บทที่ 41 - สัตว์ยักษ์ในตำนาน

บทที่ 41 - สัตว์ยักษ์ในตำนาน

"นี่จะสิบนาทีแล้ว ยังเอามันขึ้นมาไม่ได้อีกเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งสงสัย

"ตัวเบ็ดมันเล็กไปน่ะสิ ถ้าเบ็ดใหญ่กว่านี้ ผมลากมันขึ้นมานานแล้ว" ฟางหยวนเองก็จนปัญญา ปลาหนักสองร้อยกว่าจินกับเบ็ดไห่ซีเบอร์เก้า มันช่างไม่สมดุลเอาเสียเลย

ฟางหยวนค่อยๆ เย่อกับเจ้ายักษ์ใต้น้ำอย่างใจเย็น ถ้าไม่ทำให้มันหมดแรงแล้วลากขึ้นมา โอกาสหลุดมีสูงมาก

"ยาวสองเมตรกว่า? คุณตกได้จระเข้หรือเปล่าเนี่ย?" มู่เสวี่ยอิ๋งมองเงาทะมึนในน้ำ

"ไม่ใช่จระเข้หรอก น่าจะเป็นปลาสเตอร์เจียน" ฟางหยวนส่ายหน้า

ความเร็วของจระเข้ไม่ได้เร็วขนาดนี้ เจ้าตัวที่เขาตกได้มีความเร็วคนละเรื่องกับจระเข้เลย ถ้าไม่ใช่เพราะอุปกรณ์ระดับเทพ ป่านนี้คงคันหัก สายขาด เบ็ดง้างไปนานแล้ว

ผ่านไปอีกสิบกว่านาที สัตว์ยักษ์ก็โผล่พ้นน้ำ

"คุณเดาถูกจริงๆ ด้วย ปลาสเตอร์เจียน!" มู่เสวี่ยอิ๋งตาเป็นประกาย

ปลาสเตอร์เจียนในแม่น้ำชิงเหอ สถิติความยาวอยู่ที่เจ็ดเมตรกว่า น้ำหนักหกร้อยกว่ากิโลกรัม สเตอร์เจียนสองร้อยกว่าจินตัวนี้ ถือว่าเป็นปลาใหญ่ แต่ยังไม่ติดอันดับสถิติ

"พี่ฟางโคตรเทพ ปลาสเตอร์เจียนสองร้อยกว่าจิน ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็เอาอยู่"

"ปลาสเตอร์เจียนตัวใหญ่ขนาดนี้ แถมตกได้จากแม่น้ำชิงเหอ จะขายได้เท่าไหร่เนี่ย?"

"หลายปีแล้วนะที่ไม่เห็นใครตกปลาสเตอร์เจียนป่าไซซ์สองร้อยกว่าจินได้"

"ต่อให้ใช้อวนลาก การจะจับสเตอร์เจียนสองร้อยกว่าจินก็ไม่ใช่เรื่องง่าย"

"อิ๋งอิ๋ง ผมทำฟาร์มปลาสเตอร์เจียน ขายตัวนี้ให้ผมเถอะ ผมให้หกล้าน"

"ฟาร์มของผมก็อยากได้พ่อพันธุ์แม่พันธุ์ ผมให้หกล้านห้าแสน"

"ความจนมันจำกัดจินตนาการจริงๆ ปลาตัวเดียวหกล้านกว่า"

"ปลาคาร์ปจักรพรรดิที่แพงที่สุดในประเทศ มีคนให้ราคาตั้งสามสิบล้านนะ"

"สุนัขทิเบตที่ปั่นราคากันเมื่อก่อน ตัวแพงสุดก็ยี่สิบล้านกว่า กล้วยไม้ที่ปั่นราคากันหนักๆ ต้นแพงสุดก็สามสิบล้านกว่า..."

"โลกของคนรวย เข้าใจยากชะมัด เฮ้อ ผมไปทำงานต่อดีกว่า"

"อิ๋งอิ๋ง ผมให้แปดล้าน ถ้าใครให้มากกว่านี้ ผมถอย"

ในห้องไลฟ์สด บรรดาเจ้าของฟาร์มปลาและคนที่อยากกินไข่ปลาคาร์เวียร์ต่างพากันเสนอราคาแข่งกัน

"ผมให้เก้าล้าน ขอความกรุณาทุกท่าน ยกปลาตัวนี้ให้ผมเถอะ"

"ผมเสนอราคาครั้งเดียว สิบล้าน"

แฟนคลับในห้องไลฟ์ต่างพากันส่งของขวัญและเสนอราคา มู่เสวี่ยอิ๋งอ่านคอมเมนต์แล้วถาม "จะเอายังไงกับปลาตัวนี้ดี?"

"เอามาทำกินก็น่าเสียดาย ขายดีไหม?" ฟางหยวนลังเล

มีคนเสนอราคาสิบล้าน ถ้าเอาไปกินคงโดนคนรุมประณามแน่ ปลาสเตอร์เจียนป่าสองร้อยกว่าจิน ราคาสิบล้าน แพงไหม? ปลาคาร์ปที่บางคนเลี้ยงไว้ดูเล่น ราคาตลาดยังปาเข้าไปยี่สิบล้าน ปลาคาร์ปเป็นปลาสวยงาม ราคาแพงก็เป็นเรื่องปกติ

แต่วัตถุดิบไข่ปลาคาร์เวียร์ที่ดีที่สุด มาจากปลาสเตอร์เจียนป่าในแม่น้ำชิงเหอ สเตอร์เจียนเลี้ยง ไข่ปลาราคาจินละไม่กี่ร้อยถึงไม่กี่พัน แต่ถ้าเป็นไข่จากปลาป่า โดยเฉพาะจากแม่น้ำชิงเหอ จินละไม่ต่ำกว่าหมื่น

ดาวบลูสตาร์มีปลาสเตอร์เจียนหลายที่ แต่คุณภาพของแม่น้ำชิงเหอคือที่สุด เทคโนโลยีการรีดไข่ปลาปัจจุบันก้าวหน้ามาก สามารถรีดไข่โดยที่ปลาไม่ตาย

ปลาสเตอร์เจียนป่าหนึ่งตัว ทั้งให้ไข่และขยายพันธุ์ได้ ประโยชน์ต่อฟาร์มปลานั้นประเมินค่าไม่ได้ พลังชีวิตของปลาสเตอร์เจียนแข็งแกร่งกว่าปลาลิ่นมาก ปลาค่าตัวสิบล้านตัวนี้ถูกฟางหยวนลากกลับไปขังที่บ้าน

สองชั่วโมงต่อมา รถบรรทุกก็วิ่งเข้ามาในหมู่บ้านตระกูลฟาง ตรวจของ จ่ายเงิน ขนปลาขึ้นรถ หักภาษีสิบเปอร์เซ็นต์ ฟางหยวนรับทรัพย์เหนาะๆ เก้าล้านเหยียนหวง

บ่ายสอง ฟางหยวนกลับมาตกปลาที่ริมแม่น้ำอีกครั้ง ข้าวโพดหมักหัวเชื้อทำงานได้ดีเยี่ยม ตกอยู่สองชั่วโมงกว่า ได้ปลามาหลายสิบตัว ปลดล็อกปลาใหม่ได้หกชนิด

ปลาที่ไม่กินข้าวโพด พอลองเจอข้าวโพดหมักหัวเชื้อระบบเข้าไปก็อดใจไม่ไหว จำนวนปลาที่ได้อาจไม่เยอะ แค่สี่สิบกว่าตัว แต่น้ำหนักรวมปาเข้าไปสามร้อยกว่าจิน

ปลาที่หนักไม่ถึงห้าสิบจิน ฟางหยวนงัดแหลก ใช้เวลาไม่ถึงสองนาทีก็ลากเข้าสวิง อุปกรณ์ระดับสามรับน้ำหนักได้หนึ่งตัน เบ็ดเบอร์เก้าอาจจะเล็กไปนิดสำหรับปลาห้าสิบจินอัพ แต่สำหรับปลาต่ำกว่าห้าสิบจิน มันเหลือเฟือ ถ้าหลุดก็ถือว่าซวยเอง

"ได้กล่องของขวัญมาแปดใบ พรุ่งนี้ออกทะเล หวังว่าจะได้อีกสักสองใบ"

ดูหน้าต่างระบบแล้วฟางหยวนก็ยิ้มออก วันนี้เปิดโหมดผลาญเงินไปหลายชั่วโมง เงินหายไปหลายแสน แต่ไม่ได้ของจากต่างมิติเลย โชคดีที่ขายปลาสเตอร์เจียนได้สิบล้าน แถมยังได้กล่องของขวัญอีกหกใบ กำไรเห็นๆ

กลับบ้านกินมื้อเย็น ฟางหยวนเอาหัวเชื้อปลาทะเลที่ซื้อจากร้านค้าระบบมาหมักข้าวโพด

"ที่รัก เสี่ยวชวนชวนไปกินบาร์บีคิว ไปไหม?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

เสี่ยวชวนในปากภรรยา ชื่อเต็มคือ หวังชวน เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ ลูกชายของน้าชายหวังอวิ๋นฮุย

"ถ้าคุณอยากไป ผมก็ไปเป็นเพื่อน" ฟางหยวนโยนการตัดสินใจให้เธอ ถามใจจริงเขาไม่อยากไปหรอก

"เสี่ยวชวนพาแฟนมาด้วย... เราไปกันหน่อยเถอะ" มู่เสวี่ยอิ๋งบอก

"ได้สิ" ฟางหยวนตอบรับ บอกพ่อแม่คำหนึ่ง แล้วขับรถมุ่งหน้าเข้าตัวเมือง

น้ำมันใกล้หมด ฟางหยวนเลยแวะเติมน้ำมัน รถออฟโรดคอนเคอเรอร์เดิมทีกินน้ำมันสิบแปดลิตรต่อร้อยกิโล พออัปเกรดด้วยลูกแก้วเสริมแกร่ง กินน้ำมันเหลือแค่หนึ่งจุดแปดลิตรต่อร้อยกิโล

นับดูแล้ว นี่เป็นครั้งที่สามที่เขาเติมน้ำมันให้เจ้ารถยักษ์นี่ ก่อนอัปเกรด น้ำมันถังหนึ่งวิ่งได้ไม่นาน หลังอัปเกรด น้ำมันถังหนึ่งใช้ได้เป็นเดือน ถังน้ำมันร้อยยี่สิบลิตร เติมเต็มถังวิ่งได้หกพันกว่ากิโลเมตร

"รถคันนี้ดีทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือซดน้ำมัน" มู่เสวี่ยอิ๋งบ่น

ฟางหยวนเกือบจะหลุดขำแต่ก็ต้องกลั้นไว้

ขับรถมาถึงถนนคนเดินหน้ามหาวิทยาลัยตงหนาน หาที่จอดรถ มู่เสวี่ยอิ๋งโทรหาญาติผู้น้อง แล้วเดินนำไปยังร้านบาร์บีคิวอย่างคุ้นเคย

"เยว่เยว่ นี่พี่สาวผม..." หวังชวนแนะนำ

"พี่อิ๋งอิ๋ง พี่ฟาง สวัสดีค่ะ" หานเยว่รีบลุกขึ้นทักทาย

หานเยว่หน้าตาค่อนไปทางดี แต่หุ่นธรรมดา เทียบกับมู่เสวี่ยอิ๋งไม่ได้เลย ลางเนื้อชอบลางยา ในสายตาหวังชวน หานเยว่คงเป็นนางฟ้า

เห็นหวังชวนเอาอกเอาใจแฟนสารพัด ฟางหยวนก็นึกปลง หวังชวนอายุยี่สิบเอ็ด เรียนอยู่ม.ตงหนาน วัยกำลังเลือดร้อนและใช้แต่อารมณ์ ฟางหยวนที่ผ่านโลกมาสองชาติ มองปราดเดียวก็รู้ว่าหานเยว่เป็นคนหลงวัตถุ

"พี่อิ๋งอิ๋ง พี่ฟาง หนูขอดื่มให้พวกพี่แก้วหนึ่งนะคะ" หานเยว่ยกแก้วเบียร์

"ผมต้องขับรถ คงดื่มไม่ได้ครับ" ฟางหยวนปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

"พี่ฟาง กลัวอะไรครับ แค่เบียร์นิดหน่อยเอง" หวังชวนเริ่มไม่พอใจ

"นายไม่กลัว แต่พี่กลัว" ฟางหยวนยิ้มสุภาพ แต่ในใจเริ่มหงุดหงิด

เมาแล้วขับ โดนจับอย่างน้อยก็สิบห้าวัน เขาไม่อยากไปนั่งวิปัสสนาในกรงขัง ต่อให้เขาเป็นที่ปรึกษาความปลอดภัยสองหน่วยงาน แต่ถ้าเมาแล้วขับก็โดนขังอยู่ดี

ถึงจะใช้ลมปราณภูตอุดรสลายแอลกอฮอล์ได้ แต่ฟางหยวนก็ไม่อยากดื่ม มู่เสวี่ยอิ๋งดื่มไปแล้วแก้วหนึ่ง หน้าที่ขับรถต้องตกเป็นของเขา

พูดให้ดูดี อีกฝ่ายเป็นน้องชายภรรยา ก็ถือเป็นญาติ พูดตรงๆ การคะยั้นคะยอให้เขาดื่มก็เหมือนจงใจแกล้ง เวลาออกข้างนอก ฟางหยวนแทบไม่แตะเหล้า

"เขาต้องขับรถ พวกเธออย่าบังคับเขาเลย" มู่เสวี่ยอิ๋งช่วยพูด

"พี่อิ๋งอิ๋ง ผมกับพี่ฟางเพิ่งเคยมากินด้วยกันครั้งแรก ไม่ดื่มสักหน่อยมันจะดูไม่ดีนะ" หวังชวนยังตื๊อไม่เลิก

"ดึกแล้ว พวกเรากลับก่อนนะ" ฟางหยวนดูนาฬิกา

"พวกเธอกินกันตามสบายนะ เราไปล่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งเริ่มโมโห เธอยังคุมสติและสีหน้าได้ปกติ

บอกลาหวังชวนกับหานเยว่ ทั้งสองเดินจากไป

"ที่รัก หวังชวนชวนคุณดื่ม..." มู่เสวี่ยอิ๋งเปรยขึ้น

"ผมรู้ เขาอยากจะโชว์พาวต่อหน้าแฟน" ฟางหยวนรู้ทันความคิดเด็กน้อย

[จบแล้ว]