บทที่ 42 - ใช้ข้าวโพดตกปลาทะเล

บทที่ 42 - ใช้ข้าวโพดตกปลาทะเล

หวังชวนเชิญพวกเขามากินบาร์บีคิว ตอนเขากับมู่เสวี่ยอิ๋งไปถึง ก็มีขวดเบียร์เปล่าวางอยู่หลายขวดแล้ว เห็นชัดว่าตอนโทรชวน หวังชวนเริ่มกินไปก่อนแล้ว

รับโทรศัพท์ปุ๊บก็รีบขับรถมาปั๊บ... ขับรถมาแท้ๆ ยังจะคะยั้นคะยอให้ดื่มเหล้าไม่เลิก ฟางหยวนรู้สึกหงุดหงิด สำหรับเขา การยอมมาตามคำเชิญก็ถือว่าให้เกียรติหวังชวนมากแล้ว

พูดให้ถูกคือ เขาให้เกียรติภรรยาต่างหาก ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะมา เขาไม่ได้วิเศษวิโสมาจากไหน แต่ก็ไม่ใช่ใครชวนแล้วจะไปหมด ถ้าไม่ใช่คนสำคัญ ต่อให้จ่ายค่ารถจ้างให้ไปกิน เขาก็ไม่ไป

โลกก็เป็นแบบนี้ คุณอาจคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่ แต่จริงๆ แล้วมีคนอีกมากที่ไม่ได้ให้ค่าคุณ บางคนอาจประจบสอพลอคุณ แต่บางคนก็พร้อมจะเดินหนี ขี้เกียจจะชายตามองคุณด้วยซ้ำ

ฟางหยวนส่ายหน้า ตัดสินใจว่าคราวหน้าถ้าหวังชวนชวนอีก เขาจะไม่มาแล้ว อีกฝ่ายเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องของมู่เสวี่ยอิ๋ง ไม่ใช่เครื่องมือให้อีกฝ่ายเอาไว้อวดสาว

"ข้างหน้ามีคนตีกันเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งมองไปไกลๆ

"ผู้ชายแปดคนรุมผู้หญิงสองคน?" ฟางหยวนเพ่งมองแล้วก็แปลกใจ

"ทำไมไม่มีใครเข้าไปช่วยเลย?" มู่เสวี่ยอิ๋งตั้งข้อสังเกต

"ธุระไม่ใช่ ใครจะอยากหาเรื่องใส่ตัว ยุ่งเรื่องชาวบ้านอาจต้องจ่ายค่าตอบแทนแพงนะ" ฟางหยวนบอก

"เถื่อนเกินไปแล้ว จีบไม่ติดก็ทำร้ายร่างกาย" คนมุงคนหนึ่งพึมพำ สีหน้าโกรธแค้นแต่ไม่กล้าพูดเสียงดัง อย่าว่าแต่จะออกไปช่วยเลย

"กำเริบเสิบสานนัก" มู่เสวี่ยอิ๋งโกรธจัด เดินดุ่มๆ เข้าไป

"ผมจัดการเอง" ฟางหยวนรีบแซงขึ้นหน้า

"ไอ้หนู ไสหัวไปซะ ไม่อยากตายอย่าแส่" ชายลายสักตะคอก

"หยุดนะ" ฟางหยวนตะโกนลั่น

"รนหาที่" ชายลายสักแววตาอำมหิต ง้างมือจะตบฟางหยวน

ฟางหยวนเร็วกว่า ตบสวนเปรี้ยงเดียว ชายลายสักร่วงลงไปกอง

"เฮ้ย เล่นมัน" พรรคพวกของชายลายสักเปลี่ยนเป้าหมาย

ฟางหยวนตบเรียงตัว อีกเจ็ดคนที่เหลือลงไปนอนวัดพื้น พละกำลังมหาศาลของเขาต้องยั้งไว้เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ไม่งั้นคงมีคนคอหักตาย แต่ถึงจะยั้งมือแล้ว พลังทำลายก็ยังรุนแรงอยู่ดี

แปดนักเลงลุกขึ้นมาได้ก็พุ่งเข้ามาอีก ฟางหยวนจัดให้อีกคนละฉาด แปดนักเลงร่วงลงไปนอนอีกรอบ

"สุดยอด หนึ่งรุมแปด ชนะใสๆ"

"นั่นพี่ฟางไม่ใช่เหรอ?"

"นายรู้จักเขาด้วย?"

"คนตกปลารู้จักเขาเยอะแยะ ไม่นึกว่าพี่ฟางจะเก่งขนาดนี้"

"ก่อนหน้านี้ที่พี่ฟางไปออกรายการหาคู่ บอกว่าวิทยายุทธ์ไร้เทียมทาน เรื่องจริงเหรอเนี่ย?"

"วิทยายุทธ์เขามีกระบวนท่าตบหน้าด้วยเหรอ?"

"ไร้กระบวนท่าเหนือกว่ามีกระบวนท่า ไม่เคยได้ยินเหรอ?"

คนมุงรอบๆ ต่างซุบซิบวิจารณ์กันเซ็งแซ่

"ทีนี้ค่อยดูสมดุลหน่อย เล่ามาซิ เรื่องมันเป็นยังไง?" ฟางหยวนหันไปถามผู้หญิงที่เลือดโชกตัวบนพื้น

ฟังผู้เสียหายเล่าจบ ฟางหยวนก็ให้ชางฉยงก๊อบปี้ภาพจากกล้องวงจรปิดไว้ มีเหตุผลไปได้ทั่วหล้า ไร้เหตุผลยากจะก้าวเดิน แม้เขาจะทำเพื่อผดุงความยุติธรรม แต่บางทีมีเหตุผลอาจกลายเป็นผิดได้ ทนายความที่กลับดำเป็นขาว พูดจาบิดเบือนความจริง มีความสามารถน่ากลัว คนบางประเภทในหัวมีแต่สิ่งปฏิกูล ตรรกะวิบัติไปหมด

ไม่นานนัก รถตำรวจหลายคันก็มาถึง พลเมืองดีฟางหยวน ผู้เสียหาย และแปดนักเลงถูกพาไปโรงพัก

"ถูกผิดชัดเจน นักเลงแปดคนนี้กร่างเกินไป เรื่องนี้ต้องจัดการให้เด็ดขาด"

"จะจัดการยังไงเป็นเรื่องของตำรวจ คุณไม่เกี่ยว"

"ฮัลโหล ประธานจาง..."

ไม่กี่นาทีต่อมา ฟางหยวนก็ถูกเชิญตัวออกมาอย่างนอบน้อม

"คุณไม่เป็นไรนะ?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ผมจะเป็นอะไรได้?" ฟางหยวนยิ้ม

อยู่ในประเทศเหยียนหวง ตราบใดที่ไม่ทำผิดกฎหมาย ใครก็ทำอะไรเขาไม่ได้

"ถ้าไม่ได้เป็นที่ปรึกษา เรื่องนี้คงยุ่งยากน่าดู"

สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งนั่งรถกลับไปที่ถนนคนเดิน

"คราวหน้าหวังชวนโทรมา ฉันจะไม่มาแล้ว" มู่เสวี่ยอิ๋งไม่อยากเป็นเครื่องมือของลูกพี่ลูกน้องอีก

"จะห้าทุ่มแล้ว เราไปไหนกันดี?" ฟางหยวนมองภรรยา เวลานี้พ่อตาแม่ยายคงหลับแล้ว ไปรบกวนคงไม่เหมาะ จะไปเปิดโรงแรมก็ไม่อยาก

"กลับหมู่บ้านเถอะ" มู่เสวี่ยอิ๋งตัดสินใจ

ขับรถกลับถึงหมู่บ้านตระกูลฟาง แช่น้ำอุ่นสบายตัว ออกกำลังกายเข้าจังหวะสักรอบ แล้วหลับฝันดี ตื่นมาฟางหยวนก็คว้าอุปกรณ์ พาภรรยาลงเรือออกทะเล

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เรือหลานเทียนก็จอดนิ่ง

"ใช้ข้าวโพดตกปลาทะเล คิดได้ไงเนี่ย" เห็นเขาเกี่ยวข้าวโพด มู่เสวี่ยอิ๋งถึงกับมองบน

"ข้าวโพดสูตรลับ ต้องตกได้แน่" ฟางหยวนยิ้ม

"งั้นเรามาพนันกันไหม?" มู่เสวี่ยอิ๋งนึกสนุก

ฟางหยวนไม่ชอบการพนัน แต่ชอบพนันกับภรรยาที่สุด ถ้าแพ้ก็แค่ร้องเพลง ถ้าชนะก็ได้รางวัลเป็นการปรนนิบัติจากมู่เสวี่ยอิ๋ง

"ให้ใช้แค่ข้าวโพดนะ" มู่เสวี่ยอิ๋งดักทาง

"อืม ผมใช้แค่ข้าวโพด" ฟางหยวนรับคำ

"ตอนนี้เก้าโมง ตกถึงบ่ายสาม ถ้าคุณตกได้ยี่สิบตัว คุณชนะ ถ้าไม่ถึงยี่สิบตัว ฉันชนะ" มู่เสวี่ยอิ๋งตั้งกติกา

ตกปลาเหรอ? ดวงสำคัญที่สุด! วันไหนมือขึ้น เบ็ดเปล่ายังเกี่ยวปลาได้ หกชั่วโมงต่อให้ดวงดียังไง เบ็ดเปล่าก็คงเกี่ยวปลาไม่ได้ถึงสิบตัวหรอก เวลาหกชั่วโมง ใช้ข้าวโพดตกปลาทะเลให้ได้ยี่สิบตัว เป็นไปไม่ได้หรอก มู่เสวี่ยอิ๋งมั่นใจว่าชนะใสๆ

"ไม่มีปัญหา" ฟางหยวนมั่นใจเต็มเปี่ยม

โอกาสที่ปลาทะเลจะกินข้าวโพดมีต่ำมาก แต่ข้าวโพดของเขาหมักหัวเชื้อระบบมาแล้ว ข้าวโพดหมักหัวเชื้อครอบจักรวาลปลาทะเล ถ้าไม่ผิดพลาด มันต้องเป็นเหยื่อเทพแน่นอน

ฟางหยวนใช้คันตีเหยื่อปลอมระดับห้า เปลี่ยนเบ็ดเป็นไห่ซีเบอร์เก้า เปิดโหมดผลาญเงินระดับสอง เกี่ยวข้าวโพดสองเม็ด แล้วเหวี่ยงออกไป

ไม่ถึงห้านาที ปลายคันโค้งวูบ ฟางหยวนวัดสวน หมุนรอกเก็บสายอย่างไว

"ข้าวโพดตกปลาเก๋าได้ด้วย?" มู่เสวี่ยอิ๋งพูดไม่ออก

"ข้าวโพดสูตรพิเศษ ปลาเก๋าก็ชอบ" ฟางหยวนยิ้มกริ่ม

ไม้แรกก็ได้ปลาเก๋าหนูสองตัว ตัวเล็กสามจินกว่า ตัวใหญ่ห้าจินกว่า เปิดฤกษ์ได้สวยงาม เจาะลมถุงลมปลาแล้วใส่ตู้เลี้ยง เกี่ยวข้าวโพดเหวี่ยงใหม่

ข้าวโพดหมักหัวเชื้อเป็นที่โปรดปรานของปลาทะเล ไม้ที่สองก็ได้ปลามาอีกคู่ คราวนี้เป็นปลาอีคุดดำสองตัว

"ที่รัก สี่ตัวแล้วนะ" ฟางหยวนยิงฟันยิ้ม

"อย่าเพิ่งได้ใจ เหลืออีกตั้งสิบหกตัว" มู่เสวี่ยอิ๋งเริ่มเซ็ง

ปลดปลา โยนลงตู้ เกี่ยวข้าวโพด เหวี่ยงเบ็ด หมุนรอกมาช้าๆ แป๊บเดียวปลายคันก็โค้งอีก

"มาคู่อีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ"

"รอบนี้ตัวเดียว ขาดอีกสิบสาม"

"สองตัว ขาดอีกสิบเอ็ด"

......

"ยี่สิบเอ็ดตัวแล้ว ถึงเวลาชำระหนี้" ฟางหยวนวางคันเบ็ด อุ้มมู่เสวี่ยอิ๋งคนงามเดินออกจากดาดฟ้าเรืออย่างรวดเร็ว

ชั่วโมงกว่าผ่านไป มู่เสวี่ยอิ๋งก็ชดใช้หนี้จนครบ ฟางหยวนดูเวลาแล้วก็เอาปลากะพงขาวห้าจินกว่ามาทำปลาย่าง กินข้าวสวยร้อนๆ กับปลาย่างเป็นมื้อเที่ยงพร้อมภรรยา ข้าวที่กินไม่หมดก็เทลงทะเลถือว่าเลี้ยงปลา

"ที่รัก ลูกผู้ชายต้องรักษาสัจจะใช่ไหม?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

ฟางหยวนนึกขึ้นได้ว่าตอนกำลังเคลิ้มๆ บนสวรรค์ชั้นเจ็ด เขาเผลอรับปากว่าจะร้องเพลงให้ฟัง ยิ้มแห้งๆ ออกมาทันที

ไลฟ์สดร้องเพลงไปหนึ่งเพลง ฟางหยวนก็กลับมาตกปลาด้วยข้าวโพดต่อ

"สูตรหัวเชื้อมีแต่ของปลาไน แต่สูตรเหยื่อมีเพียบเลย"

ตกจนถึงบ่ายสาม ปลดล็อกปลาใหม่ได้ห้าชนิด กล่องของขวัญเพิ่มเป็นสิบสามใบ ตั้งระบบเรือหลานเทียนให้ขับกลับเอง ฟางหยวนเปิดดูของที่ได้จากโหมดผลาญเงินในมิติระบบ

"น้ำดื่มหนึ่งหมื่นถัง? หม้อไหจานชามอีกเพียบ? ถังแก๊สอีกร้อยถัง"

แค่คิด ของในมิติระบบก็จัดหมวดหมู่เรียบร้อย กลับถึงท่าเรือ เก็บปลาเก๋าหนูไว้สามตัว ที่เหลือขายหมด รับเงินมาหมื่นหกพันกว่า ฟางหยวนโอนให้มู่เสวี่ยอิ๋งครึ่งหนึ่ง

[จบแล้ว]