋งอิ๋ง อยู่ที่ไหนกันครับเนี่ย?"

"พวกเราอยู่ที่จังหวัดซิน..."

"เนื้อแกะย่างที่จังหวัดซินอร่อยมาก"

"คู่รักเทพเซียน อิจฉาตาร้อนผ่าวเลย"

"ไม่มีมลพิษจากโรงงาน ปลาที่นี่ต้องอร่อยแน่ๆ"

"ในประเทศมีที่สวยๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?"

"ในประเทศมีที่สวยๆ เยอะแยะ นี่แค่ที่หนึ่งเท่านั้นแหละ"

"ไม่ใช่ว่าพระจันทร์ต่างประเทศจะกลมกว่า ไม่ใช่อากาศต่างประเทศจะหอมหวานกว่า..."

"หวังว่าฉันจะหาเงินได้เยอะๆ วันหน้าจะได้ไปเที่ยวทั่วแผ่นดินทองบ้าง"

"เจ๊อิ๋งอิ๋ง ลมดีวิวสวย บรรยากาศแบบนี้ ต้องให้พี่ฟางจัดสักเพลงไหม?"

ได้รับคำสัญญาจากภรรยา ฟางหยวนรับกีตาร์มา ร้องเพลงรักแห่งทะเลสาบตะวันตก ชื่อสถานที่ต่างกันทำไง? ก็แปลงเนื้อสิ เพื่อความสุขคูณสอง เขาร้องแถมให้อีกเพลง วางกีตาร์เสร็จ ฟางหยวนก็เริ่มตกปลา

[จบแล้ว]